امروزه التهاب عصبی به عنوان یک ارتباط کلیدی بین اختلالات متابولیک، از دست دادن حافظه و اختلالات خلقی شناخته شده است. وقتی سلول های ایمنی مغز خیلی سخت کار می کنند، مولکول هایی را آزاد می کنند که باعث التهاب می شود. این مولکول ها به اتصالات عصبی آسیب می رسانند و تعادل انتقال دهنده های عصبی را از بین می برند. این واکنش زنجیره ای همه چیز را تغییر می دهد، از کنترل احساسات گرفته تا ثابت نگه داشتن متابولیسم بدن.قرص بیوگلوتایدیک آگونیست گیرنده چهارگانه-خوراکی{0}}کوچک-، نویدبخش درمان التهاب عصبی از طریق تعدادی از مسیرهای یکپارچه است. برخلاف روشهای دیگر که فقط بر روی یک مکانیسم کار میکنند، این ترکیب همزمان روی چهار سیستم گیرنده مختلف کار میکند: GLP-1، GIP، گلوکاگون و IGF-1. آنها با هم اثرات ضد التهابی ایجاد می کنند که در سراسر سیستم عصبی کار می کنند. فهمیدن اینکه چگونه قرصهای بیوگلوتید واکنشهای التهابی عصبی را تغییر میدهند، میتواند به راههای بهتری برای درمان موقعیتهایی که التهاب مغز و مشکلات متابولیک با هم اتفاق میافتند، منجر شود.
1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) API (پودر خالص)
(2) قرص
(3) کپسول
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی:BM-2-130
بیوگلوتاید NA-931
بازار اصلی: ایالات متحده آمریکا، استرالیا، برزیل، ژاپن، آلمان، اندونزی، انگلستان، نیوزیلند، کانادا و غیره
سازنده: BLOOM TECH Xi'an Factory
تجزیه و تحلیل: HPLC، LC-MS، HNMR
پشتیبانی فناوری: بخش R&D-4
ما قرص های بیوگلوتید را ارائه می دهیم، لطفا برای مشخصات دقیق و اطلاعات محصول به وب سایت زیر مراجعه کنید.
محصول:https://www.bloomtechz.com/oem-odm/tablet/bioglutide-na-931-tablets.html
قرصهای بیوگلوتاید چگونه بر سیگنالهای التهابی عصبی تأثیر میگذارند؟
هنگامی که سلول های ایمنی در مغز متوجه استرس متابولیک یا آسیب بافتی می شوند، آبشار التهاب عصبی شروع می شود. قرص های بیوگلوتاید در چندین نقطه کلیدی درگیر این شبکه سیگنالینگ می شوند. این ترکیب با فعال کردن گیرندههای GLP{4}}1 که روی نورونها و سلولهای گلیال یافت میشوند، تولید سیتوکینهایی را که باعث التهاب میشوند، مانند اینترلوکین-6 و فاکتور نکروز تومور آلفا، متوقف میکند. معمولاً، این مولکولهای سیگنالدهنده پاسخهای التهابی را قویتر میکنند، که یک حلقه بازخورد مخرب ایجاد میکند که به عملکرد مغز آسیب میزند.
این روش درمانی با سایر روشهای ضدالتهابی متفاوت است زیرا از تحریک گیرندههای چهارگانه استفاده میکند. قرص های بیوگلوتاید با فعال کردن گیرنده های GLP-1 و GIP به طور همزمان عمل می کنند. این امر مسیرهایی را ایجاد می کند که با یکدیگر برای بهبود واکنش های محافظت کننده عصبی و در عین حال کاهش التهاب مضر کار می کنند. بخش گیرنده گلوکاگون با بهبود تعادل انرژی سلول ها کمک می کند، که استرس متابولیک را کاهش می دهد که می تواند باعث شروع التهاب شود. در این بین، فعال کردن گیرندههای IGF-1 به نورونها کمک میکند تا با ارسال سیگنالهایی که آسیبهای ناشی از التهاب را معکوس میکنند، زنده بمانند.
محققان دریافتهاند افرادی که قرصهای بیوگلوتاید مصرف میکنند، سطوح پایینتری از نشانگرهای التهابی خاص در بدن خود دارند. نتایج فاز دوم نشان می دهد که عوامل متابولیک به طور مداوم بهتر می شوند، که با التهاب کمتر در سراسر بدن مرتبط است. این اثرات سیستمیک اثرات محافظتی بر روی مغز دارند زیرا التهاب محیطی به طور مستقیم بر فعال شدن سیستم ایمنی در سیستم عصبی مرکزی از طریق ارتباط در سراسر سد خونی-مغزی تأثیر می گذارد. فراهمی زیستی خوراکی این ترکیب به این معنی است که مانند برخی از فرمولاسیون های تزریقی، بدون ایجاد افزایش غلظت در بدن فعال می ماند. این به این معنی است که اثر ضد التهابی بین دوزها ثابت می ماند.
گیرنده-مکانیسمهای ضدالتهاب واسطه-
کنترل التهاب عصبی بر اساس سیگنال دهی گیرنده است. قرصهای بیوگلوتید به گیرندههای GLP{3}}1 که روی نورونها و سلولهای گلیال حمایت میکنند متصل میشوند. این شروع به سیگنال دهی مسیرهای درون سلولی می کند که از فعال شدن NF-kB جلوگیری می کند. این فاکتور رونویسی بیان بسیاری از ژنهای ایجادکننده التهاب را کنترل میکند و مسدود کردن آن باعث کاهش تولید بسیاری از موادی میشود که باعث التهاب میشوند. بخش گیرنده GIP با کار با فرآیندهای دیگری که شامل افزایش AMP حلقوی و روشن کردن پروتئین کیناز A است، این عمل را قویتر میکند.
مدولاسیون تولید سیتوکین
بسیاری از آسیب های بافتی که با التهاب عصبی همراه است توسط سایتوکین هایی ایجاد می شود که باعث التهاب می شوند. محققان دریافته اند کهقرص بیوگلوتیدتولید سیتوکین هایی که باعث التهاب می شوند را تا حد زیادی کاهش می دهد و در عین حال سیگنال هایی را که با التهاب مبارزه می کنند حفظ یا بهبود می بخشد. این تعدیل متعادل از کند شدن بیش از حد سیستم ایمنی جلوگیری می کند، که می تواند به عملکردهای دفاعی طبیعی آسیب برساند و التهاب پاتولوژیک را به خوبی کنترل می کند. طراحی آماده سازی خوراکی فراهمی زیستی یکنواخت را تضمین می کند، که اشغال گیرنده دارویی را بدون ایجاد تغییرات فارماکوکینتیک که می تواند منجر به واکنش های التهابی شود، حفظ می کند.
خون-حفظ یکپارچگی سد مغزی
سد خونی-مغزی یک سد محافظتی مهم است و هنگامی که در طول التهاب از بین میرود، سلولهای ایمنی و مواد شیمیایی التهابی میتوانند وارد سیستم عصبی مرکزی شوند. قرص های بیوگلوتید با تأثیر بر سلول های اندوتلیال که مویرگ های مغز را پوشانده اند، سلامت سد را بهبود می بخشد. وقتی گیرندههای GLP-1 این سلولها فعال میشوند، تولید پروتئینهای اتصال محکم افزایش مییابد که باعث میشود سلولها نفوذپذیری کمتری داشته باشند. این عملکرد مانع را دست نخورده نگه میدارد، که مانع از ورود سلولهای التهابی به مغز میشود و آن را در برابر اثرات التهابی عمومی ناشی از مشکلات متابولیک یا شکستن سد روده محافظت میکند.
قرص های بیوگلوتید و تنظیم فعالیت میکروگلیال
میکروگلیا سلول های ایمنی هستند که در مغز زندگی می کنند و همیشه به دنبال علائم آسیب یا عفونت در بافت عصبی هستند. هنگامی که همه چیز سالم هستند، این سلول ها در یک وضعیت نظارتی باقی می مانند که با شکل منشعب و برون ده التهابی کم مشخص می شود. از سوی دیگر، استرس متابولیک، میکروگلیا را به انواع التهابی{2} تبدیل میکند که مواد شیمیایی آزاد میکنند که به نورونها آسیب میرسانند. قرص های بیوگلوتاید توانایی قابل توجهی در تغییر سطح فعالیت میکروگلیا دارند، به این معنی که این سلول ها می توانند از التهاب آسیب رسان به عملکردهای مفید و ترمیم بافتی تبدیل شوند.
خون-حفظ یکپارچگی سد مغزی
سد خونی-مغزی یک سد محافظتی مهم است و هنگامی که در طول التهاب از بین میرود، سلولهای ایمنی و مواد شیمیایی التهابی میتوانند وارد سیستم عصبی مرکزی شوند. قرص های بیوگلوتید با تأثیر بر سلول های اندوتلیال که مویرگ های مغز را پوشانده اند، سلامت سد را بهبود می بخشد. وقتی گیرندههای GLP-1 این سلولها فعال میشوند، تولید پروتئینهای اتصال محکم افزایش مییابد که باعث میشود سلولها نفوذپذیری کمتری داشته باشند. این عملکرد مانع را دست نخورده نگه میدارد، که مانع از ورود سلولهای التهابی به مغز میشود و آن را در برابر اثرات التهابی عمومی ناشی از مشکلات متابولیک یا شکستن سد روده محافظت میکند.
میکروگلیاها گیرندههای GLP{5}}1 دارند و قرصهای بیوگلوتید نحوه بیان ژنها در این سلولها را هنگامی که به آنها متصل میشوند تغییر میدهند. تولید نشانگرهای التهابی کاهش می یابد در حالی که بیان عوامل نوروتروفیک افزایش می یابد. این تغییر در فنوتیپ که گاهی پلاریزاسیون M2 نامیده می شود، عملکرد میکروگلیا را از تخریب بافت به پاکسازی بقایای و نورون های حمایت کننده تغییر می دهد. این فرآیند به تحریک گیرنده طولانی مدت نیاز دارد، چیزی که مشخصات فارماکوکینتیک فرمول خوراکی به خوبی انجام می دهد. دادههای تجربی از مدلهای بالینی سطوح پایینتری از نشانگرهای فعالسازی میکروگلیال را در بخشهایی از مغز که به دلیل مشکلات متابولیک احتمال ملتهب شدن دارند، نشان میدهد.
درمان با قرص بیوگلوتاید با حفظ تراکم نورون های هیپوکامپ و بیان پروتئین های سیناپسی مرتبط است، حتی در شرایطی که به طور معمول باعث آسیب زیادی از التهاب می شود. بر اساس این یافتهها، به نظر میرسد که تنظیم میکروگلیال نقش زیادی در پروفایل محافظت عصبی این ترکیب دارد.
کنترل پلاریزاسیون فنوتیپی
بسته به فنوتیپ، سلولهای میکروگلیال میتوانند به بافت آسیب بزنند یا آن را بهبود بخشند. قرصهای بیوگلوتاید با هماهنگ کردن سیگنالهای گیرنده به فرآیندهای ضدالتهابی و بهبودی کمک میکنند. بخش IGF-1 تأثیر زیادی بر این قطبش دارد زیرا هنگامی که گیرنده های IGF-1 روی میکروگلیا فعال می شوند، می توانند ضایعات سلولی بیشتری را بدون انتشار مواد شیمیایی التهابی بیش از حد از بین ببرند.
این کنترل بهبودیافته التهاب سطح پایین- را که برای مدت طولانی ادامه دارد و نشانه بسیاری از اختلالات متابولیک و خلقی است متوقف میکند.
سرکوب واسطه التهابی
گونه های فعال اکسیژن، اکسید نیتریک و اسیدهای آمینه تحریکی تنها برخی از مواد التهابی هستند که با فعال شدن میکروگلیا آزاد می شوند. این واسطه ها به نورون های اطراف خود آسیب می رسانند و التهاب را ادامه می دهند. قرص های بیوگلوتید از راه های مختلفی باعث کاهش آزادسازی این واسطه می شود. سیگنال دهی گیرنده GLP-1 از عملکرد NADPH اکسیداز جلوگیری می کند که تولید استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد.
اثرات گیرنده گلوکاگون عملکرد میتوکندری را در میکروگلیا بهبود می بخشد که باعث کاهش نارسایی متابولیک می شود که باعث تولید واسطه های التهابی می شود.
افزایش فاکتورهای محافظت کننده عصبی
قرص های بیوگلوتید چیزی بیش از کاهش اثرات مضر دارند. آنها همچنین به طور فعال عملکردهای میکروگلیال را تقویت می کنند که خوب هستند. درمان باعث افزایش تولید فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز و سایر عوامل رشد توسط میکروگلیا می شود. این عوامل به بقای نورون ها کمک می کنند و سیناپس ها شکل خود را تغییر می دهند.
چه چیزی استرس ایمنی مغز را با قرص بیوگلوتاید کاهش می دهد؟
این استرس ایمنی مغز نامیده میشود و ناشی از التهاب طولانیمدت و مکانیسمهای ناکافی تفکیک است.قرص بیوگلوتایدبا تثبیت متابولیسم که باعث کاهش موارد التهاب می شود، به این استرس کمک کنید.
هنگامی که متابولیسم گلوکز از حالت عادی خارج می شود، مواد شیمیایی واکنشی و نارسایی میتوکندری اتفاق می افتد که باعث واکنش های ایمنی می شود. این ماده با فعال کردن گیرندههای GLP-1 و GIP، محرک اصلی پاسخ ایمنی مغز را با عملکرد بهتر انسولین و مصرف بهتر گلوکز از بین میبرد.
وقتی برای مدت طولانی بالا بماند، هورمون استرس کورتیزول التهاب عصبی را بدتر می کند. مشکلات متابولیسم و اضافه وزن به شدت با مشکلات سیستم هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال، که سطح کورتیزول را بالا نگه میدارد، مرتبط است. قرص بیوگلوتید می تواند با کمک به کاهش وزن و سرعت بخشیدن به متابولیسم افراد، این محور را عادی کند. نتایج بالینی آزمایشهای فاز دوم نشان میدهد که هم وزن بدن و هم نشانگرهای استرس متابولیک به طور معنیداری کاهش یافتهاند.
این پیشرفتهای سیستمیک مستقیماً منجر به استرس کمتری بر سیستم ایمنی مغز میشود.
سیگنال های التهابی که از روده می آیند یکی دیگر از دلایل اصلی استرس ایمنی مغز هستند. هنگامی که سد روده درست کار نمی کند، محصولات باکتریایی مانند لیپوپلی ساکاریدها می توانند وارد جریان خون شده و باعث التهاب شوند که به مغز گسترش می یابد. قرصهای بیوگلوتاید ترکیب میکروبیوم روده را تغییر میدهند، که باعث افزایش تعداد باکتریهای مفیدی میشود که سد روده را بهبود میبخشند. این مقدار کمتر از حرکت محصول باکتری، میزان التهاب در محیط را کاهش می دهد، که به نوبه خود باعث واکنش های ایمنی در سیستم عصبی مرکزی می شود.
تعادل متابولیک محافظ عصبی از طریق قرص های بیوگلوتاید
توانایی سلول ها برای پاسخ به شوک های التهابی به تعادل متابولیک در بافت مغز بستگی دارد. برای حفظ گرادیان های یونی و عملکرد سیناپس، نورون ها به یک منبع انرژی ثابت نیاز دارند. با این حال، نارسایی متابولیک باعث می شود که این عرضه کمتر قابل اعتماد باشد. قرص های بیوگلوتاید نحوه استفاده مغز از گلوکز را از طرق مختلف بهبود می بخشد. هنگامی که گیرنده GLP-1 فعال می شود، بیان ناقل های گلوکز عصبی و کارایی میتوکندری را افزایش می دهد، که باعث می شود حتی زمانی که متابولیسم به شدت کار می کند ATP کافی ساخته شود.
بخش گیرنده IGF{4}}1 علاوه بر مسیرهای سیگنال دهی فاکتور رشد، از نورون ها محافظت می کند. IGF-1 با روشن کردن سیگنالینگ PI3K-Akt که مسیرهای آپوپتوز را متوقف می کند، به سلول های عصبی کمک می کند تا زنده بمانند. این مسیر همچنین باعث افزایش سرعت تولید پروتئینهایی میشود که برای حفظ سیناپسها و تغییر نحوه عملکرد نورونها مورد نیاز هستند.
به جای دادن IGF-1 در سراسر بدن، که می تواند خطرناک باشد، قرص های بیوگلوتید با هدف قرار دادن گیرنده های خاص کار می کنند، که مزایای محلی بهتری به همراه دارد و در عین حال کار با آن آسان تر است.
در التهاب عصبی، استرس اکسیداتیو و اختلال عملکرد متابولیک بارها و بارها اتفاق می افتد. گونه های اکسیژن فعال زمانی ساخته می شوند که میتوکندری ها به درستی کار نمی کنند. این گونه ها به قسمت های سلولی آسیب می رسانند و باعث واکنش های التهابی می شوند. قرص های بیوگلوتید با بهبود عملکرد میتوکندری از طریق اثرات هماهنگ بر گیرنده ها، این چرخه را می شکند. بخش گیرنده گلوکاگون بهترین استفاده را از سوخت متابولیک می کند و اثرات GLP-1 آسیب رادیکال های آزاد را کاهش می دهد. این بهینه سازی متابولیسم باعث خلاص شدن از شر منابع التهاب می شود.
قرص های بیوگلوتاید و سیستم های حفاظت از انرژی عصبی
فرآیندهای یکپارچه ای که منابع انرژی سلولی را تأمین، استفاده و ذخیره می کنند برای پردازش انرژی عصبی مورد نیاز هستند. هر بخش از این شبکه دفاعی توسط قرص های بیوگلوتید قوی تر می شود. کنترل جریان خون مغزی اطمینان حاصل می کند که مواد مغذی به مکان های مناسب می رسند و فعال کردن گیرنده های GLP-1 در اندوتلیوم عروق مغزی توانایی رگ های خونی را برای گشاد شدن افزایش می دهد. گردش خون بهتر، اکسیژن و گلوکز را در دسترس بافت مغز قرار می دهد، که برای انرژی به آنها نیاز دارد.
آستروسیت ها که سلول های پشتیبان متابولیک در مغز هستند، برای رساندن انرژی به نورون ها بسیار مهم هستند. این سلولها گلیکوژن را ذخیره میکنند و در زمانهای فعالیت زیاد، لاکتات را به نورونها میفرستند.
قرص های بیوگلوتید با تأثیر بر گیرنده های GLP-1 و GIP که این سلول ها بیان می کنند، عملکردهای پشتیبانی متابولیک سلول های آستروسیتی را بهبود می بخشد. ذخیره بهتر گلیکوژن و انتقال لاکتات باعث می شود نورون ها در هنگام استرس یا زمانی که تقاضا زیاد است، انرژی دریافت کنند.
این ترکیب روی مکانیسمهای درون سلولهایی که انرژی را حس میکنند، تأثیر میگذارد. پروتئین کیناز فعالشده AMP، متابولیسم بدن را کنترل میکند و با کاهش سطح انرژی سلولها، مسیرهای تولید انرژی- را شروع میکند. قرصهای بیوگلوتید این سیستم را تغییر میدهند که باعث میشود آن را در سازگاری با چالشهای متابولیک بهتر کند. این توانایی بهتر برای حس کردن و پاسخ به انرژی باعث میشود نورونها در برابر شوکهای التهابی که معمولاً وضعیت انرژی سلولها را کاهش میدهند، مقاومتر شوند.
