ll 37 تزریقتنها پپتید ضد میکروبی متعلق به خانواده Cathelicidin در بدن انسان است که از 37 اسید آمینه تشکیل شده است. نام آن از این واقعیت گرفته شده است که دو باقی مانده اسید آمینه اول لوسین (L) و وزن مولکولی آن تقریباً 3.7 کیلو دالتون است. این ماده توسط سلول های ایمنی ذاتی مانند سلول های اپیتلیال، نوتروفیل ها و مونوسیت ها تولید می شود و جزء مهمی از اولین خط دفاعی بدن در برابر تهاجم پاتوژن است. پروتئین پیش ساز LL{10}}37 hCAP-18 است که توسط آنزیم هایی مانند سرین پروتئاز 3 پس از فعال شدن سلولی برای تولید LL-37 با فعالیت بیولوژیکی جدا می شود. این دارو اثرات ضد باکتریایی، تنظیم کننده ایمنی و ضد تومور را از طریق مکانیسم های متعدد اعمال می کند و شکل تزریقی آن (LL-37 Injection) با هدف افزایش این اثرات از طریق تجویز سیستمیک یا موضعی است. این ماده بر روی باکتری های گرم مثبت (مانند استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک)، باکتری های گرم منفی (مانند اشریشیا کلی و سالمونلا)، قارچ ها (مانند کاندیدا آلبیکنس) و ویروس ها (مانند HIV و ویروس آنفولانزا) اثرات بازدارنده یا باکتری کش دارد. LL-37 از طریق ساختار مارپیچ آلفای آمفیفیلیک وارد غشای سلولی باکتری می شود، منافذ تشکیل می دهد یا یکپارچگی غشاء را مختل می کند، که منجر به نشت مواد داخل سلولی و مرگ سلولی می شود. به عنوان مثال، تحقیقات بر روی استافیلوکوکوس اورئوس نشان داده است که LL-37 می تواند باعث دپلاریزاسیون پتانسیل غشای سلولی و نشت ATP شود و در نهایت منجر به مرگ باکتری شود.
| نام محصول | ll 37 پپتید | ll 37 تزریق |
| نوع محصول | پودر | مایع |
| خلوص محصول | بزرگتر یا مساوی 99% | بزرگتر یا مساوی 99% |
| مشخصات محصول | 100 گرم / 1 کیلوگرم / غیره | 1 میلی گرم / 5 میلی گرم / 10 میلی گرم |
| فرم محصول | سنتز آلی | تزریق |
|
|
|
ll 37 COA
 |
||
| گواهی تجزیه و تحلیل | ||
| نام مرکب | پروتئین ضد باکتری ll-37 آمید (انسانی) | |
| درجه | درجه دارویی | |
| شماره CAS | 597562-32-8 | |
| مقدار | 337.3 کیلوگرم | |
| استاندارد بسته بندی | 25 کیلوگرم / درام | |
| سازنده | Shaanxi BLOOM TECH Co., Ltd | |
| شماره لات | 202501090052 | |
| MFG | 9 ژانویه 2025 | |
| انقضا | 8 ژانویه 2028 | |
| مورد | استاندارد سازمانی | نتیجه تحلیل |
| ظاهر | پودر سفید یا تقریباً سفید | مطابقت دارد |
| محتوای آب | کمتر یا مساوی 5.0٪ | 0.53% |
| ضرر در خشک شدن | کمتر یا مساوی 1.0٪ | 0.36% |
| فلزات سنگین | سرب کمتر یا مساوی 0.5ppm | N.D. |
| کمتر یا برابر با 0.5ppm | N.D. | |
| جیوه کمتر یا مساوی 0.5ppm | N.D. | |
| سی دی کمتر یا مساوی 0.5ppm | N.D. | |
| خلوص (HPLC) | بزرگتر یا مساوی 99.0٪ | 99.90% |
| نجاست منفرد | <0.8% | 0.48% |
| تعداد کل میکروبی | کمتر یا مساوی 750cfu/g | 96 |
| ای کولی | کمتر یا مساوی 2MPN/g | N.D. |
| سالمونلا | N.D. | N.D. |
| اتانول (توسط GC) | کمتر یا مساوی 5000ppm | 400ppm |
| ذخیره سازی | در جای در بسته، تاریک و خشک زیر 20- درجه نگهداری شود | |
|
|
||
LL{3}}37 تنها پپتید ضد میکروبی Cathelicidin موجود در بدن انسان است که توسط سلول های ایمنی مانند نوتروفیل ها و سلول های اپیتلیال سنتز و آزاد می شود. نام آن از 37 باقیمانده اسید آمینه در انتهای C{8}}پروتئین پیش ساز آن hCAP-18 گرفته شده است که دو آمینو اسید اول لوسین (L) هستند، از این رو "LL-37" نامیده می شود. به عنوان یک مولکول عامل اصلی سیستم ایمنی ذاتی، LL-37 نه تنها دارای فعالیت ضد باکتریایی طیف گسترده ای است، بلکه پاسخ های ایمنی را تنظیم می کند، بهبود زخم را تقویت می کند و نقش دوگانه ای در بروز و توسعه تومور ایفا می کند.ll 37 تزریقهدف آن افزایش اثرات ضد باکتریایی، تنظیم کننده ایمنی و ضد تومور{0}} از طریق تجویز سیستمیک یا موضعی، ارائه راهبردهای جدید برای درمان بیماری های مختلف است.
اساس بیولوژیکی LL-37: ساختار، سنتز و تنظیم
توالی اسید آمینه LL-37 عبارت است از:
LLGDFFRKSKEKIGKEFKRIVQRIKDFLRNLVPRTES
وزن مولکولی آن 4.5 کیلو دالتون، با نقطه ایزوالکتریک 9.62 است و بار مثبت در pH فیزیولوژیکی حمل می کند. ساختار ثانویه LL{4}}37 یک مارپیچ آلفای آمفیفیل، با یک ناحیه آبگریز در انتهای N- و یک منطقه آبدوست در انتهای C ارائه میکند. این ساختار به آن اجازه می دهد تا به طور همزمان به لایه لیپیدی آبگریز و سر فسفولیپید آبدوست غشای سلولی باکتری متصل شود و منافذ گذرنده را تشکیل دهد یا یکپارچگی غشاء را مختل کند و منجر به نشت و مرگ محتویات سلول شود. علاوه بر این، LL-37 همچنین می تواند با سرکوب اسید نوکلئیک باکتریایی و سنتز پروتئین، تداخل در سنتز دیواره سلولی و مکانیسم های دیگر، رشد باکتری را مهار کند.
سنتز و تنظیم
LL-37 با برش پروتئاز پروتئین پیش ساز hCAP-18 که توسط ژن CAMP کدگذاری شده است، تولید می شود. در حالت استراحت، hCAP-18 به شکل غیرفعال در گرانول های نوتروفیل ها ذخیره می شود. هنگامی که عفونت یا آسیب بافت رخ می دهد، الگوهای مولکولی مرتبط با پاتوژن (PAMPs) و الگوهای مولکولی مرتبط با آسیب (DAMPs) سلول های ایمنی را از طریق گیرنده های مشابه Toll (TLRs) فعال می کنند، پروتئیناز 3 و سایر پروتئازها را برای جدا کردن hCAP-18 و آزادسازی LL-37 فعال بیولوژیکی تحریک می کنند. علاوه بر این، مسیر سیگنال دهی گیرنده ویتامین D می تواند سنتز LL-37 را با تنظیم مثبت بیان ژن CAMP، که نقش مهمی در مبارزه با عفونت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس دارد، تقویت کند.
مکانیسم تزریق LL-37: یک شبکه مولکولی با اهداف و اثرات متعدد
ll 37 تزریقدارای اثرات بازدارنده یا باکتری کش بر روی باکتری های گرم مثبت (مانند استافیلوکوکوس اورئوس و استرپتوکوک)، باکتری های گرم منفی (مانند اشریشیا کلی و سودوموناس آئروژینوزا)، قارچ ها (مانند کاندیدا آلبیکنس) و ویروس ها (مانند HIV و ویروس آنفلوانزا) است. مکانیسم ضد باکتریایی آن شامل اتصال LL-37 به اجزای آنیونی غشای باکتریایی (مانند لیپوپلی ساکاریدها، LPS) از طریق بارهای مثبت، تشکیل یک ساختار مارپیچ آلفا وارد لایه لیپیدی است که منجر به تجزیه غشاء یا تشکیل منافذ غشایی می شود (مدل فرش یا مکانیسم منافذ دایره ای). LL-37 میتواند فرآیند اتصال اولیه و بلوغ بیوفیلمهای باکتریایی را مهار کند و نفوذپذیری آنتیبیوتیکها به باکتریهای درون بیوفیلم را افزایش دهد.
به عنوان مثال، در بیماران مبتلا به فیبروز کیستیک آلوده به سودوموناس آئروژینوزا، LL{5}}37 می تواند ماتریکس خارج سلولی تشکیل شده را تجزیه کند و میزان پاکسازی باکتریایی را افزایش دهد. مکانیسم هدف گیری غشایی LL{10}}37 القای مقاومت باکتریایی آسان نیست. تحقیقات نشان داده است که LL{11}}37 هنوز دارای اثرات ضد باکتریایی قوی علیه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) و انتروکوک مقاوم به ونکومایسین (VRE) است. LL-37 می تواند به بخش لیپیدی A از LPS با میل ترکیبی بالا متصل شود، برهمکنش آن با کمپلکس TLR4/MD-2 را مسدود کند، از آزادسازی فاکتورهای التهابی مانند TNF - و IL-6 جلوگیری کند و خطر شوک اندوتوکسین را کاهش دهد.
LL{13}}37 نه تنها یک مولکول ضد باکتری است، بلکه یک عامل تنظیم کننده ایمنی مهم است. عملکردهای آن شامل فعال کردن سیگنال های جفت شده با پروتئین G با اتصال به گیرنده پپتید فرمیل مانند 1 (FPRL1)، القای مهاجرت نوتروفیل، مونوسیت و سلول T به محل عفونت است. علاوه بر این، LL-37 میتواند ترشح کموکاینهایی مانند IL-8 و MCP-1 را تقویت کند و یک پاسخ ایمنی تقویتکننده بازخورد مثبت را تشکیل دهد. در طول فاز عفونت حاد، LL-37 سیگنالینگ TLR7/8/9 را در سلولهای پلاسما مانند سلولهای دندریتیک (pDCs) فعال میکند، ترشح IFN و تمایز Th17 را تحریک میکند و ایمنی ضد باکتریایی را افزایش میدهد.
در التهاب مزمن، LL{2}}37 میتواند مسیر TLR4/NF - κ B القا شده با LPS را مهار کند، آزادسازی IL-8 و MCP-1 را کاهش دهد، آپوپتوز نوتروفیل را برای حفظ توانایی باکتریکشی به تأخیر بیندازد، و پاسخهای ایمنی بیش از حد را کاهش دهد (مانند مهار پیروپتوز سلولی در sep). در لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، کمپلکس LL-37-DNA به عنوان یک آنتی ژن خود عمل می کند و باعث تولید آنتی بادی های سیتوپلاسمی ضد نوتروفیل (ANCA) می شود و پیشرفت بیماری را تسریع می کند. مهار اتصال LL-37 به DNA (مانند ترکیب با DNase I) می تواند به یک استراتژی درمانی جدید تبدیل شود.
LL{2}}37 نقش دوگانه ای در ایجاد و توسعه تومور دارد و تأثیر آن به نوع تومور و محیط میکرو بستگی دارد: در سرطان تخمدان، سرطان ریه و سرطان سینه، LL-37 با فعال کردن مسیر EGFR/ErbB2MAPKE، تهاجم سلول های تومور را افزایش می دهد و تبدیل مزانشیمی اپیتلیال (EMT) را ترویج می کند. در همین حال، LL-37 میتواند سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSCs) را برای ترشح فاکتورهایی مانند VEGF و IL-6 بهکار گیرد و یک ریزمحیط رگزایی و سرکوبکننده ایمنی را تشکیل دهد که پیشرفت تومور را تسریع میکند. در ملانوم، LL-37 با افزایش ارائه آنتی ژن و نفوذ سلول های T، رشد تومور را مهار می کند.
High concentrations of LL-37 (>20 میکرومولار) می تواند آپوپتوز را در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و سلول های سرطانی معده از طریق مسیر میتوکندری القا کند (افزایش نرخ آپوپتوز بیش از 50٪). در سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC)، سطح بیان LL{8}}37 به طور قابل توجهی در بافت سرطانی افزایش مییابد و سطح سرمی LL-37 با بقای بدون عود بیمار و بقای کلی همبستگی منفی دارد. LL-37 با بیان غیر طبیعی رشد تومور را با فعال کردن مسیر سیگنال دهی Wnt/ - catenin افزایش می دهد و پتانسیل آن را به عنوان یک نشانگر زیستی پیش آگهی و هدف درمانی نشان می دهد.
زمینه های کاربردی بالینی تزریق LL-37: کاوش چند بعدی از عفونت تا تومور
عفونت پوست و بافت نرم: اثرات ضد باکتریایی و ترمیم زخم LL-37 آن را به یک داروی کاندید برای درمان عفونت زخم سوختگی و زخم پای دیابتی تبدیل کرده است. در یک کارآزمایی بالینی، فرمول موضعی LL-37 به طور قابل توجهی زمان بهبود زخم را کوتاه کرد و مصرف آنتی بیوتیک را کاهش داد.
عفونت دستگاه تنفسی: فرمول استنشاقی LL-37 ممکن است برای درمان عفونت مزمن سودوموناس آئروژینوزا در بیماران مبتلا به فیبروز کیستیک استفاده شود. LL-37 می تواند با ایجاد اختلال در بیوفیلم ها و افزایش نفوذپذیری آنتی بیوتیک، پاکسازی عفونت را بهبود بخشد.
