کپسول تریلوستان برای چه چیزی در سگ ها استفاده می شود؟

اگر سگ شما بیش از حد معمول آب می‌نوشد، وزن اضافه می‌کند یا ظاهری شکم‌دار پیدا می‌کند، ممکن است دامپزشک شما به سندرم کوشینگ اشاره کرده باشد.کپسول تریلوستان. داروهای عدم تعادل هورمونی سگ یکی از پرمصرف ترین داروها در دامپزشکی است. درک اینکه چگونه کار می کند، چه علائمی به آن نیاز دارد و چگونه موفقیت درمان مستند شده است ممکن است به صاحبان سگ کمک کند تا این تشخیص را انجام دهند.

کپسول تریلوستان

1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) تزریق
قابل تنظیم
(2) تبلت
قابل تنظیم
(3) API (پودر خالص)
کیسه فویل PE/Al/ جعبه کاغذی برای پودر خالص
HPLC بزرگتر یا مساوی 99.0٪
(4) دستگاه پرس قرص
https://www.achievechem.com/pill-press
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی: BM-6-010
Trilostane CAS 13647-35-3
تجزیه و تحلیل: HPLC، LC-MS، HNMR
پشتیبانی فناوری: بخش R&D-4

غدد فوق کلیوی سگ در طول زمان کورتیزول بیش از حد تولید می کند و باعث بیماری کوشینگ می شود. هورمون استروئیدی کورتیزول متابولیسم، ایمونولوژی و استرس را تنظیم می کند. تولید کورتیزول تنظیم نشده بر اکثر اندام ها تأثیر می گذارد.

خود قرص تریلوستان به کاهش مستقیم این تولید بیش از حد کمک می کند. تریلوستان به جای از بین بردن غدد فوق کلیوی یا مهار غده هیپوفیز، آنزیم های خاصی را در قشر آدرنال که در ساخت کورتیزول نقش دارند، مهار می کند. این دارو این آنزیم ها را مسدود می کند، که اجازه می دهد سطح کورتیزول به محدوده طبیعی فیزیولوژیکی بازگردد.

تفاوت تریلوستان با رویکردهای درمانی قبلی

درمان دامپزشکی بیماری کوشینگ پیشرفت های زیادی داشته است. داروهای جایگزین قبلی بیشتر احتمال دارد غدد آدرنال را از بین ببرند، که ممکن است معکوس، اما به همان اندازه شدید، مشکل نارسایی آدرنال را ایجاد کند. قرص تریلوستان روش عمل قابل پیش بینی تری را ارائه می دهد و دامپزشکان را قادر می سازد تا دوز را با قابلیت پیش بینی بهتر تیتراژ کنند. این دارو را به داروی انتخابی برای کنترل هورمونی طولانی مدت سگ مبتلا به هیپرآدرنال وابسته به هیپوفیز یا آدرنال تبدیل کرده است.

استفاده بالینی مستند در عمل دامپزشکی

قرص Trilostane برای استفاده در دامپزشکی در سگ ها توسط آژانس های نظارتی در بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده و بریتانیا مجوز گرفته است.

مطالعات گزارش شده در ادبیات غدد درون ریز دامپزشکی نشان می دهد که بیش از 70 درصد از سگ های تحت درمان با تریلوستان بهبود معنی داری در علائم بالینی در طی چند هفته اول مصرف دارو نشان می دهند. نتایج حاکی از قابل اعتماد بودن دارو در صورت تجویز تحت راهنمایی دامپزشک است.

اگر می خواهید بدانید تریلوستان چگونه کار می کند، باید بدانید که چگونه استروئیدهای آدرنال ساخته می شوند. از کلسترول، کورتیزول در قشر آدرنال از طریق یک سری تغییرات شیمیایی ساخته می شود. آنزیم هایی وجود دارند که هر مرحله از فرآیند را سرعت می بخشند.

مهار آنزیم به عنوان مکانیسم اصلی

تریلوستان 3 -هیدروکسی استروئید دهیدروژناز (3 -HSD) را مسدود می‌کند، آنزیمی که در اولین و حیاتی‌ترین مرحله در ایجاد هورمون‌های استروئیدی درگیر است. به محل فعال این آنزیم متصل می شود و از تبدیل پیش سازهای استروئیدی به هورمون های فعال مانند کورتیزول و آلدوسترون جلوگیری می کند. این سد آنزیمی ممکن است دوباره شکسته شود، بنابراین اثرات دارو با خروج از بدن کاهش می یابد.

این یک ویژگی ایمنی است که به شما امکان می دهد دوز را بدون کاهش دائمی هورمون ها تنظیم کنید.

چرا برگشت پذیری در مدیریت غدد درون ریز سگ اهمیت دارد؟

انسداد برگشت پذیر با استفاده از تریلوستان، به جای سایر روش های آسیب رساندن به سلول. ساختار بافت آدرنال حفظ می شود به طوری که با قطع دارو، بدن سگ قادر به تولید مجدد مقادیر طبیعی استروئیدها است. دامپزشکان می‌توانند سطح کورتیزول در خون سگ را اندازه‌گیری کنند و در صورت لزوم دوز را تنظیم کنند تا درمان با نحوه واکنش هورمون‌های هر سگ در طول زمان تنظیم شود.

اما هر سگی که کورتیزول بالایی دارد همین را نشان نمی دهد. با این حال، مجموعه‌ای از علائم وجود دارد که دامپزشکان را به بررسی عملکرد آدرنال سوق می‌دهد و در نهایت شامل آن می‌شود.کپسول تریلوستاندر استراتژی درمانی

تغییرات فیزیکی و رفتاری قابل تشخیص

هایپرآدرنوکورتیکیسم درمان نشده باعث افزایش تشنگی (پلی دیپسی)، ادرار (پلی یوری)، گرسنگی (پلی فاژی) و ریزش موی دو طرفه و متقارن (آلوپسی متقارن دو طرفه) می شود. شکم آویزان به دلیل آتروفی عضلانی و توزیع مجدد چربی یک یافته متمایز است. این تغییرات به کندی اتفاق می افتد و بسیاری از صاحبان حیوانات خانگی در ابتدا آنها را به پیری طبیعی نسبت می دهند.

شاخص های پوستی و اسکلتی عضلانی

علائم پوستی اغلب مرتبط با بیماری کوشینگ شامل نازک شدن پوست، کومدون ها، کلسینوز کوتیس (رسوبات کلسیم در پوست) و بهبود ضعیف زخم است. ضعف عضلانی و عدم تحمل ورزش نشانه های دیگری از اثرات سیستمیک بیش از حد مزمن کورتیزول است. هنگامی که این شاخص ها به طور همزمان مشاهده می شوند، پزشک قبل از شروع دوره مصرف کپسول های تریلوستان، سلامت عمومی و خوانش های آزمایشگاهی سگ را بررسی می کند.

فرمت کپسول خوراکی تریلوستان تجویز را برای اکثر صاحبان سگ ساده می کند. کپسول ها ممکن است با یا بدون غذا داده شوند. با این حال، بسیاری از دامپزشکان برای کمک به جذب ثابت دستگاه گوارش، تغذیه سگ را قبل از تجویز توصیه می کنند.

فراهمی زیستی و شرایط تغذیه

مشخص شده است که مصرف دارو پس از غذا باعث بهبود جذب تریلوستان در سگ ها می شود. چربی رژیم غذایی ممکن است جذب ماده شیمیایی چربی دوست را افزایش دهد. ثابت نگه داشتن شرایط تغذیه بین دوزها، تنوع را کاهش می دهد که ممکن است کنترل هورمونی را مختل کند و غلظت پلاسما را ثابت نگه دارد.

سفارشی سازی و استانداردهای ساخت

کیفیت و یکنواختی فرمولاسیون کپسول برای تیم های تهیه داروی دامپزشکی ضروری است. ارائه دهنده معتبرکپسول تریلوستانs ماده دارویی فعال (API) را از منابعی با خلوص اثبات شده به دست می‌آورد و فرم‌های دوز نهایی را تحت تنظیمات شناخته‌شده GMP تولید می‌کند. اندازه کپسول، وزن پر، و انتخاب های بسته بندی سفارشی شده است تا نیازهای مختلف توزیع کنندگان دامپزشکی و سازمان های تحقیقاتی را برآورده کند.

مانیتورینگ یک عنصر حیاتی در درمان مناسب تریلوستان است که ادامه دارد. این دارو باید به طور دوره ای مجدداً بررسی شود تا مطمئن شوید که سطح کورتیزول در محدوده مناسب است و غدد فوق کلیوی سرکوب نمی شوند.

پروتکل های آزمایش آزمایشگاهی برنامه ریزی شده

آزمایش‌های تحریک ACTH معمولاً 10 تا 14 روز پس از شروع دارو، سپس در 4 هفته و سپس هر 3 ماه پس از ثبات سگ انجام می‌شود. تغییرات دوز توسط سطوح کورتیزول پس از ACTH هدایت می شود. توصیه های منتشر شده غدد درون ریز دامپزشکی، سطوح کورتیزول پس از تحریک را بین 1.45-5.4 میکروگرم در دسی لیتر توصیه می کند. این معیارها هنگام تلاش برای جلوگیری از کم‌درمانی و سرکوب بیش از حد توسط پزشکان مفید هستند.

نظارت بر واکنش های نامطلوب

در حالی که تریلوستان معمولا به خوبی پذیرفته شده است، دامپزشکان به دنبال شاخص های نارسایی آدرنال، از جمله بی حالی، استفراغ، بی اشتهایی و ضعف هستند. پانل های الکترولیت و ارزیابی بالینی داده های آزمایشگاهی در مورد کورتیزول را افزایش می دهند. سگ هایی که این نشانه ها را نشان می دهند باید فوراً معاینه شوند و ممکن است نیاز به کاهش یا قطع دوز داشته باشند. ارتباط باز بین صاحب حیوان خانگی و کارکنان دامپزشکی در طول درمان حیاتی است.

راکپسول تریلوستانپیشرفتی در مدیریت هیپرآدرنوکورتیکیسم سگ است که ابزاری هدفمند، برگشت پذیر و به خوبی بررسی شده برای تعدیل کورتیزول ارائه می کند. درمان با تریلوستان بر تعادل دقیق اثربخشی و ایمنی در بسیاری از جنبه‌ها تأکید می‌کند، از مکانیسم اثر مهاری آنزیمی تا مسیر خوراکی راحت و نیاز بسیار مهم به نظارت مداوم. صاحبان سگی که این تشخیص را دریافت می‌کنند، می‌توانند کاملاً مطمئن شوند که پایه‌های علمی درمان را بیاموزند.

در بلوم تکز، ما می دانیم که تامین مواد اولیه دارویی و فرمولاسیون نهایی به چیزی بیش از قیمت گذاری رقابتی نیاز دارد - شفافیت، انطباق با مقررات و یکپارچگی تولید را می طلبد. به عنوان یک مورد اعتمادکپسول تریلوستانتامین کننده، ما API تایید شده با HPLC را با خلوص بیشتر یا برابر با 99.0٪، فرمولاسیون کپسول قابل تنظیم، و تولید از یک مرکز دارای گواهینامه GMP که دارای گواهینامه های US-FDA، EU-GMP، JP، و CFDA است، ارائه می دهیم. سیستم کنترل کیفیت سه‌گانه ما تضمین می‌کند که هر دسته با مشخصات قراردادی مطابقت دارد. چه نماینده یک توزیع کننده داروسازی دامپزشکی، یک موسسه تحقیقاتی یا یک تیم تخصصی تهیه مواد شیمیایی باشید، بلوم تکز با دقت و قابل اطمینان ارائه می دهد. امروز تماس بگیرید و استاندارد بلوم تکز را تجربه کنید.

تماس با ما:Sales@bloomtechz.com

1. فلدمن، EC، و نلسون، RW (2004). غدد درون ریز و تولید مثل سگ و گربه (ویرایش سوم). ساندرز الزویر.

2. رمزی، آی کی (2010). تریلوستان در سگ ها کلینیک های دامپزشکی آمریکای شمالی: تمرین حیوانات کوچک، 40 (2)، 269-283.

3. Neiger, R., Ramsey, I., O'Connor, J., Hurley, KJ, & Mooney, CT (2002). درمان تریلوستان 78 سگ مبتلا به هیپرآدرنوکورتیکیسم وابسته به هیپوفیز. پرونده دامپزشکی، 150 (26)، 799-804.

4. Teshima, T., Kurita, S., Koyama, H., Taoda, T., & Sumiyama, S. (2011). ارزیابی درمان با تریلوستان در سگ‌های مبتلا به هیپرآدرنوکورتیکیسم طبیعی مجله علوم پزشکی دامپزشکی، 73 (3)، 369-372.

5. Behrend, EN, Kooistra, HS, Nelson, R., Reusch, CE, & Scott-Moncrieff, JC (2013). تشخیص هیپرآدرنوکورتیکیسم خودبخودی سگ: بیانیه اجماع ACVIM 2012. مجله دامپزشکی داخلی، 27 (6)، 1292-1304.

6. کوک، AK (2012). نظارت بر درمان هیپرآدرنوکورتیک سگ: آیا بهترین آزمایش وجود دارد؟ خلاصه پزشکان، 10(4)، 47-53.