پودر کوآنزیم Q10، پودر کریستالی زرد یا روشن زرد ، بدون بو و بدون بو ، به راحتی در کلروفرم ، بنزن ، تتراکلرید کربن و محلول در استون ، اتر نفتی و اتر محلول است. کمی محلول در اتانول ، نامحلول در آب و متانول. تجزیه آسان به مواد قرمز در هنگام قرار گرفتن در معرض نور ، پایدار در دما و رطوبت ، با نقطه ذوب 49 درجه. کوآنزیم Q10 یک حامل الکترونی محلول در لیپید بین NADH دهیدروژناز ، سوکسینات دهیدروژناز و مجتمع BC در زنجیره تنفسی است. این یک عامل تولید ATP است و نقش مهمی در انتقال پروتون و انتقال الکترون در زنجیره تنفسی در میتوکندری سلولی دارد. این فعال کننده تنفس و متابولیسم سلولی و همچنین یک تقویت کننده ایمنی خاص آنتی اکسیدان و غیر {6} است. با توجه به این واقعیت که کوآنزیم Q10 می تواند آمادگی جسمانی و انرژی را تقویت کند ، از سیستم قلبی عروقی محافظت کند ، عوارض جانبی لیپیدها را کاهش دهد {9} کاهش داروها و محافظت از عملکردهای پوستی ، همچنین دارای ارزش کاربرد مهمی در بهبود ایمنی ، تأخیر در پیری ، مراقبت های بهداشتی و زیبایی است.
|
فرمول شیمیایی |
C59H90O4 |
|
توده دقیق |
863 |
|
وزن مولکولی |
863 |
|
m/z |
863 (100.0%), 864 (63.8%), 865 (20.0%), 866 (4.1%), 864 (1.0%) |
|
تجزیه و تحلیل ابتدایی |
C, 82.08; H, 10.51; O, 7.41 |
|
|
|
Coenzyme Q10 یک مبدل انرژی در میتوکندری سلولی است ، که با انتقال و انتقال الکترون ها برای تولید ATP (آدنوزین تری فسفات) ، یک عامل انرژی مورد استفاده برای متابولیسم سلولی ، در "چرخه اسید تریکارکسیلیک" شرکت می کند. در سن 20 سالگی ، توانایی انسان در سنتز کردن به طور مستقل کوآنزیم Q10 به اوج خود می رسد و تا حدود 50 سالگی حفظ می شود. [3] در آینده ، سال به سال کاهش می یابد زیرا مواد DNA میتوکندری که Coenzyme Q10 را ذخیره می کند ، توسط رادیکال های آزاد اکسیژن آسیب دیده است و منجر به کاهش سنتز Authonomous می شود. در نتیجه ، عملکرد متابولیک سلولهای انسانی ، به ویژه سلولهای قلب ، کاهش می یابد و "ساعت اژدها پیری" آشکار می شود.
نتایج تجربی نشان داده است که کوآنزیم Q10 در بدن ، هنگامی که به یک الکل تبدیل می شود ، با واکنش مستقیم با رادیکال های آزاد پراکسید ، اثر آنتی اکسیدانی خود را اعمال می کند. آزمایشات آزمایشگاهی همچنین نشان داده است که کوآنزیم آنتی اکسیدان Q10 می تواند سلولهای پستانداران را از آپوپتوز ناشی از استرس اکسیداتیو میتوکندری محافظت کند. مطالعات بالینی نشان داده است که تجویز خوراکی کوآنزیم Q10 اثرات درمانی قابل توجهی بر بیماریهای عصبی مربوط به اختلال عملکرد میتوکندری و پیری ، مانند بیماری پارکینسون و بیماری آلزایمر دارد.
آزمایش های محلی نشان داده اند که با افزایش سن ، توانایی کلاژن پوست در مقاومت در برابر محرک های اکسیداتیو مانند اشعه ماوراء بنفش کاهش می یابد. با این حال ، استفاده طولانی- استفاده از کوآنزیم Q10 می تواند به طور موثری از عکس گرفتن از پوست جلوگیری کند و چین و چروک های اطراف چشم را کاهش دهد ، زیراپودر کوآنزیم Q10برای تضعیف واکنش اکسیداسیون فوتون به لایه رشد پوست نفوذ می کند. با کمک توکوفرول ، می تواند تیروزین کینازهای فسفریله شده خاص را برای جلوگیری از آسیب اکسیداتیو DNA فعال کند ، بیان پروتئاز کلاژن را در فیبروبلاست های پوستی انسان تحت تابش ماوراء بنفش مهار کند و از پوست محافظت کند. تحقیقات گسترده نشان می دهد که کوآنزیم Q10 پراکسیداسیون لیپیدها را مهار می کند ، تولید رادیکال های آزاد را کاهش می دهد ، از مرکز فعال SOD محافظت می کند و ساختار آن از آسیب اکسیداتیو ناشی از رادیکال های آزاد ، فعالیت آنزیم ها مانند SOD را در بدن افزایش می دهد ، استرس اکسیداتیو را مهار می کند- {redi redi redi redi inti و آنتیوزیس سلولهای سلول قابل توجهی دارد. اثرات
ضد - خستگی
در اواسط دهه 1970 ، نظریه فرضیه نفوذ شیمیایی میچل ، تبدیل انرژی در ارگانیسم ها و نقش مهم کوآنزیم Q10 در سیستم تبدیل انرژی میتوکندری را نشان داد.
Coenzyme Q10 یک کوآنزیم حداقل سه آنزیم میتوکندری (مجتمع های چند آنزیم I ، II و III) است و ساختار شیمیایی آن یک مشتق 2،3-dimethoxy-5-methyl-1،4-benzoquinone با یک واحد زنجیره ای ایزوپرن است که به کربن 6th متصل شده است. حلقه کوینون آن در انتقال الکترون ها و پروتون ها در زنجیره تنفس اکسیداتیو نقش دارد ، که برای تشکیل ATP بسیار مهم است و برای همه اشکال زندگی ضروری است. ATP شکل اصلی ذخیره انرژی در بدن و پایه و اساس مهمی برای عملکرد طبیعی کلیه عملکردهای سلولی است.
فعالیت بیولوژیکی کوآنزیم Q10 عمدتاً از خواص ردوکس حلقه کینون آن و خصوصیات فیزیکوشیمیایی زنجیرهای جانبی آن ناشی می شود. این یک آغازگر آنتی اکسیدان و متابولیک طبیعی است که توسط خود سلول ها تولید می شود ، که عملکرد محافظت و بازگرداندن یکپارچگی ساختار بیوفیلم ، تثبیت پتانسیل غشای را دارد و یک تقویت کننده ایمنی خاص غیر {2} است. بنابراین ، اثرات ضد خستگی بسیار خوبی دارد. کوآنزیم Q10 سلول ها را در حالت خوب و سالم نگه می دارد و بدن را پر از نشاط ، انرژی و قدرت ذهنی می کند.
انرژی عضلانی
آزمایشات نشان داده است که کوآنزیم Q10 می تواند سلامت قلب را تا حد زیادی ترویج کند ، و مقدار مناسبی از کوآنزیم Q10 در بدن انسان برای عملکرد مناسب عضلات ضروری است. تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی عصاره سلول های عضلانی نشان داد که وقتی غلظت کوآنزیم Q10 زیر 20 ٪ از سطح طبیعی بود ، فعالیت مجتمع های میتوکندری I+II و I+III به شدت کاهش یافت. مطالعات متعددی نشان داده اند که مکمل با 100-150 میلی گرم در روز کوآنزیم Q10 می تواند وضعیت افراد مبتلا به سوء تغذیه عضلانی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد. بسیاری از افراد دارای اضافه وزن دارای سطح پایین کوآنزیم Q10 هستند و مکمل می تواند به آنها در کاهش وزن کمک کند. این امر به این دلیل است که عمل کوآنزیم Q10 می تواند متابولیسم چربی را تسریع کند ، تأمین انرژی کافی به اندام و مغز و افزایش سطح انرژی را فراهم کند.
مطالعات اخیر نشان داده است که کوآنزیم Q10 دارای اثرات تومور ضد {1} است و تأثیر درمانی خاصی بر سرطان متاستاتیک پیشرفته در عمل بالینی دارد. این اثر در جلوگیری از بیماری عروق کرونر قلب ، تسکین پریودنتیت ، درمان زخم های اثنی عشر و معده ، تقویت عملکرد ایمنی انسان و تسکین آنژین pectoris دارد.
پودر کوآنزیم Q10(COQ10) یک بدن کتون محلول در لیپید است که در ارگانیسم ها وجود دارد و عملکردهای فیزیولوژیکی مهمی دارد.
یک روش سنتز شیمیایی رایج برای کوآنزیم Q10 شامل مراحل زیر است:
سنتز ترکیبات پیشرو برای کوآنزیم Q10: اول ، ترکیبات پیش ساز را برای کوآنزیم Q10 سنتز کنید. این معمولاً شامل انتخاب مواد اولیه مناسب و سنتز به تدریج ترکیب هدف با استفاده از واکنشهای چند مرحله ای {2} است.
واکنش هیدروکسیلاسیون: معرفی یک یا چند گروه هیدروکسیل در موقعیت های خاص در مولکول سنتز شده از طریق واکنش هیدروکسیلاسیون. این امر می تواند با استفاده از کتون ها و هیدروکسیدها به عنوان واکنش دهنده ها و همچنین کاتالیزورهایی مانند سدیم یا پتاسیم حاصل شود.
واکنش آسیلاسیون: گروه های آکیل (مانند اسیل کلرید ، اسیل برمید و غیره) را بر روی مولکول سنتز معرفی کنید. این معمولاً شامل استفاده از معرفهای اسید مانند معرفهای آسیلاسیون (مانند اسیل کلرید ، آنهیدرید و غیره) است.
واکنش کاهش: از طریق واکنش کاهش ، گروه های عملکردی خاص برای دستیابی به مونتاژ ساختار ترکیب هدف به گروه های هیدروکسیل کاهش می یابد. مواد کاهش دهنده معمولاً مورد استفاده شامل سولفوکسیدها (مانند دی متیل سولفوکسید) ، هیدرید سدیم و غیره است.
واکنش چرخه: واکنش چرخه در مولکول کوآنزیم Q10 انجام می شود تا یک ساختار حلقه ترپنوئید تشکیل شود. این معمولاً شامل استفاده از عوامل کاهش دهنده خاص و معرفهای ید شده است.
تبدیل لیگاند: واکنش های تبدیل لیگاند بیشتر می تواند در صورت نیاز بر روی ترکیب هدف انجام شود تا به ساختار نهایی کوآنزیم Q10 برسد.
تخمیر میکروبی در حال حاضر یکی از روشهای اصلی سنتز کوآنزیم Q10 است.
انتخاب سویه های میکروبی:
سویه هایی که برای سنتز کوآنزیم Q10 مناسب هستند ، مانند Agrobacterium tumefaciens ، paracoccus spp. یا paraseus Sporidiobolus مناسب هستند. این سویه ها به طور معمول تولید بالایی از کوآنزیم Q10 و خصوصیات متابولیک خوب دارند.
آماده سازی متوسط:
سویه انتخاب شده را در یک محیط مناسب پرورش دهید. فرمول محیط کشت معمولاً شامل منابع کربن (مانند گلوکز) ، منابع نیتروژن ، نمک معدنی و فاکتورهای رشد است. ترکیب محیط کشت بر عملکرد و خلوص کوآنزیم Q10 تأثیر می گذارد.
فرآیند تخمیر:
فشار را به محیط کشت تلقیح کرده و با کنترل دما ، مقدار pH ، تأمین اکسیژن و سایر شرایط ، کشت تخمیر را انجام دهید. در شرایط مناسب ، کرنش کوآنزیم Q10 را سنتز و جمع می کند.
برداشت سلول:
پس از اتمام فرآیند تخمیر ، سلول ها و محیط کشت از هم جدا می شوند و معمولاً با استفاده از روش هایی مانند سانتریفیوژ یا تصفیه. فرایند برداشت نیاز به محافظت از ثبات و میزان بهبودی مؤثر کوآنزیم Q10 دارد.
استخراج کوآنزیم Q10:
سلولهای میکروبی برداشت شده برای به دست آوردن کوآنزیم Q10 از طریق مراحل مانند انحلال ، استخراج و تصفیه مورد استفاده قرار می گیرند. روش استخراج می تواند تکنیک هایی مانند استخراج حلال آلی یا کروماتوگرافی ستون را انتخاب کند.
تبلور و خشک کردن:
محلول Coenzyme Q10 استخراج شده را برای به دست آوردن یک محصول جامد از کوآنزیم Q10 تبلور و خشک کنید.
تخمیر میکروبی در حال حاضر یکی از روشهای اصلی سنتز استپودر کوآنزیم Q10.
انتخاب سویه های میکروبی: سویه هایی را انتخاب کنید که برای سنتز کوآنزیم Q10 مناسب هستند ، مانند Agrobacterium tumefaciens ، paracoccus spp. یا Sporidiobolus paraseus. این سویه ها به طور معمول تولید بالایی از کوآنزیم Q10 و خصوصیات متابولیک خوب دارند.
آماده سازی متوسط: سویه انتخاب شده را در یک محیط مناسب پرورش دهید. فرمول محیط کشت معمولاً شامل منابع کربن (مانند گلوکز) ، منابع نیتروژن ، نمک معدنی و فاکتورهای رشد است. ترکیب محیط کشت بر عملکرد و خلوص کوآنزیم Q10 تأثیر می گذارد.
فرآیند تخمیر: فشار را در محیط کشت تلقیح کرده و با کنترل دما ، مقدار pH ، تأمین اکسیژن و سایر شرایط ، کشت تخمیر را انجام دهید. در شرایط مناسب ، کرنش کوآنزیم Q10 را سنتز و جمع می کند.
برداشت سلول: پس از اتمام فرآیند تخمیر ، سلول ها و محیط کشت از هم جدا می شوند و معمولاً با استفاده از روش هایی مانند سانتریفیوژ یا تصفیه. فرایند برداشت نیاز به محافظت از ثبات و میزان بهبودی مؤثر کوآنزیم Q10 دارد.
استخراج کوآنزیم Q10: سلولهای میکروبی برداشت شده برای به دست آوردن کوآنزیم Q10 از طریق مراحل مانند انحلال ، استخراج و تصفیه ، تحت درمان و پردازش قرار می گیرند. روش استخراج می تواند تکنیک هایی مانند استخراج حلال آلی یا کروماتوگرافی ستون را انتخاب کند.
تبلور و خشک کردن: محلول کوآنزیم Q10 استخراج شده را برای به دست آوردن یک محصول جامد از کوآنزیم Q10 ، تبلور و خشک کنید.
موارد زیر نمونه هایی از معادلات شیمیایی است که ممکن است در روش های تخمیر میکروبی نقش داشته باشند (فقط برای مرجع):
1. واکنش سنتز کوآنزیم Q10:
C5H21N3O7P 2+ C5H21N3O7P2 → C10H23NO7P2
C10H23NO7P 2+ C7H5O3- → پلی پروپیل -4-هیدروکسی بنزوات
Polypreneyl-4 Hydroxybenzoate+Decaprenyl-4 Hydroxybenzoate → C54H82O4 (COQ9)
C54H82O 4+ decaprenyl-4 Hydroxybenzoate → C59H90O4 (COQ10)
2. واکنش استخراج کوآنزیم Q10:
هنگام استفاده از روش استخراج حلال آلی ، حلالهای آلی (مانند N- هگزان ، دیکلرومتان) می توانند برای استخراج سیستم تعلیق باکتریایی و به دست آوردن یک فاز آلی حاوی کوآنزیم Q10 استفاده شوند.
سیستم تعلیق سلول+حلال آلی → کوآنزیم Q10 مرحله آلی
تگ های محبوب: Coenzyme Q10 پودر CAS 303-98-0 ، تأمین کنندگان ، تولید کنندگان ، کارخانه ، عمده فروشی ، خرید ، قیمت ، فله ، برای فروش