پپتید لارازوتید استات، نام چینی لیریزول استات است که یک ترکیب اکتاپپتیدی سنتز شده مصنوعی است. توالی اسید آمینه آن H-Gly-Gly Val Leu Val Gln Pro Gly-OH است که با GGVLVQPG برای حروف تک و Gly{4}}Gly Val Leu Val Gln Pro Gly برای سه حرف نشان داده میشود. این مولکول از هشت باقی مانده اسید آمینه تشکیل شده است که با پیوندهای پپتیدی به هم متصل شده اند تا یک ساختار پلی پپتیدی خطی تشکیل دهند. انتهای N-با دو باقیمانده گلیسین به هم متصل شده و سپس والین، لوسین، والین، گلوتامین و پرولین در وسط شروع میشود. انتهای C-گلیسین است. این آرایش خاص اسیدهای آمینه به آن ساختار فضایی و فعالیت بیولوژیکی منحصر به فردی می بخشد.
وزن مولکولی و فرمول
دو شکل وجود دارد، وزن مولکولی شکل پایه آزاد (لارازوتاید) 725.83 گرم بر مول است و فرمول مولکولی C32H55N9O10 است. وزن مولکولی لارازوتید استات 785.89 گرم بر مول با فرمول مولکولی C32H55N9O10 است.
ظاهر و طهارت
معمولاً به صورت پودر سفید یا سفید، خلوص (HPLC) بیشتر یا مساوی 95٪، محتوای استات کمتر یا مساوی 12.0٪، محتوای رطوبت کمتر یا مساوی 8.0٪، محتوای پپتید بیشتر یا مساوی 80.0٪، اندوتوکسین کمتر یا مساوی 50EU ± ترکیب اسید آمینه یا ترکیب 0 به گرم،
شرایط نگهداری
برای حفظ پایداری شیمیایی و فعالیت بیولوژیکی آن، توصیه میشود آن را در محیطی با دمای پایین- (مانند -20 درجه یا پایینتر)، معمولاً در بستهبندی خلاء یا ظروف دربسته نگهداری کنید، از تماس با هوا، رطوبت و سایر موادی که ممکن است بر کیفیت آن تأثیر بگذارد اجتناب شود.
از دیدگاه نگهداری طولانی مدت، خشک کردن انجمادی-ممکن است برای حفظ فعالیت آن سودمندتر باشد و می توان آن را در بافر یا حلال مناسب بر اساس نیازهای تجربی قبل از استفاده حل کرد.
محصول ما
لارازوتید استات. COA
 |
||
گواهی تجزیه و تحلیل |
||
|
نام مرکب |
لارازوتید استات | |
|
شماره CAS |
881851-50-9 | |
|
درجه |
درجه دارویی | |
|
مقدار |
سفارشی | |
|
استاندارد بسته بندی |
سفارشی | |
| سازنده | Shaanxi BLOOM TECH Co., Ltd | |
|
شماره لات |
20250109001 |
|
|
MFG |
12 ژانویههفتم 2025 |
|
|
انقضا |
8 ژانویههفتم 2029 |
|
|
ساختار |
|
|
| استاندارد تست | GB/T24768-2009 صنعت. استنندارد | |
|
مورد |
استاندارد سازمانی |
نتیجه تحلیل |
|
ظاهر |
پودر سفید یا تقریباً سفید |
مطابقت دارد |
|
محتوای آب |
کمتر یا مساوی 4.5٪ |
0.30% |
| ضرر در خشک شدن |
کمتر یا مساوی 1.0٪ |
0.15% |
|
فلزات سنگین |
سرب کمتر یا مساوی 0.5ppm |
N.D. |
|
کمتر یا برابر با 0.5ppm |
N.D. | |
|
جیوه کمتر یا مساوی 0.5ppm |
N.D. | |
|
سی دی کمتر یا مساوی 0.5ppm |
N.D. | |
|
خلوص (HPLC) |
بزرگتر یا مساوی 99.0٪ |
99.5% |
|
نجاست منفرد |
<0.8% |
0.48% |
|
باقی مانده در احتراق |
<0.20% |
0.064% |
|
تعداد کل میکروبی |
کمتر یا مساوی 750cfu/g |
80 |
|
ای کولی |
کمتر یا مساوی 2MPN/g |
N.D. |
|
سالمونلا |
N.D. | N.D. |
|
اتانول (توسط GC) |
کمتر یا مساوی 5000ppm |
400ppm |
|
ذخیره سازی |
در جای در بسته، تاریک و خشک در دمای 20 درجه نگهداری شود |
|
|
||
تدوین استراتژی توسعه و مدیریت
فرم فرمولاسیون
معمولاً به شکل پودر خشک{0} منجمد ذخیره میشود و میتواند در حین استفاده بر اساس نیازهای آزمایشی در بافر یا حلال مناسب حل شود. توسعه فرمول آن نیاز به در نظر گرفتن ثبات و فراهمی زیستی آن برای اطمینان از اثربخشی بهینه در داخل بدن دارد.
مسیر مصرف و دوز
در آزمایشات حیوانی، راه های تجویز لارازوتید استات شامل تزریق خوراکی و داخل صفاقی است. برای تحقیق در مورد بیماری سلیاک، دوز معمول خوراکی mg/kg/day 5 است. برای مدل های کولیت، دوز خوراکی 5 میلی گرم بر کیلوگرم در روز است. برای مدل حفاظت از سمیت قلبی، دوز تزریق داخل صفاقی 250 میکروگرم، دو بار در هفته است. مطالعات بهینه سازی دوز نشان داده است که اثر لارازوتید استات وابسته به دوز است، اما هیچ مزیت اضافی فراتر از دوز معین مشاهده نشده است و ممکن است خطر عوارض جانبی افزایش یابد.
لارازوتید استات یک آنتاگونیست خوراکی فعال زونولین با چشم انداز کاربرد گسترده در زمینه پزشکی است. ساختار مولکولی منحصر به فرد و مکانیسم عمل آن باعث شده است که در درمان بیماری سلیاک، مطالعه بیماری های عفونی ویروسی و سایر زمینه های مرتبط با ارزش باشد.
تحقیق در مورد بیماریهای عفونی ویروسی
1. فعالیت ضد ویروسی لیریزول استات
تحقیقات نشان داده است که رابپرازول استات دارای فعالیت ضد ویروسی در برابر ویروس واریسلا زوستر (VZV) است. آزمایشهای آزمایشگاهی، مقادیر EC50 سویههای OKA و 07-1 VZV تیمار شده با رابپرازول استات به ترتیب 44.14 و 59.06 میکرومولار بود. مقدار EC50 نشانگر اثربخشی دارو است که نشان دهنده غلظت دارو برای دستیابی به حداکثر اثر 50٪ است. این نتایج نشان میدهد که رابپرازول استات میتواند به طور موثری از تکثیر و انتقال ویروس در غلظتهای پایینتر جلوگیری کند و اثرات ضد ویروسی و ایمنی دارو را نشان دهد.
2. تحقیق در مورد مکانیسم های ضد ویروسی
اگرچه مکانیسم ضد ویروسی خاص رابپرازول استات به طور کامل مشخص نشده است، گمان میرود که ممکن است با تنظیم مسیرهای سیگنالینگ خاص در سلولهای میزبان، با فرآیندهای جذب، تهاجم، تکثیر یا انتشار ویروس تداخل داشته باشد. برای مثال، ممکن است بر نفوذپذیری غشای سلولی یا انتقال سیگنال در داخل سلول تأثیر بگذارد و از اتصال ویروس به سلول میزبان یا ورود به سلول جلوگیری کند. همچنین ممکن است با تکثیر ژنوم ویروس یا سنتز پروتئین تداخل داشته باشد و در نتیجه تولید مثل ویروس را مهار کند.
3. کاربرد بالقوه در سایر بیماری های عفونی ویروسی
از آنجایی که لارازول استات دارای فعالیت ضد ویروسی در برابر VZV است، محققان شروع به بررسی کاربرد بالقوه آن در سایر بیماری های عفونی ویروسی کردند. با مطالعه عمیق-مکانیسم ضد ویروسی VZV، انتظار میرود این دارو استراتژیها و روشهای جدیدی را برای درمان سایر بیماریهای عفونی ویروسی ارائه دهد. به عنوان مثال، ممکن است اثر مهاری خاصی بر روی ویروسهایی با مکانیسمهای عفونت مشابه یا مسیرهای سیگنال دهی به VZV داشته باشد.
سایر زمینه های کاربردی بالقوه
1. بیماری های التهابی روده
بیماری های التهابی روده مانند کولیت اولسراتیو و بیماری کرون نیز با اختلال در عملکرد سد روده و افزایش نفوذپذیری روده همراه است. استات رابپرازول ممکن است با تنظیم اتصالات محکم روده و حفظ یکپارچگی سد روده، اثر درمانی خاصی بر این بیماری ها داشته باشد. در حال حاضر، اگرچه مطالعات بالینی نسبتا کمی در رابطه با آن وجود دارد، برخی از آزمایشهای حیوانی پتانسیل اولیه آن را در کاهش التهاب روده و بهبود عملکرد سد روده تأیید کردهاند.
2. بیماری های خود ایمنی
بروز بیماری های خودایمنی با فعال شدن غیرطبیعی سیستم ایمنی مرتبط است و اختلال در عملکرد سد روده ممکن است منجر به ورود آنتی ژن ها به بدن شود و پاسخ ایمنی را تحریک کند. استات رابپرازول ممکن است با بهبود عملکرد سد روده و کاهش قرار گرفتن در معرض آنتی ژن به تنظیم تعادل سیستم ایمنی کمک کند و اثر درمانی کمکی خاصی بر روی برخی بیماری های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک دارد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید این موضوع مورد نیاز است.
3. مدل توسعه دارو
به عنوان یکپپتید لارازوتید استاتدارو با مکانیسم اثر واضح، ساختار مولکولی منحصر به فرد و نحوه عملکرد رابپرازول استات یک مدل مهم برای توسعه دارو است. محققان میتوانند داروهای پپتیدی مشابه یا ترکیبات مولکولی کوچک را برای درمان سایر بیماریهای مرتبط با عملکرد سد روده یا اتصالات محکم با مطالعه ساختار و مکانیسم اثر آنها بسازند.
جهت گیری های تحقیقاتی آینده و تعمیق مکانیسم
مطالعه محلی سازی درون سلولی
تحقیقات کنونی عمدتاً بر روی اثرات سطح سلولی لارازوتید استات متمرکز است، اما مکانیابی درون سلولی آن (مانند میتوکندری و اندوزومها) هنوز مشخص نیست. در آینده، فناوری تصویربرداری میکروسکوپی با وضوح فوقالعاده-برای آشکار کردن توزیع دینامیکی آن در سلولها و مکانیسم تعامل با مولکولهای هدف مورد نیاز است.
یکپارچه سازی مسیر سیگنال
لارازوتید استات شامل مسیرهای سیگنالینگ متعدد (مانند مسیر سیگنالینگ زونولین و مسیر سیگنالینگ ضد ویروسی) است، اما مکانیسم یکپارچه سازی سیگنال آن به طور کامل مشخص نشده است. در آینده، روشهای زیستشناسی سیستمها مانند پروتئومیکس و فسفوژنومیک باید برای ایجاد یک شبکه تنظیمی سیگنالینگ برای استات لارازوتید و آشکارسازی اثرات هم افزایی چند هدف{1} آن استفاده شود.
استراتژی دارویی فردی
بر اساس دادههای ژنومیک جمعیت، لازم است یک مدل پیشبینی اثربخشی لارازوتید استات ایجاد شود. به عنوان مثال، افراد حامل پلی مورفیسم در ژنهای مربوط به مسیر سیگنالدهی زونولین ممکن است به لارازوتید استات حساستر باشند، در حالی که جمعیتهایی با بیان بالای ژنهای مرتبط با مسیر سیگنالدهی ضد ویروسی ممکن است برای دستیابی به اثرات درمانی به دوزهای بالاتری نیاز داشته باشند.
پپتید لارازوتید استاتبه عنوان یک عامل تنظیم کننده فیزیولوژیکی چند منظوره، چشم انداز وسیعی را در زمینه تنظیم اتصالات محکم روده، تنظیم ضد ویروسی و ایمنی از طریق ساختار شیمیایی و مکانیسم اثر منحصر به فرد خود نشان داده است. اگرچه تحول بالینی آن هنوز با چالش هایی مانند فراهمی زیستی و ایمنی درازمدت مواجه است، اما با تعمیق تحقیقات مکانیسم و پیشرفت فناوری آماده سازی، انتظار می رود که تبدیل به یک داروی درمانی نوآورانه برای انواع بیماری ها (مانند بیماری سلیاک، بیماری های عفونی ویروسی، شیمی درمانی کمکی)، ارائه گزینه های درمانی جدید برای بیماران شود. تحقیقات آینده نیاز به بررسی بیشتر اثرات هم افزایی آن در درمان ترکیبی و ایجاد نشانگرهای زیستی پیش بینی اثربخشی برای ترویج ترجمه بالینی آن دارد.
انتهای C{0}} استیله شده لارازوتید استات پپتید می تواند نقص ذرات سیلیس را برطرف کند.
اپیتلیوم روده به عنوان یک مانع مهم بین بدن انسان و محیط خارجی، نقش مهمی در حفظ ثبات محیط روده، جلوگیری از تهاجم پاتوژن و جذب مواد مغذی ایفا می کند. با این حال، عوامل مختلفی مانند بیماری التهابی روده، عفونت، عوارض جانبی دارو و غیره می توانند منجر به آسیب اپیتلیال روده و اختلال در عملکرد سد شوند و در نتیجه باعث ایجاد یک سری بیماری های روده ای شوند. این یک ماده پپتیدی با ارزش درمانی بالقوه است که در درمان بیماری های روده ای مورد توجه قرار گرفته است. در عین حال، ذرات سیلیس به عنوان یک ماده معدنی رایج، کاربردهای گسترده ای در زمینه زیست پزشکی دارند. نقص در سطح ذرات آنها تأثیر قابل توجهی بر خواص مواد و فعل و انفعالات بیولوژیکی دارد.
در ابتدا مشخص شد که اثر تنظیمی روی اتصالات محکم روده دارد. اتصال محکم یک ساختار اتصال دهنده مهم بین سلول های اپیتلیال روده است که می تواند حمل و نقل مواد بین سلول ها را کنترل کند و یکپارچگی سد روده را حفظ کند. در شرایطی مانند بیماری التهابی روده، اتصالات محکم روده مختل می شود و منجر به افزایش نفوذپذیری روده می شود. پاتوژن ها و مواد مضر می توانند به راحتی وارد بافت های روده شوند و باعث ایجاد واکنش های التهابی شوند. این می تواند عملکرد سد روده را بهبود بخشد، نفوذپذیری روده را کاهش دهد و علائم التهابی را با اتصال به گیرنده های خاص روی سطح سلول های اپیتلیال روده کاهش دهد و بیان و توزیع پروتئین های اتصال محکم را تنظیم کند.
مکانیسم برهمکنش بین C-ترمینال استیله و ذرات سیلیس
جذب فیزیکی
جذب فیزیکی بین C{0}}ترمینال استیله و ذرات سیلیکا یک روش مهم تعامل است. سطح ذرات سیلیس معمولاً حامل بار منفی است، در حالی که ترمینال C{2}} استیله شده به دلیل وجود گروههای استیل، که ممکن است حامل بار مثبت خاصی باشند یا ناحیه توزیع بار خاصی داشته باشند، دچار تغییر در توزیع بار میشود. این اختلاف بار یک جاذبه الکترواستاتیکی بین ترمینال C-استیله و سطح ذرات سیلیس ایجاد میکند، در نتیجه جذب ترمینال استیله شده C-روی سطح ذره را افزایش میدهد. علاوه بر این، ناهمواری و ساختار منافذ سطح ذرات سیلیس مکانهای جذب بیشتری را برای پایانه C{7} استیله فراهم میکند و جذب فیزیکی را افزایش میدهد.
پیوند شیمیایی
علاوه بر جذب فیزیکی، استیلاسیون انتهای C- همچنین ممکن است منجر به پیوند شیمیایی با سطح ذرات سیلیس شود. تعداد زیادی گروه هیدروکسیل سیلیکون (Si OH) روی سطح ذرات سیلیس وجود دارد که واکنش پذیری خاصی دارند. استیلاسیون برخی از باقیماندههای اسید آمینه در ترمینال C، مانند گروه هیدروکسیل فنولی تیروزین (Tyr) و گروه آمید آسپاراژین (Asn)، ممکن است تحت واکنشهای شیمیایی با گروه سیلانول قرار گیرد تا پیوندهای شیمیایی مانند پیوندهای هیدروژنی، پیوندهای شیمیایی کووالانسی ایجاد کند. C-ترمینال محکمتر به سطح ذرات سیلیس متصل میشود و اثر پل زدن را افزایش میدهد.
مکانیزم پل
انتهای C استیله شده میتواند با اتصال به محلهای معیوب روی سطح ذرات سیلیس از طریق جذب فیزیکی و پیوند شیمیایی، اثر پل زدنی داشته باشد. به دلیل طول و انعطافپذیری انتهای C{2}}استیله، میتواند به طور همزمان با دو یا چند محل نقص مجاور تعامل کند، ذرات سیلیس پراکنده را به هم متصل کند، شکافهای نقص بین ذرات را پر کند و ساختار فشردهتر و پایدارتری را تشکیل دهد. این اثر پل زدن شبیه به نقش پروتئین های اتصال محکم بین سلول های اپیتلیال روده است که می تواند استحکام اتصال بین ذرات را افزایش داده و عملکرد کلی ماده را بهبود بخشد.
تاثیر بالقوه اثر پل زدن بر شبیه سازی ترمیم اپیتلیال روده
شبیه سازی اتصالات سلول های اپیتلیال روده
سلول های اپیتلیال روده از طریق ساختارهای اتصال سلولی مانند اتصالات محکم و اتصالات چسبنده به هم متصل می شوند و یک مانع پیوسته را تشکیل می دهند. فرآیند استیل کردن نقایص ذرات سیلیکا پل زدن ترمینال C تا حدودی شبیه به فرآیند اتصال بین سلول های اپیتلیال روده است. در فرآیند ترمیم اپیتلیال روده، بازیابی ساختار اتصال بین سلولی برای بازسازی سد روده ضروری است. ساختار پایداری که توسط ذرات سیلیکا پل زدن ترمینال استیله شده C-میتواند اتصالات بین سلولهای اپیتلیال روده را شبیهسازی کند، مدلی برای مطالعه مکانیسم تشکیل و عوامل تنظیمکننده اتصالات سلولی ارائه میدهد. با مشاهده فرآیند برهمکنش بین C-پایانه استیله و ذرات سیلیکا، میتوانیم درک عمیقتری از نحوه شناسایی و اتصال پروتئینهای پیوند سلولی به مکانهای خاص و همچنین نحوه تشکیل ساختارهای پیوند پایدار از طریق برهمکنشها به دست آوریم.
تقویت چسبندگی و رشد سلولی
پس از استیلاسیون C{0}}پل زدن ترمینال، ویژگیهای سطحی ذرات سیلیس تغییر میکند، که ممکن است برای چسبندگی و رشد سلولهای اپیتلیال روده مفیدتر باشد. چسبندگی سلولی پایه ای برای چسبیدن و پخش شدن سلول ها بر روی سطوح مواد است و برای تکثیر سلولی، تمایز و عملکرد عملکردی بسیار مهم است. پل ترمینال استیله C{3} بر روی سطح ذرات سیلیس ممکن است مکانهای فعال بیولوژیکی مناسب تری را برای چسبندگی سلول فراهم کند و تعامل بین سلولها و مواد را افزایش دهد. علاوه بر این، ذرات سیلیس پل شده دارای ساختار پایدار تری هستند، محیط ریز رشد مطلوبی را برای سلول ها فراهم می کنند، تکثیر و تمایز سلولی را تقویت می کنند و ترمیم و بازسازی اپیتلیوم روده را تسهیل می کنند.
تنظیم پاسخ التهابی
پاسخ التهابی نقش دوگانه ای در روند آسیب و ترمیم اپیتلیال روده ایفا می کند. پاسخ التهابی متوسط به پاکسازی پاتوژنها و سلولهای آسیبدیده کمک میکند و روند ترمیم را بهبود میبخشد. با این حال، پاسخ التهابی بیش از حد می تواند آسیب بافتی را تشدید کند و روند ترمیم را به تاخیر بیاندازد. تحقیقات نشان داده است که لارازوتید استات پپتید توانایی تنظیم پاسخ های التهابی را دارد. ذرات سیلیکا پل زدن ترمینال C استیله شده ممکن است بیان و آزادسازی عوامل التهابی را با تأثیر بر مسیرهای سیگنالینگ روی سطح سلول تنظیم کنند و در نتیجه درجه پاسخ التهابی را کنترل کنند. به عنوان مثال، ممکن است تولید فاکتورهای التهابی را مهار کند، ترشح عوامل ضدالتهابی را تقویت کند، و یک ریزمحیط التهابی مطلوب برای ترمیم اپیتلیال روده ایجاد کند.
روش تحقیق و اعتبار سنجی تجربی
آزمایشات سلولی آزمایشگاهی
برای تأیید تأثیر ذرات سیلیس پل زدن ترمینال استیله C- بر سلولهای اپیتلیال روده، آزمایشهای سلولی آزمایشگاهی انجام دادیم. سلولهای اپیتلیال روده (مانند سلولهای Caco{3}}2) را روی صفحات کشت پوشیده شده با ذرات سیلیس که تحت درمان استیلاسیون C{6}}ترمینال بریجینگ قرار گرفتهاند، تلقیح کنید و چسبندگی، رشد و تغییرات مورفولوژیکی سلول را مشاهده کنید. کمیت چسبندگی، توانایی تکثیر و بیان پروتئینهای اتصال سلولی سلولها بر روی سطح ماده را از طریق روشهایی مانند شمارش سلولی، تشخیص زندهمانی سلول (مانند سنجش MTT) و رنگآمیزی ایمونوفلورسانس ارزیابی کنید. نتایج تجربی نشان داد که در مقایسه با پوشش ذرات سیلیس تیمار نشده، پوشش درمانی پل زدن ترمینال C استیله شده می تواند به طور قابل توجهی باعث افزایش چسبندگی و رشد سلول های اپیتلیال روده شود، بیان پروتئین های اتصال بین سلولی را افزایش دهد و تأثیر مثبت پل زدن بر شبیه سازی ترمیم اپیتلیال روده را بیشتر تایید کند.
آزمایشات روی حیوانات
به منظور اعتبار بخشیدن به اثر ترمیم کننده ذرات سیلیس پل زدن ترمینال استیله C- در سطح in vivo، مدل حیوانی آسیب روده را ایجاد کردیم (مانند مدل موشی کولیت ناشی از DSS). برای مدلسازی موشها از طریق تنقیه یا روشهای دیگر، آمادهسازی حاوی ذرات سیلیس پلکننده استیله C{2}} و مشاهده تغییرات پاتولوژیک، درجه التهاب و بازیابی عملکرد مانع در بافت روده موشها. اثر ترمیم را از طریق روشهایی مانند رنگآمیزی برش بافتی (مانند رنگآمیزی HE، رنگآمیزی ایمونوهیستوشیمی)، تشخیص نفوذپذیری روده (مانند تشخیص گلوکان FITC) و غیره ارزیابی کنید. آزمایشهای حیوانی نشان دادهاند که ذرات سیلیس پلکننده C{5} استیله شده میتوانند باعث کاهش التهاب در حین آزمایش میشوند. آسیب، عملکرد سد روده را بهبود می بخشد و شواهد تجربی قوی برای کاربردهای بالینی ارائه می دهد.
سوالات متداول
آیا لارازوتاید بی خطر است؟
+
-
کاملا. آزمایشات بالینی هیچ عارضه جانبی جدی را نشان نداده اند، حتی در دوزهای بسیار بالاتر از آنچه معمولاً تجویز می شود. در تقریباً 500 بیمار مورد مطالعه، لارازوتاید به خوبی-تحمل شد و هیچ نگرانی ایمنی عمده ای نشان نداد.
چه پپتیدهایی برای روده نشتی خوب هستند؟
+
-
لارازوتایدیک پپتید است که به طور خاص برای رسیدگی به نفوذپذیری روده طراحی شده است که معمولاً به عنوان "روده نشتی" شناخته می شود. این وضعیت زمانی رخ می دهد که اتصالات محکم در پوشش روده شل می شود و به سموم، عوامل بیماری زا و ذرات غذای هضم نشده اجازه می دهد تا به جریان خون فرار کنند.
لارازوتاید چه شرایطی را درمان می کند؟
+
-
همچنین به عنوان AT-1001 شناخته می شود، لارازوتید یک آنتاگونیست زونولین است که از تغییرات ناشی از گلیادین در نفوذپذیری پاراسلولی در بیماران مبتلا بهبیماری سلیاک. آزمایشات بالینی فاز I و فاز II نمایه ایمنی و تحمل پذیری عالی را نشان داده اند.
تگ های محبوب: پپتید لارازوتید استات، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش