آووبنزونیک جاذب UVA با طیف گسترده است که عمدتا در محصولات ضد آفتاب استفاده می شود. این می تواند به طور موثر پرتوهای فرابنفش باند UVA را جذب کند، آسیب اشعه ماوراء بنفش به پوست را کاهش دهد و از آفتاب سوختگی، آفتاب سوختگی، سرطان پوست و سایر مشکلات جلوگیری کند.
علاوه بر محصولات ضد آفتاب، آووبنزون در سایر لوازم آرایشی مانند کرم صورت، لوسیون بدن، رژ لب و غیره نیز برای محافظت بیشتر در برابر اشعه UVA استفاده می شود. علاوه بر این، آووبنزون می تواند در زمینه های صنعتی مانند رنگ، پلاستیک و پوشش ها به عنوان جاذب UVA نیز استفاده شود.
لازم به ذکر است آووبنزون در برخی شرایط مانند نور، اکسیداسیون و ... پایداری خود را از دست می دهد، بنابراین باید به مصرف و نگهداری آن توجه شود. ترکیبات دیگری مانند تثبیت کننده های نور و آنتی اکسیدان ها ممکن است به برخی از محصولات ضد آفتاب اضافه شوند تا پایداری آووبنزون را بهبود بخشند. هنگام انتخاب و استفاده از محصولات ضدآفتاب، باید با توجه به بافت پوست، نیازهای ضد آفتاب، محیط و سایر عوامل، انتخاب و استفاده معقولی داشته باشید.
آووبنزون (4-آمینوبنزوئیک اسید - 2 - (4-متوکسی فنیل) - 2-اکسی-1،3-دیمرکاپتوپنتان) یک ترکیب آلی است که برای محافظت در برابر آفتاب استفاده می‌شود. این یک جاذب UVA با طیف وسیع است که قادر به جذب 320-400 نانومتر اشعه ماوراء بنفش است. با این حال، ماهیت واکنشی آووبنزون ممکن است بر پایداری آن در ضد آفتاب تأثیر بگذارد. خواص واکنش آووبنزون به شرح زیر است:
1. تجزیه نوری: آووبنزون مستعد تجزیه نوری تحت اشعه ماوراء بنفش است، بنابراین ظرفیت جذب خود را از دست می دهد. این واکنش استفاده از آن را در ضد آفتاب محدود کرده است و برای اطمینان از پایداری آن باید در ترکیب با سایر تثبیت کننده ها استفاده شود.
2. برهمکنش با سایر ترکیبات: آووبنزون با برخی از ترکیبات دیگر برهمکنش می کند که ممکن است منجر به تخریب یا کاهش جذب آن شود. به عنوان مثال، ممکن است با برخی یون های فلزی یا عوامل کاهنده واکنش نشان دهد.
3. تشکیل رنگدانه: در برخی موارد، آووبنزون می تواند با اکسیژن واکنش داده و ترکیبات رنگی ایجاد کند که ممکن است ظرفیت جذب آن را کاهش دهد.
به منظور اطمینان از پایداری Avobenzone در ضد آفتاب، اغلب لازم است اقدامات مختلفی مانند افزودن آنتی اکسیدان ها، تثبیت کننده های نور یا مرطوب کننده ها برای محافظت از آن در برابر تأثیر نور، گرما یا سایر مواد شیمیایی انجام شود.
مسیر مصنوعی آووبنزون (4-آمینوبنزوئیک اسید - 2 - (4-متوکسی فنیل) - 2-اکسی-1،3-دیمرکاپتوپنتان) به شرح زیر است:
1. سنتز 4-آمینو بنزوئیک اسید (PABA): واکنش اسید بنزوئیک با آمونیاک، احیاء، اکسیداسیون و سایر مراحل تا در نهایت PABA بدست آید.
2. سنتز 4-متوکسی فنیل استون: 4-متوکسی فنیل استون از واکنش استوفنون با متانول از طریق کاتالیز اسید و متیلاسیون به دست می آید.
3. سنتز 2-هیدروکسی-4-متوکسی بنزوفنون: 2-هیدروکسی-4-متوکسی بنزوفنون از واکنش 4-متوکسی فنیل اتانون با بنزودیوکسان 3،4-دیون به دست آمد. (BMDBM) از طریق کاهش و تبلور مجدد.
4. سنتز آووبنزون: 4-آمینوبنزوئیک اسید، 2-هیدروکسی-4-متوکسی بنزوفنون، 1،3-دیمرکاپتوپنتان و سایر ترکیبات واکنش داده می‌شوند و در نهایت آووبنزون از طریق تراکم، آسیلاسیون به دست می‌آید. و مراحل دیگر
مسیر مصنوعی Avobenzone پیچیده است و نیاز به واکنش چند مرحله‌ای و فناوری مصنوعی پیچیده دارد.
آووبنزون یک جاذب UVA با طیف وسیع است که در اوایل دهه 1960 مشخص شد که دارای اثر ضد آفتاب است. با عمیق تر شدن درک مردم از مضرات اشعه ماوراء بنفش، محصولات ضد آفتاب به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته اند و Avobenzone نیز به عنوان یک ماده اصلی ضد آفتاب به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است.
با این حال، پایداری آووبنزون در ضد آفتاب همیشه مشکل ساز بوده است. در نور، اکسیداسیون و محیط های دیگر، آووبنزون به راحتی تجزیه می شود، بنابراین اثر ضد آفتاب خود را از دست می دهد. برای حل این مشکل، افراد تحقیقات زیادی انجام داده اند و دریافته اند که پایداری آووبنزون را می توان با افزودن ترکیبات دیگری مانند تثبیت کننده های نور و آنتی اکسیدان ها بهبود بخشید.
در حال حاضر، آووبنزون هنوز هم جزء مهم ضد آفتاب است و اثر ضد آفتاب آن به طور گسترده در سراسر جهان شناخته شده است. با افزایش تقاضا برای ترکیبات ضد آفتاب، مردم نیز دائماً به دنبال ترکیبات ضد آفتاب پایدارتر و موثرتر هستند. در آینده، چشم انداز توسعه Avobenzone هنوز بسیار گسترده است، اما برای بهبود پایداری و اثر ضد آفتاب خود به بهبود و نوآوری مداوم نیاز دارد. در عین حال، باید به ایمنی بدن و محیط زیست انسان نیز توجه شود.