پپتید بذر کتان

1. «سه اوج» را کاهش دهید:
عملکرد فوق‌العاده‌ای در تنظیم چربی خون، فشار خون و قند خون دارد و می‌تواند به عنوان یک ابزار تغذیه‌ای برای جمعیت «سه‌بالا» در نظر گرفته شود.
کاهش چربی خون: می تواند جذب کلسترول را مهار کند. بدن انسان برای کمک به هضم و جذب کلسترول به اسیدهای صفراوی نیاز دارد و پپتیدهای سویا (شبیه بذر کتان) ترشح اثنی عشر را در طول هضم تحریک می کنند و باعث انقباض قابل توجه کیسه صفرا می شوند، اسیدی شدن صفرا را بهبود می بخشند، جذب کلسترول را مختل می کنند و اجازه می دهند که کلسترول با دوغذا در آزمایش دفع شود. و استفاده از کلسترول توسط روده بزرگ، در نتیجه رسیدن به هدف کاهش کلسترول.

در عین حال می تواند متابولیسم LDL (کلسترول بد) در کبد را تسریع کند، آن را به صفرا تبدیل کرده و از بدن دفع کند، لیپیدها و ویسکوزیته خون را کاهش دهد و سطح HDL (کلسترول خوب) را افزایش دهد.

کاهش فشار خون: می تواند فعالیت آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE) را مهار کند. ACE موجود در رگ های خونی می تواند آنژیوتانسین I را به آنژیوتانسین II تبدیل کند که باعث انقباض عروق محیطی و افزایش فشار خون می شود. پس از مهار فعالیت ACE با الیگوپپتیدها، می تواند از انقباض عروق جلوگیری کرده و به اثر کاهش فشار خون دست یابد. شایان ذکر است که اثر کاهش فشار خون بر فشار خون طبیعی ندارد، بنابراین تأثیر قابل توجهی بر روی بیماران در معرض خطر بیماری های قلبی عروقی دارد و برای افراد عادی بی ضرر است و آن را ایمن و قابل اعتماد می کند.

هیپوگلیسمی: الیگوپپتیدها می توانند ترشح انسولین را افزایش دهند، قند خون را در بدن انسان تنظیم کنند و علائم دیابت را بهبود بخشند. می‌تواند سلول‌های بتای پانکراس را ترمیم کند، ترشح انسولین طبیعی را تقویت کند و گردش طبیعی قند و متابولیسم چربی را بازگرداند. همچنین می‌تواند گیرنده‌های خفته را فعال کند و به انسولین اجازه دهد تا به طور معمول به گیرنده‌ها متصل شود و حساسیت بافت‌های انسانی به انسولین را افزایش دهد. عمل بالینی ثابت کرده است که الیگوپپتیدها تأثیر بسیار مهمی بر بیماران دیابتی دارند و حتی ضرب المثلی وجود دارد که "مصرف آنها برای مدت زمان طولانی می تواند نگرانی انسولین را از بین ببرد".

علاوه بر این، الیگوپپتیدها اثر مهاری آهسته ای بر آلفا گلوکوزیداز دارند و به مدیریت گلوکز خون کمک بیشتری می کنند.

2. تقویت ایمنی:
تنظیم ایمنی یکی از شناخته شده ترین فواید است. الیگوپپتیدها می‌توانند تکثیر لنفوسیت‌ها را در بدن تحریک کنند، فاگوسیتوز ماکروفاژها را تقویت کنند و فعالیت سلول‌های NK (بیوپلست‌های قاتل طبیعی) را بهبود بخشند، بنابراین توانایی بدن برای مقاومت در برابر عفونت‌های پاتوژن خارجی را بهبود می‌بخشند و میزان بروز را کاهش می‌دهند.
از نظر مکانیکی، الیگوپپتیدها با تحریک تولید سیتوکین ها در بدن، ایمنی را تقویت می کنند. عملکرد عمیق تر این است که پپتیدها می توانند بازسازی تیموس را تحریک کنند.

