مایع GW-501516

با استفاده از روش نانو هم‌رسوبی، آن را در نانو میسل محصور کردند. در این فرآیند، کنترل دقیق شرایط مختلف واکنش مانند دما، مقدار pH، غلظت واکنش دهنده و غیره ضروری است تا اطمینان حاصل شود که می توانند به طور یکنواخت در داخل نانومسل ها محصور شوند. سپس، ضد{3}}OPN NPs-GW501516 با جفت کردن شیمیایی آنتی‌بادی‌های ضد OPN بر روی سطح نانومیسل‌ها، که قادر به تشخیص OPN بودند، تهیه شد.

مورفولوژی نانو میسل ها با میکروسکوپ الکترونی عبوری مشاهده شد و نتایج نشان داد که اندازه نانو میسل ها یکنواخت و با اندازه ذرات حدود 100 نانومتر است. تحلیلگر اندازه ذرات Malvern اندازه ذرات هیدراته آن را بیشتر اندازه‌گیری کرد، که حدود 140 نانومتر را نشان داد، که نشان می‌دهد نانومیسل‌ها می‌توانند پراکندگی و پایداری خوبی در محلول حفظ کنند. طیف‌سنجی جذب UV برای تشخیص اینکه آیا آنتی‌بادی به طور موفقیت‌آمیزی با نانومسل جفت شده است یا خیر، استفاده می‌شود و نتایج نشان می‌دهد که جفت شدن آنتی‌بادی موفقیت‌آمیز است و تضمینی برای هدف‌گیری نانوسل می‌دهد.

با استفاده از ایمونوفلورسانس و فلوسیتومتری تأیید کنید. ایمونوفلورسانس می تواند به صورت بصری اتصال بین نانومیسل ها و سلول ها را مشاهده کند، و نتایج نشان می دهد که نانومیسل ها توانایی هدف گیری خوبی به سمت سلول های عضله صاف انکوبه شده با لیپوپروتئین با چگالی پایین اکسید شده دارند و می توانند به طور خاص به سطح سلول متصل شوند. فلوسایتومتری می تواند به طور کمی میزان اتصال بین نانومیسل ها و سلول ها را تجزیه و تحلیل کند و توانایی هدف گیری آنها را بیشتر تایید کند.

نتایج تصویربرداری فلورسانس حیوانات کوچک in vivo نشان داد که توانایی هدف‌گیری ضد-OPN-NPs-GW501516 در موش‌ها به‌طور قابل‌توجهی بهتر از نانوداروهای غیر هدفمند بود. می تواند با دقت بیشتری در پلاک آترواسکلروتیک جمع شود و نقش درمانی را ایفا کند. علاوه بر این، می تواند به طور قابل توجهی از پیشرفت پلاک آترواسکلروتیک در موش های ApoE -/{- جلوگیری کند، سطح و ضخامت پلاک را کاهش دهد و عملکرد عروق خونی را بهبود بخشد.

نانوحامل ها می توانند از طریق مکانیسم های مختلف به آزادسازی کنترل شده دارو دست یابند. به عنوان مثال، نانوذرات تهیه شده از مواد زیست تخریب پذیر مانند کوپلیمر هیدروکسی استیک اسید پلی لاکتیک (PLGA) می توانند سرعت آزادسازی داروها را از طریق تجزیه مواد کنترل کنند. PLGA به تدریج در بدن هیدرولیز می شود و با تجزیه مواد، ماده محصور شده در داخل نانوذرات به آرامی آزاد می شود. این فرآیند تخریب یک فرآیند نسبتاً کند و قابل کنترل است و ترکیب و وزن مولکولی PLGA را می توان در صورت نیاز برای کنترل سرعت تجزیه نانوذرات و سرعت آزادسازی داروها تنظیم کرد.

علاوه بر این، کنترل انتشار نیز یک مکانیسم انتشار کنترل شده رایج است که در آن داروها از طریق منافذ یا غشای نیمه تراوا نانوحامل ها به محیط اطراف منتشر می شوند. با کنترل اندازه و تعداد منافذ می توان سرعت انتشار داروها را تنظیم کرد. کنترل تورم استفاده از موادی است که در تماس با آب متورم می شوند. هنگامی که نانوحامل وارد بدن می شود، ماده متورم می شود و دارو را از حامل آزاد می کند.

ارزیابی عملکرد رهاسازی کنترل‌شده نانوحامل‌ها از طریق آزمایش‌های in vitro و in vivo. آزمایش‌های آزمایشگاهی می‌توانند از روش‌هایی مانند کیسه دیالیز و دیالیز دینامیک برای تعیین منحنی انتشار دارو استفاده کنند. روش کیسه دیالیز شامل قرار دادن یک نانوحامل حاوی دارو در کیسه دیالیز و سپس قرار دادن کیسه دیالیز در یک محیط آزاد کننده است. غلظت دارو در محیط رهاسازی به صورت دوره ای نمونه برداری و اندازه گیری می شود تا منحنی انتشار دارو به دست آید.

در روش دیالیز دینامیک از یک دستگاه مخصوص برای جریان مداوم محیط رهاسازی استفاده می شود که به محیط پویا در بدن نزدیکتر است و می تواند با دقت بیشتری رهاسازی داروها را در بدن شبیه سازی کند. آزمایش‌های in vivo می‌توانند اثر آزادسازی کنترل‌شده نانوحامل‌ها را با اندازه‌گیری غلظت دارو در خون در مقاطع زمانی مختلف ارزیابی کنند. با جمع آوری نمونه خون از حیوانات در مقاطع زمانی مختلف، اندازه گیری غلظتمایع GW-501516، رسم منحنی زمان غلظت دارو در خون، مشاهده آزادسازی و جذب دارو در بدن و ارزیابی اینکه آیا عملکرد رهاسازی کنترل شده نانوحامل به اثر مورد انتظار می رسد یا خیر.

استفاده از آسیاب نانو، همگن سازی با فشار بالا و سایر فناوری‌های نانو برای تهیه نانوکریستال‌ها یا سوسپانسیون‌های نانو. نانو آسیاب فرآیند آسیاب تدریجی ذرات دارو به ذرات در مقیاس نانو از طریق عمل نیروی مکانیکی است. در این فرآیند لازم است عواملی مانند زمان آسیاب، سرعت و خواص محیط آسیاب کنترل شود تا اطمینان حاصل شود که اندازه و توزیع ذرات دارو مطابق با الزامات است.

همگن سازی فشار بالا فرآیند استفاده از فشار بالا برای عبور یک محلول دارویی از یک شکاف باریک، ایجاد- نیروهای برشی و ضربه ای با سرعت بالا برای شکستن ذرات دارو به ذرات نانومقیاس است. این فناوری‌های نانومقیاس می‌توانند اندازه ذرات داروها را به میزان قابل توجهی کاهش دهند، سطح سطح آنها را افزایش دهند، در نتیجه حلالیت و سرعت انحلال آنها را بهبود بخشند، جذب آنها را برای بدن انسان آسان‌تر کرده و در نهایت فراهمی زیستی آنها را افزایش می‌دهند.

انتخاب مواد حامل با زیست سازگاری و حلالیت خوب، مانند پلی اتیلن گلیکول (PEG)، پلی وینیل پیرولیدون (PVP) و غیره، می تواند حلالیت و پایداری GW{2}}501516 را بیشتر بهبود بخشد. PEG یک پلیمر محلول در آب است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند یک لایه پوشش آبدوست بر روی سطح ذرات دارو ایجاد کند و آب دوستی دارو را افزایش دهد و در نتیجه حلالیت آن را بهبود بخشد.

در همین حال، PEG همچنین می تواند تعامل بین داروها و مخاط دستگاه گوارش را کاهش دهد، خطر تجزیه دارو توسط آنزیم ها را کاهش دهد و ثبات دارو را بهبود بخشد. PVP همچنین زیست سازگاری و حلالیت در آب خوبی دارد. می تواند حلالیت داروها را از طریق فعل و انفعالاتی مانند پیوند هیدروژنی با مولکول های دارو افزایش دهد و از تجمع ذرات دارو جلوگیری کند و قابلیت پخش شدن داروها را حفظ کند.

با فعال کردن PPAR δ، می‌تواند متابولیسم لیپید را تنظیم کند، جداسازی انرژی را تقویت کند و اکسیداسیون اسیدهای چرب را تقویت کند، بنابراین علائم بیماری‌های متابولیک مانند چاقی و دیابت را بهبود می‌بخشد. نانوتکنولوژی می‌تواند هدف‌گیری و فراهمی زیستی آن را افزایش داده و آن را قادر می‌سازد تا نقش بیشتری در درمان بیماری‌های متابولیک ایفا کند. به عنوان مثال، فرمول‌های نانو آن را می‌توان هدف قرار داد و به بافت چربی تحویل داد تا به طور موثرتری تجزیه و متابولیسم چربی را تقویت کند، تجمع چربی را کاهش دهد و به هدف کاهش وزن دست یابد. برای بیماران مبتلا به دیابت، فرآورده های نانو می توانند داروها را با دقت به کبد، ماهیچه و سایر بافت های کلیدی تحت تاثیر انسولین برسانند، متابولیسم گلوکز را تنظیم کنند، مقاومت به انسولین را بهبود بخشند و سطح قند خون را بهتر کنترل کنند.

این دارای اثرات ضد التهابی، ضد تصلب شرایین و سایر اثرات است و می تواند از سیستم قلبی عروقی محافظت کند. نانوتکنولوژی می‌تواند سیستم‌های تحویل نانوداروی هدفمند ایجاد کند، داروهای دقیق را به منطقه آسیب‌دیده برساند و کارایی درمان را بهبود بخشد. همانطور که قبلاً ذکر شد، نانومیسل های هدف OPN می توانند به طور خاص بر روی پلاک آترواسکلروتیک عمل کنند، مهاجرت و آپوپتوز سلول های عضله صاف عروق در پلاک را مهار کنند، واکنش التهابی را کاهش دهند، پلاک را تثبیت کنند و خطر بیماری قلبی عروقی را کاهش دهند. علاوه بر این، نانوتکنولوژی همچنین می‌تواند آن را به سلول‌های میوکارد برساند، متابولیسم انرژی میوکارد را بهبود بخشد، انقباض میوکارد را افزایش دهد و اثرات درمانی بالقوه‌ای بر بیماری‌های قلبی عروقی مانند نارسایی قلبی داشته باشد.

این می تواند استقامت ورزش و قدرت عضلانی را افزایش دهد و عملکرد ورزشی را بهبود بخشد. نانوتکنولوژی می‌تواند پایداری و فراهمی زیستی آن را بهبود بخشد و به طور گسترده‌تری در زمینه علوم ورزشی کاربرد داشته باشد. ورزشکاران باید به سرعت قدرت بدنی خود را بازیابی کنند و توانایی ورزشی خود را در طول تمرین و مسابقه بهبود بخشند. اندازه نانو-مایع GW-501516فرمولاسیون می تواند به طور موثرتری توسط بافت عضلانی جذب شود، متابولیسم انرژی عضلانی و سنتز پروتئین را افزایش دهد، خستگی پس از تمرین و آسیب عضلانی را کاهش دهد، به ورزشکاران کمک کند تا سریعتر بهبود پیدا کنند و عملکرد ورزشی را بهبود بخشند. در عین حال، برای برخی از افراد مبتلا به اختلالات حرکتی مانند بیماران آتروفی عضلانی، فرمولاسیون نانو این ماده ممکن است ابزار جدیدی برای درمان توانبخشی آنها فراهم کند.