توالی اسید آمینه LC553 Ac Glu Glu Met Gln Arg Ala Asp-NH2 است و ویژگی‌های ساختاری آن عمدتاً با چرخش - و پیچ‌شدن تصادفی مشخص می‌شوند. زاویه - یک پیوند هیدروژنی بین اکسیژن کربونیل باقیمانده اول و هیدروژن ایمینو باقیمانده چهارم ایجاد می‌کند و باعث می‌شود زنجیره پپتیدی دچار تاخوردگی ۱۸۰ درجه شود. این ساختار در LC553 موقعیت مرکزی را اشغال می کند. برای مثال، ترکیب زاویه‌دار - Glu1-Asp8 می‌تواند ناحیه C ترمینال زنجیره‌های پپتیدی را تثبیت کند، در حالی که پیچ‌شدن تصادفی Met3-Arg6 به آن انعطاف‌پذیری ساختاری می‌دهد. این ترکیب "انعطاف پذیر سفت و سخت" به LC553 اجازه می دهد تا فعالیت اتصال را با SNAP-25 حفظ کند در حالی که با الزامات ساختاری ریزمحیط های مختلف سازگار است.

داده‌های تجربی نشان می‌دهند که در محلول بافر فسفات با pH 7.4، طیف دورنگی دایره‌ای (CD) LC553 یک پیک منفی در 200 نانومتر نشان می‌دهد، که نشان می‌دهد که عمدتاً با پیچ‌شدن تصادفی مشخص می‌شود. پس از افزودن 10 درصد تری فلوئورواتانول (TFE)، یک پیک مثبت در 220 نانومتر ظاهر شد که نشان دهنده افزایش ساختار زاویه - است. این قابلیت تنظیم ساختاری ارتباط نزدیکی با عملکرد آن دارد: در لایه شاخی پوست، ساختار مجعد تصادفی می‌تواند انرژی برهم‌کنش بین زنجیره‌های پپتیدی و دولایه‌های لیپیدی را کاهش داده و باعث افزایش نفوذ شود. در ماکروفاژها، ترکیب زاویه بتا میل پیوندی آن را با SNAP-25 افزایش می‌دهد و از همجوشی لیزوزوم اتوفاگوزومی جلوگیری می‌کند.

ساختار سوم LC553 توسط هسته آبگریز و توزیع بار سطحی تعیین می شود. باقیمانده های آبگریز (Met3، Ala7) در مرکز زنجیره پپتیدی قرار دارند و یک هسته آبگریز پایدار را تشکیل می دهند، در حالی که باقی مانده های باردار (Glu1، Glu2، Arg5، Arg6، Asp8) روی سطح توزیع می شوند. این ساختار "در داخل آبگریز، بیرونی آبدوست" اتصال هدفمند را از طریق مکانیسم های زیر امکان پذیر می کند:
مکمل بودن شارژ: ناحیه انتهایی N-SNAP-25 غنی از باقیمانده‌های قلیایی است (مانند Lys و Arg)، در حالی که باقی‌مانده‌های اسیدی روی سطح LC553 (Glu1، Glu2، Asp8) اتصال را از طریق فعل و انفعالات الکترواستاتیک افزایش می‌دهند.

لنگر انداختن آبگریز: زنجیره‌های جانبی آبگریز Met3 و Ala7 در جیب آبگریز SNAP-25 قرار می‌گیرند تا ترکیب کمپلکس را تثبیت کنند.

جبران آنتروپی منسجم: تنظیم دینامیکی ناحیه پیچ خورده تصادفی می تواند از دست دادن آنتروپی در طول فرآیند اتصال را کاهش دهد و انرژی آزاد اتصال را افزایش دهد.

دینامیک ساختاری LC553 نه تنها توانایی اتصال آن را با SNAP-25 تعیین می کند، بلکه با تأثیر بر مسیرهای سیگنال دهی سلولی، به گسترش عملکردی نیز دست می یابد. به عنوان مثال:
مکانیسم ضد چروک: در فیبروبلاست های پوست،تزریق اسنپ 8از تشکیل کمپلکس های SNARE جلوگیری می کند، آزادسازی استیل کولین را کاهش می دهد، در نتیجه فرکانس انقباض عضلانی را کاهش می دهد و عمق چین و چروک را تا 63.13٪ کاهش می دهد.

مکانیسم تنظیم ایمنی: در ماکروفاژهای آلوده به مایکوباکتریوم لپره، LC553 پروتئین SNAP29 را تثبیت می کند، همجوشی لیزوزوم اتوفاگوزومی را بازیابی می کند و بار باکتری را تا 70٪ کاهش می دهد.

