قرص Pinealon

پس از سکته مغزی (شامل سکته مغزی ایسکمیک و هموراژیک)، آبشاری از ایسکمی و هیپوکسی در بافت مغز رخ می دهد: افزایش استرس اکسیداتیو در نورون های نیم سایه ایسکمیک، تجمع گسترده گونه های فعال اکسیژن (ROS)، فروپاشی عملکرد میتوکندری، سمیت و ترشح عوامل تحریک کننده اسیدی، آزاد شدن عوامل تحریکی. در نهایت منجر به آپوپتوز و نکروز عصبی می شود که منجر به نقایص عصبی مانند اختلالات حرکتی، شناختی و گفتاری می شود.

مطالعات پیش بالینیدر یک مدل موش سکته مغزی ایسکمیک، مداخله با Pinealon (10 میکروگرم بر کیلوگرم، یک بار در روز به مدت 7 روز متوالی) امتیاز عملکرد حرکتی اندام موش (امتیاز Bederson) را بیش از 40 درصد در مقایسه با گروه کنترل افزایش داد، تاخیر فرار در آزمون ماز آبی موریس را تا 35 درصد کوتاه کرد و به طور قابل توجهی بهبود حافظه را افزایش داد. در همین حال، بخش‌های پاتولوژیک بافت مغز افزایش 50 درصدی در تعداد نورون‌های زنده‌مانده در نیم سایه ایسکمیک، افزایش تراکم سیناپسی و کاهش هیپرپلازی اسکار گلیال را نشان داد.

نارسایی مزمن گردش خون مغزی (CCCI) به هیپوکسی مداوم سلول های مغزی و اختلالات متابولیکی ناشی از تصلب شرایین مغزی و پرفیوژن مغزی ناکافی اشاره دارد. ویژگی های اصلی پاتولوژیک آن شامل استرس هیپوکسیک مزمن، کاهش انرژی در سلول های مغز، استرس اکسیداتیو انباشته، و کاهش پیشرونده در عملکرد عصبی است.

القای بیان ژن‌های تطبیقی{0}}هیپوکسی برای بهبود بقای سلولی در شرایط هیپوکسی

قرص Pinealonمی‌تواند مسیرهای مرتبط با هیپوکسی-عامل القایی-1 (HIF-1) را از طریق تنظیم اپی ژنتیکی فعال کند، و بیان ژن‌های سازگار با هیپوکسی مانند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و ناقل گلوکز 1 (GLUT-1) را تقویت کند. از یک طرف، VEGF باعث افزایش نئوواسکولاریزاسیون ریز عروقی مغز، بهبود میکروسیرکولاسیون و افزایش خون و اکسیژن رسانی به نواحی ایسکمیک می شود.

بهینه سازی متابولیسم انرژی میتوکندری برای حفظ عملکرد سلول در شرایط هیپوکسی

در طول ایسکمی مزمن، فسفوریلاسیون اکسیداتیو در میتوکندری سلول های مغز مسدود می شود که منجر به تولید ناکافی ATP و کاهش عصبی می شود. Pinealon به طور مستقیم بر روی میتوکندری عمل می کند، فعالیت مجتمع های زنجیره تنفسی میتوکندری را افزایش می دهد، کارایی سنتز ATP را بهبود می بخشد، تولید ROS میتوکندری را کاهش می دهد و تامین انرژی و استرس اکسیداتیو را متعادل می کند.

آزمایشات روی حیوانات: در یک مدل موش هیپوپرفیوژن مزمن مغزی، تجویز خوراکیقرص Pinealon(100 نانوگرم بر کیلوگرم برای 4 هفته متوالی) جریان خون مغزی را 25٪ تا 30٪ افزایش داد، به طور قابل توجهی فعالیت SOD و گلوتاتیون پراکسیداز را در بافت مغز افزایش داد و محتوای مالون دی آلدئید (یک نشانگر آسیب اکسیداتیو) را تا 40٪ کاهش داد. تست ماز Y{6} بهبود قابل توجهی را در حافظه کاری و شناخت فضایی در موش‌ها، همراه با تسکین علائمی مانند سرگیجه و بی‌حالی نشان داد.

عنصر اصلی محصول، تری پپتید EDR (Glu-Asp-Arg)، از تحقیقات طولانی مدت توسط تیم پروفسور ولادیمیر خاوینسون در موسسه تنظیم زیستی و پیری سن پترزبورگ، روسیه، نشات می‌گیرد. در دهه 1980، تیم خاوینسون نظریه "تنظیم زیستی کوتاه پپتیدی" را ارائه کرد، که معتقد بود پپتیدهای کوتاه متشکل از 3 تا 5 اسید آمینه می توانند به سد خونی مغزی نفوذ کنند، بیان ژن را تنظیم کنند، و پیری و آسیب عصبی را معکوس کنند.

در سال 1992، با ترکیب نیازهای سه گانه متابولیسم انتقال دهنده های عصبی، تامین انرژی و تنظیم عروق، تیم ترکیب اسیدهای آمینه را غربال کرد: اسید گلوتامیک سیناپس های عصبی را تنظیم می کند، اسید آسپارتیک در متابولیسم انرژی شرکت می کند و آرژنین جریان خون مغزی را تقویت می کند. از طریق شبیه سازی مولکولی ودر شرایط آزمایشگاهیدر آزمایش‌ها، توالی تری پپتیدی Glu-Asp-Arg به عنوان ساختار بهینه شناسایی شد و Pinealon نامگذاری شد.

پس از بلوغ فرآیند سنتز، تیم به تحقیق و توسعه فرمول‌های قرص، بهینه‌سازی جذب و پایداری دهانی روی آورد: یک فرمول میکرودوز دقیق و فناوری پوشش روده برای بهبود فراهمی زیستی خوراکی و کاهش تحریکات گوارشی اتخاذ شد.

از سال 2001، مکانیسم های محافظت کننده عصبی محصول به تدریج مشخص شده است، از جمله اثرات آنتی اکسیدانی، ضد{1}}ضد آپوپتوز، ترمیم کننده عصبی{2}}و سازگاری{3}}القاکننده هیپوکسی. آزمایش‌های متعددی توسط مؤسسات تحقیقاتی جهانی برای تأیید اثربخشی و ایمنی آن در بیماری‌های عروق مغزی انجام شده است.