Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. یکی از با تجربه ترین تولید کنندگان و تامین کنندگان پودر کاربیدوپا cas 38821-49-7 در چین است. به عمده فروشی عمده پودر کاربیدوپا با کیفیت بالا cas 38821-49-7 برای فروش در اینجا از کارخانه ما خوش آمدید. خدمات خوب و قیمت مناسب در دسترس است.
پودر کاربیدوپا، همچنین به عنوان کاربیدوپا یا L- - هیدرازینو - - متیل - - (3،4-دی هیدروکسی فنیل) پروپیونیک اسید مونوهیدرات شناخته می شود. ظاهر یک پودر کریستالی سفید یا سفید است که کمی در آب محلول است و به راحتی در دی متیل سولفوکسید (DMSO) و متانول حل می شود. باید در دماهای پایین (مانند -20 درجه ) نگهداری شود تا از محیط های نور و مرطوب جلوگیری شود. عمدتاً به عنوان مهارکننده آمینو اسید دکربوکسیلاز معطر استفاده می شود، اغلب با لوودوپا (L{13}}DOPA) برای درمان بیماری پارکینسون و اختلالات حرکتی مرتبط با آن ترکیب می شود. کابیدوپا L{14}آمینو اسید دکربوکسیلاز معطر (DDC) را مهار می‌کند و از تبدیل لوودوپا به دوپامین در بافت‌های محیطی مانند کبد و روده جلوگیری می‌کند و در نتیجه عوارض جانبی محیطی مانند تهوع، استفراغ و آریتمی را کاهش می‌دهد. لوودوپا بیشتری را برای ورود به سیستم عصبی مرکزی از طریق سد خونی مغزی و تبدیل به دوپامین فعال کنید، و به طور موثر علائم بیماری پارکینسون مانند لرزش، سفتی ماهیچه‌ها و برادی‌کینزی را کاهش می‌دهد وقتی کاربیدوپا در ترکیب با لوودوپا استفاده می‌شود، می‌تواند دوز لوودوپا را کاهش دهد، (از 1.5 دقیقه دوز آن را تا 1.5 دقیقه کاهش می‌دهد). پدیده» و عوارض حرکتی مانند دیسکینزی.
|
|
|
کاربرد اصلی ازپودر کاربیدوپابر درمان بیماری پارکینسون و اختلالات حرکتی مرتبط تمرکز دارد. با مهار فعالیت دکربوکسیلاز محیطی و بهینه سازی کارایی استفاده از مغز لوودوپا، به یک داروی کمکی ضروری در درمان بیماری پارکینسون تبدیل شده است.
کاربرد اصلی کاربیدوپا در ترکیب با لوودوپا برای درمان بیماری پارکینسون (PD) و اختلالات حرکتی مرتبط است. بیماری پارکینسون یک بیماری تخریب‌کننده عصبی است که با تخریب نورون‌های دوپامینرژیک در جسم سیاه مشخص می‌شود. بیماران علائم معمولی مانند لرزش، سفتی عضلانی و برادی‌کینزی را به دلیل کاهش قابل توجه سطح دوپامین در مغز تجربه می‌کنند. لوودوپا به‌عنوان پیش‌ساز دوپامین، می‌تواند به سد خونی-مغزی نفوذ کرده و وارد سیستم عصبی مرکزی شود، جایی که برای تکمیل کمبود به دوپامین تبدیل می‌شود. با این حال، لوودوپا به راحتی توسط اسید آمینه دکربوکسیلاز معطر (AADC) در بافت‌های محیطی به دوپامین متابولیزه می‌شود که منجر به کاهش دوز مؤثر وارد شده به مغز و ایجاد عوارض جانبی محیطی مانند تهوع، استفراغ و افت فشار خون می‌شود.
کاربیدوپا، به عنوان یک مهارکننده AADC نوع محیطی، به طور غیر قابل برگشتی به AADC محیطی متصل می شود تا متابولیسم لوودوپا در محیط را مسدود کند و اجازه می دهد لوودوپا بیشتری وارد سیستم عصبی مرکزی شود و به دوپامین تبدیل شود. این مکانیسم به طور قابل توجهی میزان استفاده از لوودوپا در مغز را بهبود می بخشد و عوارض جانبی محیطی را کاهش می دهد و به مبنای نظری برای "درمان ترکیبی لوودوپا کاربیدوپا" در درمان بیماری پارکینسون تبدیل می شود.
مکانیسم اثر: بهینه سازی متابولیسم دارو و بهبود کارایی درمان
مکانیسم اثر کاربیدوپا را می توان در سه نکته زیر خلاصه کرد:
مهار دکربوکسیلاز محیطی: کاربیدوپا ساختار مولکولی مشابهی با لوودوپا دارد و می تواند به صورت رقابتی به محل فعال AADC محیطی متصل شود و از تبدیل لوودوپا به دوپامین جلوگیری کند. به دلیل ناتوانی کاربیدوپا در نفوذ به سد خونی-مغزی، اثر مهاری آن محدود به بافت‌های محیطی است و بر متابولیسم لوودوپا در سیستم عصبی مرکزی تأثیری نمی‌گذارد.
کاهش عوارض جانبی محیطی: دوپامین تولید شده توسط متابولیسم محیطی لوودوپا می تواند گیرنده های دوپامین را در دستگاه گوارش تحریک کرده و باعث تهوع و استفراغ شود. فعال کردن همزمان گیرنده های دوپامین در رگ های خونی منجر به افت فشار خون می شود. کابیدوپا با کاهش تولید دوپامین محیطی به طور قابل توجهی بروز این عوارض جانبی را کاهش داد.
افزایش غلظت لوودوپا در مغز: مطالعات بالینی نشان داده است که استفاده ترکیبی از کاربیدوپا می تواند دوز لوودوپا را که وارد مغز می شود حدود 5 تا 10 برابر افزایش دهد و در نتیجه به طور موثرتری علائم بیماری پارکینسون را کاهش داده و نیاز به دوز روزانه لوودوپا را کاهش دهد.
نشانه های کاربیدوپا به بیماری پارکینسون اولیه محدود نمی شود، بلکه شامل سندرم های پارکینسون ثانویه زیر نیز می شود:
سندرم پارکینسون عروقی: علائم مشابه پارکینسون ناشی از بیماری عروق مغزی (مانند انفارکتوس متعدد مغزی) و ترکیب کاربیدوپا و لوودوپا می‌تواند علائمی مانند برادی‌کینزی و سفتی عضلات را بهبود بخشد.
سندرم پارکینسون ناشی از دارو: علائم مشابه پارکینسون ناشی از استفاده طولانی مدت از داروهای ضد روان پریشی (مانند هالوپریدول)، مسدودکننده های گیرنده دوپامین (مانند متوکلوپرامید) یا مسدود کننده های کانال کلسیم (مانند فلوناریزین) می تواند تا حدی با استفاده از پاتوژن بوتوژن پاتوژن، دارو بودوپا و پاتوژن را کاهش دهد. به تدریج قطع شود.
سندرم پارکینسون سمی: آسیب گانگلیون های پایه ناشی از مسمومیت با مونوکسید کربن یا مسمومیت با منگنز. کابیدوپا همراه با لوودوپا می تواند عملکرد حرکتی را بهبود بخشد، اما اثربخشی بسته به درجه مسمومیت متفاوت است.
سندرم سوپرپوزیشن پارکینسون: مانند آتروفی سیستم چندگانه (MSA)، فلج فوق هسته‌ای پیشرونده (PSP) و غیره. کابیدوپا همراه با لوودوپا اثرات کوتاه‌مدت بهبود علائم در برخی بیماران دارد، اما اثربخشی طولانی مدت محدود است.
روش های نوآورانه تجویز: از خوراکی تا استنشاقی، رفع نیازهای مختلف
کاربیدوپا سنتی عمدتاً به صورت خوراکی تجویز می شود و به عنوان ترکیبی با لوودوپا فرموله می شود. در سال‌های اخیر، پودر ترکیبی لوودوپا استنشاقی کاربیدوپا در پاسخ به علائم ناگهانی بیماری پارکینسون در مرحله خارج از مرحله (دوره کاهش اثربخشی دارو) تولید و برای بازاریابی تأیید شده است.
تجویز خوراکی: مناسب برای-درمان نگهدارنده طولانی مدت، فرمولاسیون‌های رهش پایدار می‌توانند زمان اثر دارو را طولانی‌تر کرده و "پدیده پایان دوز" را کاهش دهند (اثربخشی دارو قبل از تجویز بعدی کاهش می‌یابد).
تجویز استنشاقی: در پاسخ به تسکین سریع علائم "غیرقاعدگی"، پودر لوودوپا کاربیدوپا استنشاقی از طریق ریه ها جذب می شود و متابولیسم گوارشی را دور می زند و اجازه می دهد لوودوپا در عرض 10 دقیقه به حداکثر غلظت خون برسد و زمان شروع را به طور قابل توجهی کوتاه می کند (تزریق خوراکی سنتی 30 تا 60 دقیقه طول می کشد).
سایر روش های تجویز: فرمولاسیون های جدید مانند چسب های ترانس درمال و اسپری های بینی تحت مطالعه با هدف بهبود بیشتر فراهمی زیستی دارو، کاهش دفعات تجویز و افزایش انطباق با بیمار انجام می شود.
پیشرفت تحقیق: از داروهای کمکی تا اهداف درمانی بالقوه
علاوه بر درمان بیماری پارکینسون،پودر کاربیدوپاپتانسیل تحقیقاتی را در زمینه های زیر نشان داده است:
تنظیم متابولیسم 5-هیدروکسی تریپتوفان (5-HTP).
کاربیدوپا می تواند واکنش دکربوکسیلاسیون 5-HTP در محیط را مهار کند، تولید سروتونین را کاهش دهد و در نتیجه عوارض جانبی گوارشی (مانند حالت تهوع) ناشی از 5-HTP را کاهش دهد. ترکیب 5-HTP و کاربیدوپا برای درمان افسردگی، فیبرومیالژیا و غیره استفاده می شود، اما در مورد خطر ابتلا به سندرم سروتونین باید احتیاط کرد.
تنظیم گیرنده هیدروکربن معطر (AhR).
کاربیدوپا، به عنوان یک تعدیل کننده انتخابی AhR، ممکن است با تنظیم مسیر سیگنالینگ AhR، بر التهاب عصبی، استرس اکسیداتیو و سایر فرآیندها تأثیر بگذارد و استراتژی‌های درمانی جدیدی برای بیماری پارکینسون و سایر بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی ارائه دهد.
ژن درمانی کمک کرد
در کارآزمایی‌های بالینی ژن‌درمانی بیماری پارکینسون، کاربیدوپا برای کاهش تولید دوپامین محیطی، جلوگیری از بیان غیر اختصاصی ناقل‌های ژن‌درمانی در بافت‌های محیطی و بهبود ایمنی درمان استفاده شد.
اقدامات احتیاطی در کاربرد بالینی
موارد منع مصرف
برای افرادی که به کاربیدوپا یا لوودوپا حساسیت دارند، بیماران مبتلا به گلوکوم با زاویه باریک و کسانی که سابقه بیماری روانی شدید دارند، منع مصرف دارد.
مدیریت عوارض جانبی
عوارض جانبی شایع شامل اختلالات حرکتی (مانند دیسکینزی)، حالت تهوع، بی خوابی، توهم و غیره است. دوز باید بر اساس پاسخ بیمار تنظیم شود یا از ترکیبی از آگونیست های گیرنده دوپامین، مهارکننده های MAO- و غیره استفاده شود.
تداخلات دارویی
کاربیدوپا می‌تواند اثر ضد فشار خون مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) را افزایش دهد و باید از مصرف ترکیبی آن اجتناب کرد. استفاده ترکیبی با ویتامین B6 (پیریدوکسین) می تواند اثربخشی لوودوپا را تضعیف کند، زیرا ویتامین B6 می تواند باعث دکربوکسیلاسیون لوودوپا محیطی شود.
چالش های طولانی مدت درمان
استفاده طولانی مدت از کاربیدوپا لوودوپا ممکن است منجر به کاهش اثربخشی (مانند "پدیده پایان دوز" و "پدیده{{0}روشن")، عوارض حرکتی (مانند دیسکینزی) و علائم غیرحرکتی (مانند اختلالات شناختی و علائم روانپزشکی) شود که نیاز به ارزیابی منظم برنامه های درمانی دارد.
واکنش نامطلوب
پودر کاربیدوپابه عنوان یک داروی کمکی کلیدی در درمان بیماری پارکینسون، دارای واکنش‌های نامطلوب شامل سیستم‌های متعدد، از معمول تا شدید، و از کوتاه‌مدت تا بلندمدت- است.
عوارض جانبی شایع: عمدتاً علائم گوارشی و عصبی
واکنش های گوارشی
تهوع و استفراغ: کاربیدوپا متابولیسم لوودوپا محیطی را مهار می کند و تولید دوپامین را در بافت های محیطی کاهش می دهد، اما برخی از بیماران ممکن است به دلیل تحریک گیرنده های دوپامین دستگاه گوارش همچنان تهوع و استفراغ را تجربه کنند. تحقیقات نشان می دهد که حدود 30 تا 50 درصد از بیماران پارکینسون چنین علائمی را در هنگام استفاده اولیه از کاربیدوپا لوودوپا تجربه می کنند که معمولاً با مصرف طولانی مدت دارو به تدریج کاهش می یابد.
خشکی دهان و یبوست: تحریک گیرنده دوپامین ممکن است ترشح بزاق را کاهش داده و منجر به خشکی دهان شود. در همین حال، کندی حرکت دستگاه گوارش ممکن است منجر به یبوست، به ویژه در بیماران مسن شود.
ناراحتی شکمی: برخی از بیماران درد فوقانی شکم، نفخ یا سوء هاضمه را گزارش می کنند که ممکن است به تحریک مستقیم مخاط دستگاه گوارش توسط دارو مرتبط باشد.
علائم عصبی
اختلالات حرکتی (دیسکینزی): استفاده طولانی مدت از کاربیدوپا لوودوپا ممکن است منجر به حرکات غیرارادی مانند رقص، اختلالات تون عضلانی یا بدتر شدن لرزش شود. تحقیقات نشان می دهد که حدود 40 درصد از بیماران پس از 5 سال مصرف دارو دچار دیسکینزی می شوند که مربوط به دوز لوودوپا، مدت زمان مصرف دارو و پیشرفت بیماری است.
سرگیجه و سرگیجه: فشار خون پایین (به ویژه افت فشار خون ارتواستاتیک) یا اثرات غیرمستقیم دارو بر روی سیستم دهلیزی ممکن است منجر به سرگیجه، به ویژه در بیماران مسن یا در طول دوره های تنظیم دوز شود.
اختلالات خواب: از جمله بی خوابی، رویا دیدن بیش از حد، یا خواب آلودگی در طول روز (مانند "حملات خواب")، ممکن است به تحریک مداوم گیرنده های دوپامین توسط داروها مرتبط باشد.
علائم روانپزشکی
اضطراب و افسردگی: برخی از بیماران ممکن است خلق و خوی ضعیف، اضطراب یا کاهش علاقه را تجربه کنند که ممکن است به خود بیماری یا تأثیر دارو بر سیستم عصبی مرکزی مربوط باشد.
توهمات و توهمات: حدود 10% -20% بیماران توهمات بینایی یا شنوایی، حتی هذیان را هنگام استفاده از لوودوپا کاربیدوپا با دوز بالا تجربه می‌کنند، که باید از اختلال شناختی ناشی از پیشرفت بیماری متمایز شود.
تگ های محبوب: پودر کاربیدوپا 38821-49-7، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش