متیلن آبیپودر رنگ یک رنگ زنده است. رنگ قلیایی به شکل پودر آبی است و می تواند در آب حل شود (محلول ۹٫۵٪) و الکل (محلول پذیری ۶٪). کروموزوم ها به راحتی با رنگ های قلیایی رنگ آمیزی می شوند.
پس از رنگ آمیزی با محلول آبی متیلن، بخش آبی تیره هسته است. متیلن بلو می تواند اسیدهای هسته ای را به هم متصل کند تا هسته آبی شود. مکانیسم رنگ آمیزی آبی ترپان سلول های مرده: سلول های زنده طبیعی با ساختار غشای کامل می تواند رد trypan آبی و جلوگیری از ورود آن به سلول; با این حال، برای سلول های با از دست دادن فعالیت یا غشای ناقص سلول، نفوذ پذیری غشای سلولی افزایش می یابد و می تواند به رنگ آبی توسط trypan blue رنگ شود. به طور کلی در نظر گرفته می شود که سلول در صورت از دست دادن یکپارچگی غشای سلولی فوت کرده است. بنابراین رنگ آمیزی آبی ترپان می تواند بسیار ساده و سریع باشد تا سلول های زنده را از سلول های مرده متمایز کند. تريپان بلو يکی از شايع ترين روش های شناسايی و رنگ آمیزی سلول های متوفی در بافت و کشت سلولی است.
سلول های طبیعی زنده با ساختار غشای کامل می توانند ترپان آبی را رد کنند و از ورود آن به سلول جلوگیری کنند؛ با این حال، برای سلول های با از دست دادن فعالیت یا غشای ناقص سلول، نفوذ پذیری غشای سلولی افزایش می یابد و می تواند به رنگ آبی توسط trypan blue رنگ شود. به طور کلی در نظر گرفته می شود که سلول در صورت از دست دادن یکپارچگی غشای سلولی فوت کرده است. بنابراین رنگ آمیزی آبی ترپان می تواند بسیار ساده و سریع باشد تا سلول های زنده را از سلول های مرده متمایز کند. تريپان بلو يکی از شايع ترين روش های شناسايی و رنگ آمیزی سلول های متوفی در بافت و کشت سلولی است.
متیلن آبیاولین بار در سال ۱۸۷۶ با کلرید روی سنتز شد. در حال حاضر مسیرهای مصنوعی آن که در ادبیات گزارش شده عمدتاً شامل دو روش زیر است:
روش 1: با استفاده از N، n-dimethyl-p-p-phenylenediamine به عنوان ماده خام، 2-آمینو-5-دی متیل آمینوفنیل تیوسفونیک اسید با اکسیداسیون با دی اکسید منگنز و جایگزینی با تیوسالفت سدیم به دست آمد. دومی با N، N-dimethylaniline متراکم شد و سپس با دی اکسید منگنز و سولفات مس اکسید و مس اکسید شد تا کلرید روی آبی متیلن به دست آید. دومی با کربنات سدیم خنثی می شود تا متیلن آبی ترکیب هدف را به دست بیاید.
روش 2: n، n-دی متیل فنیل دی امین از n، N-دی متیلانیلین با نیتروژن و کاهش با پودر آهن به دست آمده است. دومی توسط دی کرومات سدیم اکسید می شود و جایگزین تیوسفات سدیم می شود تا ۲-آمینو-۵-دی متیل آمینوفنیل تیوسالفونیک اسید دریافت کند. پس از چانسه شدن با N، N-دی متیلانیلین توسط دی کرومات سدیم و سولفات مس خراب و سیکلیزه می شود تا کلرید متیلن آبی روی به دست آید. دومی با کربنات سدیم خنثی می شود تا متیلن آبی ترکیب هدف را به دست بیاید.
مسیرهای واکنش دو روش فوق تکرار می شوند، و تفاوت عمدتاً در انتخاب مختلف اکسیدان ها در فرایند واکنش نهفته است. روش های ۱ و ۲ در دماهای پایین قبل از چرخه بندی واکنش نشان می دهند. فرایند تغذیه دست و پا گیر است، که برای تولید صنعتی مساعد نیست؛ فرایند واکنش این است که ابتدا بی سولفات متیلن بلو را به دست آورده و سپس آن را درمان کند تا متیلن آبی به دست آید به طوری که زمان واکنش نسبتاً طولانی باشد.
متیلن آبیبه طور گسترده ای در شاخص های شیمیایی، رنگ ها، رنگ های طبیعی و داروها استفاده می شود. به ویژه در صنعت رنگرزی از آن برای ساخت جوهر استفاده می شود. با این حال متیلن بلو به دلیل سمیت و برداشتن دشوار آن، آسیب شدیدی به محیط زیست اکولوژیک و آسیب های غیرقابل بازجستگی به بدن انسان وارد کرده است.