ایتراکونازول کپسول 100 میلی گرم

کپسول ایتراکونازول 100 میلی گرمیک داروی ضد قارچی با طیف وسیع- متعلق به کلاس مشتقات تریازول هستند. مکانیسم اصلی عمل آن مهار سنتز ارگوسترول، یک جزء کلیدی غشای سلولی قارچ است، که یکپارچگی و نفوذپذیری غشای سلولی را مختل می کند و منجر به نشت محتویات سلولی قارچ و مرگ می شود.

بهینه سازی فرمولاسیون
وزن مولکولی آن 705.64 است و شکل کپسولی آن در یک پوسته کپسول ژلاتینی سخت پیچیده شده است که حاوی ذرات قرصی شکل سفید یا زرد روشن است. مواد کمکی شامل هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، پلی اتیلن گلیکول 20000، دی اکسید تیتانیوم و عوامل رنگ آمیزی آبی/قرمز FD&C برای اطمینان از پایداری دارو و تشخیص بصری است. برای بهبود فراهمی زیستی، کپسول ها باید بلافاصله بعد از غذا مصرف شوند. در این زمان، ترشح اسید معده می تواند باعث انحلال دارو شود و میزان جذب را تا 55% افزایش دهد (نرخ جذب ناشتا کمتر از 30%).

اطلاعات تکمیلی ترکیب شیمیایی:

 

فرم محصول ما

 

ایتراکونازول +. COA

به عنوان نماینده داروهای ضد قارچی با طیف وسیع-تریازول،کپسول ایتراکونازول 100 میلی گرمدستیابی به فعالیت ضد قارچی کارآمد از طریق اقدامات هم افزایی چند هدف. این دارو با مهار سنتز اجزای کلیدی غشای سلولی قارچ، تداخل در متابولیسم انرژی، بر هم زدن یکپارچگی دیواره سلولی و تنظیم پاسخ های ایمنی میزبان، یک سد ضد باکتری چند لایه ایجاد می کند.

مکانیسم اصلی اثر: مهار سنتز ارگوسترول

 

1.1 مسدود کردن دقیق مسیر سنتز استرول
پایداری غشاهای سلولی فوگال به حضور خاص ارگوسترول بستگی دارد و فرآیند سنتز آن شامل تبدیل لانوسترول به ارگوسترول است. ایتراکونازول با اتصال به دی متیلاز وابسته به سیتوکروم P450 (CYP51) با میل ترکیبی بالا، تبدیل لانوسترول به 14 - لانوسترول دمیله شده را مسدود می کند. این مرحله مرحله محدود کننده سرعت در بیوسنتز ارگوسترول است. اثر دارو منجر به تجمع غیرطبیعی لانوسترول در غشای سلولی می‌شود، در حالی که تجمع پیش‌ساز ارگوسترول 24 متیلن دی‌هیدرولان استرول بیشتر با سیالیت غشا تداخل می‌کند.

 

1.2 تخریب دوگانه ساختار و عملکرد غشای سلولی
کمبود ارگوسترول منجر به تغییرات قابل توجهی در نفوذپذیری غشای سلولی می شود
کاهش سیالیت غشا: برهمکنش بین ارگوسترول و مولکول های فسفولیپید ضعیف می شود و منجر به توزیع غیر طبیعی پروتئین های غشایی می شود.
اختلالات حمل و نقل مواد: عملکرد پمپ یونی وابسته به ATP مختل شده، افزایش جریان یون پتاسیم درون سلولی
فروپاشی یکپارچگی غشاء: مشاهده میکروسکوپ الکترونی وزیکولاسیون قابل توجهی از غشای سلولی کاندیدا آلبیکنس را پس از 24 ساعت درمان نشان می دهد.
این آسیب ساختاری مستقیماً منجر به نشت محتویات سلول قارچی می شود. مطالعات بالینی نشان داده است که ایتراکونازول دارای محدوده حداقل غلظت مهاری (MIC) 0.01-0.5 میکروگرم در میلی لیتر برای کاندیدا و 0.25-2 میکروگرم در میلی لیتر برای آسپرژیلوس است که فعالیت ضد باکتریایی قوی آن را نشان می دهد.

مکانیسم هم افزایی: تداخل چند هدف- در متابولیسم قارچی

 

2.1 مهار سنتز دیواره سلولی
ایتراکونازول با کاهش بیان ژن -1،3-گلوکان سنتاز (FKS1) از پیوند متقابل - گلوکان، جزء اصلی دیواره سلولی، جلوگیری می کند. مشاهده میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان داد که پس از 72 ساعت درمان، منافذ آشکاری در دیواره سلولی آسپرژیلوس فومیگاتوس ظاهر شد و محتوای پکتین 40٪ -60٪ کاهش یافت. این اثر یک اثر هم افزایی با اکینوکاندین ها ایجاد می کند و یک مبنای نظری برای درمان ترکیبی فراهم می کند.
2.2 تداخل متابولیسم انرژی
این دارو مجموعه زنجیره تنفسی III میتوکندری را مهار می کند و سنتز ATP را مسدود می کند:
کاهش میزان مصرف اکسیژن: کاندیدا آلبیکنس مصرف اکسیژن را تا 65 درصد کاهش داد.
سطح ATP کاهش می یابد: غلظت ATP داخل سلولی از مقدار طبیعی 3.2 میلی مول بر گرم به 0.8 میلی مول بر گرم کاهش می یابد.

 

تجمع حجم متوسط ​​متابولیک: اسید سوکسینیک، یک محصول میانی در چرخه اسید سیتریک، تا سه برابر سطح معمولی تجمع می یابد.
این مهار متابولیک منجر به توقف رشد قارچ در فاز G1 و کاهش بیش از 80 درصدی شاخص تقسیم سلولی می شود.

2.3 انسداد تشکیل بیوفیلم
ایتراکونازول می تواند بیان ژن های کلیدی درگیر در تشکیل بیوفیلم در کاندیدا آلبیکنس مانند ALS3 و HWP1 را مهار کند.
کاهش ضخامت بیوفیلم: اندازه گیری میکروسکوپ کانفوکال لیزری کاهش ضخامت را از 120 میکرومتر به 35 میکرومتر نشان می دهد.
کاهش ماتریکس خارج سلولی: محتوای پلی ساکارید تا 70 درصد کاهش یافت
افزایش نفوذ دارو: غلظت دارو در بیوفیلم 4-6 برابر افزایش می یابد
این ویژگی آن را برای عفونت‌های مربوط به کاتترهای مقاوم{0}}از ارزش درمانی خاصی برخوردار می‌کند.

مکانیسم تنظیم ایمنی: اثر هم افزایی داروی میزبان

 

3.1 فعال سازی گیرنده تشخیص الگو
ایتراکونازول می تواند بیان گیرنده Toll like (TLR) را 2/4 تنظیم کند و توانایی تشخیص ماکروفاژها نسبت به - گلوکان را افزایش دهد. این آزمایش نشان داد که پس از درمان دارویی، شاخص فاگوسیتیک ماکروفاژها از 1.2 به 3.8 افزایش یافت و تولید گونه های اکسیژن فعال (ROS) 2.5 برابر افزایش یافت.
3.2 تنظیم سیتوکین
با مهار ترشح IL-10 در حین ترویج آزادسازی IL-12 و TNF، داروها می توانند تغییر سیستم ایمنی نوع Th2 را معکوس کنند. در مدل مننژیت کریپتوکوکی، سطح IFN - در مایع مغزی نخاعی گروه درمان ایتراکونازول در مقایسه با گروه شاهد پنج برابر افزایش یافت و نرخ کلیرانس فوگال 60٪ افزایش یافت.

 

3.3 افزایش عملکرد نوتروفیل
داروها می توانند توانایی نوتروفیل ها را برای تشکیل تله های خارج سلولی (NET) افزایش دهند:
افزایش انتشار DNA: آنالیز فلوسایتومتری نشان داد که نسبت سلول های مثبت NET از 15% به 42% افزایش یافته است.
افزایش فعالیت باکتری‌کشی هیستون‌ها: هیستون H2A کارایی باکتری‌کشی آسپرژیلوس را سه برابر افزایش می‌دهد.
این اثر تقویت کننده سیستم ایمنی به ویژه در بیماران دچار نقص ایمنی مهم است، زیرا می تواند بروز عفونت های منتشر را کاهش دهد.

به عنوان یک داروی ضد قارچ تریازول با طیف وسیع-کپسول ایتراکونازول 100 میلی گرمبه طور گسترده در عمل بالینی استفاده شده است، اما فرمول‌های خوراکی آن (مانند کپسول‌ها) هنوز مشکلاتی مانند نوسانات زیاد در فراهمی زیستی، توزیع ناهموار اندام‌های هدف، و کاهش کارایی سویه‌های مقاوم به دارو دارند. در آینده، پیشرفت هایی در نوآوری فرمولاسیون، اصلاح مولکولی و درمان هم افزایی ایمنی برای افزایش اثربخشی، کاهش سمیت و به تاخیر انداختن توسعه مقاومت دارویی مورد نیاز است. بر اساس ویژگی های فرم دوز، یک توضیح سیستماتیک در مورد جهت های تحقیقاتی آینده آن ارائه خواهد شد.

کپسول های سنتی ایتراکونازول حلالیت دارویی کم و اثرات عبور اول قابل توجهی دارند که منجر به فراهمی زیستی تنها حدود 55٪ (با معده خالی) تا 65٪ (پس از رژیم غذایی پرچرب) با تفاوت های فردی قابل توجه می شود. نانوتکنولوژی می تواند با تنظیم اندازه ذرات و خواص سطحی داروها، کارایی جذب خوراکی آنها را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.

جهش در آنزیم های هدف CYP51 (مانند Y132F، G448S) قارچ های مقاوم به دارو (مانند کاندیدا مقاوم به آزول) منجر به کاهش میل اتصال ایتراکونازول می شود. تقویت فعالیت دارو یا بهبود خواص فارماکوکینتیک از طریق اصلاح شیمیایی، کلید غلبه بر مقاومت دارویی است.

درمان سنتی ضد قارچ بر داروهایی برای از بین بردن مستقیم باکتری ها متکی است، در حالی که ایمونوتراپی پاسخ ایمنی میزبان را تقویت می کند، محافظت طولانی مدت و خطر عود را کاهش می دهد. ترکیب ایتراکونازول و ایمونوتراپی پتانسیل افزایش هم افزایی را دارد.

توسعه آتی کپسول های ایتراکونازول نیازمند ادغام فناوری نانو، اصلاحات شیمیایی و ایمونوتراپی برای ساخت یک سیستم درمانی یکپارچه "میزبان حامل دارو" است. نانوفرمولاسیون ها می توانند کارایی جذب خوراکی را بهبود بخشند، بهینه سازی ساختاری می تواند بر مقاومت دارویی غلبه کند و ایمونوتراپی می تواند مکانیسم های دفاعی میزبان را فعال کند. در آینده، همکاری بین رشته ای (مانند علم مواد، شیمی مصنوعی، ایمونولوژی) برای تسریع در ترجمه نتایج آزمایشگاهی به عمل بالینی و در نهایت دستیابی به دقت، شخصی سازی و اثربخشی طولانی مدت درمان ضد قارچی مورد نیاز است. برای مثال، انتظار می‌رود که توسعه کپسول‌های پیش داروی فلوکونازول محصور شده با SLN همراه با مهارکننده‌های PD{5}}1 برای درمان بیماری‌های قارچی مهاجم مقاوم به دارو، به پروتکل استاندارد برای نسل بعدی درمان‌های ضد قارچی تبدیل شود.

کپسول ایتراکونازول 100 میلی گرمموقعیت مهمی در زمینه درمان ضد قارچی از طریق مکانیسم ضد باکتریایی چند سطحی و چند هدفه-. مکانیسم اثر آن شامل جنبه های متعددی مانند اختلال در غشای سلولی، تداخل متابولیک و تنظیم ایمنی است که منعکس کننده ویژگی های مولکولی خود دارو و ارتباط نزدیک با وضعیت ایمنی میزبان است. با درک عمیق مکانیسم های مقاومت دارویی و تداخلات دارویی، و همچنین توسعه مداوم فن آوری های فرمولاسیون جدید، کاربرد بالینی ایتراکونازول دقیق تر و کارآمدتر می شود و سلاح قوی تری برای درمان عفونت های قارچی ارائه می دهد.

تگ های محبوب: کپسول ایتراکونازول 100 میلی گرم، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، فروش