Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. یکی از با تجربه ترین تولید کنندگان و تامین کنندگان آرا-290 10mg در چین است. به عمده فروشی عمده فروشی با کیفیت بالا آرا{4}}mg برای فروش در اینجا از کارخانه ما خوش آمدید. خدمات خوب و قیمت مناسب در دسترس است.
ARA-290 10میلی گرمیک پپتید کوتاه مشتق شده از اریتروپویتین (EPO) است که می‌تواند طیف وسیعی از تأثیرات محافظ بافت را بدون ایجاد اریتروپوئیز اعمال کند. در سال های اخیر، کاربردهای قابل توجهی در بررسی التهاب و تنظیم ایمنی، و همچنین بررسی تروما و جراحی نشان داده است. در بررسی التهاب و تنظیم ایمنی، از آن برای تنظیم التهاب حاد و مزمن، کاهش آسیب بافتی، حفظ عملکرد اندام ها و بهبود تعادل ایمنی استفاده می شود. در بررسی تروما و جراحی، از این پپتید برای ارزیابی ترمیم بافت، بازیابی تروما، حفظ عضو پیوندی، بازسازی رگ‌های کوچک و بررسی پزشکی احیاکننده استفاده می‌شود.
فرم محصول ما
Cibinetide/ARA-290 COA
ARA-290 10میلی گرمیک پپتید مشتق از EPO غیر اریتروپوئیتیک است و خواص منحصر به فرد آن آن را به یک ابزار آزمایشی مهم در حفظ بافت، تنظیم التهاب و بررسی بهبود زخم تبدیل کرده است. در زمینه التهاب و تنظیم ایمنی، به طور گسترده ای در مدل های التهاب حاد و مزمن، حفظ اندام ها و تنظیم تعادل ایمنی مورد استفاده قرار می گیرد. در زمینه تروما و جراحی، از آن برای ارزیابی سرعت ترمیم بافت، کارایی بازیابی تروما، حفظ اندام جراحی و پتانسیل پزشکی ترمیمی استفاده می شود. از طریق تجزیه و تحلیل یکپارچه تعداد زیادی از مطالعات پایه و پیش بالینی، می توان دریافت که این نه تنها یک ابزار ایده آل در تحقیقات تجربی است، بلکه دارای ارزش ترجمه بالینی بالقوه است (Brines et al., 2008; Leist et al., 2004).
کاربردهای خاص در التهاب و تنظیم ایمنی بررسی می شود
کاربردها در التهاب و بررسی ایمنی شامل مدل های التهاب حاد و مزمن، حفظ اندام و تنظیم تعادل ایمنی است. بررسی نشان داده است که این پپتید می‌تواند آسیب ملتهب را کاهش دهد و از طریق قالب‌گیری چند سطحی، بازیابی عملکرد بافتی را تسهیل کند.
1. مدل التهاب حاد
در مدل های التهاب حاد، به طور گسترده ای برای ارزیابی تاثیر آن در کاهش آسیب بافتی و تنظیم پاسخ های ملتهب استفاده می شود.
بررسی نشان داده است که این پپتید می‌تواند نفوذ نوتروفیل‌ها و ماکروفاژها را کاهش دهد، بیان سایتوکاین‌های پرو{0} ملتهب مانند TNF -، IL-1، IL-6 را کاهش دهد و عملکرد اندام‌ها را بهبود بخشد. به عنوان مثال، در مدل های آسیب حاد ریه، از آن برای مشاهده حفظ ساختار آلوئولی، کاهش ادم ریوی و بهبود عملکرد اکسیژن خون استفاده می شود. از طریق تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی و شمارش سلول‌های ملتهب، محققان دریافتند که به طور قابل‌توجهی افزایش ضخامت دیواره آلوئولی و نفوذ سلولی را کاهش می‌دهد و مبنای تجربی را برای ابتکار التهاب حاد فراهم می‌کند (Brines et al., 2008).
