ملیتین CAS 20449-79-0

هابرمنت گزارش داد که 1 میکرومول در لیتر پپتید زهر زنبور عسل می تواند از تکثیر سلول های تومور جلوگیری کند اما رشد و سرعت شبیه سازی سلول های طبیعی را مهار نمی کند.

ولاساک و همکاران از mRNA{1}}رونویسی معکوس DNA برای ساختن یک کتابخانه cDNA غده زهر ملکه زنبور عسل با استفاده از پلاسمید pBR322 استفاده کرد. آنها cDNA ملیتین را از این کتابخانه با استفاده از mRNA کل غده زهر ملکه زنبور عسل به عنوان یک کاوشگر جدا کردند و بیشتر آن را روی پلاسمید pUC18 برای تجزیه و تحلیل توالی DNA کلون کردند. توالی ملیتین پیش‌بینی‌شده از نتایج آنالیز توالی DNA با توالی اندازه‌گیری شده واقعی یکسان بود.

Zhang Qingwen شروع به استخراج RNA از غده زهر ملکه زنبور عسل برای ترجمه در تخم‌های کرم غوزه پنبه کرد و با موفقیت پروملیتین را سنتز کرد و اجزای mRNA استخراج‌شده را مطالعه کرد. نتایج نشان داد که mRNA ملیتین با خلوص بالا{1} را می توان با حذف rRNA از RNA کل به دست آورد.

Arora توانایی آسیب ضد هیپوکسیک سلول‌های کبدی نرمال موش را با سلول‌های سرطانی کبد موش مقایسه کرد و تأیید کرد که فسفولیپاز A2 فعال شده با ملیتین (PLA2) می‌تواند مقاومت سلول‌های سرطانی کبد را در برابر هیپوکسی کاهش دهد. DUnn و همکاران ژن آنتی‌بادی SCFV مشتق از سلول‌های ضد میلوم انسانی موش و پروتئین‌های خاص سطح سلول لنفوم را با ژن پپتید زهر زنبور عسل ترکیب کرد تا یک ژن ضد سمی بسازد که می‌تواند سلول‌های تومور را بکشد. ژن ذوب شده در E. coli بیان شد و ضد سم تصفیه شده کارایی خود را در کشتن سلول های تومور در شرایط آزمایشگاهی نشان داد. کینداس و همکاران mRNA کل را از غدد سمی زنبور ملکه باکره استخراج کرد و دریافت که mRNA ملیتین حاوی تقریباً 400 جفت باز و یک دم polyA کوتاه است. [9] آزمایش‌های Haase نشان داده‌اند که ملیتین می‌تواند لیپازهای سلولی، از جمله فسفولیپاز C (PLC)، فسفولیپاز D (PLD)، فسفولیپاز A2 (PLA2) و تری‌گلیسریدها را فعال کند.

لی جیژو و همکاران ژن پپتید زهر زنبور را از طریق رونویسی معکوس mRNA cDNA سنتز کرد، با استفاده از λ GT11 یک کتابخانه cDNA از پپتید زهر زنبور عسل ایجاد کرد و کلون‌های مثبتی که پپتید همولیتیک زهر زنبور را با استفاده از پروب‌های آنتی‌بادی بیان می‌کردند، غربال کرد. بناچر و همکاران از کلسین به عنوان یک نشانگر فلورسنت برای مطالعه سیستماتیک نشت غشایی ناشی از ملیتین استفاده کرد. اعتقاد بر این است که اتصال بینملیتینو وزیکول ها بسیار سریع است و تحت تأثیر ملیتین، برخی از وزیکول ها تمام محتویات خود را آزاد می کنند و برخی دیگر دست نخورده باقی می مانند. نسبت انتشار محتوا با نسبت مولی ملیتین/لیپیدها مرتبط است. به طور خاص، ملیتین می تواند بین وزیکول های دست نخورده و تراوش شده تمایز قائل شود و نشان می دهد که وجود بارهای منفی روی سطح دولایه فسفولیپیدی اثر مهاری بر توانایی لیتیک ملیتین دارد که متناسب با چگالی بارهای منفی است.

کوبو و همکاران ملیتین را با پروتئین های قلیایی اصلی ائوزینوفیل ها با استفاده از پنج روش سنجش سیتوتوکسیک مقایسه کرد. نتایج تأیید کرد که ملیتین می‌تواند به غشای سلولی سلول‌های K562 وارد شود و منافذ تشکیل دهد و باعث هجوم کلسیم، افزایش غلظت کلسیم درون سلولی و لیز سلولی شود. در عرض 1 ساعت، ملیتین یک اثر کشنده بر روی تمام سلول های لوسمی تجربی دارد. شمشر و همکاران دریافتند که ملیتین می‌تواند فسفولیپاز D را فعال کند و متعاقباً سلول‌های لوسمی مونوسیتی انسانی (U937) را لیز کند.

وانگ گوانلین و همکاران RNA کل را از غدد زهر زنبور عسل استخراج کرد و cDNA پروتئین پیش ساز ملیتین را از طریق RT{1}}PCR تکثیر کرد. آنها همچنین مکان های برش آمین را قبل از توالی ملیتین از طریق جهش زایی هدفمند معرفی کردند و دنباله ای ساختند که مربوط به ملیتین بود. گالاکتوزیداز چارچوب خواندن صحیح را تشکیل می دهد و پروتئین جهش زا در اشریشیا کلی را بیان می کند.

هوانگ ژوکیانگ و همکاران اثر پروپتوتیک ملیتین را بر سلول‌های لوسمی انسانی مشاهده کرد و دریافت که اثر 5 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر ملیتین بر سلول‌های لوسمی به مدت 4 ساعت با 4 ساعت μ متفاوت بود. آزمایش‌های بیشتر نشان داد که القای آپوپتوز سلولی با کاهش بیان ژن bcl{10}}2 ارتباط معنی‌داری دارد. وانگ کیوبو و همکاران با سنتز مصنوعی دو قطعه اولیگونوکلئوتید AB حاوی محل های برش خاص را سنتز کرد و ژن هدف را تحت تأثیر آنزیم کلنو تشکیل داد. آنها از اندونوکلئازهای محدود Hind III و Xmn I برای جدا کردن همزمان ژن هدف و ناقل بیان پلاسمید Pmal-p2 استفاده کردند و یک نوترکیب از این دو را تحت تأثیر لیگاز T4 ساختند - غربالگری تکمیلی برای شناسایی کلون های جانبی استفاده شد، و تجزیه و تحلیل آنزیمی خاص برای هضم sequenkaryo انجام شد. پپتید نوترکیب زهر زنبور عسل

لیو لینگ و همکاران مطالعه ای بر روی سه رده سلولی سرطان کبد، SMMC-7721، BEL-7402، و Hep{11}}3B با استفاده از روش MTT برای بررسی رابطه دوز-پاسخ ملیتین در مهار تومورها انجام داد. نتایج نشان داد که اثر مهاری ملیتین بر تومورها از 8 تا 64 μ در دوز گرم بر میلی‌لیتر متغیر است، میزان مهار تومور ملیتین به صورت خطی افزایش می‌یابد و اثرات ضد توموری قابل‌توجهی در شرایط آزمایشگاهی نشان می‌دهد. بر اساس این حدس و گمان، ممکن است مربوط به خود تجمع ملیتین در غلظت های بالا باشد. در غلظت‌های بالا، بیشتر در حالت تترامر ظاهر می‌شود که در مقایسه با مونومرها در اتصال به غشای سلول مؤثرتر است، در نتیجه کانال‌های یونی ایجاد می‌کند، نفوذپذیری غشاء را تغییر می‌دهد، غشای سلولی را ترک می‌کند و یک اثر ضد توموری قوی در شرایط آزمایشگاهی نشان می‌دهد.

لی بای، ژانگ چن و دیگران از طریق تحقیقات مهندسی ژنتیک نشان دادند که ملیتین اثر القای آپوپتوز سلول تومور را دارد. پس از ترانسفکشن با ژن ملیتین حامل آدنوویروس نوترکیب، برخی از سلول های سرطانی کبد تغییرات مورفولوژیکی مانند مورفولوژی آپوپتوتیک، کاهش حجم، گردی و تجمع لبه کروماتین را تحت میکروسکوپ کنتراست فاز معکوس نشان دادند. ژن ملیتین حامل آدنوویروس نوترکیب می‌تواند به طور موثری آپوپتوز در سلول‌های سرطانی کبد را با نرخ آپوپتوز حدود 20 درصد القا کند که بالاتر از گروه شاهد بدون آدنوویروس نوترکیب و آدنوویروس نوترکیب غیر ترانسفکت شده است. این نشان می دهد که القای آپوپتوز سلول تومور نیز یکی از مکانیسم هایی است که توسط آن ژن درمانی ملیتین کار می کند.

ژائو یاهوا و دیگران به طور هدفمند توالی ساختاری اولیه اسیدهای آمینه در ملیتین و بیان شده را اصلاح کردند.ملیتینژن از طریق آزمایش سعی کنید تعامل بین ملیتین و مننژهای باکتریایی را به حداقل برسانید، عمدتاً از طریق تهاجم حالت فرش به غشاء برای استریل شدن. در عین حال، به دلیل تغییر در تعداد بارها و ترکیب مولکولی، احتمال برهمکنش آمفی‌فیلیک آن با غشای سلول‌های خونی بسیار کاهش می‌یابد و در نتیجه به هدف مهار همولیز می‌رسد. همولیز زهر زنبور اصلاح شده به طور قابل توجهی در مقایسه با فعالیت همولیز نمونه استاندارد، تقریباً 14.3 برابر کاهش یافت.

در 11 آگوست 2009، دیلی میل بریتانیا گزارش داد که دانشمندان دانشگاه واشنگتن در ایالات متحده یک نتیجه تحقیقاتی - را با استفاده از فناوری نانو منتشر کردند، آنها یک "نانو زنبور" ساخته اند که فقط زیر میکروسکوپ قابل مشاهده است. "زنبورهای کوچک" می توانند به سلول های سرطانی نفوذ کنند، پپتیدهای زهر زنبور را آزاد کنند و سلول های سرطانی را یکی یکی از بین ببرند. زنبور کوچولو همچنین دارای مواد موقعیت یابی تخصصی در داخل است که می تواند آن را در طول مسیر هدایت کند و مستقیماً به منطقه آسیب دیده برسد. در این آزمایش، "نانو زنبور عسل" تعداد سلول های سرطانی موش های مبتلا به سرطان سینه را تا 45 درصد کاهش داده است، در حالی که تعداد سلول های سرطانی در موش های مبتلا به سرطان پوست 75 درصد کاهش یافته است.