پپتید BAM 15

پپتید BAM 15یک مولکول کوچک عامل جداکننده پروتون میتوکندری با ساختار شیمیایی منحصر به فرد است. نام شیمیایی آن N5, N6 bis (2-fluorophenyl) - [1,2,5] oxadiazolo [3,4-b] pyrazine-5,6-diamine، با فرمول مولکولی C16H10F2N6O و وزن مولکولی دقیق 340 تن است. این مولکول یک ترکیب سه بعدی با فعالیت حامل پروتون را از طریق آرایش خاصی از اسکلت فلوروفنیل و اگزادیازول پیرازین تشکیل می دهد. فرمول ساختاری SMILES متعارف آن FC (C{20}}CC=C1)=C1NC2=NC3=NON=C3N=C2NC4=C (C{32}}C4{21}}C1 و توزیع‌های ترکیبی آن و سیستم توزیع‌شده C4{33} آن را نشان می‌دهد. دهنده/گیرنده پیوند هیدروژنی، که آن را قادر می سازد به طور خاص به گرادیان پروتون غشای داخلی میتوکندری متصل شود و متابولیسم انرژی را از طریق فرآیند فسفوریلاسیون اکسیداتیو جداسازی تنظیم کند.

از نظر خواص فیزیکی و شیمیایی، BAM15 حلالیت وابسته به حلال قابل توجهی را نشان می دهد. داده های تجربی نشان می دهد که حلالیت مولکول در دی متیل سولفوکسید (DMSO) می تواند به 75 میلی گرم در میلی لیتر (220.40 میلی مولار) برسد، در حالی که حلالیت آن در آب زیر 0.1 میلی گرم در میلی لیتر است که نشان دهنده حالت کاملا نامحلول است. این ویژگی مستلزم توسعه فرمول آن برای استفاده از DMSO به عنوان حلال اصلی و ترکیب با درمان اولتراسونیک (نوسان اولتراسونیک در شرایط حمام آب 37 درجه) برای بهبود راندمان انحلال است. شرایط نگهداری آن به شدت محدود به -20 درجه و نگهداری تاریک است. به صورت پودر می تواند به مدت 3 سال به طور پایدار نگهداری شود، در حالی که به صورت محلول می تواند فعالیت خود را به مدت 6 ماه در دمای 80- درجه حفظ کند.

 

محصول ما

 

BAM-15

BAM-15

BAM-15

سفتیوفور{0}} COA

گواهی تجزیه و تحلیل
نام مرکب	BAM-15
شماره CAS	210302-17-3
درجه	درجه دارویی
مقدار	سفارشی
استاندارد بسته بندی	سفارشی
سازنده	Shaanxi BLOOM TECH Co., Ltd
شماره لات	20250109001
MFG	12 ژانویههفتم 2025
انقضا	8 ژانویههفتم 2029
ساختار
استاندارد تست	GB/T24768-2009 صنعت. استنندارد
مورد	استاندارد سازمانی	نتیجه تحلیل
ظاهر	پودر سفید یا تقریباً سفید	مطابقت دارد
محتوای آب	کمتر یا مساوی 4.5٪	0.30%
ضرر در خشک شدن	کمتر یا مساوی 1.0٪	0.15%
فلزات سنگین	سرب کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	جیوه کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	سی دی کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
خلوص (HPLC)	بزرگتر یا مساوی 99.0٪	99.5%
نجاست منفرد	<0.8%	0.48%
باقی مانده در احتراق	<0.20%	0.064%
تعداد کل میکروبی	کمتر یا مساوی 750cfu/g	80
ای کولی	کمتر یا مساوی 2MPN/g	N.D.
سالمونلا	N.D.	N.D.
اتانول (توسط GC)	کمتر یا مساوی 5000ppm	400ppm
ذخیره سازی	در جای در بسته، تاریک و خشک در دمای 20 درجه نگهداری شود

مکانیسم اثر و اثرات تنظیمی متابولیک

1. اثر جداسازی میتوکندری

 

مکانیسم اصلی ازپپتید BAM 15نقش آن به عنوان یک حامل پروتون نهفته است، که رابطه جفت بین پتانسیل جنبشی پروتون (PMF) و سنتز ATP را با تشکیل کانال های پروتون در غشای داخلی میتوکندری می شکند. آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان داد که نیمه غلظت مؤثر (EC50) مولکول در میوبلاست‌های L6 270 نانومولار بود و قدرت عمل آن با عامل جداکننده کلاسیک FCCP قابل مقایسه بود، اما با یک پنجره واکنش غلظت گسترده‌تر. در محدوده دوز 100 نانومولار تا 1 میکرومولار، BAM15 می‌تواند میزان مصرف اکسیژن سلولی (OCR) را به میزان قابل توجهی تا سطوح FCCP افزایش دهد. در محدوده غلظت بالا از 1 میکرومولار تا 50 میکرومولار، توانایی آن برای حفظ تنفس جداسازی به طور قابل توجهی بهتر از FCCP است و باعث افزایش سطح گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) نمی‌شود. این ویژگی ناشی از راندمان هدایت پروتون منحصر به فرد و توانایی تنظیم پتانسیل غشایی است که به BAM15 اجازه می دهد تا سرعت متابولیسم پایه را افزایش دهد و در عین حال از آسیب استرس اکسیداتیو ناشی از عوامل جداکننده سنتی مانند DNP جلوگیری کند.

2. تغییر شکل متابولیسم انرژی

 

آزمایشات روی حیوانات نشان داده است که BAM15 می تواند تعادل انرژی را از طریق مسیرهای متعدد تنظیم کند. در مدل موش چاقی ناشی از رژیم غذایی (DIO)، یک مداخله 8 هفته ای منجر به کاهش 35 درصدی محتوای چربی بدن شد، در حالی که توده بدون چربی بدن (LBM) ثابت ماند. مکانیسم تنظیم متابولیک شامل:

تغییر در اولویت اکسیداسیون سوبسترا: مسیر اکسیداسیون اسیدهای چرب (FAO) را ترویج می کند، فعالیت گلیکولیز پیروات دهیدروژناز (PDH) را مهار می کند و منابع انرژی را از کربوهیدرات ها به لیپیدها تغییر می دهد.
افزایش بیوژنز میتوکندری: باعث بیان گیرنده فعال کننده فعال کننده پراکسی زوم گاما co-activator 1 alpha (PGC-1 alpha)، تعداد کپی DNA میتوکندری و فعالیت پیچیده زنجیره تنفسی می شود.
فعال‌سازی فنوتیپ مانند چربی قهوه‌ای: بیان پروتئین جداشدگی 1 (UCP1) را در بافت چربی سفید (WAT) القا می‌کند و باعث افزایش تنظیم برنامه‌های ژن ترموژنیک مانند PPAR و CPT1 می‌شود.

3. بهبود حساسیت به انسولین

 

اثر تنظیمی BAM15 بر متابولیسم گلوکز در ترمیم مسیر سیگنال دهی انسولین منعکس می شود. در موش های دیابتی db/db، تجویز مداوم به مدت 4 هفته، قند خون ناشتا را تا 42 درصد، سطح انسولین را تا 30 درصد کاهش داد و به طور قابل توجهی ناحیه زیر منحنی تست تحمل گلوکز (IPGTT) (AUC) را بهبود بخشید. مطالعات مکانیسم نشان می دهد که حساسیت به انسولین را از طریق مسیرهای زیر افزایش می دهد:

جذب گلوکز عضلانی اسکلتی: مسیر AMPK-AS160-GLUT4 را فعال می‌کند و باعث انتقال GLUT4 غشایی می‌شود.
مهار گلوکونئوژنز کبدی: کاهش بیان فسفونول پیروات کربوکسی کیناز (PEPCK) و گلوکز-6-فسفاتاز (G6Pase).
تنظیم سیتوکین التهابی: پلاریزاسیون ماکروفاژ M1 را مهار می کند و ترشح سیتوکین های التهابی مانند TNF - و IL-6 را کاهش می دهد.

پیشرفت در تحقیقات پیش بالینی و اثرات محافظتی چند عضوی

1. مداخله چاقی و سندرم متابولیک

 

در مدل ماوس DIO،پپتید BAM 15در مقایسه با داروهای سنتی دارای ویژگی های درمانی برتر است:

مدیریت وزن: در دوز 0.1 میلی گرم/کیلوگرم در روز، یک مداخله 12 هفته ای منجر به نرخ مهار افزایش وزن 58% بدون سرکوب اشتها یا نوسانات دما شد.
معکوس کبد چرب: کاهش محتوای تری گلیسیرید کبد تا 67٪، کاهش بالون شدن سلول های کبدی و نفوذ التهابی.
بهینه سازی نمایه لیپیدی: به طور قابل توجهی سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL-C) و سطوح اسید چرب آزاد (FFA) سرم را کاهش می دهد، در حالی که محتوای کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL{3}}C) را افزایش می دهد.

2. اثر محافظتی کلیه

 

مطالعات بر روی مدل‌های آسیب حاد کلیه (AKI) نشان داده‌اند که پیش‌درمان BAM15 می‌تواند به طور قابل‌توجهی آسیب ایسکمی-پرفیوژن مجدد (I/R) را کاهش دهد:

شاخص های عملکرد کلیوی: سطوح کراتینین پلاسما (Cr) و نیتروژن اوره (BUN) به ترتیب 52٪ و 41٪ کاهش یافت.
بهبود هیستوپاتولوژیک: ناحیه نکروز توبولار کلیوی را تا 63% کاهش داد، ریزش لبه های برس لوله های پروگزیمال و نفوذ سلول های ایمنی را مهار کرد.
کاوش مکانیسم: با فعال کردن مسیر STAT3 میتوکندری، مهار تجمع التهابی NLRP3 و ترویج اتوفاژی میتوکندری برای پاکسازی میتوکندری های آسیب دیده.

3. حفظ عملکرد عضلانی

 

در مدل سارکوپنی مرتبط با پیری، مداخله BAM15 اثرات ضد آتروفی نشان داد:

دگرگونی انواع فیبرهای عضلانی: نسبت فیبرهای عضلانی سریع نوع II را تا 18% افزایش دهید و انقباض عضلانی را افزایش دهید.
تنظیم هموستاز پروتئین: فعالیت سیستم پروتئازوم یوبیکوئیتین (UPS) را با واسطه فاکتورهای رونویسی FoxO مهار می کند و تخریب زنجیره سنگین میوزین (MyHC) را کاهش می دهد.
کنترل کیفیت میتوکندری: تعادل همجوشی شکافت میتوکندری را تقویت می کند، پتانسیل غشای میتوکندری (Δ PSI m) و نرخ کنترل تنفسی (RCR) را افزایش می دهد.

پپتید BAM 15به عنوان نسل جدیدی از عامل جداکننده میتوکندری، چشم انداز گسترده ای را در درمان بیماری های متابولیک از طریق ساختار شیمیایی و مکانیسم عمل منحصر به فرد خود نشان داده است. توانایی تنظیم چند هدفه آن به متابولیسم انرژی محدود نمی شود، بلکه به فرآیندهای پاتولوژیک مانند التهاب، استرس اکسیداتیو و هموستاز پروتئین گسترش می یابد. اگرچه تحول بالینی هنوز با چالش هایی مانند بهینه سازی آماده سازی و تأیید ایمنی مواجه است، با پیشرفت فناوری تحویل و تعمیق تحقیقات پزشکی ترجمه، انتظار می رود BAM15 تبدیل به داروی کلیدی برای دگرگونی الگوی درمانی بیماری های متابولیک، ارائه راه حل های نوآورانه برای چاقی، دیابت، NAFLD و سایر بیماری ها شود.

راپپتید BAM 15(BAM15) ایمنی و تحمل بسیار خوبی را در آزمایشات حیوانی نشان داد. تجزیه و تحلیل دقیق به شرح زیر است:

عملکرد ایمنی در آزمایشات حیوانی

01

سمیت سلولی کم

در غلظت تا 50 میکرومولار، میزان بقای سلولی سلول‌های تیمار شده با BAM15 به طور قابل‌توجهی بیشتر از عامل جداکننده سنتی FCCP بود (همانطور که در آزمایش تورم میتوکندری نشان داده شد، نسبت مرگ سلولی ناشی از BAM15 کمتر بود).

این آزمایش نشان داد که BAM15 نرخ مصرف اکسیژن (OCR) را بدون افزایش قابل توجهی سطح گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) تحریک می‌کند و آسیب استرس اکسیداتیو را کاهش می‌دهد.

02

حفاظت از اعضای بدن

محافظت از کلیه: در مدل آسیب خونرسانی مجدد{0}ایسکمی حاد کلیه، سطح کراتینین پلاسما در موش‌های تحت درمان با BAM15 کاهش یافت، نکروز لوله‌های کلیوی کاهش یافت، انسداد لوله پروگزیمال کاهش یافت و نفوذ سلول‌های ایمنی کاهش یافت.

محافظت از اعصاب: در بافت شبکیه تمایز یافته با iPS، BAM15 می تواند آپوپتوز ناشی از حمل و نقل را تضعیف کند و خطر بیماری های عصبی را کاهش دهد.

03

ایمنی متابولیک

بدون نوسان دما: برخلاف عوامل جداکننده سنتی مانند DNP، BAM15 باعث افزایش یا کاهش غیرطبیعی دمای بدن در دوز موثر نشد.

پارامترهای خون طبیعی باقی ماندند: تجویز طولانی مدت به نشانگرهای سمیت غیرطبیعی مانند روتین خون، عملکرد کبد و کلیه منجر نشد.

خطرات و محدودیت های بالقوه

 

نیمه عمر کوتاه-

در آزمایشات حیوانی، زمان موثر BAM15 در بدن محدود بود (مانند اثر دارو حدود 3-4 ساعت طول کشید)، و تجویز مکرر یا بهینه سازی فرمولاسیون برای حفظ اثربخشی مورد نیاز بود.

ایمنی انسان ناشناخته

اگرچه سمیت قابل توجهی در آزمایش‌های حیوانی یافت نشد، متابولیسم انسان با حیوانات متفاوت است و ایمنی باید از طریق آزمایش‌های بالینی تأیید شود (مانند تأثیرات روی کبد و قلب پس از مصرف طولانی‌مدت-).

مکانیسم عمل پیچیده

BAM15 از طریق مسیرهای متعددی مانند جداسازی میتوکندری و فعال سازی AMPK عمل می کند و ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشد که به تحقیقات بیشتر نیاز دارد.

1. سوال: تفاوت اساسی بین BAM 15 و عوامل کلاسیک جداکننده میتوکندری (مانند DNP) چیست؟
پاسخ: انتخاب هدفمند. BAM 15 به عنوان یک حامل پروتون طراحی شده است، اما مطالعات نشان داده است که گزینش پذیری بالاتری برای غشای میتوکندری دارد و تأثیر قابل توجهی کمتری بر پتانسیل غشاء دارد. این بدان معنی است که ممکن است به طور دقیق تری بتواند تولید گرما را بدون تأثیر بر عملکرد سایر اندامک های سلولی (مانند هموستاز کلسیم شبکه آندوپلاسمی)، با هدف داشتن پنجره درمانی و ایمنی بهتر در تئوری، ارتقا دهد.
2. سوال: آیا BAM 15 تاثیر مستقیمی بر بافت چربی قهوه ای (BAT) دارد؟
پاسخ: عملکرد اصلی فعال کردن مستقیم BAT نیست. مکانیسم اصلی BAM 15 جداسازی شیمیایی است که شامل "نشت" پروتون ها در سراسر غشای داخلی میتوکندری است و در نتیجه انرژی را به شکل گرما تلف می کند. عمدتاً در بافت هایی با نرخ متابولیسم اکسیداتیو بالا (مانند ماهیچه های اسکلتی، کبد) عمل می کند. تأثیر آن بر فعالیت BAT ممکن است غیرمستقیم باشد (مانند تغییرات در متابولیسم کلی انرژی)، به جای اینکه مستقیماً BAT را هدف قرار دهد، همانطور که در مورد آگونیست های گیرنده 3 آدرنرژیک است.
3. سوال: بزرگترین مانعی که در حال حاضر مانع از کاربرد بالینی BAM 15 می شود چیست؟
پاسخ: خطر{0} وابسته به دوز هیپرترمی. این یک چالش ذاتی برای همه جداکننده های شیمیایی است. اگرچه BAM 15 ایمنی بهتری نسبت به DNP در مدل‌های حیوانی نشان می‌دهد، اما بازه درمانی بین دوز مؤثر و دوزی که باعث گرمای بیش از حد (تب بالا) می‌شود، هنوز باید به طور دقیق در انسان تعریف شود. کنترل دقیق دوز و پایش دما، پیش نیاز مطلق برای هرگونه ترجمه بالینی بالقوه در آینده است.

تگ های محبوب: پپتید بام 15، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش