چگونه پودر Milbemycin Oxime بر سلول های عصبی انگل تأثیر می گذارد؟

اگر تا به حال از خود پرسیده اید که چرا برخی از داروهای ضد انگلی اینقدر قابل اعتماد در حیوانات خانگی - کار می کنند و چرا انگل ها به سادگی نمی توانند از آنها زنده بمانند - پاسخ در اعماق سلول های عصبی آن موجودات نهفته است.پودر Milbemycin oximeدر سطح مولکولی عمل می‌کند و سیگنال‌هایی را که انگل‌ها را زنده و در حال حرکت نگه می‌دارند، مختل می‌کند. درک این مکانیسم به متخصصان سلامت حیوانات خانگی، تامین کنندگان دامپزشکی و تیم های تحقیق و توسعه کمک می کند تا تصمیمات هوشمندانه تری در مورد اینکه کدام ترکیبات را تهیه و استفاده کنند، بگیرند.

پودر Milbemycin Oxime

1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) API (پودر خالص)
(2) قرص
برای سگ ها: 2.3 میلی گرم / 5.75 میلی گرم / 11.5 میلی گرم / 23.0 میلی گرم
برای گربه ها: 5.75mg/11.5mg/23.0mg
(3) دستگاه پرس قرص
https://www.achievechem.com/pill-را فشار دهید
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی: BM-1-112
Milbemycin oxime CAS 129496-10-2
بازار اصلی: ایالات متحده آمریکا، استرالیا، برزیل، ژاپن، آلمان، اندونزی، انگلستان، نیوزیلند، کانادا و غیره
سازنده: BLOOM TECH Xi'an Factory
تجزیه و تحلیل: HPLC، LC-MS، HNMR
پشتیبانی فناوری: بخش R&D-4

نقطه ورود مولکولی

پودر Milbemycin oxime تنها زمانی به کانال‌های کلرید دردار گلوتامات- (GluCls) متصل می‌شود که وارد بدن انگل می‌شود. GluCls نوعی کانال یونی است که فقط در سلول های عصبی و ماهیچه ای بی مهرگان یافت می شود. معمولاً این کانال ها تنها زمانی باز می شوند که گلوتامات در مغز وجود داشته باشد. از سوی دیگر، میل‌بمایسین اکسیم، به یک محل آلوستریک خاص در این کانال‌ها متصل می‌شود و آنها را تا آخر باز می‌کند، حتی زمانی که انتقال گلوتامات حذف شود. این مبادله پایانی نخواهد داشت. بر اساس تحقیقاتی که در متون انگل شناسی نوشته شده است، لاکتون های ماکروسیکلیک مانند میلبمایسین اکسیم بسیار قوی باند می شوند و به راحتی پیوندها را نمی شکنند. این باعث می شود اثر قوی و طولانی- ماندگار شود.

چرا این فعال سازی در انگل ها برگشت ناپذیر است؟

پس از باز شدن کانال، انگل نمی تواند جریان یون ها را در سراسر غشای عصبی کنترل کند. محل اتصال عصبی عضلانی، جایی که اعصاب و عضلات با یکدیگر صحبت می کنند، با یون های کلرید پر می شود. بی مهرگان، بر خلاف پستانداران، برای کنترل ماهیچه های خود بسیار به کانال های GluCl وابسته هستند. پودر Milbemycin oxime می تواند این اختلال را بدون ایجاد آسیب مشابه در سگ ها، گربه ها یا افراد ایجاد کند زیرا این مسیرها در سیستم عصبی حیوانات وجود ندارد. ایمنی آن در مصارف دامپزشکی بر اساس توانایی آن در عمل انتخابی بر روی سلول های خاص است.

آبشار یونی که انگل را غیرفعال می کند

وقتی کانال‌های کلرید دردار{0}}گلوتامات باز می‌شوند، نمی‌توان دوباره آن‌ها را بست. این به یون‌های کلرید اجازه می‌دهد تا با سرعت غیرمعمول سریعی وارد سلول شوند. بار الکتریکی غشای سلولی به دلیل این موج سریع یون ها تغییر زیادی می کند. یک نورون پتانسیل استراحت متعادلی دارد که در مقایسه با خارج، یک بار منفی کوچک در داخل سلول است. هنگامی که تعداد زیادی یون کلرید با بار منفی وارد یک سلول می شود، درون آن بار منفی تر می شود. به این حالت هایپرپولاریزاسیون می گویند.

هایپرپلاریزاسیون برای ارتباط عصبی وحشتناک است. پتانسیل های عمل، سنبله های الکتریکی کوتاهی هستند که در امتداد رشته های عصبی حرکت می کنند و به نورون ها اجازه می دهند با یکدیگر صحبت کنند.

زمانی که پتانسیل غشاء خیلی کمتر از آستانه شلیک می‌افتد، پتانسیل عمل نمی‌تواند اتفاق بیفتد. در نورون سکوت وجود دارد. این سکوت برای انگلی که برای حرکت، غذا خوردن و تکثیر نیاز به اعصاب و ماهیچه دارد تا همیشه با یکدیگر صحبت کنند، مانند مرگ است.

شواهد پشتیبان از تحقیقات فارماکولوژیک

محققانی که فارماکودینامیک مواد شیمیایی لاکتون ماکروسیکلیک را بررسی کرده‌اند دریافتند که مقدار کلرید ورودی مستقیماً با تعداد مرگ‌ومیرهای انگل مرتبط است. هنگامی که در دوزهای درمانی مانند قرص های 2.3 میلی گرم، 5.75 میلی گرم، 11.5 میلی گرم و 23.0 میلی گرم برای سگ استفاده می شود.

پودر میلبمایسین اکسیمغلظت پلاسمایی آن به اندازه کافی بالاست تا فعال شدن کانال GluCl را تا زمانی که دارو هنوز در بدن است ادامه دهد. این ماده شیمیایی 4 تا 8 ساعت پس از مصرف خوراکی به بالاترین میزان خود در بافت های چربی می رسد. به همین دلیل است که دارای یک پنجره محافظ 30 روزه است.

از نورون های خاموش تا انگل های بی حرکت

هیپرپلاریزاسیون عصبی فقط سرعت یک انگل را کند نمی کند. تمام توانایی آن برای حرکت با هم را از بین می برد. آکسون‌های عصبی عضلانی در کرم‌ها و بندپایان به پیام‌های الکتریکی سریع و مکرر بستگی دارند تا ماهیچه‌ها را فشرده نگه دارند و به آنها اجازه حرکت دهند. وقتی این پیام ها متوقف می شوند، سلول های ماهیچه ای هیچ دستورالعملی در مورد نحوه انقباض دریافت نمی کنند. انگل به حالتی به نام فلج شل می رود، یعنی خواه ناخواه حرکتش متوقف می شود.

این اثر فلج کننده را می توان در طیف وسیعی از ارگانیسم های هدف مشاهده کرد. وقتی میکروفیلاریا کرم قلب وارد جریان خون می شود، توانایی حرکت خود را از دست می دهد و نمی تواند به مکان های بافت جدید برود.

کرم های گرد و قلابدارهایی که در روده زندگی می کنند نمی توانند دیواره روده را بچسبند، در جای خود بمانند یا تولید مثل کنند. کنه ها دیگر نمی توانند لایه های بالایی پوست را حفر کنند. علت بیوشیمیایی برای همه این نوع انگل ها یکسان است: باز شدن کانال های GluCl که نمی توانند دوباره بسته شوند، که سیگنال های عصبی را متوقف می کند.

مشاهدات بالینی که مکانیسم را تأیید می کند

این تصویر مولکولی توسط داده های بالینی دامپزشکی پشتیبانی می شود. مطالعات روی سگ‌هایی که میل‌مایسین اکسیم دریافت کرده‌اند نشان می‌دهد که میکروفیلاریا در عرض چند ساعت پس از تجویز دارو شروع به خروج از جریان خون می‌کند. در عرض 48 تا 72 ساعت پس از دوز، تعداد تخم های کرم گرد و کرم قلابدار در مدفوع به شدت کاهش می یابد.

در عرض 72 ساعت پس از پیروی از برنامه های درمانی صحیح، تعداد کنه ها در افراد مبتلا به جرب سارکوپتیک بیش از 95 درصد کاهش می یابد. این نتایج بیشتر با دارویی که عملکرد عصبی را در سطح کانال مسدود می کند اتفاق می افتد تا با دارویی که فقط مسیرهای متابولیک را مختل می کند.

عدم وجود کانال های GluCl در پستانداران

از نقطه نظر پزشکی، جالب ترین چیز در موردپودر میلبمایسین اکسیماین است که چقدر انتخابی است. کانال های کلرید دردار گلوتامات{1}}در پستانداران مانند سگ، گربه و انسان یافت نمی شود. در پستانداران، کانال‌های کلرید بازدارنده، کانال‌های دروازه‌دار GABA{3} نامیده می‌شوند و ساختار متفاوتی در نحوه اتصالشان دارند. Milbemycin oxime به خوبی به کانال‌های GluCl متصل می‌شود، اما در مقادیر درمانی با کانال‌های دردار GABA به روشی معنی‌دار تعامل نمی‌کند. این تفاوت در ساختار دلیل اصلی این است که این ترکیب خطرات عصبی زیادی برای حیوانات مهره‌دار ندارد.

سد خونی-به عنوان یک محافظ اضافی

سد خونی-مغزی از بافت عصبی مهره‌داران محافظت می‌کند، حتی زمانی که میلی‌مایسین اکسیم به آنجا برسد. در حیواناتی که دارای ژن فعال MDR1 (ABCB1) هستند، این ماده شیمیایی به خوبی از این سد عبور نمی کند. به همین دلیل، برای نژادهایی مانند کولی که دارای ژن MDR1 هستند، انتخاب خوبی است که خروج داروها از سیستم عصبی مرکزی را دشوار می کند. ساختار فارماکوکینتیک Milbemycin oxime آن را برای نژادهای حساس ایمن تر از داروهای کلاس اورمکتین- مسن تر می کند.

دنباله کامل از بین بردن انگل

یک زنجیره معقول از رویدادهای مولکولی از مصرف دارو به مرگ حشره منجر می شود. میل‌بمایسین اکسیم از طریق سیستم گوارش جذب می‌شود، از طریق خون به گردش در می‌آید و به مقدار زیادی به بافت‌های انگل می‌رسد که تنظیم کانال GluCl نمی‌تواند کار کند. شما نمی توانید کانال ها را ببندید. سلول عصبی با کلرید پر شده است. شروع به هیپرپلاریزه شدن می کند. پتانسیل های عمل متوقف می شود. ماهیچه ها شکل خود را از دست می دهند. انگل نمی تواند حرکت کند، تغذیه کند، تولید مثل کند یا از سیستم ایمنی دور شود. عملکرد سیستم ایمنی و بدن میزبان-مانند پریستالسیس روده، جریان خون، و نظافت-سپس وقتی نمی توانند کار خود را انجام دهند از شر انگل خلاص می شوند.

چرا کارایی طیف وسیع-از این مکانیسم ناشی می‌شود؟

پودر Milbemycin oxime روی طیف گسترده ای از انگل ها بدون نیاز به فرآیندهای مختلف برای هر نوع کار می کند زیرا ساختار کانال های GluCl در بسیاری از گروه های بی مهرگان یکسان است. نماتدها، عنکبوتیان (مانند کنه) و لارو حشرات (مانند کک) همه از یک نوع کانال استفاده می کنند، اگرچه زیر واحدهای کانال خاصی که استفاده می کنند متفاوت است. شکل مولکول های دارو به آن اجازه می دهد تا با این تفاوت ها با میل ترکیبی کافی تعامل داشته باشد تا اثرات ضد انگلی روی هر دو مرحله لارو و بالغ گونه های مختلف داشته باشد. از آنجایی که می تواند با بسیاری از داروهای مختلف کار کند، یک ترکیب مفید هم برای محصولات تک دارویی و هم برای محصولات ترکیبی است.

پودر Milbemycin oximeبه سلول‌های عصبی انگل به روشی دقیق و شناخته شده آسیب می‌زند: به طور دائم به کانال‌های کلرید دردار با گلوتامات می‌چسبد، آنها را با یون‌های کلرید پر می‌کند، غشای عصبی را دارای بار منفی‌تر می‌کند، و تمام ارتباطات عصبی را متوقف می‌کند. از آنجایی که پستانداران کانال هدف را در سیستم عصبی خود ندارند، انگل ها فلج می شوند و می میرند، اما پستاندارانی که روی آنها زندگی می کنند ایمن هستند. این مکانیسم چیزی است که باعث می‌شود دارو علیه طیف وسیعی از انگل‌ها عمل کند و چرا برای سگ‌ها، گربه‌ها و نژادهای حساس بی‌خطر است.

ما در Bloomtechz پودر میل‌بمایسین اکسیم دارویی-را می‌فروشیم. پردازش ما دارای گواهی GMP- و بر اساس بیش از 12 سال تجربه در سنتز آلی است. کارخانه ما دارای تأییدیه‌های-FDA، اتحادیه اروپا-GMP، PMDA، و CFDA ایالات متحده است، به این معنی که هر دسته از سخت‌ترین استانداردهای بین‌المللی مطابقت دارد. ما می‌توانیم به شما در پروژه‌تان از مقیاس آزمایشگاهی تا تولید انبوه کمک کنیم، خواه به پودر API، قرص‌های{8}} سفارشی یا فرمول‌های OEM نیاز داشته باشید. تیم های R&D و QA ما اینجا برای شما هستند. به عنوان تامین کننده واقعیپودر میلبمایسین اکسیم، ما مشتریانی در ایالات متحده آمریکا، ژاپن، آلمان، استرالیا و جاهای دیگر داریم. فوراً با Bloomtechz تماس بگیرید تا ببینید کیفیت، دقت و قابلیت اطمینان ما چقدر متفاوت است.

به ما پیام دهید به آدرسSales@bloomtechz.com.

1. Cully، DF، Vassilatis، DK، Liu، KK، Paress، PS، Van der Ploeg، LH، Schaeffer، JM، & Arena، JP (1994). شبیه‌سازی یک کانال کلریددار حساس به-آورمکتین-گلوتامات- از Caenorhabditis elegans. طبیعت، 371(6499)، 707-711.

2. Geary, TG, Sims, SM, Thomas, EM, Vanover, L., Davis, JP, Winterrowd, CA, & Thompson, DP (1993). Haemonchus contortus: فلج حلق ناشی از ایورمکتین-. انگل شناسی تجربی، 77 (1)، 88-96.

3. پریچارد، RK، منز، سی، و لسپین، ا. (2012). موکسیدکتین و اورمکتین ها: خویشاوندی اما نه هویت. مجله بین المللی انگل شناسی: داروها و مقاومت دارویی، 2، 134-153.

4. Wolstenholme, AJ, & Rogers, AT (2005). کانال‌های کلرید دردار گلوتامات{7} و نحوه عملکرد ضد کرم‌های اورمکتین/میل‌بمایسین. انگل شناسی، 131 (مکمل)، S85-S95.

5. کمپبل، WC (ویرایش). (1989). ایورمکتین و آبامکتین. Springer{8}}Verlag.

6. Lespine, A., Ménez, C., Bourguinat, C., & Prichard, RK (2012). P{8}}گلیکوپروتئین‌ها و سایر ناقلین مقاومت چند دارویی در فارماکولوژی انتهلمینتیک‌ها: چشم‌اندازی برای معکوس کردن حمل و نقل-مقاومت ضد کرم وابسته. مجله بین المللی انگل شناسی: داروها و مقاومت دارویی، 2، 58-75.