عوارض جانبی اتوسیبان چیست؟

معرفی

ganirelix-acetate-cas-123246-29-72113f زایمان زودرس که زمانی اتفاق می افتد که انقباضات منظم رحم باعث تغییرات واژن قبل از چهل و هفت هفته بارداری می شود، با داروی اتوسیبان قابل تأخیر است. از آنجایی که اکسی توسین آنزیمی است که برای ایجاد انقباضات در رحم ضروری است، آتوسیبان با مسدود کردن راه عمل به عنوان یک داروی توکولیتیک عمل می کند. مهم است که اثرات منفی بالقوه را در نظر بگیریداتوسیبانبا وجود اینکه مفید بودن آن در طولانی شدن بارداری و کاهش احتمال مشکلات مربوط به زایمان زودرس ثابت شده است. این مقاله در وبلاگ با خطر اظهار نظرهای نامطلوب جدی مقابله می کند، به چشم انداز عوارض جانبی طولانی مدت نگاه می کند، مشخصات امنیتی اتوسیبان را با سایر داروهای توکولیتیک مقایسه می کند و اثرات منفی نسخه را ارزیابی می کند.

مشخصات ایمنی آتوسیبان در مقایسه با سایر عوامل توکولیتیک چگونه است؟

ارزیابی فواید و مضرات احتمالی مصرف هر دارویی در دوران شیردهی ضروری است. هنگامی که صحبت از عوامل توکولیتیک می شود - که برای به تاخیر انداختن زایمان زودرس استفاده می شود - پروفایل خطر دارو ضروری است زیرا می تواند تأثیرات منفی بر روی مادر و کودک در حال رشد داشته باشد. ثابت شده است که آتوسیبان، آنتاگونیست خاص گیرنده اکسی توسین، در مقایسه با سایر داروهای توکولیتیک، از جمله آگونیست‌های کانال بتا آدرنرژیک و مسدودکننده‌های کانال‌های کلسیم، خطر سلامتی مطلوب‌تری دارد.

برای تسکین زایمان زودرس، آگونیست های فرستنده بتا آدرنرژیک مانند این ماده و ریتودرین به طور مکرر استفاده شده است. با این وجود، احتمال قابل توجهی وجود دارد که این داروها ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی قلبی در زنان شود، مانند ضربان قلب، ضربان قلب سریع و سوزش سر دل. به دلیل این پیامدهای نامطلوب ممکن است در شرایط خاصی نیاز به قطع دارو باشد. آگونیست های کانال بتا آدرنرژیک که سلامت مادر و جنین را تشدید می کند، با عوارض متابولیکی مانند کم خونی و گلوکز مرتبط است.

19-3

مواد توکولیتیک نیز به عنوان بازدارنده کانال های کلسیمی مانند نیفدیپین به کار گرفته شده اند. سیستم گردش خون رحمی جفتی و اکسیژن رسانی در جنین ممکن است توسط این داروها مختل شود، حتی اگر به طور معمول توسط مادر پذیرفته شود. علاوه بر این، داده‌هایی وجود دارد که مسدودکننده‌های کانال‌های کلسیم را با احتمال بیشتر ادم ریه مرتبط می‌کند، یک اختلال تهدیدکننده زندگی که ممکن است منجر به درد قفسه سینه در بدن مادر شود.

از سوی دیگر، آتوسیبان در مطالعات تحقیقاتی شخصیتی فرودست دارد. هنگام استفاده ازآتوسیبانواکنش‌های محل تزریق - مانند حساسیت، تورم و اریتم - شایع‌ترین پیامدهای نامطلوب گزارش‌شده هستند. به ندرت این علائم باعث توقف مشاوره می شود. آنها اغلب کوچک و محدود هستند. علاوه بر تعداد کمتر، واکنش‌های جانبی جانبی مانند سردرد، تهوع و استفراغ نیز در هنگام استفاده از آتوسیبان نسبت به سایر داروهای توکولیتیک کمتر رایج است.

ایمنی آتوسیبان و لیگاندهای گیرنده بتا آدرنرژیک به طور مستقیم در مجموعه ای از آزمایش ها مقایسه شده است. در یک کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی‌سازی‌شده بزرگ، گروه مطالعاتی جهانی آتوسیبان در مقابل بتا آگونیست‌ها دریافتند که آتوسیبان در مقایسه با ریتودرین، تربوتالین یا سالبوتامول با بروز قابل‌توجهی کمتر از عوارض جانبی قلبی عروقی مادر همراه است. این مطالعه همچنین نشان داد که استفاده از Atosiban منجر به قطع کمتر درمان به دلیل عوارض جانبی می شود که نمایه تحمل بهتر آن را برجسته می کند.

به همین ترتیب، اروپاآتوسیبانگروه مطالعه یک کارآزمایی تصادفی‌سازی شده و کنترل‌شده را با مقایسه آتوسیبان با ریتودرین در درمان زایمان زودرس انجام داد. این مطالعه نشان داد که Atosiban با بروز قابل توجهی کمتر از عوارض جانبی مادر، مانند تاکی کاردی، تپش قلب، و درد قفسه سینه همراه بود، در حالی که اثربخشی مشابهی را در تاخیر زایمان حفظ کرد.

25-1-2

مشخصات ایمنی مطلوب آتوسیبان را می توان به عملکرد انتخابی آن بر روی گیرنده های اکسی توسین نسبت داد. آتوسیبان با هدف قرار دادن مشخص مسیر سیگنال دهی اکسی توسین، خطر اثرات خارج از هدف را بر سایر سیستم های اندام، مانند سیستم های قلبی عروقی و متابولیک به حداقل می رساند. این رویکرد هدفمند امکان توکولیز موثر با کاهش بار عوارض جانبی را در مقایسه با عوامل انتخابی کمتر فراهم می کند.

به طور خلاصه، مشخصات ایمنی Atosiban به طور مطلوب با سایر عوامل توکولیتیک، به ویژه آگونیست های گیرنده بتا آدرنرژیک و مسدود کننده های کانال کلسیم مقایسه می شود. بروز کمتر عوارض جانبی قلبی عروقی و متابولیک مادر، همراه با قطع کمتر درمان به دلیل عوارض جانبی، اتوسیبان را به گزینه ای جذاب برای مدیریت زایمان زودرس تبدیل می کند. با این حال، در نظر گرفتن عوامل فردی بیمار و قضاوت بالینی هنگام انتخاب مناسب ترین عامل توکولیتیک برای هر مورد ضروری است.

آیا اتوسیبان می تواند عوارض جانبی جدی در زنان باردار ایجاد کند؟

علیرغم این واقعیت که اتوسیبان در مطالعات رتبه بندی ایمنی عمدتاً مطلوبی را نشان داد، مشکلات عمده باید در نظر گرفته شود، به ویژه در موارد بارداری در معرض خطر. واکنش‌های نامطلوب شدید ناشی از مصرف آتوسیبان رایج نیستند، اما زمانی که بروز می‌کنند، باید به دقت تحت نظر قرار گیرند و در صورت نیاز فورا مورد بررسی قرار گیرند.

حمله آسم شدید و بالقوه کشنده به نام آدرنالین یکی از نگران کننده ترین عوارض مربوط به نسخه آتوسیبان است. آنافیلاکسی می تواند باعث شروع سریع علائمی مانند مشکل در تنفس، تورم صورت و گلو، کهیر و افت فشار خون شود. متخصصان پزشکی باید از احتمال بسیار ناچیز آنافیلاکسی مرتبط با استفاده از اتوسیبان آگاه باشند و آماده باشند تا در سناریوی غیرمحتملی که اتفاق می‌افتد، به سرعت عمل کنند.

یکی دیگر از واکنش های جانبی جدی که با آن گزارش شده استآتوسیباناستفاده از آن ادم ریوی است، وضعیتی که با تجمع مایع در ریه ها مشخص می شود. رفاه مادر و جنین ممکن است به دلیل ادم ریه ها به خطر بیفتد که ممکن است منجر به مشکلات تنفسی، هیپوکسی و عدم تعادل همودینامیک شود. حدس زده می شود که اثرات آتوسیبان بر گردش خون و عملکرد قلب فرآیندی است که طی آن دارو می تواند تورم ریه را تحریک کند، اگرچه نحوه عملکرد آن به طور کامل شناخته نشده است.

استفاده از اتوسیبان همچنین با احتمال کمی بیشتر خونریزی پس از زایمان، علاوه بر سایر عوارض جانبی نادر اما جدی مرتبط است. از آنجایی که انتقال اکسی توسین در انقباضات رحم و هموستاز پس از لقاح شرکت می کند، اثرات دارو بر روی آن ممکن است با چنین خطری مرتبط باشد. در حالی که میزان بروز خونریزی پس از زایمان با استفاده از آتوسیبان کم است، برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی مهم است که مراقب این عارضه باشند و آماده مدیریت مناسب آن باشند.

شایان ذکر است که خطر عوارض جانبی جدی با استفاده از آتوسیبان ممکن است در زیرگروه‌های خاصی از زنان باردار، مانند آن‌هایی که از قبل بیماری‌های قلبی عروقی یا تنفسی دارند، یا کسانی که سابقه واکنش‌های آلرژیک به داروها دارند، بیشتر باشد. در این موارد، تصمیم به استفاده از اتوسیبان باید به صورت فردی، با سنجش فواید بالقوه در برابر خطرات، و با نظارت دقیق برای هرگونه نشانه ای از عوارض جانبی گرفته شود.

برای به حداقل رساندن خطر عوارض جانبی جدی با استفاده از Atosiban، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید از پروتکل های دوز و تجویز توصیه شده پیروی کنند و سلامت مادر و جنین را در طول درمان به دقت کنترل کنند. به بیماران باید در مورد عوارض جانبی بالقوه آتوسیبان آموزش داده شود و به آنها آموزش داده شود که هر گونه علائم نگران کننده مانند مشکل در تنفس، درد قفسه سینه یا علائم واکنش آلرژیک را فوراً گزارش کنند.

در صورت بروز یک واکنش نامطلوب شدید، مداخله سریع بسیار مهم است. این ممکن است شامل قطع اتوسیبان، تجویز اقدامات حمایتی، و شروع درمان پزشکی مناسب، مانند اپی نفرین برای آنافیلاکسی یا دیورتیک ها و اکسیژن درمانی برای ادم ریوی باشد. همکاری نزدیک بین تیم های مامایی و مراقبت های ویژه ممکن است برای اطمینان از بهترین نتایج ممکن برای مادر و جنین ضروری باشد.

در حالی که خطر عوارض جانبی جدی باآتوسیباناستفاده کم است، برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ضروری است که از این عوارض بالقوه آگاه باشند و برای مدیریت موثر آنها آماده باشند. با انتخاب دقیق کاندیدهای مناسب برای درمان با اتوسیبان، رعایت پروتکل های دوز و نظارت توصیه شده، و تشخیص و درمان سریع هر گونه عوارض جانبی، می توان ایمنی و رفاه زنان باردار و جنین های آنها را بهینه کرد.

آیا عوارض جانبی طولانی مدتی در ارتباط با استفاده از اتوسیبان وجود دارد؟

هنگام استفاده از اتوسیبان برای به تعویق انداختن زایمان زودرس، مهم است که به اثرات نامطلوب فوری و پایدار دارو برای مادر و جنین توجه داشته باشید. برخی از مطالعات به بررسی اثرات بلندمدت مصرف آتوسیبان پرداخته‌اند، اما اکثر مطالعات روی این دارو بر روی اثربخشی و ایمنی فوری آن متمرکز شده‌اند.

25-2-1

یکی از زمینه های نگرانی، تأثیر بالقوه آتوسیبان بر جنین در حال رشد است. از آنجایی که دارو از جفت عبور می کند و می تواند در خون جنین شناسایی شود، خطر تئوری اثرات بلندمدت بر رشد جنین و پیامدهای نوزادی وجود دارد. با این حال، داده‌های ارائه‌شده که اکنون در دسترس هستند، نشان می‌دهند که در مقایسه با سایر درمان‌های توکولیتیک یا دارونما، به نظر می‌رسد آتوسیبان به طور قابل‌توجهی خطر مرگ و میر منفی جنینی یا پس از زایمان را افزایش نمی‌دهد.

بر اساس یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز مطالعات کنترل شده که مقایسه کردند، هیچ گونه تغییر آشکاری در میزان مرگ و میر پیش از تولد، بیماری نوزادی، یا تأخیر رشدی در پیگیری وجود نداشت.آتوسیبانبه سالین یا سایر توکولیتیک ها. هنگام ارزیابی نقاط پایانی فیزیکی، ذهنی و عصبی رفتاری کودکانی که آتوسیبان در رحم تزریق می‌شوند در مقایسه با کودکان سالم در سن 12 و 24 ماهگی، تجزیه و تحلیل پیگیری طولانی‌مدت هیچ تغییر عمده‌ای را مشاهده نکرد.

شناسایی مرزهای داده ها در مورد نتایج بلندمدت که با وجود این یافته های مثبت در دسترس باقی می مانند، بسیار مهم است. این واقعیت که بسیاری از مطالعات از دوره‌های پیگیری کوتاه و تعداد نمونه کم برخوردار بودند، نشان می‌دهد که نتایج منفی نادر یا با تاخیر ممکن است مورد توجه قرار نگیرد. علاوه بر این، تشدید مصرف همزمان داروها یا بیماری های زمینه ای زنانه را نمی توان به طور کامل رد کرد.

ملاحظات دیگر احتمال بروز عوارض جانبی طولانی مدت مادری استآتوسیباناستفاده کنید. در حالی که مشخصات ایمنی کوتاه مدت Atosiban به خوبی تثبیت شده است، کمتر در مورد پیامدهای بلند مدت آن برای سلامت مادر شناخته شده است. برخی از مطالعات ارتباط احتمالی بین مصرف آتوسیبان و افزایش خطر خونریزی پس از زایمان را پیشنهاد کرده اند، اگرچه شواهد قطعی نیستند.

یک مطالعه همگروهی گذشته نگر که زنانی را که آتوسیبان را برای زایمان زودرس دریافت کرده بودند با آنهایی که میزان خونریزی پس از زایمان را در گروه آتوسیبان کمی بیشتر مشاهده نکردند (4.7٪ در مقابل 3.2٪) مقایسه کرد. با این حال، این تفاوت پس از تعدیل عوامل مخدوش کننده بالقوه از نظر آماری معنی دار نبود. ممکن است ارتباط بین آتوسیبان و خونریزی پس از زایمان به جای اثر مستقیم خود دارو، به عوامل خطرزای اصلی زایمان زودرس مرتبط باشد.

19-2

همچنین مواردی از عوارض نادر مادری به دنبال مصرف آتوسیبان، مانند آنافیلاکسی و ادم ریوی، گزارش شده است. در حالی که این رویدادها غیرمعمول هستند، نیاز به هوشیاری و نظارت مداوم برای واکنش های نامطلوب احتمالی، حتی پس از دوره اولیه درمان را برجسته می کنند.

برای درک بهتر ایمنی طولانی مدت Atosiban، تحقیقات و نظارت مستمر ضروری است. این ممکن است شامل مطالعات بزرگتر و آینده نگر با دوره های پیگیری طولانی تر برای ارزیابی پیامدهای سلامت مادر و کودک در طول زمان باشد. علاوه بر این، ایجاد ثبت نام بارداری و نوزادان می تواند به ردیابی اثرات طولانی مدت عوامل توکولیتیک، از جمله آتوسیبان، و شناسایی هرگونه نگرانی ایمنی در حال ظهور کمک کند.

در عین حال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید خطرات و مزایای بالقوه آتوسیبان در درازمدت را با بیماران خود با در نظر گرفتن عوامل فردی مانند سن حاملگی، شدت زایمان زودرس و هر گونه شرایط پزشکی از قبل موجود در میان بگذارند. برای ارزیابی پیامدهای سلامت مادر و کودک باید پیگیری و نظارت منظم انجام شود و هر گونه نگرانی باید به سرعت مورد توجه قرار گیرد.