مکانیسم ضد التهابی: LC553 می تواند به طور رقابتی به زیر واحد 7 nAChR متصل شود، انتقال هسته ای NF - κ B ناشی از TNF - - را مهار کند و ترشح IL-6 و IL-8 را کاهش دهد.

این اثر مقیاس متقاطع از تنظیم دینامیکی ترکیب زنجیره پپتیدی نشات می‌گیرد: در درمان ضد چین و چروک، LC553 عمدتاً پیچ‌خوردگی تصادفی را نشان می‌دهد و اتصال غیر اختصاصی با سلول‌های عضلانی را کاهش می‌دهد. در تنظیم ایمنی، افزایش ساختار زاویه - توانایی تشخیص خاص آن را با پروتئین های هدف بهبود می بخشد.

به عنوان هدف اصلی تحویل LC553، عملکرد مانع پوست تحت سلطه لایه شاخی (SC) است. SC از کراتینوسیت ها (آجرها) و لیپیدهای بین سلولی (ملات) تشکیل شده است که یک "ساختار دیوار آجری" متراکم را تشکیل می دهد. در میان آنها، ماتریس لیپیدی عمدتاً از سرامیدها، کلسترول و اسیدهای چرب آزاد تشکیل شده است و آرایش آنها کارایی نفوذ زنجیره های پپتیدی را تعیین می کند.

آزمایش ها نشان داده اند که وزن مولکولی (1075.16 Da) و آب دوستی (logP=-2.1) LC553 نفوذ مستقیم به SC را دشوار می کند. با این حال، دینامیک ساختاری آن امکان شکستن موانع را فراهم می کند:

پیچ‌شدن تصادفی مانع انرژی نفوذ را کاهش می‌دهد: در دولایه لیپیدی SC، ساختار پیچ‌خوردگی تصادفی LC553 می‌تواند انرژی برهم‌کنش با مولکول‌های لیپیدی را کاهش دهد و مانع انرژی نفوذ را از 15 کیلوکالری در مول پپتید سنتی به 8 کیلوکالری در مول کاهش دهد.

زاویه - انتقال متقابل سلولی را افزایش می‌دهد: در کراتینوسیت‌ها، ترکیب زاویه - LC553 را می‌توان توسط پروتئین‌های انتقال روی غشای سلولی تشخیص داد و از طریق اندوسیتوز وارد سیتوپلاسم شد.

تحویل LC553 در نواحی مخاطی مانند دستگاه تنفسی و دستگاه گوارش با چالش های لایه مخاطی مواجه است. موکوس از موسین، لیپیدها و ایمونوگلوبولین تشکیل شده است که یک ساختار "فیلتر" پویا با محدوده اندازه منافذ 10-1000 نانومتر را تشکیل می دهد که می تواند بیش از 90٪ نانوذرات و داروهای پپتیدی را رهگیری کند.
تشکیل تاج پروتئینی مشتق از مخاط، روند زایمان را پیچیده تر می کند.

هنگامی که نانوذرات LC553 با مخاط، موسین، ایمونوگلوبولین A (IgA) تماس پیدا می‌کنند و پروتئین‌های مکمل به سرعت بر روی سطح ذرات جذب می‌شوند و یک "تاج سخت" و یک "تاج نرم" تشکیل می‌دهند. تاج نرم از پروتئین هایی با میل ترکیبی کم تشکیل شده است که به راحتی جدا می شوند. ترکیب و ضخامت تاج پروتئین مستقیماً بر توانایی نفوذ مخاط نانوذرات تأثیر می گذارد.

اثر محافظتی تاج سخت: موسین موجود در تاج سخت می تواند از طریق پیوند هیدروژنی و برهمکنش های آبگریز به LC553 متصل شود و یک کمپلکس پایدار را تشکیل دهد که از تعامل آن با سلول های هدف جلوگیری می کند.
تنظیم دینامیکی تاج نرم: پروتئین های IgA و مکمل در تاج نرم می توانند LC553 را از طریق هیدرولیز آنزیمی یا تغییرات ساختاری آزاد کنند و فعالیت آن را بازیابی کنند.

آزمایش‌ها نشان داده‌اند که ضریب انتشار نانوذرات LC553 اصلاح‌نشده در موکوس تنها 0.1 × 10-7 سانتی‌متر مربع بر ثانیه است، در حالی که ضریب انتشار نانوذرات از قبل پوشش‌دهی‌شده با موسین را می‌توان به 1.2 × 10 × 10 × 10 × 10 × سانتی‌متر مربع بر ثانیه افزایش داد. کلید شکستن سد مخاطی است.

حتی اگر LC553 با موفقیت به پوست یا سد مخاطی نفوذ کند، باز هم باید بر موانع تحویل داخل سلولی غلبه کند. مسیر لیزوزوم اندوسیتی راه اصلی برای جذب مواد اگزوژن برای سلول ها است، اما محیط اسیدی (pH 4.5-5.0) و هیدرولیز آنزیمی این مسیر می تواند به طور قابل توجهی LC553 را تخریب کند. تحقیقات نشان داده است که نیمه عمر LC553 در اندوزوم ها تنها 15 دقیقه است در حالی که در لیزوزوم ها به 5 دقیقه کاهش می یابد. برای بهبود کارایی زایمان، دستیابی به فرار اندوسیتی از طریق راهبردهای زیر ضروری است:

حامل حساس به PH: نانوذرات تهیه شده با استفاده از پلی اتیلن گلیکول پلی لاکتیک اسید هیدروکسی استیک کوپلیمر (PEG{0}}PLGA) می توانند در محیط اسیدی آندوزوم ها تجزیه شوند و آزاد شوند.تزریق اسنپ 8;
اصلاح پپتید همجوشی غشایی: پیوند کووالانسی پپتید HA2 (مشتق شده از ویروس آنفولانزا) با LC553 می تواند ادغام نانوذرات با غشاهای اندوسیتی را تقویت کند و به انتشار محتوا دست یابد؛ پپتیدهای نفوذ کننده سلول (CPPs) کمک: ترکیب غشای ترانس TAT-LC5-51) توانایی، افزایش سرعت جذب سلولی تا سه برابر.

تزریق اسنپ 8(Acetyl Octapeptide-3 Injection) یک محصول جدید پلی پپتیدی ضد-پیری و یک نسخه ارتقا یافته از ماده ضد پیری کلاسیک Argireline (Acetyl Hexapeptide-8) است. با افزودن دو اسید آمینه به دنباله پپتیدی آن، فعالیت ضد پیری آن بسیار افزایش می‌یابد. به طور گسترده استفاده می شود و اثربخشی قابل توجهی در ضد پیری صورت و بهبود بافت پوست ارائه می کند. با عملکرد خفیف، ایمنی بالا و بدون دوره بهبودی آشکار، به یک درمان ضد پیری کم تهاجمی محبوب تبدیل شده است. مکانیسم اصلی آن تقلید از قطعه N ترمینال پروتئین SNAP-25، مهار رقابتی تشکیل کمپلکس SNARE و کاهش آزادسازی انتقال دهنده عصبی استیل کولین است.

این کار باعث شل شدن-ماهیچه های منقبض شده صورت، بهبود اساسی چین و چروک های پویا و تنظیم بافت پوست به طور همزمان برای دستیابی به اثرات دوگانه ضد پیری و جوان سازی پوست می شود.

از نظر ضد پیری صورت، این محصول عمدتاً چین و چروک‌های پویا، از جمله خطوط پیشانی، خطوط گلابلار، پنجه کلاغی و چین‌های نازولبیال ناشی از حالت‌های مکرر صورت را هدف قرار می‌دهد. مطالعات بالینی نشان می‌دهد که می‌تواند عمق چین و چروک را تا 63 درصد کاهش دهد با طبیعی و غیر{3}}بی‌{3}}بی‌حسی طبیعی و اغلب به‌وسیله‌ی حالت بی‌حسی سنتی و جلوگیری از حالت بیحسی سنتی، عمق چین و چروک را کاهش می‌دهد. تزریق سم

به سرعت عضلات صورت را پس از تزریق تسکین می دهد و ایجاد چین و چروک های پویا را کاهش می دهد. در عین حال، سنتز کلاژن را در لایه پوستی تقویت می کند، خاصیت ارتجاعی پوست را افزایش می دهد و به تدریج چین و چروک های ساکن ایجاد شده را محو می کند. تزریق منظم-درازمدت می‌تواند عمیق‌تر شدن چین و چروک را به تأخیر بیندازد و حالت جوانی صورت را حفظ کند. برای بهبود بافت پوست، این محصول متابولیسم پوست را تنظیم می‌کند، زبری، تیرگی و منافذ بزرگ را از بین می‌برد، چربی پوست را حفظ می‌کند-توازن آب را حفظ می‌کند و آب پوست را تقویت می‌کند{5} ظرفیت قفل شدن پوست را شفاف می‌کند. ترکیب ملایم آن برای پوست های حساس و بدون تحریک آشکار پس از تزریق است.

