سیستم غدد درون ریز متکی به تعادل هورمونی دقیق است و غدد فوق کلیوی نقش اصلی را در تولید استروئیدهای ضروری ایفا می کنند. هنگامی که این تعادل ظریف مختل می شود، مداخلات دارویی ضروری می شود.کپسول تریلوستانبه عنوان یک ابزار فارماکولوژیک مهم برای تعدیل سنتز استروئید آدرنال از طریق مهار انتخابی آنزیم 3 -هیدروکسی استروئید دهیدروژناز پدیدار شده است. این ترکیب دارویی رویکردی هدفمند را برای مدیریت شرایطی که شامل تولید بیش از حد استروئید است به محققان و پزشکان ارائه می دهد.
1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) تزریق
قابل تنظیم
(2) تبلت
قابل تنظیم
(3) API (پودر خالص)
کیسه فویل PE/Al/ جعبه کاغذی برای پودر خالص
HPLC بزرگتر یا مساوی 99.0٪
(4) دستگاه پرس قرص
https://www.achievechem.com/pill-را فشار دهید
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی: BM-6-010
Trilostane CAS 13647-35-3

ما کپسول تریلوستان را ارائه می دهیم، لطفا برای مشخصات دقیق و اطلاعات محصول به وب سایت زیر مراجعه کنید.
محصول:https://www.bloomtechz.com/oem-odm/capsule-softgel/trilostane-capsule.html
درک نحوه عملکرد کپسول تریلوستان در مسیر استروئیدی آدرنال، بینش های ارزشمندی را در مورد مکانیسم های تنظیم هورمون ارائه می دهد. توانایی این ترکیب برای مسدود کردن انتخابی مراحل آنزیمی خاص در استروئیدوژنز، آن را به یک ماده مرجع مهم برای مطالعه عملکرد آدرنال تبدیل کرده است. با ادامه پیشرفت درک علمی مسیرهای غدد درون ریز، کاربرد 3 -مهارکنندههای HSD مانند تریلوستان در حوزههای مختلف تحقیقاتی گسترش یافته است.
این مقاله مکانیسمهای بیوشیمیایی را بررسی میکند که از طریق آن کپسول تریلوستان سنتز استروئید آدرنال را مهار میکند، نقش آن در تنظیم هورمونها، و مشارکت آن در مدیریت دامپزشکی و تحقیقات علمی. با بررسی این جنبه ها، می توانیم اهمیت این ترکیب را در درک و مدیریت شرایط مربوط به تولید بیش از حد استروئید آدرنال درک کنیم.
کپسول تریلوستان چه نقشی در مسدود کردن سنتز استروئید آدرنال دارد؟
هدف گذاری آنزیمی در استروئیدوژنز
از طریق یک مسیر بیوسنتزی پیچیده، قشر آدرنال بسیاری از هورمون های استروئیدی را می سازد. کپسول تریلوستان با مسدود کردن 3 -هیدروکسی استروئید دهیدروژناز (3 -HSD)، آنزیمی که برای تبدیل استروئیدهای پیش ساز به اشکال هورمونی قوی تر مورد نیاز است، عمل می کند. پرگننولون به پروژسترون، 17 -هیدروکسی پرگننولون به 17 -هیدروکسی پروژسترون، و دهیدرواپی آندروسترون (DHEA) با کمک این آنزیم به آندروستندیون تبدیل می شود. تریلوستان این مرحله تبدیل را متوقف می کند، که به نوبه خود تولید هورمون های استروئیدی مانند کورتیزول و آلدوسترون را که بعد از آن می آیند متوقف می کند. تریلوستان در کنترل بیماری هایی که با سطوح بالای کورتیزول مشخص می شوند بسیار خوب است زیرا به طور انتخابی به 3 -HSD متصل می شود.
این روش متمرکز به جای استفاده از مواد شیمیایی که غدد آدرنال را به معنای گستردهتر تضعیف میکنند، اجازه میدهد تا تولید استروئید را با دقت بیشتری تغییر دهید. محققان نشان داده اند که تریلوستان می تواند آنزیم ها را به روشی رقابتی و برگشت پذیر متوقف کند. این بدان معنی است که میزان انسداد آنزیم را می توان با تغییر دوز تغییر داد.
تاثیر بر تولید کورتیزول و آلدوسترون
هنگامی که یک کپسول تریلوستان از عملکرد 3 -HSD جلوگیری می کند، تولید کورتیزول، هورمون اصلی گلوکوکورتیکوئید، بلافاصله کاهش می یابد.
کورتیزول عملکردهای زیادی در بدن دارد، مانند کنترل متابولیسم گلوکز، تغییر پاسخهای دفاعی و کمک به بدن برای مقابله با استرس. وقتی تولید کورتیزول در حالت پاتولوژیک بیش از حد بالا می رود، علائمی مانند ضعف عضلانی، تغییرات در پوست و مشکلات متابولیک ممکن است ظاهر شوند.
این ترکیب همچنین تولید آلدوسترون را تغییر می دهد، اما تأثیر آن برای هر فرد متفاوت است و به دوز آن بستگی دارد. آلدوسترون از طریق اثراتی که بر عملکرد کلیه دارد، تعادل الکترولیت ها و فشار خون را کنترل می کند. کپسول تریلوستان یک راه کامل برای مقابله با آدرنالین بیش از حد است زیرا هم مسیر کورتیزول و هم آلدوسترون را تغییر می دهد. برای اطمینان از واکنش درمانی مناسب، ردیابی بالینی معمولاً شامل بررسی سطوح الکترولیت و نشانگرهای عملکرد آدرنال است.
برگشت پذیری و دوز-اثرات وابسته
یک چیز جالب در مورد مکانیسم تریلوستان این است که می توان آن را چرخاند.کپسول تریلوستانبر خلاف جراحی یا مهارکننده های شیمیایی که قابل برگشت نیستند، با شکسته شدن و خارج شدن ماده از بدن، اثرات از بین می روند. این برگشت پذیری به برنامه های درمانی آزادی بیشتری می دهد و اجازه می دهد دوزها بر اساس نحوه واکنش هر بیمار تغییر کنند.
تجویز تریلوستان و مهار سنتز استروئید به طریقی که به دوز بستگی دارد مرتبط هستند. این به پزشکان و محققان اجازه می دهد تا سطح سرکوب هورمونی را کنترل کنند.
دوزهای کمتر ممکن است تنها تا حدی تولید استروئیدها را متوقف کند در حالی که برخی از عملکرد آدرنال را حفظ می کند، در حالی که مقادیر بالاتر تولید را به طور کامل متوقف می کند. از آنجا که تریلوستان دارای یک الگوی پاسخ درجهبندی شده است، میتوان از تریلوستان برای مطالعه بسیاری از حوزههای مختلف فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی آدرنال استفاده کرد.
چگونه کپسول تریلوستان به عنوان یک 3 -مهار کننده HSD در تنظیم هورمون عمل می کند؟
برهمکنش مولکولی با آنزیم
تریلوستان به دلیل ساختار مولکول های آن می تواند مستقیماً با محل فعال 3 -هیدروکسی استروئید دهیدروژناز تعامل داشته باشد. Trilostane به عنوان یک بازدارنده رقابتی عمل می کند، به این معنی که با بسترهای استروئیدی طبیعی برای اتصال آنزیم مبارزه می کند. از آنجایی که این مولکول ساختاری شبیه به استروئیدهای درون زا دارد، می تواند با آنها رقابت کند و شکستن سوبستراهای طبیعی آنزیم را دشوارتر کند.
دانشمندانی که نحوه اتصال تریلوستان به آنزیم ها را مطالعه کردند دریافتند که این ماده فقط با آن پیوندهای کوتاه مدت- برقرار می کند، نه پیوندهای کووالانسی طولانی-.
این اتصال موقت توضیح می دهد که چرا می توان اثرات آن را لغو کرد و چرا اثر مسدود کننده آن با دوز تغییر می کند. پی بردن به اینکه چگونه این مولکول ها ترکیب می شوند برای بهبود برنامه های دوز و حدس زدن اینکه درمان ها چقدر خوب کار می کنند بسیار مهم بوده است.
اثرات آبشاری بر روی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال
هنگامی که کپسول تریلوستان تولید کورتیزول را کاهش می دهد، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) از طریق فرآیندهای بازخورد منفی واکنش نشان می دهد. مقادیر کمتر کورتیزول معمولاً باعث ترشح بیشتر هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک (ACTH) توسط غده هیپوفیز می شود.
با تحریک غدد فوق کلیوی، این پاسخ جبرانی تلاش بدن برای بازگرداندن سطح کورتیزول به حالت طبیعی است. اثرات Trilostane بر مسدود کردن سیگنالها و سیستمهای بازخورد محور HPA با هم کار میکنند تا یک دینامیک نظارتی پیچیده ایجاد کنند. اگر محور HPA به درستی کار کند، این بازخورد ممکن است تا حدی اثرات تریلوستان را با ارسال ACTH بیشتر به غدد فوق کلیوی خنثی کند. از سوی دیگر، تریلوستان ممکن است اثرات قویتر و طولانیتر-در زمانی که محور HPA به درستی کار نمیکند، مانند برخی از اختلالات آدرنال.
ملاحظات فارماکوکینتیک
توانایی Trilostane برای متوقف کردن 3 -HSD به نحوه عملکرد آن در سطح مولکولی و نحوه حرکت آن در بدن بستگی دارد.
هنگامی که کپسول تریلوستان از طریق دهان مصرف می شود، این ترکیب در دستگاه گوارش جذب می شود. مقدار غذای خورده شده ممکن است بر سرعت جذب ترکیب تأثیر بگذارد. حداکثر غلظت پلاسمایی معمولاً چند ساعت پس از تجویز دارو اتفاق می افتد.
تریلوستان در حالی که در کبد تجزیه می شود، به مولکول های مختلفی تبدیل می شود، که برخی از آنها ممکن است هنوز برخی از اثرات دارویی داشته باشند. تعداد دفعات مصرف تریلوستان و مدت زمان مسدود شدن آنزیم ها هر دو تحت تأثیر نیمه عمر- آن در خون هستند. درک این عوامل فارماکوکینتیک به پزشکان کمک میکند تا پیشبینیهای دقیقتری درباره نحوه عملکرد داروها انجام دهند و بهترین راهها را برای ارائه آنها بیابند.

ارتباط بین کپسول تریلوستان و مدولاسیون مسیر استروئیدی آدرنال
مسیر سنتز استروئید آدرنال یک واکنش زنجیره ای بیوشیمیایی پیچیده است که کلسترول را به هورمون های استروئیدی مختلف تبدیل می کند. کپسول تریلوستان در یک نقطه کلیدی در مسیر این مسیر قرار می گیرد و تغییر از استروئید Δ5 به استروئید Δ4 را متوقف می کند. این نقطه ورودی برنامه ریزی شده چندین هورمون را به طور همزمان تغییر می دهد، که تریلوستان را به ابزاری مفید برای درک چگونگی تغییر مسیرها در طول زمان تبدیل می کند.
Trilostane 3 -HSD را مسدود میکند، که باعث میشود پیشسازهای استروئیدی در بالادست ایجاد شوند در حالی که محصولات پاییندستی مصرف میشوند.
این تغییر در پروفایلهای استروئیدی را میتوان در آزمایشگاه اندازهگیری کرد، که به محققان اطلاعات مفیدی در مورد نحوه حرکت مسیرها و نحوه عملکرد آنزیمها میدهد. ما اکنون در مورد چگونگی ساخت و کنترل استروئیدهای مختلف در موقعیت های مختلف بدن بیشتر می دانیم زیرا می توانیم فقط مراحل خاصی را در فرآیند استروئیدزایی تغییر دهیم. تریلوستان زمانی که بر مسیرها تأثیر می گذارد بیش از سطح هورمون تغییر می کند. تأثیر این ترکیب بر روی ساخت پیش سازهای استروئیدی ممکن است مسیرهای بیوشیمیایی دیگر و ایجاد مولکول های استروئیدی با عملکردهای بیولوژیکی متفاوت را تغییر دهد. محققان هنوز در حال بررسی این عوارض جانبی و معنای آنها برای درک ما از نحوه عملکرد غدد فوق کلیوی هستند.
درک ارزش کاربرد کپسول تریلوستان در مدیریت هورمون دامپزشکی
کپسول تریلوستانتوسط دامپزشکی به عنوان یک روش مفید برای درمان مشکلات مربوط به غدد فوق کلیوی در حیوانات خانگی پذیرفته شده است. چندین بیماری در سگ ها، به ویژه برخی از نژادها، با ترشح بیش از حد کورتیزول مشخص می شوند. استفاده بالینی از تریلوستان در دامپزشکی به پزشکان راه خوبی برای درمان این اختلالات غدد درون ریز با دارو داده است.
استفاده از تریلوستان بر روی حیوانات منجر به دادههای بالینی زیادی در مورد نحوه عملکرد آن، میزان ایمن بودن آن و نحوه دادن موثرترین آن شده است. دامپزشکان معمولاً درمان را با دوزهای کم شروع می کنند و بر اساس نحوه واکنش حیوان و آنچه آزمایشات آزمایشگاهی نشان می دهد، تغییراتی را ایجاد می کنند. برای درمان موثر بیماری های آدرنال در حیوانات، سطح هورمون ها، تعادل الکترولیت ها و علائم بالینی باید به طور مکرر بررسی شود.
دانش بهدستآمده از استفاده از تریلوستان بر روی حیوانات به ما کمک کرده است تا در مورد ویژگیهای{0}مانند داروی آن بیشتر بدانیم. مکانیسم اثر این ترکیب با این واقعیت ثابت شده است که باعث بهبود بالینی در حیوانات تحت درمان و تغییراتی می شود که می تواند در سطوح هورمونی اندازه گیری شود. این اثبات از دنیای واقعی به مطالعات انجام شده در آزمایشگاه می افزاید و باعث می شود مردم نسبت به توانایی تریلوستان در کمک به مردم از همه گونه ها اطمینان بیشتری داشته باشند.
چگونه کپسول تریلوستان از تحقیقات علمی در مورد عملکرد آدرنال و متابولیسم استروئید پشتیبانی می کند؟
به عنوان یک ابزار دارویی، کپسول تریلوستان در آزمایشگاه های تحقیقاتی برای مطالعه فیزیولوژی آدرنال و بیوشیمی استروئید استفاده می شود. محققان میتوانند آزمایشهایی راهاندازی کنند که نشان دهد چگونه مسیرهای سنتز استروئید به انسداد آنزیمی با مسدود کردن خاص 3 -HSD واکنش نشان میدهند. این مطالعات بخشهای اساسی نحوه عملکرد هورمونها و نحوه عملکرد بازخورد را روشن کردهاند.
دانشمندان توانستهاند سینتیک آنزیمهای 3 -HSD و انتخابپذیری آنها را برای سوبستراها در شرایط آزمایشگاهی با استفاده از تریلوستان مطالعه کنند. هنگامی که غلظت های مختلف تریلوستان به سیستم های کشت سلولی اضافه می شود، تولید استروئیدها بسته به دوز تغییر می کند. این اطلاعات کمی در مورد فعالیت آنزیم و قدرت بازدارنده به ما می دهد. هدف از این مدلهای آزمایشگاهی کمک به ما در مورد فرآیندهای شیمیایی تولید استروئیدها است.
دانشمندانی که از حیوانات برای مطالعه تریلوستان استفاده می کنند، چیزهای زیادی در مورد نحوه عملکرد هورمون های مختلف با هم برای واکنش به تغییرات در خروجی استروئید یاد گرفته اند. این مطالعات به چگونگی تنظیم ارگانیسمها با سطوح پایینتر تولید کورتیزول و آلدوسترون میپردازد و نشان میدهد که چگونه آن را جبران میکنند و به هر گونه اثرات بد احتمالی اشاره میکنند. اطلاعات جمعآوریشده از این نوع تحقیقات هم در محیطهای بالینی و هم برای کمک به دانشمندان برای یادگیری بیشتر در مورد نحوه عملکرد غدد فوق کلیوی استفاده میشود.
نتیجه گیری
کپسول تریلوستانیک داروی مفید برای کنترل تولید استروئیدهای آدرنال با مسدود کردن انتخابی 3 -HSD است. با متوقف کردن تبدیل آنزیم های مهم در مسیر استروئیدوژنز کار می کند. این به دانشمندان و پزشکان روشی متمرکز برای درمان موقعیت هایی می دهد که بدن استروئیدهای زیادی تولید می کند. این ترکیب را می توان در طیف وسیعی از تحقیقات و تنظیمات درمانی استفاده کرد زیرا اثرات آن برگشت پذیر است و به دوز آن بستگی دارد.
همانطور که مطالعات بیشتری در مورد اثرات تریلوستان بر روی پویایی مسیر استروئیدی، کنترل هورمونی و سازگاری های فیزیولوژیکی انجام می شود، درک علمی ما از اعمال آن همچنان در حال رشد است. اطلاعات زیادی در مورد کیفیت این ترکیب و کاربردهای احتمالی آن هم از مطالعات حیوانی و هم از کارهای آزمایشگاهی جمع آوری شده است. همانطور که تحقیقات در مورد سیستم های غدد درون ریز به جلو می رود، ترکیباتی مانند تریلوستان هنوز برای درک کامل فرآیندهای پیچیده ای که تولید و مدیریت هورمون را کنترل می کنند مورد نیاز است.
تریلوستان و سایر مهارکنندههای آنزیم انتخابی احتمالاً در آینده به حوزه تحقیقات استروئیدی آدرنال کمک خواهند کرد. با یادگیری نحوه تغییر دقیق مراحل خاص در استروئیدوژنز، میتوانیم راههای بهتری برای درمان بیماریها پیدا کنیم و درباره نحوه عملکرد سیستمهای غدد درون ریز اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
سوالات متداول
1. چه چیزی باعث می شود کپسول تریلوستان به عنوان یک 3 -مهارکننده HSD موثر باشد؟
کپسول تریلوستان به دلیل ویژگیهای ساختاری خود که امکان اتصال رقابتی با محل فعال آنزیم را فراهم میکند، به عنوان یک 3 -مهارکننده HSD کارایی را نشان میدهد. این ماده شیمیایی با سوبستراهای استروئیدی طبیعی برای دسترسی به آنزیم مبارزه می کند، که روند تبدیل استروئیدهای پیش ساز به هورمون ها را کندتر می کند. این مهار رقابتی را می توان لغو کرد و به دوز بستگی دارد، که اجازه می دهد تولید استروئید کنترل شود. از آنجایی که تریلوستان به طور انتخابی 3 -HSD را هدف قرار میدهد، داروی فوقالعادهای برای جستجوی مکانهای خاصی در سیستم استروئیدی آدرنال بدون توقف تمام عملکرد آدرنال است.
2. چگونه کپسول تریلوستان بر هورمون های استروئیدی مختلف در مسیر آدرنال تأثیر می گذارد؟
کپسول تریلوستان با مسدود کردن آنزیم 3 -HSD، که برای سنتز آنها ضروری است، آزادسازی کورتیزول و آلدوسترون را کاهش میدهد. پیش سازهای استروئیدی بالادست مانند پرگننولون و DHEA به دلیل انسداد ایجاد می شوند، در حالی که محصولات پایین دست کاهش می یابند. میزان تأثیر قوی روی استروئیدهای مختلف به چیزهای زیادی بستگی دارد، مانند دوز، متابولیسم فرد، و مسیرهای آنزیمی که درگیر هستند. هنگامی که روش اصلی ساخت استروئید متوقف می شود، تغییر مسیر ممکن است تأثیر غیرمستقیم بر برخی از متابولیت های استروئیدی داشته باشد.
3. کپسول تریلوستان چه نقشی در تحقیقات مربوط به متابولیسم استروئید آدرنال دارد؟
کپسول های Trilostane توسط محققان به عنوان یک ابزار آزمایشی برای مطالعه نحوه عملکرد مسیرهای تولید استروئید آدرنال و نحوه واکنش آنها به توقف کار آنزیم ها استفاده می شود. دانشمندان می توانند با ایجاد شرایطی که در آن فعالیت 3 -HSD کم است، بررسی کنند که چگونه محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال کنترل می شود. این به آنها اجازه می دهد تا ببینند مکانیسم های جبرانی چگونه کار می کنند، پروفایل های استروئیدی چگونه تغییر می کنند و چگونه تنظیم می شوند. مطالعات Trilostane در آزمایشگاه اطلاعات مفیدی در مورد سینتیک آنزیم، دینامیک مسیر و نحوه واکنش بدن ما به تغییرات در تولید استروئید به ما داده است، که به ما کمک کرده تا در مورد نحوه عملکرد سیستم های غدد درون ریز اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
با BLOOM TECH برای راه حل های تامین کننده کپسول Trilostane Premium شریک شوید
اگر به یک منبع قابل اعتماد برایکپسول تریلوستانراهحلهای عرضهکننده برای مصارف مطالعاتی یا دارویی، BLOOM TECH آماده است تا کیفیت و خدمات درجه یک را{0}}به شما ارائه دهد. شرکت ما بیش از 12 سال است که با سنتز شیمیایی و محصولات دارویی کار می کند و دارای 100000 متر مربع فضای تولید گواهی GMP{5}} است. ما به عنوان تامین کنندگان واجد شرایط 24{8}}شرکت بین المللی معروف، نشان می دهیم که به تعالی کیفیت اختصاص داده ایم.
محصولات کپسول تریلوستان ما ابتدا در کارخانه، دوم از طریق بخش QA/QC اختصاصی ما، و سوم از طریق آژانسهای معتبر معتبر، تحت تجزیه و تحلیل کیفیت سه لایه- دقیق قرار میگیرند. این پروتکل تضمین کیفیت جامع تضمین می کند که هر دسته از بالاترین استانداردهای بین المللی برخوردار است. ما می دانیم که داشتن خطوط عرضه قابل اعتماد و مشخصات فنی صحیح برای تحقیقات علمی و توسعه دارو چقدر مهم است.
BLOOM TECH از طریق پلتفرم ERP یکپارچه ما، قیمتگذاری رقابتی، حاشیه سود واضح و تخمینهای دقیق زمان تحویل را ارائه میدهد. این علاوه بر محصولات با کیفیت-بالا است. از آنجایی که ما به مشتریان خود اهمیت می دهیم، هر سوالی را مانند یک سفارش می پذیریم و برای ترخیص آسان از گمرک قیمت، زمان تحویل و مدارک دقیق را به شما ارائه می دهیم. چه برای اهداف مطالعاتی به مواد نیاز داشته باشید و چه برای پروژه های بزرگتر به مقادیر زیادی نیاز داشته باشید، تیم ما می تواند به روشی که مطابق با نیازهای شما باشد به شما کمک کند. بلافاصله با کارشناسان فنی ما تماس بگیریدSales@bloomtechz.comدر مورد اینکه چگونه BLOOM TECH می تواند نیازهای شما را برای کپسول های تریلوستان با کیفیت قابل اعتماد و خدمات حرفه ای برآورده کند.
مراجع
1. Potts GO، Creange JE، Harding HR، Schane HP. تریلوستان، یک مهارکننده خوراکی فعال بیوسنتز استروئیدی. استروئیدها{3}}؛ 32 (2): 257-267.
2. نیوول-قیمت J، برتاگنا ایکس، گروسمن AB، نیمن الکی. سندرم کوشینگ. Lancet{4}}؛ 367 (9522): 1605-1617.
3. Behrend EN، Kooistra HS، Nelson R، Reusch CE، Scott-Moncrieff JC. تشخیص هیپرآدرنوکورتیکیسم خودبخودی سگ: بیانیه اجماع ACVIM 2012. مجله دامپزشکی داخلی. 2013;27(6):1292-1304.
4. Simard J، Ricketts ML، Gingras S، Soucy P، Feltus FA، Melner MH. بیولوژی مولکولی خانواده ژن ایزومراز 3 -هیدروکسی استروئید دهیدروژناز/Δ5-Δ4. بررسیهای غدد درونریز. 2005؛ 26(4): 525-582.
5. Reine NJ. مدیریت پزشکی هیپوفیز-هیپرآدرنوکورتیک وابسته: میتوتان در مقابل تریلوستان. تکنیک های بالینی در تمرین حیوانات کوچک. 2007;22(1):18-25.
6. Miller WL، Auchus RJ. بیولوژی مولکولی، بیوشیمی و فیزیولوژی استروئیدزایی انسان و اختلالات آن. بررسیهای غدد درونریز. 2011؛ 32(1): 81-151.

