تتراکائین گلیتریک بی حس کننده موضعی است که به طور فزاینده ای در زمینه های پزشکی و زیبایی محبوب می شود. به عنوان یک بی حس کننده موضعی مبتنی بر استر، به دلیل اثرات طولانی مدت و بسیار موثر با مسدود کردن کانال های یون سدیم در سلول های عصبی برای جلوگیری از انتقال تکانه های عصبی شناخته شده است. ساختار شیمیایی آن به جای پیوند آمیدی حاوی یک پیوند استری است که بر متابولیسم و مدت اثر آن تأثیر زیادی می گذارد. به دلیل اثربخشی آن در ارائه بیهوشی عمیق و طولانی مدت، اغلب در درمان های پوستی، جراحی های چشم و پروتکل های بیهوشی منطقه ای استفاده می شود.
ما فراهم می کنیمتتراکائین گلیترلطفا جهت مشاهده مشخصات دقیق و اطلاعات محصول به وب سایت زیر مراجعه نمایید.
کاربردهای خاص تتراکائین گلیتر در درمان پوست چیست؟
هنگام درمان زخم ها و جراحی ها، تتراکائین می تواند به عنوان یک بی حس کننده برای کاهش درد و ناراحتی ناشی از بیماری های پوستی مختلف مانند سوختگی، برش، تبخال، زگیل و غیره استفاده شود و همچنین به تسهیل اجرای آرام سایر اقدامات درمانی کمک می کند. علاوه بر این، می توان از آن برای مراقبت از زخم بعد از عمل نیز استفاده کرد و به بیماران کمک می کند تا درد را کاهش دهند و بهبود زخم را بهبود بخشند.
معاینه پوست و جراحی درمان
در برخی از جراحی ها مانند برداشتن خال با لیزر و ساییدن پوست، لیدوکائین می تواند به عنوان بی حس کننده موضعی برای کاهش درد و ناراحتی در حین عمل استفاده شود. هنگام انجام همزمان برخی معاینات پوستی مانند بیوپسی پوست، میکروسکوپ پوست و غیره، استفاده از آن می تواند درد و اضطراب بیماران را کاهش داده و روند معاینه را روانتر کند.
اثر بیهوشی تتراکائین گلیتر چقدر طول می کشد و عوامل موثر بر آن کدامند؟
1. زمان تعمیر و نگهداری موثر
تتراکائین گلیتریک بی حس کننده موضعی طولانی اثر است که نسبتاً سریع، معمولاً در عرض 1-3 دقیقه تأثیر می گذارد. اثر بی حسی را می توان برای مدت طولانی، معمولاً حدود 2-4 ساعت حفظ کرد. زمان نگهداری خاص به عوامل مختلفی از جمله غلظت دارو، محل تزریق، تفاوت های فردی و غیره بستگی دارد، اما در برخی موارد در صورت استفاده از غلظت های بالاتر لیدوکائین یا بی حسی موضعی خاص (مانند بی حسی اپیدورال، بی حسی ساب آراکنوئید و غیره). .)، اثر بیهوشی ممکن است بیشتر طول بکشد.
2. عوامل موثر
هرچه غلظت تتراکائین گلیتر بیشتر باشد، معمولاً اثر بیهوشی آن قوی تر است، اما ممکن است خطر عوارض جانبی را نیز افزایش دهد.
بیهوشی در قسمت های مختلف به غلظت های مختلف دارو نیاز دارد و میزان جذب و متابولیسم قسمت های مختلف نیز متفاوت است، بنابراین مدت اثر بیهوشی نیز متفاوت خواهد بود.
تفاوت های فردی در سن، وزن، عملکرد کبد و کلیه بیماران نیز می تواند بر طول مدت اثر بیهوشی آنها تأثیر بگذارد.
آیا اثر بیهوشی آن بر سیستم عصبی انسان تأثیری دارد؟
1. اصل بیهوشی
این یک بی حس کننده موضعی است و اصل بیهوشی آن عمدتاً مسدود کردن هدایت تکانه های عصبی با مهار هجوم یون های سدیم به غشای سلول عصبی است. به طور کلی، می تواند به کانال های یون سدیم روی غشای سلول های عصبی متصل شود، کانال ها را تثبیت کرده و از ورود یون های سدیم به سلول جلوگیری می کند و در نتیجه تولید و انتقال تکانه های عصبی را مهار می کند.
2.اثرات بر روی سیستم عصبی
- بلوک انتقال موقت عصبی: می تواند به طور موقت هدایت عصبی را مسدود کند و باعث از دست دادن موقت حس عصبی و عملکرد حرکتی در ناحیه بیهوش شود که عملکرد اصلی آن به عنوان یک بی حس کننده موضعی است.
- مهار سیستم عصبی مرکزی: هنگامی که بیش از حد استفاده شود یا خیلی سریع جذب شود، ممکن است اثر مهاری بر روی سیستم عصبی مرکزی داشته باشد. این ممکن است منجر به علائم سیستم عصبی مرکزی مانند سرگیجه، خواب آلودگی و تشنج در بیماران شود. در موارد شدید، ممکن است بر تحریک پذیری و هدایت میوکارد نیز تأثیر بگذارد و منجر به واکنش های قلبی عروقی نامطلوب مانند آریتمی شود.
- نوروپاتی محیطی: استفاده طولانی مدت یا با غلظت زیاد ممکن است منجر به نوروپاتی محیطی شود. این نوع ضایعه ممکن است به صورت انحطاط و اختلال در عملکرد رشته های عصبی ظاهر شود و در نتیجه بر عملکرد طبیعی حسی و حرکتی بیمار تأثیر بگذارد.
3. اقدامات احتیاطی برای استفاده
هنگام استفادهتتراکائین گلیتردوز و غلظت باید به شدت کنترل شود تا از عوارض جانبی ناشی از استفاده بیش از حد جلوگیری شود.
روش و محل تجویز همزمان باید با توجه به نیازهای جراحی یا درمان انتخاب شود. روش ها و مکان های مختلف تجویز ممکن است بر میزان جذب و اثر بیهوشی داروها تأثیر بگذارد. هنگام استفاده از آن برای بیهوشی، واکنش بیمار باید به دقت مشاهده شود. پس از بروز علائم ناراحتی، دارو باید فورا قطع شود و اقدامات درمانی مربوطه باید انجام شود. برای جلوگیری از افزایش خطر عوارض جانبی، نباید همزمان با سایر داروهایی که سمیت عصبی یا قلبی دارند استفاده شود.
نتیجه گیری
تتراکائین گلیتریک بی حس کننده موضعی استری قوی و طولانی مدت است. زمان عمل آن طولانی است، شدت بیهوشی بیش از 10 برابر پروکائین است، عملکرد انتشار قوی است و اثر بیهوشی سطحی خوب است. این دارو توسط شبه کولین استراز پلاسما در بدن هیدرولیز و متابولیزه می شود، با سرعت متابولیک آهسته و نیمه عمر دفع طولانی. به طور گسترده در عمل بالینی استفاده می شود، معمولا به تنهایی استفاده نمی شود و اغلب با لیدوکائین ترکیب می شود. با این حال، به دلیل سمیت بالای آن، LD50، دوز آستانه شگفتانگیز و حداکثر تک دوز آن همگی کمتر از پروکائین و لیدوکائین است. واکنش های سمی می تواند باعث علائم سیستم عصبی مرکزی شود. به دلیل اثر مهاری قابل توجه آن بر روی سیستم عصبی مرکزی، یک سری تظاهرات بالینی مانند هیجان یا مهار ممکن است در هنگام بروز واکنش های سمی رخ دهد. سمیت برای قلب نیز قابل توجه است. هنگامی که غلظت سمی به دست می آید، مستقیماً میوکارد را مهار می کند و باعث کاهش انقباض میوکارد، افزایش حجم دیاستولیک، کاهش فشار داخل خانه و کاهش برون ده قلبی می شود. در موارد شدید، می تواند باعث نارسایی قلبی، فیبریلاسیون بطنی یا ایست قلبی شود. دوز باید در حین استفاده به شدت کنترل شود تا از واکنش های نامطلوب مانند مسمومیت که می تواند زندگی بیمار را به خطر بیندازد جلوگیری شود. معمولاً برای بی حسی موضعی پوست قبل از رگ گیری یا کاتتریزاسیون وریدی استفاده می شود. برای جلوگیری از تماس چشمی با ماده، در صورت تماس تصادفی، فوراً با آب فراوان یا محلول نمکی بشویید. با پیشرفت تکنولوژی پزشکی، افراد به دلیل سمیت زیاد این ماده و عوارض فراوانی که ایجاد می کند، به تدریج آن را با سایر بی حس کننده های آمیدی و بی حس کننده های استری جایگزین کردند.