نتیجه گیری
کنترل التهاب عصبی باقرص بیوگلوتیدیک گام بزرگ به جلو در نحوه برخورد ما با فعالیت سیستم ایمنی مغز است. مکانیسم گیرنده چهارگانه از دو مسیر متفاوت اما مرتبط برای توقف سیگنالهای التهابی، تغییر فعالیت سلولهای ایمنی، حفظ تعادل متابولیسم و محافظت از سیستمهای انرژی به طور همزمان استفاده میکند. این رویکرد ترکیبی با تمام جنبههای مختلف التهاب عصبی بهتر از استراتژیهایی که فقط بر یک جنبه تمرکز دارند، سروکار دارد. شواهد بالینی وجود دارد که نشان میدهد نسخه خوراکی مصرف آن را آسانتر میکند و به خوبی{3}}تحمل میشود. همچنین تغییراتی را در نشانگرهای متابولیک نشان می دهد که با کاهش بار التهابی مرتبط هستند. از آنجایی که تحقیقات بیشتری برای یافتن چگونگی ارتباط سلامت متابولیک و التهاب عصبی انجام میشود، قرصهای بیوگلوتید میتواند راهی مفید برای درمان شرایطی باشد که این دو سیستم با هم برخورد میکنند. روش خاص این ترکیب برای افرادی که افسرده هستند و همچنین دارای مشکلات متابولیک هستند، امیدوار کننده زیادی است. هم به مشکلات مغزی و هم به مشکلات سیستمیک کمک می کند.
سوالات متداول
1. چه چیزی قرص های بیوگلوتید را برای کنترل التهاب عصبی موثر می کند؟
قرص های بیوگلوتید با فعال کردن چهار سیستم گیرنده به طور همزمان کار می کنند: GLP-1، GIP، گلوکاگون و IGF-1. این باعث می شود هر چهار سیستم با هم کار کنند تا التهاب را کاهش دهند. این روش چند گیرنده التهاب عصبی را در سطوح مختلفی مورد هدف قرار می دهد، از کاهش تولید سیتوکین های التهابی گرفته تا بهبود نحوه استفاده سلول ها از انرژی. شکل خوراکی، گیرنده ها را به طور پیوسته بدون افزایش غلظت درگیر نگه می دارد، بنابراین اثر آنتی اکسیدانی یکسان باقی می ماند. نشانگرهای التهابی کمتر و پارامترهای متابولیک بهتری در مغز وجود دارد که با استرس ایمنی کمتر مغز مرتبط است.
2. قرص بیوگلوتید چه تفاوتی با داروهای متابولیک تزریقی برای سلامت مغز دارد؟
قرص های بیوگلوتاید بهتر از گزینه های تزریقی هستند زیرا با مولکول های کوچکی ساخته می شوند که می توانند از طریق دهان مصرف شوند. جذب ثابت از اوج غلظت ناشی از شات خلاص می شود. این امر خطر مشکلات معده را که می تواند در 80 درصد افرادی که از برخی فرمولاسیون های تزریقی استفاده می کنند رخ دهد، کاهش می دهد. بر اساس آمار فاز دوم، قرصهای بیوگلوتید تنها باعث احساس بیماری در 7.3 درصد و 6.3 درصد از افراد به اسهال میشود. فرمولاسیون به غذا بستگی ندارد، بنابراین دوز را می توان بدون نیاز به روزه تغییر داد، که باعث می شود انطباق بهتر شود. این ویژگیها مراقبت طولانیمدت را محتملتر میکنند، که برای درمان بیماریهای التهابی عصبی که مدت طولانی ادامه دارند، مهم است.
3. آیا قرص بیوگلوتید می تواند به افسردگی مرتبط با اختلال متابولیک کمک کند؟
طبق تحقیقات، قرص های بیوگلوتید بر روی تعدادی از فرآیندهایی که با متابولیسم و کنترل خلق و خوی مرتبط هستند، کار می کنند. این ترکیب با افزایش تولید 5-HT در روده و تغییر ساختار میکروبیوتا، سیگنالدهی محور روده-مغزی را تغییر میدهد. این التهاب عصبی را کاهش می دهد که می تواند منجر به علائم افسردگی شود و سطح قند خون را ثابت نگه می دارد که می تواند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارد. بخش IGF-1 از نورون های هیپوکامپ محافظت می کند که برای کنترل احساسات مهم هستند. محیط بالینی برای افرادی است که افسرده هستند و همچنین دارای چربی یا قند خون ناپایدار هستند و به هر دو جنبه متابولیک و عصب روانی کمک می کند.
با BLOOM TECH به عنوان تامین کننده قرص های بیوگلوتید مورد اعتماد شما شریک شوید
Bloom Tech با ارائه درجه-دارویی آماده است تا به شما در رفع نیازهای تحقیق و توسعه کمک کند.قرص بیوگلوتیدکه با تضمین کیفیت کامل ارائه می شود. تسهیلات تولید گواهی شده 100,000--متر مربعی- GMP- ما با استانداردهای-FDA، اتحادیه اروپا{11}}GMP و PMDA ایالات متحده مطابقت دارد، بنابراین میتوانید مطمئن باشید که سختترین برنامههای شما مطابق با قوانین خواهد بود. ما تامین کنندگان تایید شده 24 شرکت بین المللی بیوتکنولوژی و داروسازی هستیم. برای تحقیقات التهاب عصبی، ما مستندات تحلیلی جامعی مانند دادههای HPLC و MS، سوابق سازگاری دستهای و مطالعات پایداری ارائه میکنیم. تیم ماهر ما خدمات یک مرحله ای را از درخواست اصلی تا تحویل ارائه می دهد.
پلت فرم ERP یکپارچه ما قیمت گذاری واضح و زمان انتظار دقیق را مدیریت می کند. زنجیره تامین پایدار و کمک متخصص ما اطمینان حاصل میکند که پروژه شما موفق میشود، خواه به نمونههای تحقیقاتی- یا مقادیر زیادی برای توسعه بالینی نیاز داشته باشید. فوراً با BLOOM TECH تماس بگیرید تا در مورد اینکه چگونه خدمات ارائه دهنده قرص های بیوگلوتاید ما می تواند به مطالعه شما در مورد کنترل التهاب عصبی کمک کند صحبت کنید. با تیم فروش ما در تماس باشیدSales@bloomtechz.comبرای جزئیات کامل محصول، قیمت های رقابتی، و راه حل هایی که فقط برای شما ساخته شده اند.
مراجع
1. Hölscher C. اثرات مرکزی GLP-1: فرصت های جدید برای درمان بیماری های عصبی. مجله غدد درون ریز. 2014;221(1):T31-T41.
2. Grieco M، Giorgi A، Gentile MC، d'Erme M، Morano S، Maras B، Filardi T. Glucagon-مثل پپتید-1: تمرکز بر بیماری های عصبی. مرزها در علوم اعصاب. 2019؛ 13:1112.
3. Athauda D، Foltynie T. مقاومت به انسولین و بیماری پارکینسون: هدف جدیدی برای اصلاح بیماری؟ پیشرفت در نوروبیولوژی. 2016؛ 145-146:98-120.
4. Spielman LJ، Little JP، Klegeris A. التهاب و مقاومت به انسولین/IGF-1 به عنوان ارتباط احتمالی بین چاقی و تخریب عصبی. مجله نورایمونولوژی. 2014;273(1-2):8-21.
5. Darsalia V، منصوری S، Ortsäter H، Olverling A، Nozadze N، Kappe C، Iverfeldt K، Tracy LM، Grankvist N، Sjöholm Å، Patrone C. Glucagon-مانند گیرنده پپتید-1 باعث کاهش آسیب ایسکمیک مغزی دیابتی نوع 2 می شود. علوم بالینی. 2012;122(10):473-483.
6. Cai HY، Yang JT، Wang ZJ، Zhang J، Yang W، Wu MN، Qi JS. لیراگلوتاید از طریق افزایش اتوفاژی، بیماری آلزایمر مانند آسیب شناسی، از دست دادن سیناپسی، و اختلالات شناختی را در موشهای APP/PS1 کاهش میدهد. ارتباطات تحقیقاتی بیوشیمیایی و بیوفیزیکی. 2018;498(4):1041-1048.