Sepsis and endotoxic shock: LL-37 reduces the risk of endotoxic shock by neutralizing LPS and inhibiting the TLR4 signaling pathway. Animal models have shown that LL-37 pretreatment can significantly improve the survival rate of lethal endotoxemia mice (>60%).
عفونت ویروسی: LL-37 می تواند به طور مستقیم پوشش لیپیدی ویروس های پوششی (مانند ویروس های HIV و آنفلوانزا) را از بین ببرد یا به پروتئین های سطح ویروسی (مانند هماگلوتینین ویروس آنفولانزا HA) متصل شود تا جذب سلول میزبان را مهار کند. در آزمایشات بالینی، اسپری بینی LL-37 محصور شده با لیپوزوم ها می تواند بار ویروس آنفولانزا را (حدود 70٪) کاهش دهد.
پسوریازیس: LL{2}}37 به شدت در ضایعات پسوریازیس بیان میشود و TLR9 را با تشکیل کمپلکسهایی با DNA خود فعال میکند و pDCها را به ترشح IFN و تمایز Th17 سوق میدهد. آنتی بادی هایی که LL-37 را هدف قرار می دهند، مانند آنتی بادی خنثی کننده IMS-1، در آزمایشات فاز دوم نشان داده شده است که امتیازات PASI را کاهش می دهد (با میانگین بهبودی 40٪).
درماتیت آتوپیک (AD): کودکان مبتلا به AD بیان TLR2 و LL-37 را کاهش می دهند که منجر به اختلال در عملکرد سد پوستی و افزایش خطر عفونت می شود. ویتامین D می تواند بیان LL-37 را از طریق مسیر TLR2 افزایش دهد و در آینده، داروهای مرتبط با LL-37 ممکن است برای کمک به درمان ویتامین D برای AD طراحی شوند.
بیماری التهابی روده (IBD): دوز پایین LL{3}}37 التهاب مخاط روده را از طریق مسیر TLR9-ERK مهار میکند، در حالی که غلظت بالا ممکن است باعث افزایش فیبروز شود. فرمولهای محلی با رهش پایدار (مانند نانوذرات هدف کولون) از نظر کارایی و ایمنی مورد ارزیابی قرار میگیرند.
درمان تومور: مداخله دقیق از مهار تا فعال سازی
ملانوما: یک کارآزمایی بالینی فاز I ایمنی و اثربخشی تزریق داخل توموری LL-37 را در بیماران مبتلا به ملانوم متاستاتیک پوستی ارزیابی کرد. نتایج نشان داد که درمان LL-37 میتواند پاسخهای ایمنی موضعی را القا کند و برخی از بیماران ممکن است کوچک شدن یا تثبیت تومور را تجربه کنند.
سرطان ریه:ll 37 تزریقدر NSCLC تنظیم مثبت شده و با پیش آگهی ضعیف در بیماران همراه است. با این حال، اثر تعدیل کننده ایمنی LL-37 ممکن است با فعال کردن پاسخ های ایمنی ضد تومور، پیش آگهی را بهبود بخشد. تحقیقات بیشتری برای روشن شدن مکانیسم خاص عمل و استراتژی های مداخله LL-37 در سرطان ریه مورد نیاز است.
سرطان تخمدان: LL-37 با به کارگیری سلول های بنیادی مزانشیمی باعث رگزایی تومور و فرار سیستم ایمنی می شود. مهار LL-37 یا مسدود کردن اتصال آن با FPRL1 می تواند به یک استراتژی درمانی جدید تبدیل شود.
بیماری ایسکمیک قلب: درمان با موج شوک (SWT) می تواند LL-37 را از طریق فشار مکانیکی آزاد کند، TLR3 را برای القای بازسازی عروقی و بازسازی ایسکمیک میوکارد فعال کند و از تشکیل اسکار میوکارد جلوگیری کند. این کشف زمینه جدیدی را برای کاربرد پپتیدهای ضد میکروبی باز کرده است.
بیماری آلزایمر (AD): LL-37 یک آگونیست درونزای پروتئین کانال کلرید 1 (CLIC1) است که میتواند کانالهای CLIC1 را فعال کند، اثرات نوروتوکسیک را بر سلولهای گلیال القا کند و فنوتیپهای پاتولوژیک مشابه AD را در موش القا کند. مداخله در تعامل CLIC1-LL-37 ممکن است به یک هدف جدید برای درمان AD تبدیل شود.
تگ های محبوب: ll 37 تزریق، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش