تزریق ترلیپرسین استات

یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده چند مرکزی شامل 200 بیمار نشان داد که گروه درمان با ترلیپرسین (0.5{2}} 1.0 میکروگرم در دقیقه انفوزیون مداوم داخل وریدی) همراه با دوز پایین دوپامین (3 تا 5 میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه) 40 درصد زمان بهبودی کوتاه‌تری در مقایسه با گروه درمان شده با فورز در مقایسه با دیسترس تنفسی به تنهایی داشتند. (زمان میانه 2.1 ساعت در مقابل 3.5 ساعت)، و کاهش 35٪ در میزان پذیرش مجدد 72 ساعت (12٪ در مقابل 18.5٪). از نظر مکانیکی، با افزایش مقاومت عروق محیطی (SVR)، پس بار قلبی افزایش می‌یابد، در حالی که انقباض وریدی حجم خون برگشتی را افزایش می‌دهد و یک اثر تنظیمی دوگانه "حجم فشار" ایجاد می‌کند، احتقان ریوی را به سرعت تسکین می‌دهد (کاهش PCWP 25٪ -30٪) و هیپوپرفیوژن بافتی 0.40٪ افزایش حجم ادرار (5 -5٪ حجم ادرار).

Cardiac function optimization: By maintaining coronary artery perfusion pressure (CPP>60 میلی‌متر جیوه)، خطر ایسکمی میوکارد کاهش می‌یابد، و شاخص قلبی (CI) در 2.5-3.0L/(min · m²) حفظ می‌شود، در حالی که شاخص تحویل اکسیژن (DO2I) 20٪ -25٪ (از 550mL/(min · 8m²) افزایش می‌یابد.
حفاظت از میکروسیرکولاسیون: آزمایش‌های حیوانی نشان داده است که می‌تواند جریان خون مخاط روده را 30-25% افزایش دهد، سطح لاکتات را کاهش دهد (از 4.2mmol/L به 2.8mmol/L)، و اکسیژن‌رسانی بافت را بهبود بخشد.

بهبود عملکرد: یک مطالعه پیگیری ۱۲- ماهه نشان داد که در گروه دریافت کنندهتزریق ترلیپرسین استات(تزریق زیر جلدی 0.5 میلی‌گرم، 3 بار در هفته) همراه با درمان استاندارد (ACEI/ARB+ مسدودکننده بتا+ آنتاگونیست آلدوسترون)، LVEF 5% -7% (از 32% به 38%) در مقایسه با پایه افزایش یافت، و سطح N{9}}ترمینال B-type B-Tope (NT-Type B-Terminal Natriuretic peptide -0-4% by Natriuretic peptide-0% NP) (از 2500pg/mL تا 1500pg/mL).

بهینه سازی پیش آگهی: میزان مرگ و میر همه علل 18٪ کاهش یافت (HR{2}}، 95% فاصله اطمینان (CI): 0.71-0.95)، و نرخ بستری مجدد 22٪ کاهش یافت (RR=0.78، 95% فاصله اطمینان (CI): 0.69-0.89).

بهبود تحمل ورزش: سرعت دیاستولیک (e') حلقه میترال را 15-10 درصد افزایش دهید (از 7 سانتی‌متر بر ثانیه به 8 سانتی‌متر بر ثانیه)، نسبت E/e را 25-20 درصد (از 15 به 11) کاهش دهید، که نشان‌دهنده بهبود فشار پر شدن بطن چپ است.
مدیریت مشارکتی بیماری‌های همراه: در بیماران HFpEF با فشار خون همزمان، ترکیبی از مسدودکننده‌های کانال کلسیم (مانند آملودیپین) می‌تواند مسافت 6 دقیقه‌ای پیاده‌روی را 50 متر (از 320 متر به 370 متر) افزایش دهد و نمره کیفیت زندگی (MLHFQ) را تا 20 درصد بهبود بخشد.

کاهش داروی وازواکتیو: دوز نوراپی نفرین را تا 50-40 درصد کاهش دهید (از 0.2 میکروگرم در کیلوگرم در دقیقه به 0.1 میکروگرم در کیلوگرم در دقیقه) تا از هیپوپرفیوژن کلیوی ناشی از انقباض بیش از حد عروق جلوگیری کنید.

بهبود نتیجه بالینی: مطالعه ای که شامل 150 بیمار CABG بود نشان داد که بروز POCS در گروه مصرف پیشگیرانه 40 درصد (8 درصد در مقابل 13 درصد) نسبت به گروه کنترل کاهش یافت و زمان بستری 2 تا 3 روز (متوسط ​​7 روز در مقابل 10 روز) کوتاه شد.
(2) مدیریت بازیابی عملکرد قلب و رد پس از پیوند قلب

اثر ضد التهابیتزریق ترلیپرسین استاتاز طریق هدف قرار دادن مستقیم عوامل التهابی حاصل نمی شود. در عوض، تقویت آبشارهای التهابی را مسدود می کند و آسیب التهابی موضعی و سیستمیک را از طریق مسیرهای غیرمستقیم متعدد، از جمله تعدیل هموستاز همودینامیک، پلاریزاسیون سلول های ایمنی، حفظ یکپارچگی سد روده، و تنظیم مسیرهای سیگنالینگ مرکزی سرکوب می کند. این به یکی از{2}پیشترین مرزهای تحقیقاتی فارماکولوژی این دارو در سالهای اخیر تبدیل شده است، و مکانیسم آن در مدل های مختلف آسیب اندام تایید شده است. اول، این دارو به طور غیرمستقیم آسیب التهابی ایسکمیک در بافت ها را با تنظیم همودینامیک اسپلانکنیک کاهش می دهد.

این سیگنال‌دهی التهابی ناشی از ایسکمی{0}}در منبع را کاهش می‌دهد، به‌طور غیرمستقیم از فعال‌سازی اولیه پاسخ‌های التهابی جلوگیری می‌کند و سطوح التهاب بافت پایه را کاهش می‌دهد. آزمایش‌های متعدد حیوانی تأیید کرده‌اند که این دارو می‌تواند به طور قابل‌توجهی فشار متوسط ​​شریانی را در مدل‌های موش‌های مبتلا به ایسکمی مزانتریک افزایش دهد، پرفیوژن روده‌ای و کلیوی را بهبود بخشد، انفیلتراسیون التهابی ناشی از ایسکمی{2}}و کاهش نمرات آسیب التهابی اندام را کاهش دهد.

دوم، مدولاسیون پلاریزاسیون ماکروفاژها برای سرکوب پاسخ‌های ایمنی پرو{0}}التهابی، مکانیسم ضد التهابی غیرمستقیم اصلی آن را تشکیل می‌دهد.

به طور قابل توجهی بیان mRNA و پروتئین نشانگرهای M1 از جمله iNOS و IL-1 را کاهش می‌دهد و آزادسازی TNF-، IL-6 و سایر سایتوکاین‌های پیش‌التهابی را کاهش می‌دهد، بدون اینکه در پلاریزاسیون پایه M2 دخالتی داشته باشد.

بنابراین، به طور موثر قطبش ایمنی متعادل را بازیابی می کند. در مقایسه با نوراپی نفرین معمولی وازوپرسور، ترلیپرسین استات مزایای برجسته ای در تعدیل ایمنی دارد.

آخرین مطالعات پیشرفته نشان می دهد که terlipressin acetate بیان VE-cadherin و PV{3}}1 را در سلول های اندوتلیال عروق روده تنظیم می کند، یکپارچگی اندوتلیال روده را بازیابی می کند، نفوذپذیری سد روده را کاهش می دهد، و انتقال روده را به باکتری و اندوتوکسین محدود می کند. در نتیجه، مانع از آندوتوکسین-فعال‌سازی تحریک‌شده مسیر التهابی TLR4/NF-kB می‌شود و از آسیب التهابی ثانویه به اندام‌های دیستال مانند کبد، کلیه‌ها و ریه‌ها جلوگیری می‌کند. این مکانیسم غیرمستقیم ارگان-اثر محافظتی دارو را روشن می‌کند، که در اثر التهاب شدید انتروینیک آن، سیستم گردش خون را شکسته می‌کند. و دامنه تحقیقاتی کاربردهای ضد التهابی آن را تا حد زیادی گسترش می دهد.