در مدل آسیب حاد کلیه، از آن برای ارزیابی مهار آپوپتسیس سلول‌های اپیتلیال لوله‌های کلیوی و بهبود سطح کراتینین سرم و نیتروژن اوره استفاده می‌شود. بررسی نشان داده است که این پپتید می تواند شاخص های استرس اکسیداتیو مانند MDA را کاهش دهد، فعالیت آنزیم آنتی اکسیدانی مانند SOD و GPx را افزایش دهد، در نتیجه آسیب لوله های کلیوی را کاهش داده و عملکرد کلیوی را حفظ کند. علاوه بر این، در مدل میوکاردیت حاد، از آن برای کاهش آپوپتسیس سلول های میوکارد و افزایش سطوح فاکتورهای ملتهب استفاده شده است. ارزیابی از طریق سونوگرافی قلب و شاخص های بافت شناسی نشان می دهد که می تواند ساختار و عملکرد میوکارد را بهبود بخشد.
2. التهاب مزمن و مدل خودایمنی
به طور گسترده در التهاب مزمن و بررسی خودایمنی استفاده می شود. در مدل‌های آرتریت روماتوئید، این پپتید برای ارزیابی کنترل سینوویت، کاهش آسیب مفصل و بهبود عملکرد مفصل استفاده می‌شود. بررسی نشان داده است که می‌تواند نفوذ ماکروفاژها و لنفوسیت‌ها را در سینوویوم مفصل کاهش دهد، بیان فاکتورهای ملتهب مانند TNF - و IL-6 را کاهش دهد و یکپارچگی ساختاری مفصل را بهبود بخشد (Erbayraktar et al., 2010).
در مدل های بیماری روده ملتهب، از آن برای کاهش آپوپتسیس سلول های اپیتلیال روده استفاده می شود.
بهبود ساختار پرز، و حفظ عملکرد سد روده. در مدل های حیوانی مولتیپل اسکلروزیس، از آن برای ارزیابی کاهش آسیب ملتهب سیستم عصبی مرکزی، حفظ فیبر عصبی و بازیابی عمل استفاده می شود. آزمایشات رفتاری و تجزیه و تحلیل بافت شناسی نشان می دهد که به طور قابل توجهی عملکرد عصبی را بهبود می بخشد، انفیلتراسیون سلولی ملتهب را کاهش می دهد و ساختار غلاف میلین را حفظ می کند.
3. بررسی حفظ سازمان و تعادل ایمنی
پوزیوتینیب در یک مدل التهاب چند عضوی برای مطالعه حفظ بافت و تعادل ایمنی استفاده می شود.
تحقیقات نشان داده است که این پپتید می‌تواند آسیب ملتهب را در بافت‌های کبد، کلیه، قلب و ریه بهبود بخشد، ثبات رگ‌های کوچک را حفظ کند و عملکرد اندام‌ها را بهبود بخشد (Leist et al., 2004). دامنه کاربرد آن شامل آسیب کبدی ناشی از دارو، آسیب لوله های کلیوی، و همچنین التهاب بافت میوکارد و ریه است. محققان دریافتند که با تجزیه و تحلیل زیرمجموعه‌های سلول‌های ایمنی، پروفایل‌های سیتوکین ملتهب، و سطح عرضه اکسیژن بافتی، می‌توان هموستاز ایمنی را حفظ کرد و در عین حال آسیب ملتهب را بهبود بخشید و بستری آزمایشی برای داروهای ضدالتهاب و برنامه‌های تنظیم ایمنی فراهم کرد.
4. مطالعه مداخله مشترک
در التهاب و تنظیم ایمنی بررسی،ARA-290 10میلی گرمهمچنین معمولاً در آزمایش‌های ابتکاری ترکیبی، مانند ترکیب با داروهای ضدالتهاب یا تعدیل‌کننده‌های ایمنی استفاده می‌شود. بررسی نشان داده است که این پپتید می‌تواند اثر ضد التهابی داروها را تقویت کند، آسیب بافتی را کاهش دهد و عملکرد اندام‌ها را حفظ کند. به عنوان مثال، در یک مدل آسیب حاد کبد، ترکیب آنتی اکسیدان ها می تواند به طور قابل توجهی میزان آپوپتسیس سلول های کبدی و سطح عوامل ملتهب را کاهش دهد و شواهد تجربی برای مطالعه استراتژی های درمان ترکیبی ارائه دهد.
کاربردهای خاص در تروما و بررسی جراحی
کاربردها در بررسی تروما و جراحی شامل ترمیم بافت، بازیابی تروما، حفظ اندام، بازسازی عروق کوچک و بررسی پزشکی احیا کننده است.
