چکیده: پلورورومولین، همچنین به عنوان پلوروروموتیلین شناخته می شود ، یک آنتی بیوتیک دیترپن با طیف گسترده ای است که از قارچ مشتق شده استپلوروتوس متیلبشر این ترکیب و مشتقات آن فعالیت ضد باکتریایی قدرتمندی را در برابر طیف گسترده ای از باکتری های گرم مثبت ، مایکوپلاسما و برخی باکتری های گرم منفی نشان می دهند. در این مقاله به بررسی مکانیسم ضد میکروبی پلورومولین می پردازد و تاریخچه توسعه آن را ردیابی می کند ، و نقاط عطف اصلی و پیشرفت در سنتز و کاربرد آن را برجسته می کند.
کد محصول: BM -2-5-121
نام انگلیسی: پلورومولین
NO CAS: 125-65-5
فرمول مولکولی: C22H34O5
وزن مولکولی: 378.5
No Einecs: 204-747-5
MDL شماره: MFCD28154633
Analysis items: HPLC>99. {1}} ٪ ، LC-MS
بازار اصلی: ایالات متحده ، استرالیا ، برزیل ، ژاپن ، آلمان ، اندونزی ، انگلیس ، نیوزیلند ، کانادا و غیره
سازنده: کارخانه Bloom Tech Changzhou
سرویس فناوری: R&D Dept. -4
ما Pleuromulin CAS 125-65-5 را ارائه می دهیم ، لطفاً برای مشخصات دقیق و اطلاعات مربوط به محصول به وب سایت زیر مراجعه کنید.
محصول:https://www.bloomtechz.com/synthetic-chemical/api-researching-only/pleuromulin-cas {4 }.html
کلمات کلیدی: پلورومولین ؛ مکانیسم ضد میکروبی ؛ تاریخ توسعه ؛ باکتری های گرم مثبت ؛ پلوروتوس متیل
مقدمه
آنتی بیوتیک ها سنگ بنای طب مدرن بوده اند و این امر باعث می شود که درمان مؤثر عفونت های باکتریایی باشد. با این حال ، افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی تهدیدی مهم برای سلامت جهانی است. کشف و توسعه آنتی بیوتیک های جدید با مکانیسم های جدید عمل برای مقابله با این چالش بسیار مهم است.پلورورومولین، یک آنتی بیوتیک Diterpene ، نمایانگر چنین کاندیدای امیدوار کننده ای است. این مقاله به مکانیسم ضد میکروبی پلورومولین و سابقه توسعه آن می پردازد و پتانسیل آن را به عنوان یک عامل درمانی آینده می گذارد.
مکانیسم ضد میکروبی پلورومولین
پلورومولین متعلق به کلاس پلورومووتیلین آنتی بیوتیک ها است که با ساختار شیمیایی منحصر به فرد و نحوه عملکرد آنها مشخص می شود. فعالیت ضد میکروبی پلورورومولین در درجه اول به توانایی آن در مهار سنتز پروتئین باکتریایی ، یک فرآیند مهم برای بقای باکتریها و تکثیر نسبت داده می شود.
|
|
|
مهار پپتیدیل ترانسفراز
پلورورومولین با هدف قرار دادن مرکز پپتیدیل ترانسفراز (PTC) ریبوزوم باکتریایی ، اثر ضد باکتریایی خود را اعمال می کند. ریبوزوم یک دستگاه مولکولی پیچیده است که مسئول سنتز پروتئین در تمام سلولهای زنده است. PTC یک مؤلفه مهم ریبوزوم است ، و تشکیل پیوندهای پپتید بین اسیدهای آمینه در طول کشش پروتئین را کاتالیز می کند.
پلورومولین به PTC متصل می شود و فعالیت آن را مهار می کند ، در نتیجه از تشکیل پیوندهای پپتید و متوقف کردن سنتز پروتئین جلوگیری می کند. این مکانیسم عمل با سایر آنتی بیوتیک های متداول ، مانند بتا لاکتام ها و ماکرولیدها ، که جنبه های مختلف سنتز دیواره سلولی باکتریایی یا سنتز پروتئین را هدف قرار می دهند ، متمایز است. محل اتصال منحصر به فرد پلورورومولین بر روی ریبوزوم باعث می شود که مقاومت متقاطع با سایر کلاسهای آنتی بیوتیک حساسیت کمتری داشته باشد و پتانسیل خود را به عنوان گزینه درمانی برای باکتری های مقاوم در برابر دارو افزایش می دهد.
فعالیت طیف گسترده
پلورورومولین فعالیت ضد باکتریایی با طیف گسترده ای را نشان می دهد ، و به طور موثری رشد باکتری های مختلف گرم مثبت ، از جمله مقاوم در برابر متی سیلین را مهار می کنداستافیلوکوکوس اورئوس(MRSA) ،پنومونیای استرپتوکوکوتenterococcus faecalisبشر همچنین فعالیت در برابر مایکوپلاسما و برخی باکتری های گرم منفی را نشان می دهد ، اگرچه اثربخشی آن در برابر دومی به طور کلی پایین است.
فعالیت طیف گسترده پلورورومولین را می توان به حفظ PTC ریبوزومی در گونه های مختلف باکتریایی نسبت داد. پلورورومولین با هدف قرار دادن یک مؤلفه بسیار محافظت شده و ضروری از ماشین آلات باکتریایی ، می تواند اثر ضد میکروبی خود را در طیف گسترده ای از باکتری ها اعمال کند.
مکانیسم های مقاومت
علیرغم مکانیسم عملکرد منحصر به فرد آن ، مقاومت در برابر پلورومولین در برخی از سویه های باکتریایی مشاهده شده است. مقاومت می تواند از طریق جهش در پروتئین های ریبوزومی یا rRNA ایجاد شود ، که محل اتصال پلورومولین را تغییر داده و میل آن را برای PTC کاهش می دهد. علاوه بر این ، پمپ های جریان ، که حمل و نقل های وابسته به غشای هستند که داروها را از سلول خارج می کنند ، همچنین می توانند به مقاومت پلورورومولین کمک کنند.
با این حال ، به نظر می رسد میزان رشد مقاومت در برابر پلورومولین در مقایسه با سایر کلاسهای آنتی بیوتیک نسبتاً کم است. این ممکن است به دلیل هزینه تناسب اندام بالا در ارتباط با جهش هایی باشد که مقاومت در برابر پلورومولین را به وجود می آورند ، زیرا این جهش ها اغلب بر عملکردهای ریبوزومی ضروری تأثیر می گذارند.
|
|
|
تاریخچه توسعه پلورومولین
تاریخچه توسعه پلورومولین چندین دهه است که با پیشرفت های چشمگیر در جداسازی ، سنتز و کاربرد بالینی آن مشخص شده است.
پلورومولین برای اولین بار در دهه 50 از قارچ جدا شدپلوروتوس متیل، گونه ای از basidiomycete که معمولاً در خاک و چوب پوسیدگی یافت می شود. این ترکیب در ابتدا به عنوان یک متابولیت ثانویه با فعالیت ضد باکتریایی بالقوه مشخص شد. ساختار شیمیایی منحصر به فرد آن ، که با یک اسکلت دیترپن سه چرخه با هشت مرکز کایرال مشخص می شود ، مورد توجه محققان قرار گرفت.
جداسازی پلورومولین از منابع طبیعی به دلیل کمبود فراوانی در قارچ ، چالش برانگیز است. با این حال ، پیشرفت در تکنیک های تخمیر و روش های تصفیه ، تولید در مقیاس بزرگ پلورومولین را برای تحقیقات بیشتر امکان پذیر می کند.
ساختار پیچیده پلورومولین چالش های قابل توجهی را برای سنتز شیمیایی آن ایجاد کرد. تلاش های اولیه در سنتز کل با موفقیت محدود ، در درجه اول به دلیل مشکل در کنترل استریوشیمی مراکز چندگانه کایرال انجام شد. با این حال ، با گذشت سالها ، چندین گروه تحقیقاتی مسیرهای مصنوعی کارآمد به پلورومولین و مشتقات آن را توسعه داده اند.
یک رویکرد قابل توجه شامل استفاده از سنتز مدولار است ، جایی که مولکول پیچیده از بلوک های ساختمانی ساده تر و از پیش تشکیل شده ساخته می شود. این استراتژی سنتز طیف گسترده ای از آنالوگ های پلورومولین را با درجات مختلف فعالیت ضد باکتریایی و خصوصیات دارویی فعال کرده است.
توسعه سنتز نامتقارن کاتالیزوری نیز نقش مهمی در سنتز پلورومولین داشته است. این روشها امکان تشکیل انتخابی مراکز کایرال را فراهم می کند و از تولید ترکیبات خالص انانتیومری اطمینان می دهد. این امر به ویژه برای پلورومولین از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، زیرا فعالیت بیولوژیکی آن به استریوشیمی آن بسیار وابسته است.
رشد بالینی پلورومولین به جای خود ترکیب والدین بر روی مشتقات آن متمرکز شده است. این به دلیل خاصیت فارماکوکینتیک ضعیف پلورومولین ، از جمله فراهمی زیستی پایین دهان و متابولیسم سریع است.
یکی از موفق ترین مشتقات پلورومولین ، رتاپامولین است ، یک آنتی بیوتیک موضعی که برای درمان Impetigo و سایر عفونت های پوستی ناشی از باکتری های گرم مثبت تأیید شده است. رتاپامولین یک آنالوگ اصلاح شده از پلورومولین C {{1} است که به منظور بهبود خصوصیات دارویی خود ضمن حفظ فعالیت ضد باکتریایی قوی خود طراحی شده است.
مشتقات دیگر پلورومولین ، مانند والنمولین و تیامولین ، برای استفاده دامپزشکی تهیه شده اند. این ترکیبات به ترتیب برای درمان عفونت های تنفسی و دستگاه گوارش در خوک ها و طیور استفاده می شوند. اثربخشی و ایمنی آنها در حیوانات منجر به استفاده گسترده آنها در صنعت دامپزشکی شده است.
علیرغم موفقیت ها در توسعه مشتقات پلورومولین ، تحقیقات مداوم همچنان به بررسی آنالوگ های جدید با خواص بهبود یافته می پردازد. محققان به ویژه علاقه مند به ایجاد ترکیباتی با فعالیت پیشرفته در برابر باکتری های گرم منفی و همچنین کسانی هستند که پروفایل های فارماکوکینتیک بهبود یافته برای استفاده سیستمیک دارند.
علاوه بر این ، مکانیسم منحصر به فرد عمل پلورورومولین باعث علاقه به پتانسیل خود به عنوان یک ترکیب سرب برای توسعه آنتی بیوتیک های جدید شده است. محققان با درک برهم کنش های مولکولی بین پلورورومولین و ریبوزوم باکتریایی ، ترکیبات جدیدی را طراحی می کنند که همان سایت را هدف قرار می دهند اما با قدرت و انتخاب بهبود یافته.
پایان
پلورومولین ، یک آنتی بیوتیک دیترپن ناشی از قارچپلوروتوس متیل، یک کاندیدای امیدوار کننده برای درمان عفونت های باکتریایی را نشان می دهد. مکانیسم عملکرد منحصر به فرد آن ، هدف قرار دادن مرکز پپتیدیل ترانسفراز ریبوزوم باکتریایی ، آن را از سایر کلاس های آنتی بیوتیکی جدا می کند و خطر مقاومت متقابل را کاهش می دهد.
سابقه توسعه پلورومولین با پیشرفت های چشمگیر در جداسازی ، سنتز و کاربرد بالینی آن مشخص شده است. در حالی که ترکیب والدین دارای خواص فارماکوکینتیک محدودی است ، مشتقات آن نوید را در داروی انسانی و دامپزشکی نشان داده اند.
تحقیقات مداوم همچنان به بررسی آنالوگ های جدید پلورومولین با خواص بهبود یافته ، با هدف گسترش پتانسیل درمانی آن می پردازد. ساختار شیمیایی منحصر به فرد و نحوه عملکرد پلورومولین آن را به یک هدف جذاب برای توسعه آنتی بیوتیک های جدید ، به ویژه در مواجهه با افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی تبدیل می کند.
از آنجا که جامعه جهانی بهداشت با چالش مقاومت آنتی بیوتیکی روبرو می شود ، کشف و توسعه آنتی بیوتیک های جدید با مکانیسم های جدید عمل بسیار مهم است. پلورومولین و مشتقات آن نمایانگر یکی از این راه های تحقیقاتی هستند و امید به آینده درمان ضد باکتریایی را ارائه می دهند.