قطره مایع تادالافیلیک شکل مایع از فرمولاسیون تادالافیل است که به طور معمول برای درمان نشانه هایی مانند اختلال نعوظ (ED) ، فشار خون شریانی ریوی (PAH) یا هایپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) استفاده می شود. این امر باعث افزایش اثر آرامش عضلات صاف عروقی با واسطه اکسید نیتریک (NO) با مهار فعالیت آنزیم PDE5 و کاهش تخریب مونوفسفات گونوزین چرخه ای (CGMP) می شود. در Corpus cavernosum آلت تناسلی مرد ، این مکانیسم می تواند جریان خون را افزایش داده و به مردان کمک کند تا نعوظ را تحت تحریک جنسی حفظ کنند. در شریان ریوی می تواند مقاومت عروق ریوی را کاهش داده و توانایی ورزش بیماران مبتلا به فشار خون ریوی را بهبود بخشد. این ماده با قرص های سنتی متفاوت است از آنجا که به صورت مایع است ، که تنظیم دقیق دوز و درمان شخصی را تسهیل می کند. آماده سازی مایع می تواند روند هضم دستگاه گوارش را دور بزند و مستقیماً از طریق مخاط جذب شود و از این طریق زمان شروع دارو را تسریع کند. بنابراین ، آنها معمولاً مجهز به قطره یا سرنگ برای بیماران هستند که بتوانند خودشان را اندازه گیری و به خود اختصاص دهند.
محصولات ما
 |
 |
 |
 |
 |
اطلاعات اضافی از ترکیب شیمیایی:
|
|
|
تادالافیل
پازل مکانیسم قطره مایع تادالافیل: نقش های متعدد CGMP در مغز
قطره مایع تادالافیل، به عنوان یک داروی نماینده از مهار کننده های فسفودی استراز 5 (PDE5) ، یک مکانیزم کلاسیک شناخته شده چاه - دارای مهار فعالیت آنزیم PDE5 ، کاهش تخریب مونوفسفات گوآنوسین چرخه ای (CGMP) ، این میزان PRIMIS PRIGIS را در CGMP COUNGUS TURNUMPUS TURMP تقویت می کند. و جریان خون ، و در نهایت به بهبود عملکرد نعوظ می رسد. با این حال ، با تعمیق تحقیقات علوم اعصاب ، نقش های متعدد CGMP در سیستم عصبی مرکزی به تدریج ظهور کرده است- فقط یک "سوئیچ" برای عروق نیست ، بلکه یک مولکول کلیدی برای تنظیم انعطاف پذیری عصبی ، هماهنگی حرکتی ، عملکرد شناختی و حتی بیماری روانی است.
سنتز و تخریب CGMP: سوئیچ های مولکولی در انتقال سیگنال عصبی
سنتز CGMP: یک مسیر دوگانه از NO/GC به پپتید ناتریورتیک/SGC
تولید CGMP عمدتا به دو نوع آنزیم های گوانیت سیکلاز (GC) متکی است:
سیکلاز گانیلات محلول (SGC): به عنوان یک گیرنده برای اکسید نیتریک (NO) ، SGC تبدیل GTP به CGMP را در صورت عدم اتصال کاتالیز می کند. این مسیر به طور گسترده ای در سیستم عصبی وجود دارد ، به عنوان مثال ، در هیپوکامپ ، هیچ گونه انعطاف پذیری سیناپسی را از طریق مسیر SGC/CGMP تنظیم نمی کند. در سلولهای پورکینژ مخچه ، مسیر CGMP PKG (پروتئین کیناز G) در تنظیم خوب هماهنگی حرکتی نقش دارد.
سیکلاز گوانیلات گرانول (PGC): توسط پپتیدهای ناتریورتیک مانند ANP و BNP فعال می شود ، PGC در اندامهای محیطی و سلولهای اندوتلیال رگ های خونی بیان می شود و در تنظیم تولید سیال مغزی نخاعی و خون- عملکرد مانع مغزی شرکت می کند. در سالهای اخیر ، مطالعات نشان داده اند که ناهنجاری ها در مسیر پپتید ناتریورتیک/PGC/CGMP از نزدیک با آنژیوپاتی آمیلوئید مغزی در بیماری آلزایمر (AD) مرتبط است.