همچنین سد پوستی را ترمیم می‌کند و آسیب‌های محیطی خارجی را به پوست کاهش می‌دهد، مخصوصاً برای افرادی که وضعیت پوستی ضعیفی دارند که ناشی از دیر بیدار ماندن و اشعه ماوراء بنفش است مناسب است. علاوه بر این، می‌توان آن را با مزوتراپی، فرکانس رادیویی و سایر پروژه‌های زیبایی شناسی برای بهینه‌سازی بیشتر اثر ضد پیری و دستیابی به اهداف دوگانه محو شدن چین و چروک و جوان‌سازی پوست ترکیب کرد. پس از تزریق نیازی به دوره نقاهت طولانی نیست، بدون تأثیر بر زندگی روزمره و کار، به خوبی خواسته های ضد پیری افراد مدرن را برآورده می کند. دوز تزریق معمولی 0.33-1 میلی گرم در هر محل است که با توجه به شرایط چین و چروک صورت تنظیم می شود. دوره درمان شامل 1 تا 2 تزریق در هفته به مدت 12 هفته است که اثرات ضد پیری و پالایش پوست پایداری دارد.

فارماکوکینتیک این محصول چهار فرآیند اصلی را شامل می شود: جذب، توزیع، متابولیسم و ​​دفع. به عنوان یک ترکیب اکتاپپتیدی با وزن مولکولی بزرگ (~ 1075.16 Da) و آب دوستی قوی، ویژگی های معمولی در داخل بدن داروهای پلی پپتیدی را ارائه می دهد. اگرچه تحقیقات کنونی عمدتاً از پلی پپتیدهای مشابه، همراه با داده های کاربرد بالینی استنباط می شود، خواص فارماکوکینتیک اساسی آن روشن شده است و مبنایی برای تجویز منطقی بالینی فراهم می کند.

جذب: این محصول از طریق تزریق زیر جلدی به بافت زیر جلدی سطحی اطراف عضلات صورت مورد نظر تزریق می شود. این می تواند به سرعت توسط بافت های محلی با فراهمی زیستی بالاتر نسبت به فرمول های موضعی جذب شود.

غلظت موضعی موثر بافتی در عرض 1-2 ساعت پس از تزریق حاصل می شود و حداکثر غلظت پلاسما در 4-6 ساعت ظاهر می شود. نرخ جذب با دوز تزریق همبستگی مثبت دارد: دوز پایین (50 میکروگرم در محل) جذب ملایمی را نشان می‌دهد، در حالی که دوز بالا (100 میکروگرم در محل) سرعت جذب کمی سریع‌تر دارد، بدون افزایش غلظت پلاسما، که ایمنی بالایی را تضمین می‌کند. به دلیل وزن مولکولی زیاد، نمی تواند به راحتی به لایه شاخی دست نخورده نفوذ کند، و این امر باعث می شود که تزریق زیر جلدی به عنوان اصلی ترین راه تجویز موثر برای جلوگیری از جذب ناکافی کاربرد موضعی باشد.

توزیع: پس از تزریق، LC553 عمدتاً در بافت های پوست و عضلات اطراف محل تزریق با توزیع سیستمیک محدود و حجم توزیع کم توزیع می شود. به سختی از سد خونی-مغزی و سد جفتی بدون تجمع سیستمیک آشکار عبور می کند.

متابولیسم: عمدتاً توسط پپتیدازها و پروتئازها در بافت های موضعی در یک فرآیند متابولیک سریع تجزیه می شود. متابولیت های اصلی قطعات آمینو اسید هستند که می توانند بیشتر جذب شوند و بدون تولید متابولیت های سمی توسط بدن مورد استفاده قرار گیرند.

اصلاح استیلاسیون نهایی N-آن را قادر می‌سازد تا حد معینی در برابر تخریب توسط آمینوپپتیداز مقاومت کند و زمان عمل موضعی را طولانی‌تر کند. نیمه عمر کلی آن از چند دقیقه تا چند ساعت متغیر است، مطابق با داروهای پلی پپتیدی مشابه، و برای حفظ اثربخشی، نیاز به تزریق مکرر منظم است.

دفع: قطعات آمینو اسید تولید شده توسط متابولیسم عمدتاً از طریق کلیه ها از طریق ادرار دفع می شود و مقدار کمی از طریق صفرا به دستگاه روده دفع می شود. هیچ اختلال دفع آشکاری مشاهده نمی شود. تنظیم دوز برای افراد دارای عملکرد طبیعی کلیه غیر ضروری است و هیچ شواهدی دال بر تجمع در داخل بدن وجود ندارد. تزریق منظم{3} طولانی مدت بار دفع را افزایش نمی دهد.