یدعمل:
1. ترویج اکسیداسیون بیولوژیکی. تیروکسین می تواند اکسیداسیون بیولوژیکی را در چرخه اسید تری کربوکسیلیک تقویت کند، جفت شدن اکسیداسیون بیولوژیکی و فسفوریلاسیون را هماهنگ کند و تبدیل انرژی را تنظیم کند.
2. سنتز و تجزیه پروتئین را تنظیم می کند. هنگامی که دریافت پروتئین کافی نیست، تیروکسین می تواند سنتز پروتئین را تقویت کند. هنگامی که مصرف پروتئین کافی باشد، تیروکسین می تواند باعث تجزیه پروتئین شود.
3. متابولیسم قند و چربی را ارتقا دهید. تیروکسین می تواند جذب و استفاده از قند را تسریع کند، تجزیه و اکسیداسیون گلیکوژن و چربی را تقویت کند و غلظت کلسترول و فسفولیپیدهای سرم را تنظیم کند.
4. متابولیسم آب و نمک را تنظیم می کند. هورمون تیروئید می تواند باعث شود آب و نمک موجود در بافت وارد خون شده و از کلیه خارج شود. در صورت کمبود می تواند باعث احتباس آب و نمک در بافت شود. مایع بافتی حاوی مقدار زیادی موسین در شکاف بافت ظاهر می شود و باعث ایجاد موکوادم می شود.
5. ترویج جذب و استفاده از ویتامین ها، تیروکسین می تواند جذب و استفاده از اسید نیکوتین، فرآیند تبدیل کاروتن به ویتامین A و سنتز ریبوفلاوین آدنین دی نوکلئوتید را ترویج کند.
6. افزایش فعالیت آنزیم ها. تیروکسین می تواند بیش از 100 آنزیم در بدن مانند سیستم آنزیمی سیتوکروم، سیستم سوکسینات اکسیداز، آلکالین فسفاتاز و غیره را در بدن فعال کند و در متابولیسم مواد نقش داشته باشد.
7. ترویج رشد و توسعه. تیروکسین باعث رشد استخوان و سنتز پروتئین می شود و ساختار طبیعی سیستم عصبی مرکزی را حفظ می کند.
شایان ذکر است که مصرف بیش از حد ید توسط بدن انسان نیز مضر است و مصرف بیش از حد ید در رژیم غذایی روزانه نیز باعث «پرکاری تیروئید» خواهد شد. این که آیا علاوه بر رژیم غذایی معمولی، «مکمل ید» ضروری است، باید معاینه فیزیکی منظم انجام دهید، به توصیه های پزشک گوش دهید و کورکورانه «مکمل ید» نگیرید.
ید را می توان به عنوان نمک خوراکی استفاده کرد:
مردم عمدتاً ید را از آب آشامیدنی، غذا، سبزیجات و محیط اطراف به دست میآورند. در صورت کمبود ید در آب آشامیدنی، غذا و محیط اطراف، افرادی که برای مدت طولانی در آنجا زندگی می کنند به دلیل دریافت ناکافی ید دچار بیماری کمبود ید می شوند. مناطق کمبود ید تنها شامل مناطق داخلی، کوهستانی، مناطق مرتفع و شیب دار و مناطق سطح بالای آب زیرزمینی نیستند.
نتایج تمرین نشان می دهد که اجرای یدزدایی نمک اقتصادی ترین، مؤثرترین، ساده ترین و آسان ترین راه برای پیشگیری از بیماری کمبود ید در مواجهه با وسعت وسیع کمبود ید و تعداد زیادی از موارد پیشگیری و کنترل است. نمک از ضروریات زندگی مردم است. افزودن ید به نمک خوراکی میتواند ید را با سه وعده غذایی در روز تکمیل کند، که راحت است و میتواند اطمینان حاصل کند که افراد برای زندگی به اندازه کافی ید مصرف میکنند.
رنگ و طعم نمک یددار با نمک معمولی غذا یکسان است. اگرچه افراد دارای ذائقه متفاوت و مقادیر متفاوتی از نمک هستند، اما خوردن نمک یددار بی خطر است. زیرا میزان ید نمک خوراکی مشابه غذاهای دریایی معمولی است. نمک یددار باید برای مدت طولانی استفاده شود. در مناطق کمبود ید، اگر 3 تا 6 ماه متوالی از نمک یددار استفاده نشود، خطرات کمبود ید ایجاد می کند. بسیاری از غذاهای دریایی مانند کلپ، ماهی، میگو و جلبک دریایی نیز سرشار از ید هستند که می توان از آن برای مکمل ید نیز استفاده کرد.
در میان انواع اقدامات مکمل ید، نمک یددار خوراکی مقرون به صرفه ترین اقدامات پیشگیری و درمان انبوه است. اگرچه ید عنصر هوشی است، اما مصرف زیاد ید باعث بهبود سلامت و هوش انسان نمی شود، بلکه مضر است. بدن انسان هر روز به ید نیاز دارد، اما فقط به مقدار کم.
اقدامات احتیاطی برای ید:
ید چسبیده به پوست را می توان با تیوسولفات سدیم یا محلول کربنات سدیم شست.
مسمومیت با ید در کودکان بیشتر به دلیل مصرف اشتباه یا مصرف زیاد آن است. زمانی یک نفر تنتور ید را با شربت سرفه اشتباه گرفت و به کودکان داد. چند کودک بیمار به ید حساسیت دارند و دوز درمان نیز واکنش های جدی دارد. اگر کودکان 3 تا 4 میلی لیتر تنتور ید را اشتباهی مصرف کنند، ممکن است بمیرند.
کودکان به اشتباه ید را با غلظت بالا مصرف می کنند که اثر تحریکی و خوردگی قوی روی دستگاه گوارش دارد. پس از جذب، با پروتئین موجود در بافت واکنش داده و باعث مسمومیت سیستمیک می شود. کودکان پس از مصرف اشتباهی، طعم ید در دهان، سوزش و درد در دهان، مری و معده، ادم در دهان و گلو که قهوهای رنگ است و میتواند باعث ایجاد اسکار و تنگی در مری و معده شود. بهبود. کودک بیمار همچنین دارای سرگیجه، سردرد، تشنگی، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، تب و سایر علائم است. خون را می توان در مدفوع حمل کرد. کودکان مبتلا به مسمومیت شدید دارای رنگ پریده، تنگی نفس، سیانوز، لرزش اندام، تاری هوشیاری، از دست دادن جهت گیری، اختلال حسی، اختلال گفتار، حتی کما، شوک یا نفریت سمی، هماچوری، پروتئینوری و در موارد شدید، حاد هستند. نارسایی کلیه. کودکان آلرژیک می توانند باعث شوک آنافیلاکتیک شوند.
به دلیل خورندگی شدید آماده سازی ید، می تواند باعث ادم گلو و حتی خفگی شود و همچنین در موارد شدید باعث علائم روانی و کما می شود. اگر نتوان به موقع آن را نجات داد، می تواند باعث هیپوکسی شدید در مغز، آسیب به سیستم عصبی مرکزی و رشد فکری کودکان شود. بنابراین، ما باید فرآورده ید را در مکانی امن قرار دهیم و اجازه ندهیم کودکان آن را بیرویه مصرف کنند. به ویژه باید به کودکان آموزش دهیم که بیشتر از قرص گلو ید مصرف نکنند. علاوه بر این، تنتور ید باید جدا از شربت سرفه گذاشته شود و نام آن باید مشخص شود تا از اشتباه گرفتن شربت سرفه برای کودکان جلوگیری شود تا از مسمومیت جلوگیری شود. اگر مقدار زیادی از آماده سازی ید مصرف می کنید، باید فوراً آن را برای نجات و درمان به بیمارستان بفرستید که می تواند علائم را کاهش دهد.
به کودکانی که با تهیه خوراکی ید مسموم می شوند باید فوراً مقدار زیادی غذای نشاسته ای مانند سوپ برنج، پودر ریشه نیلوفر آبی، رشته فرنگی، فرنی، نان، بیسکویت و غیره داده شود و سپس باعث استفراغ شود و سپس از 1 تا 10 درصد استفاده شود. محلول نشاسته یا سوپ برنج برای شستن معده یا محلول تیوسولفات سدیم 1 درصد برای شستن معده تا زمانی که بدن مایع آبی نشود. پس از شستشوی معده، اسهال ایجاد می شود و برای محافظت از مخاط معده، سوپ برنج، سفیده تخم مرغ خام، شیر، روغن نباتی و ... به صورت خوراکی مصرف می شود. در صورت ادم شدید گلو باید اکسیژن داده شود و در صورت خفگی فوراً تنفس مصنوعی انجام شود. در عین حال به درمان علامتی نیز توجه کنید.
ساکنان مناطق بدون کمبود ید نیازی به خوردن نمک یددار ندارند. به عنوان مثال، برخی از شهرستان ها در هزه، استان شاندونگ، که دارای ید بالایی هستند، مکمل ید اجباری را لغو کرده اند. ثانیاً بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید نیازی به خوردن نمک یددار ندارند، زیرا مصرف مکمل ید باعث افزایش سنتز هورمون تیروئید و تشدید بیماری می شود. سوم، بیماران مبتلا به تیروئیدیت (بیماری هاشیموتو) نباید نمک یددار بخورند، زیرا مکمل ید علائم التهابی را تشدید می کند. چهارم، بیماران مبتلا به تومورهای تیروئید. ارتباط بین سرطان تیروئید و سطح تغذیه ید در تحقیقات پزشکی مشخص نیست. بنابراین بیماران مبتلا به سرطان تیروئید باید در مصرف یا عدم مصرف نمک یددار احتیاط بیشتری داشته باشند و توصیه های پزشک را همراه با شرایط خود رعایت کنند. پنجم، بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید. همچنین این که آیا چنین افرادی به مکمل ید نیاز دارند یا خیر بحث برانگیز است، زیرا عوامل بیماریزای این بیماری متنوع است و قابل تعمیم نیست. ششم، بیماران مبتلا به سایر بیماری های تیروئید باید تحت نظر پزشکان در ترکیب با وضعیت خود و وضعیت تغذیه ید خود انتخاب کنند. هفتم، زنان باردار و زنان شیرده مبتلا به بیماری های تیروئیدی باید به توصیه های پزشک عمل کنند یا روش مکمل ید را برای شیرخواران شیرده به طور جداگانه با توجه به شرایط فردی خود مصرف کنند.