قرص جویدنی مترونیدازولیک فرمول{0}}پسند بیمار از آنتی بیوتیک نیترویمیدازول را نشان می دهد که اثربخشی را در برابر باکتری های بی هوازی و تک یاخته ها با طعم بهتر و سهولت تجویز ترکیب می کند. این بررسی کاربردهای بالینی، مزایای فارماکوکینتیک، ملاحظات اطفال و سالمندان، نوآوری‌های فرمولاسیون و پروفایل‌های ایمنی را بررسی می‌کند. با پرداختن به چالش‌های پایبندی و گسترش دسترسی درمانی، این قرص‌ها نقش مهمی در درمان ضد میکروبی مدرن دارند.
|
|
|
مکانیسم عمل: هدف قرار دادن بی هوازی ها و تک یاخته ها
اثر مترونیدازول ریشه در سمیت انتخابی آن دارد-تنها به باکتری های بی هوازی و تک یاخته های خاصی آسیب می رساند و سلول های انسانی و میکروب های هوازی را بدون آسیب می گذارد. مرحله به مرحله--در اینجا آمده است:
داده های بزرگ مالی:
جذب توسط پاتوژن‌ها: ارگانیسم‌های بی‌هوازی (مانند Bacteroides fragilis، Clostridioides difficile) و تک یاخته‌ها (مانند Trichomonas vaginalis، Giardia lamblia) برای زنده ماندن در محیط‌های اکسیژن، به سیستم‌های انتقال الکترون کم-اکسیداکس-تکیه دارند{{6}. این سیستم ها به طور فعال مترولیل را به داخل سلول پمپ می کنند و دارو را 50 تا 100 برابر بیشتر از پلاسمای انسان متمرکز می کنند. باکتری های هوازی فاقد این ناقلین هستند که طیف باریک مترونیدازول را توضیح می دهد
کلان داده خرده فروشی:
فعال‌سازی از طریق کاهش گروه نیترو: در داخل پاتوژن، آنزیم‌های نیترو ردوکتاز (مثلاً فرودوکسین ردوکتاز در باکتری‌ها، NADPH{2}}ردوکتازهای وابسته در تک یاخته‌ها) گروه نیترو مترولیل (-NO2) را به مواد واسطه‌ای فعال{{4}به ویژه به رادیواکتیو نیترو کاهش می‌دهند. این مرحله به اکسیژن{6}}حساس است: اکسیژن نیترو ردوکتاز را مهار می‌کند، بنابراین مترولیل در بافت‌های هیپوکسیک (مانند آبسه‌های شکمی، مجرای روده یا زخم‌های نکروزه) بهترین عملکرد را دارد.
داده های بزرگ صنعتی:
آسیب DNA و مرگ سلول: آنیون رادیکال نیترو به صورت کووالانسی به DNA پاتوژن متصل می شود و باعث گسستن رشته، پیوند متقابل-و تغییرات پایه می شود. برخلاف سلول‌های انسانی (که دارای مکانیسم‌های قوی ترمیم DNA مانند تعمیر حذف نوکلئوتید هستند)، بی‌هوازی‌ها و تک یاخته‌ها فاقد سیستم‌های ترمیم کارآمد هستند. این آسیب غیرقابل برگشت DNA تکثیر و رونویسی را مختل می کند و منجر به اثرات باکتری کش یا تک یاخته (نه فقط مهار رشد) می شود.
این مکانیسم به غلظت-وابسته-سطوح بالای دارو در داخل پاتوژن است که باعث تسریع کشتار می شود و دقت دوز را برای موفقیت درمان ضروری می کند.
خواص فارماکوکینتیکی
متابولیسم
اکثر مترولیل (تقریباً 60 تا 80 درصد) توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 (CYP) در کبد، عمدتاً توسط CYP3A4 و CYP2B6 متابولیزه می شود. متابولیت اصلی 2{11}هیدروکسی متیل مترونیدازول است که تقریباً 30 تا 50 درصد از فعالیت ضد میکروبی داروی اصلی را حفظ می‌کند. سایر متابولیت های جزئی شامل مترولیل N-اکسید و کونژوگه های گلوکورونید هستند که غیر فعال هستند.
عملکرد کبد نقش مهمی در متابولیسم مترولیل دارد. در بیماران با نارسایی کبدی متوسط تا شدید، کلیرانس مترولیل کاهش می یابد که منجر به افزایش غلظت پلاسمایی و نیمه عمر طولانی می شود. این امر مستلزم تنظیم دوز برای جلوگیری از تجمع دارو و خطر عوارض جانبی، به ویژه سمیت عصبی است. در مقابل، بیماران با نارسایی خفیف کبدی معمولاً نیازی به تغییر دوز ندارند، زیرا متابولیسم نسبتاً دست نخورده باقی می‌ماند.
مترولیل و متابولیت های آن عمدتاً از طریق ادرار دفع می شوند. تقریباً 20 تا 30 درصد از دوز تجویز شده بدون تغییر از طریق ادرار دفع می شود، در حالی که بقیه به صورت متابولیت ها دفع می شود. بخش کوچکی (تقریباً 10٪) از طریق مدفوع دفع می شود. نیمه عمر{6} دفع مترولیل در بزرگسالان سالم تقریباً 8 ساعت است که در فرمول‌های خوراکی مختلف ثابت است.
در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، دفع مترولیل و متابولیت های آن کاهش می یابد. با این حال، از آنجایی که داروی اصلی عمدتاً در کبد متابولیزه می شود، تنظیم دوز فقط در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین) ضروری است.<30 mL/min) or those undergoing hemodialysis. Hemodialysis removes approximately 50% of the drug from the plasma, so a supplementary dose is often recommended after dialysis to maintain therapeutic concentrations. Peritoneal dialysis has a minimal effect on metrolyl clearance and does not require dosage adjustments.
عفونت های تک یاخته ای
تریکومونیازیس
تریکومونیازیس یک عفونت شایع مقاربتی (STI) است که توسط تریکوموناس واژینالیس ایجاد می شود. این داروی انتخابی برای درمان تریکومونیازیس است، با یک دوز خوراکی واحد (2 گرم) رژیم استاندارد برای مردان و زنان است. فرمول جویدنی یک جایگزین عالی برای قرص های معمولی برای این نشانه است، زیرا تجویز آن آسان است و می توان آن را با یا بدون غذا مصرف کرد. درمان همزمان هر دو طرف برای جلوگیری از عفونت مجدد مهم است و خوش طعم بودن فرمول جویدنی ممکن است باعث بهبود چسبندگی در این زمینه شود.
ژیاردیازیس
ژیاردیازیس یک عفونت روده ای است که توسط ژیاردیا لامبلیا ایجاد می شود و از طریق غذا یا آب آلوده منتقل می شود. این یک داروی خط اول برای درمان ژیاردیازیس با دوز معمولی 250 میلی گرم سه بار در روز به مدت 5 تا 7 روز (یا 500 میلی گرم دو بار در روز به مدت 7 روز) در بزرگسالان است. در کودکان، دوز بر اساس وزن (15 میلی گرم بر کیلوگرم در روز تقسیم به سه دوز برای 5 تا 7 روز) است. فرمول جویدنی به ویژه در بیماران اطفال که اغلب در بلعیدن قرص ها مشکل دارند بسیار ارزشمند است. کارآزمایی‌های بالینی نشان داده‌اند که قرص‌های جویدنی مترولیل در ژیاردیازیس به میزان 80 تا 90 درصد بهبود می‌یابند که با فرمول‌های دیگر قابل مقایسه است.
آمیبیازیس
آمیبیاز عفونتی است که توسط انتامبا هیستولیتیکا ایجاد می شود که می تواند به صورت آمیبیاز روده ای (اسهال، اسهال خونی) یا آمیبیاز خارج روده ای (آبسه های کبدی، آبسه های ریوی) ظاهر شود. برای درمان اشکال تهاجمی آمیبیاز ( آمیبیاز خارج روده ای و شدید روده ای) استفاده می شود، زیرا در برابر مرحله تروفوزوئیت انگل موثر است. دوز استاندارد برای آمیبیاز روده ای 750 میلی گرم سه بار در روز به مدت 5 تا 10 روز است، در حالی که برای آمیبیاز خارج روده ای (به عنوان مثال، آبسه کبد)، دوز 500 تا 750 میلی گرم سه بار در روز به مدت 5 تا 10 روز است. پس از درمان با مترولیل، آمی‌ب‌کش مجرا (مثلاً پارومومایسین) معمولاً برای از بین بردن مرحله کیست و جلوگیری از عود تجویز می‌شود. فرمول جویدنی برای بیماران مبتلا به آمیبیازیس شدید روده که ممکن است به دلیل تهوع یا درد شکم در بلع مشکل داشته باشند مفید است.
تداخلات دارویی
دی سولفیرام{0}}مثل واکنش‌ها
زندگی-مسمومیت خطرناک گوارشی و قلبی عروقی
مستندترین و خطرناک‌ترین تداخل متقابل مترولیل، واکنش آن با الکل (اتانول) و محصولات حاوی الکل{1} است که اثرات دی سولفیرام (دارویی که برای درمان وابستگی به الکل استفاده می‌شود) را تقلید می‌کند. این تعامل به دلیل مهار مترولیل از آلدهید دهیدروژناز (ALDH)، آنزیمی که برای متابولیسم اتانول حیاتی است، رخ می دهد.
مکانیسم
هنگامی که اتانول مصرف می شود، ابتدا توسط الکل دهیدروژناز به استالدهید (یک واسطه سمی) متابولیزه می شود. به طور معمول، استالدئید به سرعت توسط ALDH به اسید استیک بی ضرر تبدیل می شود. مترولیل به طور برگشت ناپذیر به ALDH متصل می شود و این مرحله را مسدود می کند و باعث تجمع استالدئید در جریان خون می شود.
تظاهرات بالینی
علائم معمولاً در عرض 15 تا 30 دقیقه پس از قرار گرفتن در معرض الکل ظاهر می شوند و می توانند چندین ساعت طول بکشند. آنها عبارتند از:
تهوع شدید، استفراغ و گرفتگی شکم
برافروختگی صورت، گردن و سینه
تاکی کاردی (ضربان قلب سریع) و تپش قلب
فشار خون پایین (فشار خون پایین).
سردرد، سرگیجه و گیجی
در موارد شدید: آریتمی، انفارکتوس میوکارد، یا تشنج
محصولات در خطر-
نوشیدنی های الکلی (آبجو، شراب، الکل، کوکتل).
الکل{0}}حاوی داروها (به عنوان مثال، برخی از شربت های سرفه، دهان شویه ها، ژل های موضعی، و تنتورهایی مانند تنتور تریاک)
غذاهایی که با مقدار زیادی الکل پخته می شوند (مثلاً غذاهای فلامبیده، برخی سس ها).
Hand sanitizers with >60% اتانول (در صورت مصرف یا جذب از طریق پوست شکسته).
راهنمایی
در طول درمان با مترونیدازول و حداقل 72 ساعت پس از آخرین دوز (برای اینکه فعالیت ALDH بهبود یابد) از تمام محصولات حاوی الکل خودداری کنید.
به بیماران در مورد منابع مخفی الکل آموزش دهید (به عنوان مثال، دهانشویه هایی که برچسب "الکل-رای دارند" بی خطر هستند، اما آنهایی که "اتانول" یا "الکل اتیلیک" دارند، ایمن نیستند).
تداخلات با وارفارین و سایر داروهای ضد انعقاد خوراکی: افزایش خطر خونریزی
مترونیدازول به طور قابل توجهی اثر ضد انعقادی وارفارین (یک آنتاگونیست ویتامین K) و داروهای مرتبط (مانند فن پروکومون، آسنوکومارول) را افزایش می دهد و خطر خونریزی تهدید کننده زندگی را افزایش می دهد. این تداخل یکی از رایج ترین موارد گزارش شده در عمل بالینی است
مکانیسم:
تداخل فارماکوکینتیک: مترونیدازول آنزیم های سیتوکروم P450 (CYP) (عمدتاً CYP2C9) را در کبد مهار می کند که وارفارین را متابولیزه می کند (به ویژه انانتیومر S{3} وارفارین قوی تر). کاهش متابولیسم وارفارین منجر به غلظت‌های بالاتر پلاسما و نیمه عمر طولانی‌تر می‌شود.
تداخل فارماکودینامیک: مترونیدازول همچنین ممکن است سنتز فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین K{0} (II، VII، IX، X) را در کبد کاهش دهد و انعقاد را بیشتر مختل کند.
تظاهرات بالینی:
زمان طولانی پروترومبین (PT) و نسبت نرمال شده بین المللی (INR).
خونریزی خود به خود (مانند خونریزی از بینی، خونریزی لثه، کبودی، خون در ادرار/مدفوع)
خونریزی شدید (مانند خونریزی گوارشی، خونریزی داخل جمجمه)
راهنمایی:
اگر تجویز همزمان اجتناب ناپذیر است، INR را ظرف 3 تا 5 روز پس از شروع مترونیدازول کنترل کنید و در صورت نیاز دوز وارفارین را تنظیم کنید (معمولاً 20 تا 50٪ کاهش می یابد).
نظارت بر INR را به مدت 1 تا 2 هفته پس از قطع مترونیدازول ادامه دهید، زیرا ممکن است این تداخل تا زمانی که مترونیدازول به طور کامل از بین نرود ادامه یابد.
برای بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خوراکی مستقیم مصرف می کنند (DOACs، به عنوان مثال، آپیکسابان، ریواروکسابان)، این تداخل با شدت کمتری است اما همچنان ممکن است-برای راهنمایی با یک داروساز یا هماتولوژیست مشورت کنید.
مشخصات ایمنی: عوارض جانبی و موارد منع مصرف
در حالی که مترونیدازول به طور کلی به خوبی-تحمل می‌شود، می‌تواند عوارض جانبی (AEs) از خفیف تا شدید ایجاد کند. درک این خطرات به بهینه سازی ایمنی بیمار کمک می کند
عوارض جانبی رایج
بیشتر AE ها خفیف هستند و با تکمیل درمان برطرف می شوند:
دستگاه گوارش (GI): تهوع (شایع ترین)، استفراغ، اسهال، درد شکم، طعم فلزی در دهان. طعم دهنده فرمول جویدنی طعم فلزی را در مقایسه با قرص های استاندارد کاهش می دهد
عصبی: سردرد، سرگیجه، خستگی. اینها معمولاً خفیف هستند و نیازی به تنظیم دوز ندارند
پوستی: راش، خارش (خارش). به ندرت ممکن است کهیر (کهیر) رخ دهد
اثرات نامطلوب شدید
این موارد نیاز به قطع فوری درمان و مراقبت پزشکی دارند:
Neurotoxicity: Peripheral neuropathy (numbness/tingling in hands/feet), seizures, encephalopathy (confusion, hallucinations). Risk is higher with high doses (>2 g/day) or prolonged use (>14 روز) به ویژه در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی/کلیوی
خونی: لکوپنی (تعداد کم گلبول های سفید خون)، ترومبوسیتوپنی (پلاکت کم). کنترل شمارش کامل خون (CBC) در بیماران تحت درمان طولانی مدت.
واکنش‌های حساسیت مفرط: آنافیلاکسی (مشکل در تنفس، تورم صورت/گلو)، سندرم استیون-جانسون (تاول‌های شدید پوستی). اینها زندگی{2}}خطرناک هستند و نیاز به مراقبت اضطراری دارند
سمیت کبدی: افزایش آنزیم های کبدی (ALT، AST)، زردی (زردی پوست/چشم). نادر اما در بیماران مبتلا به بیماری کبدی از قبل موجود شایع تر است.
سوالات متداول
آیا می توانید قرص مترونیدازول را بجوید؟
+
-
کامل قورت دهید.از بریدن، شکستن یا جویدن خودداری کنید. تمام داروهای تجویزی خود را مصرف کنید تا عفونت خود را از بین ببرید، حتی اگر بعد از چند دوز اول احساس بهتری داشته باشید. ممکن است لازم باشد دوز شما چندین بار تغییر کند تا بهترین نتیجه را پیدا کنید.
آیا می توانم مترونیدازول را با سرترالین مصرف کنم؟
+
-
مترونیدازول (Flagyl) می تواند با الکل و سایر داروها تداخل داشته باشد. به عنوان مثال،مترونیدازول می تواند با سرترالین (Zoloft) تداخل داشته باشد.و وارفارین (جانتوون). مترونیدازول برای درمان چندین عفونت باکتریایی و انگلی در بزرگسالان استفاده می شود.
هنگام مصرف مترونیدازول از چه چیزهایی باید اجتناب کرد؟
+
-
در حین مصرف قرص مترونیدازول یا مایع یا استفاده از شیاف، الکل ننوشید. به مدت 2 روز پس از اتمام درمان از مصرف الکل خودداری کنید. این به دارو زمان می‌دهد تا از بدن شما خارج شود. این مهم است زیرا مترونیدازول می تواند با الکل واکنش نشان دهد و عوارض جانبی زیادی ایجاد کند.
مترونیدازول چقدر قوی است؟
+
-
مترونیدازول به عنوان یک طبقه بندی می شودآنتی بیوتیک قویبه دلیل فعالیت طیف وسیع- آن در برابر باکتری های بی هوازی مختلف، از جمله باکتری های مرتبط با BV و تریکومونیازیس. در حین مصرف مترونیدازول و حداقل تا 48 ساعت پس از اتمام دوره درمان باید از نوشیدن هر گونه الکل خودداری کنید.
آیا مترونیدازول خطرناک است؟
+
-
عوارض جانبی جدی نادر است و در کمتر از 1 در 1000 نفر رخ می دهد. مصرف مترونیدازول را متوقف کنید و اکنون با پزشک تماس بگیرید یا با 111 تماس بگیرید اگر: سفیدی چشم‌هایتان زرد شد یا پوستتان زرد شد (این ممکن است در پوست قهوه‌ای یا سیاه کمتر آشکار باشد) - اینها می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات کبدی یا کیسه صفرا باشد.
تگ های محبوب: قرص های جویدنی مترونیدازول، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، فروش