تیموس مهم ترین اندام برای ساخت سیستم ایمنی است که مسئول تولید و ارتقای بلوغ بیوپلاست های T و لنفوسیت ها است. تیموس در سن 12 سالگی شروع به آتروفی شدن می کند، در 40 سالگی به اندازه یک کشمش کوچک می شود و در 60 سالگی به طور کامل ناپدید می شود. الیگوپپتیدها می توانند تیموس آتروفی شده را به اندازه اصلی خود بازگردانند، در حالی که به بدن اجازه می دهند بیوپلاست T بیشتر، آنتی بادی های جدید، گلبول های قرمز و سفید خون برای مقاومت در برابر بیماری ها و سرطان تولید کند.

الیگوپپتیدها همچنین می‌توانند مستقیماً وارد بیوپلاست‌ها شوند، با غشای بیوپلاستی ترکیب شوند و از تهاجم باکتری‌ها و ویروس‌ها جلوگیری کنند. بهبود همزمان نفوذپذیری غشاهای متابولیک میانی (مخاط دستگاه گوارش، دیواره مویرگی، آلوئول، مننژ، دیواره گلبول قرمز، غشای پایه گلومرولی)، جذب موثر مواد مغذی و دفاع در برابر تهاجم پاتوژن.

3. خواص آنتی اکسیدانی و ضد خستگی
آنتی اکسیدان: اسیدهای آمینه موجود در الیگوپپتیدهای بذر کتان می توانند تولید رادیکال های آزاد را مهار کنند، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز را در بدن افزایش دهند، پراکسیداسیون لیپیدی را مهار کنند، رادیکال های هیدروکسیل را از بین ببرند و به کاهش اکسیداسیون بافت ها و حفظ سلامت کلی کمک کنند. این ویژگی به آن اهمیت عملی در به تاخیر انداختن پیری می دهد.
ضد خستگی:پپتید بذر کتانمی تواند به طور مستقیم بیوپلاست های اسکلتی آسیب دیده را در حین ورزش ترمیم کند و قوام ساختار و عملکرد بیوپلاست عضله اسکلتی را حفظ کند.

افزایش همزمان ترشح تستوسترون، ترویج سنتز پروتئومیکس و کاهش سطوح نیتروژن اوره خون (BUN) پس از تمرین برای کاهش خستگی پس از ورزش مفید است. با توجه به بازخورد کاربران، پس از سه ماه استفاده مداوم، "این احساس اغراق آمیز و تحریک کننده انرژی نیست، بلکه یک احساس سبک و پر انرژی از درون به بیرون است.
الیگوپپتیدها همچنین می توانند سنتز و آزادسازی انتقال دهنده های عصبی را در مغز تقویت کنند که می تواند به کاهش اضطراب و افسردگی و بهبود کیفیت خواب کمک کند. این می تواند ترشح پیش ساز ملاتونین را تقویت کند که تأثیر خوبی بر بی خوابی دارد و به افراد اجازه می دهد وارد خواب عمیق شوند و در طول روز پرانرژی باشند.

4. رشد عضلات و کاهش وزن شکل دادن
عضله سازی: الیگوپپتیدها می توانند جذب آمینو اسیدها را توسط بیوپلاست های ماهیچه ای تقویت کنند، سنتز DNA و RNA را تقویت کنند، جذب پروتئومیک های خارج سلولی را افزایش دهند و ذخیره قندها و عناصر نیتروژن را افزایش دهند. نتیجه نهایی این است که رشد بیوپلاست های عضلانی، افزایش اندازه سلول، افزایش قدرت عضلانی و توانایی ورزش را افزایش دهد. کارآزمایی بالینی دکتر رودمن نشان داد که پس از شش ماه استفاده، گوشت بدون چربی در 12 فرد مسن 8.8 درصد افزایش یافت.
همچنین می تواند فعالیت پروتئومیک های غشای بافت چربی قهوه ای را افزایش دهد، تجزیه چربی را تقویت کند، نرخ تبدیل نوراپی نفرین را افزایش دهد، مهار لیپاز را کاهش دهد و در نتیجه تجزیه چربی را تقویت کند.

کاهش موثر درصد چربی بیش از حد بدن در بدن، در حالی که وزن عضلانی را بدون تغییر حفظ می کند و به هدف کاهش وزن سالم دست می یابد. اکثر چربی های کاهش یافته در شکم، باسن و قسمت داخلی بازو قرار دارند که سرسخت ترین مناطق تجمع چربی هستند.
مکانیسم کاهش وزن نیز شامل موارد زیر است: اولاً، تقویت چربی سوزی در بدن و تبدیل آن به انرژی مورد نیاز بدن. ثانیاً، پپتیدها به گیرنده‌های سلول‌های چربی متصل می‌شوند و تحت یک سری واکنش‌های آنزیمی قرار می‌گیرند که منجر به متابولیسم سلول‌های چربی (یعنی لیپولیز) می‌شود. ثالثاً، پپتیدها دارای اثر متضاد بر انسولین هستند و از تجمع چربی در بدن جلوگیری می کنند.

5. استخوان ها و مفاصل
الیگوپپتیدها می توانند تولید تعداد زیادی استئوبلاست را تقویت کنند، استئوکلاست ها را مهار کنند، تراکم استخوان را افزایش دهند و از پوکی استخوان جلوگیری کنند. این می تواند به طور موثر رشد استخوان های جدید را تقویت کند، جذب و استفاده از کلسیم توسط استخوان ها را افزایش دهد، در نتیجه تراکم استخوان را افزایش دهد، از شکستگی ها جلوگیری کند و به طور موثر ناراحتی های مختلف مفصل را بهبود بخشد.

الیگوپپتیدها بر بیماری های رایج در سالمندان مانند ضعف گردن، شانه، کمر و ساق پا، نکروز سر استخوان ران، آرتریت و کمبود کلسیم اثر تنظیمی دارند.

6. دستگاه گوارش
الیگوپپتیدها وزن مولکولی نسبتا کمی دارند و می‌توانند مستقیماً توسط سلول‌های دیواره دستگاه گوارش بدون هضم جذب شوند، عملکرد دستگاه گوارش را فعال کنند، ترشح آنزیم‌های گوارشی را تقویت کنند، اشتها را افزایش دهند و بیماری‌های مزمن دستگاه گوارش را تنظیم کنند. سرعت هضم و جذب 20 برابر پروتئومیک های عمومی و 3 برابر کربوهیدرات ها است که به ویژه برای افراد مبتلا به سوء هاضمه پروتئومیکس مناسب است.

الیگوپپتیدها بر بیماری های رایج در سالمندان مانند ضعف گردن، شانه، کمر و ساق پا، نکروز سر استخوان ران، آرتریت و کمبود کلسیم اثر تنظیمی دارند.

7. دستگاه گوارش
الیگوپپتیدها وزن مولکولی نسبتاً کمی دارند و می‌توانند مستقیماً توسط بیوپلاست‌های دیواره دستگاه گوارش بدون هضم جذب شوند، عملکرد دستگاه گوارش را فعال کنند، ترشح آنزیم‌های گوارشی را تقویت کنند، اشتها را افزایش دهند و بیماری‌های مزمن دستگاه گوارش را تنظیم کنند. سرعت هضم و جذب 20 برابر پروتئومیک های عمومی و 3 برابر کربوهیدرات ها است که به ویژه برای افراد مبتلا به سوء هاضمه پروتئومیکس مناسب است.

مانند افراد- میانسال و مسن، بیماران بهبودی پس از عمل، بیماران سرطانی و شیمی درمانی و کسانی که از سلامت دستگاه گوارش ضعیفی برخوردارند.