جزء اصلی ازپودر اپی نفرینL(-)-اپی نفرین است، همچنین به عنوان آدرنالین شناخته می شود، که نام شیمیایی آن 1-(3،4-دی هیدروکسی فنیل)-2-متیلامینو اتانول است. به کلاس ترکیبات کاتکول آمین تعلق دارد که از بستگان نزدیک انتقال دهنده های عصبی و هورمون های مهم مانند اپی نفرین و نوراپی نفرین هستند. فرمول مولکولی آن C9H13NO3 و وزن مولکولی آن 183.21 گرم بر مول است. اپی نفرین شامل دو مرکز کایرال است، بنابراین چهار انانتیومر ممکن وجود دارد. در میان آنها، دی-اپی نفرین و ال-اپی نفرین دو مورد از رایج ترین آنها هستند. هورمونی است که از غده فوق کلیوی ترشح می شود. این یک انتقال دهنده عصبی است که متابولیسم انرژی، ضربان قلب و عملکرد ریه و هورمونی است که پاسخ استرس را تقویت می کند.
لینک پخش کننده اپی نفرین به شرح زیر است:
اپی نفرین یک هورمون و انتقال دهنده عصبی و همچنین یک دارو است. عملکردهای آدرنالین شامل موارد زیر است:
1. آسم برونش و واکنش های آلرژیک
اپی نفرین باعث گشاد شدن برونش ها و تسکین علائم آسم می شود. به همین دلیل، اپی نفرین اغلب به عنوان درمانی برای حملات حاد آسم استفاده می شود. علاوه بر این، اپی نفرین همچنین می تواند در واکنش های آلرژیک برای مبارزه با واکنش های آلرژیک شدید نقش داشته باشد.
2. احیای قلبی:
در مورد ایست قلبی، اپی نفرین می تواند به عنوان داروی CPR استفاده شود. اپی نفرین انقباض قلب و ضربان قلب را افزایش می دهد و در نتیجه حجم خون قلبی را افزایش می دهد و باعث احیای قلبی می شود.
3-افزایش فشار خون:
از آنجایی که اپی نفرین رگ های خونی را منقبض می کند، آنها را باریک می کند و فشار خون را افزایش می دهد، اپی نفرین می تواند به عنوان دارو در شرایطی که نیاز به افزایش فشار خون است استفاده شود. این حالت استفاده در شرایط بدخیم و بحرانی بسیار موثر است.
4. کاهش خونریزی موضعی:
به عنوان یک تنگ کننده عروق، اپی نفرین می تواند برای کاهش خونریزی موضعی استفاده شود. به عنوان مثال، اگر فردی خونریزی شدید داشته باشد، اپی نفرین می تواند با فشار دادن رگ های خونی برای کنترل خونریزی غیر طبیعی، خونریزی را کاهش دهد.
5- تسکین درد:
در بی حسی موضعی، اپی نفرین می تواند به عنوان یک داروی کمکی برای افزایش بیداری و باریک شدن رگ های خونی، در نتیجه کاهش درد و طولانی شدن مدت بی حسی موضعی استفاده شود.
6. کاهش فشار چشم:
اپی نفرین می تواند بافت عنبیه را کوچک کند، در نتیجه جریان مایع در چشم را کاهش داده و فشار داخل چشم را کاهش می دهد، بنابراین، اپی نفرین می تواند به عنوان دارویی برای درمان آب مروارید (CATARACT) نیز استفاده شود.
7. سایر موارد مصرف آدرنالین:
در برخی رژیمها، اپی نفرین برای درمان هیپوگلیسمی، ضربان قلب نامنظم و تولید کم اپی نفرین و سایر موارد استفاده میشود.
اپی نفرین به عنوان یک ماده فعال بیولوژیکی مهم، دارای ویژگی های واکنشی متنوعی است و خواص اصلی واکنش پذیری آن شامل واکنش شیمیایی، واکنش ردوکس و واکنش اسید-باز است. در ادامه خواص اصلی واکنش آن را یکی یکی معرفی می کنیم.
1. واکنش شیمیایی
واکنش شیمیایی معمولاً به سه جنبه اشاره دارد: اصل واکنش شیمیایی، سینتیک واکنش شیمیایی و تعادل واکنش شیمیایی. اپی نفرین می تواند واکنش های مختلفی را از طریق تغییرات شیمیایی ایجاد کند. ویژگی های اصلی به شرح زیر است:
(1) واکنش هیدرولیز:
اپی نفرین تحت واکنش هیدرولیز در آب قرار می گیرد تا محصولات واسطه ای مانند اسید آدرنالین (اپی نفرین-اسید) و استر آدرنالین (اپی نفرین-استر) را تشکیل دهد. مکانیسم اصلی این واکنش این است که یون هیدروکسیل هیدروژن نسبتاً پایدار است و به راحتی توسط آب مورد حمله قرار می گیرد تا به یک گروه هیدروکسیل تبدیل شود و در نتیجه تجزیه می شود.
(2) واکنش اکسیداسیون:
اپی نفرین می تواند تحت یک واکنش اکسیداسیون قرار گیرد و مواد شیمیایی مانند اکسید نیتریک و پراکسید هیدروژن اکسید کننده قوی را در یک محیط اکسید کننده تشکیل دهد.
اپی نفرین اغلب به عنوان یک عامل اکسید کننده برای مس استفاده می شود. در حضور یون های مس، یک واکنش اکسیداسیون می تواند برای تولید اکسید مس رخ دهد و همزمان اکسید نیتریک و پراکسید هیدروژن آزاد شود.
(3) واکنش دکربوکسیلاسیون:
اپی نفرین می تواند تحت یک واکنش دکربوکسیلاسیون قرار گیرد که آن را به مواد شیمیایی مانند مونوکسید کربن و دی اکسید کربن تجزیه می کند. این واکنش واکنش پذیری و گزینش پذیری بالایی دارد و در بسیاری از زمینه ها مانند پزشکی و صنایع شیمیایی قابل استفاده است.
2. واکنش های ردوکس
اپی نفرین یک ترکیب آلی پلی هیدروکسی است که می تواند توسط عوامل ردوکس کاهش یابد. علاوه بر این، واکنشهای کاهش اکسیداسیون نیز یک واکنش بسیار رایج در متابولیسم انسان است. ویژگی های اصلی به شرح زیر است:
(1) واکنش کاهش اکسیدان:
اپی نفرین می تواند به عنوان یک عامل اکسید کننده برای بیدار کردن عوامل کاهنده عمل کند و عوامل احیا کننده مانند اکسید نیتریک، سولفات و سولفید را به اکسیدانی مانند اسید سولفوریک و استر سولفات تبدیل کند.
(2) واکنش اکسیداسیون احیا کننده:
اپی نفرین را می توان با عوامل کاهنده به آدرنالین اکسید کرد. به عنوان یک عامل کاهنده، اپی نفرین می تواند به شکل کاهش یافته نسبتاً پایدار در بدن انسان کاهش یابد و تعادل متابولیسم ارگانیسم را حفظ کند.
3. واکنش اسید و باز
اپی نفرین همچنین در محیط های اسیدی و قلیایی تحت واکنش های شیمیایی قرار می گیرد که بارزترین آنها اسیدولیز و هیدرولیز قلیایی است. ویژگی های اصلی به شرح زیر است:
(1) واکنش هیدرولیز اسید:
اپی نفرین به راحتی در محلول اسید قوی هیدرولیز می شود و هیدروکسی متیل و آدرنالین تولید می کند و در عین حال مولکول های آب را آزاد می کند.
(2) واکنش هیدرولیز قلیایی:
اپی نفرین می تواند در محیط قلیایی تحت هیدرولیز قلیایی قرار گیرد و آدرنالین سدیم را از طریق هیدرولیز قلیایی تهیه کند.
به طور خلاصه، اپی نفرین، به عنوان یک ماده فعال بیولوژیکی مهم، دارای ویژگی های واکنش پیچیده ای از نظر واکنش های شیمیایی، اکسیداسیون و کاهش و اسید-باز است. این ویژگی واکنش شیمیایی اهمیت پزشکی و بیولوژیکی بسیار مهمی دارد و می تواند به طور گسترده در فیزیولوژی انسان، تشخیص بیماری، توسعه داروهای جدید و جنبه های دیگر استفاده شود.
انحلال پذیری:
حلالیت اپی نفرین یک ویژگی فیزیکی مهم است. حلالیت آن به ساختار شیمیایی و شرایط محیطی آن مانند حلال، دما و pH بستگی دارد. در دمای اتاق، حلالیت اپی نفرین در حدود {0}}.5 میلی گرم در میلی لیتر در آب، حدود 4-5 میلی گرم در میلی لیتر در متانول، اتانول و استون است و در کلروفرم و بنزن بسیار نامحلول است. . حلالیت اپی نفرین با pH متفاوت است. در یک محیط اسیدی، اپی نفرین با سهولت بیشتری به شکل کاتیونی پایدار خود یونیزه می شود (مثلاً در pH 2.0)، و بنابراین، حلالیت آن با کاهش pH افزایش می یابد. در محیط های خنثی و کمی قلیایی، اپی نفرین به راحتی یونیزه نمی شود، بنابراین حلالیت آن در این محدوده pH کمی تغییر می کند. اطلاعات مربوط به پودر اپی نفرین طیف تشدید مغناطیسی هسته ای به شرح زیر است:
ثبات:
پایداری اپی نفرین تحت تأثیر عوامل زیادی است. به عنوان مثال، اپی نفرین مستعد واکنش اکسیداسیون تحت نور و هوا است و پایداری آن ضعیف است. به منظور افزایش پایداری، اپی نفرین اغلب برخی از تثبیت کننده ها مانند سولفیت سدیم، دی اکسید سیلیکون و EDTA را اضافه می کند تا عمر مفید خود را طولانی تر کند. علاوه بر این، عواملی مانند دما، مقدار pH و نوع حلال نیز می توانند بر پایداری اپی نفرین تأثیر بگذارند. نگهداری در دمای پایین ({0}} درجه) و شرایط اسیدی (pH 2-3) میتواند پایداری اپی نفرین را طولانیتر کند.
در نتیجه، به عنوان یک هورمون مهم و انتقال دهنده عصبی، خواص فیزیکی اپی نفرین برای مطالعه فعالیت دارویی و عملکرد فیزیولوژیکی آن بسیار مهم است. دانستن خواص فیزیکی اپی نفرین می تواند به انتخاب حلال ها، تثبیت کننده ها و شرایط نگهداری مناسب برای اطمینان از کیفیت و قدرت آن کمک کند.