تخریب CGMP: "قیچی مولکولی" خانواده PDE
نیمی از- عمر CGMP بسیار کوتاه است (معمولاً<1 second), and its degradation is mainly accomplished by the phosphodiesterase (PDE) family. In the brain, PDE5, PDE2, and PDE9 are the main enzymes that degrade cGMP:
PDE5: به طور گسترده در هیپوکامپ ، قشر و جسم مخطط توزیع می شود ، هدف اصلی تادالافیل است. مهار PDE5 می تواند مدت زمان سیگنالینگ CGMP را طولانی تر کرده و راندمان انتقال سیناپسی را افزایش دهد.
PDE2: همزمان CGMP و CAMP را تخریب می کند و در لامپ بویایی و هیپوکامپ بسیار بیان می شود. مهار کننده های PDE2 می توانند با تنظیم CGMP/CAMP Cross {3} صحبت ، عملکرد شناختی را بهبود بخشند.
PDE9: تخریب خاص CGMP ، که در هیپوکامپ و قشر بیماران مبتلا به AD بیان شده است ، ممکن است با تسریع در تخریب CGMP در اختلال حافظه شرکت کند.
بینش بالینی: مایع تادالافیل متابولیسم عبور اول را از طریق جذب زیر زبانه ، به سرعت در حال افزایش غلظت داروی خون می اندازد. اثر مهاری آن بر PDE5 محدود به رگ های خونی محیطی نیست ، اما می تواند سطح CGMP مرکزی را از طریق خون-} Brain (BBB) تحت تأثیر قرار دهد. این ویژگی یک روش جدید برای درمان بیماریهای عصبی ارائه می دهد.
عملکرد اصلی CGMP در مغز: شبکه نظارتی از مولکول ها تا رفتار
انعطاف پذیری سیناپسی و یادگیری و حافظه: CGMP به عنوان "مولکول حافظه"
هیپوکامپ منطقه اصلی مغز برای یادگیری و حافظه است و انعطاف پذیری سیناپسی آن (مانند تقویت طولانی {0} term تقویت ، LTP) به سیگنالینگ CGMP بستگی دارد:
فعال سازی گیرنده NMDA: پس از اتصال گلوتامات به گیرنده های NMDA ، اکسید نیتریک اکسید عصبی (NNOS) را از طریق Ca ² ⁺/کالمودولین (CAM) فعال می کند ، NO را تولید می کند و SGC را فعال می کند ، در نهایت افزایش سطح CGMP.
پروتئین هدف فسفوریلاسیون PKG: پس از فعال شدن CGMP PKG ، زیر واحد گیرنده AMPA Glua1 را فسفریلاسیون می کند ، و درج آن را به غشای پس سیناپسی ترویج می کند و راندمان انتقال سیناپسی را تقویت می کند. آزمایشات حیوانات نشان داده است که تزریق آنالوگ های CGMP به هیپوکامپ می تواند توانایی حافظه مکانی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.
شواهد بالینی: یک کارآزمایی کور دو {{{}}} هدف قرار دادن بیماران مبتلا به اختلال شناختی خفیف (MCI) نشان داد که میزان مصرف روزانه 20mg تادالافیل (به مدت 6 ماه) به طور قابل توجهی سطح CGMP هیپوکامپ را افزایش داده و نمرات آزمون حافظه تأخیر را بهبود می بخشد.
هماهنگی موتور و عملکرد مخچه: CGMP "تعادل بدن" را تنظیم می کند
سلولهای Purkinje در مخچه نورون های کلیدی برای هماهنگی حرکتی هستند و مسیر سیگنالینگ CGMP آنها نقش منحصر به فردی دارد:
ادغام ورودی فیبر موازی فیبر خزنده: هنگامی که ورودی فیبر خزنده سلولهای پورکینژ را فعال می کند ، CGMP تحریک پذیری سلول را از طریق کانال های یونی فسفوریلاسیون PKG تنظیم می کند. اگر این فرآیند مختل شود ، می تواند به آتاکسی منجر شود (مانند Ataxia Spinocerebellar ، SCA).
مطالعه مدل حیوانات: در مدل موش SCA1 ، سطح CGMP در سلولهای Purkinje به طور قابل توجهی کاهش یافته است ، در حالی که مهار کننده های PDE5 خوراکی عملکرد حرکتی جزئی را ترمیم می کنند ، نشان می دهد که سیگنالینگ CGMP یک هدف درمانی بالقوه است.
انتقال سیگنال بصری: "سوئیچ حساس به نور" CGMP
اگرچه شبکیه متعلق به "مغز" سنتی نیست ، اما مکانیسم سیگنالینگ CGMP آن برای سیستم عصبی مرکزی بسیار همولوگ است:
انتقال نور سلول میله: در تاریکی ، CGMP باز کردن کانال های گیت شده نوکلئوتید حلقوی (CNG) بر روی غشای بیرونی سلولهای میله را حفظ می کند و اجازه می دهد تا Na ⁺/Ca ² ⁺ هجوم و تولید "جریان تاریک". پس از فعال شدن نور رودوپسین ، PDE از طریق پروتئین G (transducin) ، تخریب CGMP و کانال های بسته شده فعال می شود و منجر به فشار خون بالا سلول می شود.
ارتباط بالینی: جهش های PDE6 شبکیه یکی از علت های شایع اتوزومال رتینیت مغلوب Pigmentosa (ARRP) است و مهار کننده های PDE5 می توانند تا حدی عملکرد PDE6 را جبران کرده و دژنراسیون شبکیه را در مدل های حیوانی تأخیر کنند.
بیماری روانی و تنظیم عاطفی: "پتانسیل ضد افسردگی" CGMP
مطالعات اخیر نشان داده اند که سیگنالینگ غیر طبیعی CGMP با بیماری های روانی مانند افسردگی و اضطراب ارتباط نزدیکی دارد
عملکرد قشر جلوی مغز (PFC): CGMP در PFC تحریک پذیری نورون گلوتاماتریک را از طریق PKG تنظیم می کند. استرس مزمن می تواند منجر به کاهش سطح PFC CGMP شود ، در حالی که مهار کننده های PDE5 می توانند این تغییر را معکوس کرده و مانند رفتار افسردگی بهبود بخشند.
تعامل سیستم 5-HT: CGMP می تواند عملکرد گیرنده 5-HT1A را تقویت کرده و اثربخشی داروهای ضد افسردگی (مانند SSRI) را ترویج کند. استفاده ترکیبی از تادالافیل و فلوکستین اثرات ضد افسردگی هم افزایی در مدلهای حیوانی را نشان داد.
استفاده از علوم اعصاب قطرات مایع تادالافیل: درمان انضباطی متقاطع از ED به CNS
مزایای فرمولاسیون دارو: جذب زیر زبانه و نفوذ مرکزی
قرص های سنتی تادالافیل نیاز به جذب از طریق دستگاه گوارش و از اثرات عبور اول و تأخیر در شروع (30-60 دقیقه) دارند. قطرات مایع به طور مستقیم از طریق مخاط زیر زبانه جذب می شوند و مزایای زیر را دارند:
شروع سریع: جذب زیر زبانه متابولیسم کبد را پشت سر می گذارد ، و غلظت داروی خون می تواند ظرف 15 دقیقه به اوج خود برسد ، مناسب برای سناریوهایی که نیاز به مداخله فوری دارند (مانند اختلال عملکرد جنسی حاد).
تقویت نفوذ مرکزی: آزمایش های حیوانات نشان داده اند که غلظت تادالافیل زیر زبانه در مایع مغزی نخاعی 2.3 برابر بیشتر از تجویز خوراکی است ، که ممکن است مربوط به اجتناب از آن از P-} glycoprotein (P {{2} gp gp) باشد.
گسترش کاربرد بالینی: از ED به محافظت عصبی
بر اساس عملکردهای متعدد CGMP در مغز ، نشانه های بالقوه برایقطره مایع تادالافیلاز اد فراتر رفته اند
توانبخشی پس از سکته مغزی: CGMP با ترویج آنژیوژنز و بازسازی عصبی ، پیش آگهی سکته مغزی را بهبود می بخشد. یک کارآزمایی فاز II نشان داد که شروع به استفاده از تادالافیل (5 میلی گرم در روز) طی 72 ساعت پس از سکته مغزی به طور قابل توجهی نمرات شاخص بارتل را در 3 ماه بهبود بخشید.
بیماری پارکینسون (PD): سطح CGMP در سلولهای عصبی دوپامینرژیک در ماده NIGRA در بیماران مبتلا به PD به طور قابل توجهی کاهش می یابد. تادالافیل ممکن است پیشرفت بیماری را با مهار PDE5 و PDE1 به تأخیر بیندازد (دومی که در PD بیش از حد بیان می شود).
آسیب مغزی آسیب زا (TBI): اختلال در سیگنال CGMP پس از TBI با اختلال شناختی طولانی {0} همراه است. تادالافیل می تواند مرگ عصبی هیپوکامپ را کاهش داده و عملکرد حافظه را در مدل های حیوانات بهبود بخشد.
ایمنی و تحمل: یک چالش مشترک در بین نشانه ها
اگرچه تادالافیل از امنیت کلی خوبی برخوردار است ، اما درخواست اصلی باید به موضوعات زیر توجه کند:
سردرد و افت فشار خون: اتساع CGMP رگهای خونی مغزی ممکن است باعث سردرد شود (با میزان بروز حدود 15 ٪) ، در حالی که استفاده ترکیبی از داروهای نیترات ممکن است منجر به فشار خون شدید شود.
ناهنجاری های بینایی: تقریباً 3 ٪ از بیماران سیانوز را تجربه می کنند ، که با مهار متقابل PDE6 در شبکیه همراه است و معمولاً گذرا است.
فعل و انفعالات دارویی: تادالافیل یک بستر CYP3A4 است ، و هنگامی که در ترکیب با تعدیل کننده های قدرتمند CYP3A4 مانند ریفامپین و کتوکونازول استفاده می شود ، باید دوز تنظیم شود.
جهت آینده: تنظیم دقیق سیگنالینگ CGMP و درمان شخصی
مهار کننده های انتخابی هدف قرار دادن زیرگروه های PDE
مهار کننده های فعلی PDE5 (مانند تادالافیل) مهار متقاطع در PDE1 ، PDE6 و سایر زیرگروه ها را نشان می دهند که ممکن است منجر به عوارض جانبی شود. توسعه مهارکننده های PDE خاص- ، مانند نانومیدیکین ها که فقط PDE5 هیپوکامپ را هدف قرار می دهند ، جهت آینده است.
آنالوگ های CGMP و ژن درمانی
آنالوگ های CGMP ، مانند 8- Br-CGMP و پتازوسین ، می توانند به طور مستقیم PKG را فعال کرده و تخریب PDE را دور بزنند ، اما مسائل مربوط به نفوذپذیری و ثبات مغز باید مورد توجه قرار گیرد.
ژن درمانی: تنظیم طولانی مدت سیگنالینگ CGMP را می توان با ارائه ژنهای SGC یا PKG از طریق ویروس های مرتبط با Adeno- (AAV) انجام داد و موفقیت اولیه در مدلهای حیوانات PD حاصل شد.
داروهای فردی که توسط نشانگرهای زیستی هدایت می شوند
سطح CGMP تحت تأثیر ژنتیک (مانند پلی مورفیسم ژن PDE5) ، سن (کاهش توانایی سنتز CGMP در بزرگسالان مسن) و وضعیت بیماری (مانند تغییرات نفوذپذیری BBB در بیماران مبتلا به AD) است. داروهای دقیق را می توان با تشخیص متابولیتهای CGMP (مانند نیتروتیروزین) در مایع مغزی نخاعی یا خون بدست آورد.
تگ های محبوب: قطره های مایع Tadalafil ، تأمین کنندگان ، تولید کنندگان ، کارخانه ، عمده فروشی ، خرید ، قیمت ، فله ، برای فروش