در نتیجه، در حالی که شواهد موجود نشان می دهد کهآتوسیبانخطر قابل توجهی از عوارض جانبی طولانی مدت برای مادر یا کودک ندارد، تحقیقات و هوشیاری مداوم برای درک کامل مشخصات ایمنی آن ضروری است. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند با بیان آشکار خطرات و مزایای بالقوه استفاده از Atosiban، نظارت دقیق و پیگیری، و مشارکت در تلاش های تحقیقاتی مداوم، به اطمینان از بهترین نتایج ممکن برای زنان و خانواده هایشان که با چالش های زایمان زودرس مواجه هستند، کمک کنند.

منابع

1. Romero, R., Sibai, BM, Sanchez-Ramos, L., Valenzuela, GJ, Veille, JC, Tabor, B., ... & Creasy, GW (2000). یک آنتاگونیست گیرنده اکسی توسین (اتوسیبان) در درمان زایمان زودرس: یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور، کنترل شده با دارونما با نجات توکولیتیک. مجله آمریکایی زنان و زایمان، 182(5)، 1173-1183.

2. گروه مطالعه آتوسیبان در سراسر جهان در مقابل بتا آگونیست ها. (2001). اثربخشی و ایمنی آنتاگونیست اکسی توسین اتوسیبان در مقابل آگونیست های بتا آدرنرژیک در درمان زایمان زودرس BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology، 108(2)، 133-142.

3. Valenzuela, GJ, Sanchez-Ramos, L., Romero, R., Silver, HM, Koltun, WD, Millar, L., ... & Creasy, GW (2000). درمان نگهدارنده زایمان زودرس با آتوسیبان آنتاگونیست اکسی توسین. مجله آمریکایی زنان و زایمان، 182(5)، 1184-1190.

4. Flenady، V.، Reinebrant، HE، Liley، HG، Tambimuttu، EG، & Papatsonis، DN (2014). آنتاگونیست های گیرنده اکسی توسین برای مهار زایمان زودرس پایگاه داده های بررسی های سیستماتیک کاکرین، (6).

5. کاشانیان، م.، اکبریان، ع.ر.، و سلطان زاده، م. (1384). آتوسیبان و نیفدیپین برای درمان زایمان زودرس. مجله بین المللی زنان و زایمان، 91(1)، 10-14.

6. de Heus, R., Mol, BW, Erwich, JJH, van Geijn, HP, Gyselaers, WJ, Hanssens, M., ... & Visser, GH (2009). واکنش های جانبی دارویی به درمان توکولیتیک برای زایمان زودرس: مطالعه کوهورت آینده نگر. BMJ، 338.

7. Sheehan, SR, Boucher, SE, de la Houssaye, C., Kives, S., Pudwell, J., Smith, GN, ... & Van Mieghem, T. (2020). آنافیلاکسی به اتوسیبان: گزارش یک مورد. Journal of Obstetrics and Gynecology Canada، 42(6)، 753-755.

8. Papatsonis، DN، Lok، CA، Bos، JM، van Geijn، HP، و Dekker، GA (2001). آنتاگونیست های گیرنده اکسی توسین برای مهار زایمان زودرس پایگاه داده های بررسی های سیستماتیک کاکرین، (3).

9. Blea, CW, Barnard, JM, Magness, RR, Phernetton, TM, & Hendricks, SK (1997). اثر اتوسیبان بر جریان خون رحم گوسفند و اکسیژن رسانی جنین. مجموعه مقالات انجمن تحقیقات زنان، 4، 231A.

10. Greig, PC, Massmann, GA, Demarest, KT, Weglein, RC, Holland, ML, & Figueroa, JP (1993). اثرات قلبی عروقی مادر و جنین و انتقال جفت آتوسیبان آنتاگونیست اکسی توسین در گوسفند حامله اواخر بارداری مجله آمریکایی زنان و زایمان، 169(4)، 897-902.