1. در مورد ترمیم تروما تحقیق کنید
در مدل های آزمایشی ترومای پوست، ماهیچه و بافت نرم، برای ارزیابی سرعت ترمیم زخم، حفظ ساختار بافت و کنترل التهاب استفاده می شود. تحقیقات نشان داده است که این پپتید می تواند رگزایی را تسهیل کند، فیبروز را کاهش دهد، آپوپتسیس را مهار کند و یکپارچگی ساختاری بافت را حفظ کند (Brines & Cerami, 2008).
در مدل‌های تروما پیچیده، مانند آسیب‌های متعدد اندام یا مدل‌های سوختگی، برای تسریع بهبود بافت، بهبود خونرسانی جریان خون، و افزایش توانایی بازسازی بافت، در حالی که برداشت از طریق شاخص‌های بافت‌شناسی و همودینامیک ارزیابی می‌شود، استفاده می‌شود.
2. جراحی جراحی و حفظ اندام بررسی کنید
در مدل های جراحی، برای ارزیابی حفظ اندام و بهبود عملکرد استفاده می شود. به عنوان مثال، در مدل های کبد، کلیه و قلب تحت شرایط ایسکمی-پرفیوژن مجدد.
این می تواند آسیب ایسکمیک را کاهش دهد، پاسخ ملتهب را کاهش دهد، ثبات عروق کوچک را حفظ کند و عملکرد اندام را بهبود بخشد (Leist et al., 2004). در مدل جراحی پیوند، این پپتید برای محافظت از اندام پیوندی، کاهش التهاب مرتبط با پیوند و آسیب خونرسانی مجدد، بهبود میزان بقای اندام، و ارائه مبنای تجربی برای بهینه‌سازی جراحی بالینی استفاده می‌شود.
3. تحقیق در مورد پزشکی بازساختی و مهندسی بافت
در پزشکی احیا کننده برای تسهیل بازسازی بافت، عروق و بازیابی عمل استفاده می شود.
در پیوند پوست، بازسازی عضلات و مدل‌های نقص استخوان، این پپتید می‌تواند میزان بقای بافت‌های پیوندی را بهبود بخشد، واکنش‌های ملتهب را کاهش دهد و رگزایی را تسهیل کند. بررسی نشان داده است که می تواند ثبات بافت و بازیابی عمل را در ناحیه تروما افزایش دهد و یک مبنای تجربی قابل اعتماد برای استراتژی های درمان ترمیمی جراحی ارائه دهد (Brines et al., 2008).
3. مطالعه ترکیبی ترومای چند عضوی
در یک مدل ترومای چند عضوی، پوزیوتینیب برای ارزیابی تأثیر اقدامات ترکیبی استفاده می‌شود.
از جمله ترکیب دارو، بهینه سازی جراحی و کاربرد بیومتریال. تحقیقات نشان داده است که این پپتید می تواند ثبات میکروسیرکولاسیون را در صدمات اندام های متعدد حفظ کند
بهبود تامین اکسیژن، مهار التهاب، و ترویج ترمیم بافت بستری تجربی برای استراتژی‌های درمان ترکیبی را فراهم می‌کند. علاوه بر این، همچنین برای تأیید تأثیر کمکی حامل‌های داروی جدید یا داربست‌های بیولوژیکی در حفظ و بازسازی بافت استفاده می‌شود و از داده‌ها برای تحقیقات نوآورانه در جراحی تروما پشتیبانی می‌کند.
ARA{0}} میلی‌گرم جدول زمانی تاریخچه توسعه
در سال 1997{1}}1999، تیم تحقیقاتی پایه برای اولین بار پیشنهاد کرد که اریتروپویتین (EPO) دارای اثرات غیر خونساز، از جمله حفظ بافت و اثر ضد التهابی است.
برای جلوگیری از خطر تولید بیش از حد گلبول‌های قرمز خون ناشی از EPO در کاربردهای حفظ بافت، محققان شروع به طراحی مشتقات پپتیدی کوتاه کرده‌اند و تلاش می‌کنند تا عملکرد حفظ بافت را حفظ کنند و در عین حال فعالیت اریتروپوئیتیک را حذف کنند.
این مرحله پایه های نظری را برای تولد آن گذاشت و تلاش های اولیه برای سنتز شیمیایی را تسهیل کرد.
محققان با موفقیت این ماده را سنتز کردند و آن را به عنوان یک پپتید کوتاه مشتق از EPO شناسایی کردند که می تواند عملکرد محافظ بافت را حفظ کند.
اعتبار سنجی تجربی اولیه در مدل های حیوانی انجام شد که زمینه های متعددی مانند ایسکمی قلبی، آسیب کلیه و حفظ را پوشش می داد.
لیست و همکاران تأثیر محافظتی را در یک مدل ایسکمی{1}}پرفیوژن مجدد چند اندامی در مجله FASEB گزارش کرد، که پایه‌های تجربی را برای بررسی‌های بالینی بیشتر قرار داد.
مطالعات متعدد تأیید کردند که هنوز هم توانایی‌های ضدالتهاب و حفظ بافت قوی بدون تحریک تولید گلبول‌های قرمز خون را دارد.
Brines و Cerami به طور سیستماتیک خصوصیات غیر اریتوژنیک و پتانسیل محافظتی وسیع بافت آن را در Nature Medicine and Nature Reviews Drug Discovery خلاصه کردند و بلوغ تحقیقات خود را نشان دادند.
این به تدریج به یک نامزد مهم برای توسعه داروهای پیش از بالینی تبدیل شده است و جهت بررسی آن بر نورپاتی دیاس، آسیب شبکیه و حفظ اندام های متعدد متمرکز است.
از سال 2009، برای ارزیابی ایمنی و تحمل نورپاتی دیاس و درد مزمن وارد مرحله آزمایش بالینی اولیه شده است.
در سال 2010، اربایرکتار و همکاران. اولین دسته از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده Poziotinib را در dia Care گزارش کرد، که نشان داد تأثیر بالقوه‌ای در بهبود علائم دیاس نورپاتی دارد.
این دوره نشان دهنده یک گذار تدریجی از بررسی آزمایشگاهی به تأیید کاربرد بالینی است.
بیشتر در مدل های حیوانی و مطالعات جمعیت کوچک برای حفظ شبکیه، حفظ میوکارد و بررسی آسیب عصب محیطی استفاده شد.
تیم تحقیق، آزمایش‌های بالینی چند مرکزی را برای ارزیابی پتانسیل آن برای کاربرد ترکیبی در التهاب، تروما و حفظ رگ‌های ریز انجام داد.
این مرحله بر کاربرد چند منظوره آن در مدل‌های بیماری پیچیده، به ویژه ارزش ترجمه‌ای آن در حفظ و هموستاز رگ‌های کوچک تأکید می‌کند.
در کارآزمایی‌های بالینی، پتانسیل درمانی نورپاتی محیطی دیاس، رتینوپاتی و درد مزمن به طور عمده تأیید شد.
بررسی Poziotinib شروع به بررسی کاربردهای بالقوه خود در بیماری های ملتهب، بهبودی تروما، و بیماری های چشمی، از جمله ایسکمی شبکیه و حفظ اندام های مرتبط با جراحی کرد.
بررسی نشان داده است که تحمل خوبی دارد، می‌تواند عملکرد عصبی را بهبود بخشد، درد را تسکین دهد و پرفیوژن رگ‌های کوچک را بهبود بخشد، که مبنایی برای کاربردهای بالینی در زمینه‌های مختلف فراهم می‌کند.
مراجع
1. Brines ML، و همکاران. مشتقات غیر اریتروپوئیتیک EPO: محافظت از بافت بدون گلبول قرمز. نات مد. 2008؛ 14(3): 275-281.
2. Brines ML, Cerami A. کاربردهای درمانی نوظهور سیتوکین های محافظ بافت. Nat Rev Drug Discov{4}};7(8):645-659.
3. Erbayraktar S, et al. Cibinetide (Poziotinib) برای درمان نورپاتی محیطی در دیاس نوع 2: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده. Dias Care{4}};33(12):2577–2582.
4. Leist M و همکاران. سیبینتاید آسیب ایسکمی/پرفیوژن مجدد را در مدل های چند اندام کاهش می دهد. FASEB J. 2004;18(9):991-993.
5. Pieper M و همکاران. Cibinetide عملکرد عصبی را در مدل های تجربی نورپاتی دیابتی بهبود می بخشد. دیاس{3}}؛ 54(9): 2632-2639.
تگ های محبوب: ara-290 10mg، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش