دامپزشکان و متخصصان مراقبت از حیوانات خانگی که وظیفه درمان بیماری های انگلی در حیوانات همراه را بر عهده دارند با یک سوال اساسی روبرو هستند: کدام داروی ضد انگلی بهترین محافظت را با کمترین خطر ارائه می دهد؟ بازار تحت سلطه دو داروی ماکروسیکلیک لاکتون است، پودر میلبمایسین اکسیمو موکسیدکتین؛ با این حال، آنها پروفایل های دارویی، حاشیه ایمنی، و کاربردهای بالینی به طور قابل توجهی متفاوت هستند. شناخت این تفاوتها برای اتخاذ تصمیمات درمانی آموزشدیده که با ویژگیهای فرد بیمار، زمینه تمرین و توزیع جغرافیایی شیوع انگل سازگار است، مهم است.

پودر Milbemycin Oxime
1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) API (پودر خالص)
(2) قرص
برای سگ ها: 2.3 میلی گرم / 5.75 میلی گرم / 11.5 میلی گرم / 23.0 میلی گرم
برای گربه ها: 5.75 میلی گرم / 11.5 میلی گرم / 23.0 میلی گرم
(3) دستگاه پرس قرص
https://www.achievechem.com/pill-را فشار دهید
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی: BM-1-112
Milbemycin oxime CAS 129496-10-2
بازار اصلی: ایالات متحده آمریکا، استرالیا، برزیل، ژاپن، آلمان، اندونزی، انگلستان، نیوزیلند، کانادا و غیره
آنها به یک خانواده شیمیایی تعلق دارند و مکانیسم اساسی یکسانی دارند، اما تفاوت در چارچوب مولکولی آنها منجر به تغییر در جذب، توزیع در بافت ها و مدت زمان اثر می شود. دامپزشکانی که مایل به تمایز بین این عوامل هستند باید تعدادی از عوامل را در نظر بگیرند، از جمله طیف فعالیت آنها در برابر مراحل مختلف زندگی انگلها، سازگاری با نژاد{1}}تفاوتهای ژنتیکی خاص، انعطافپذیری فرمولاسیون، و ملاحظات عملی پروتکلهای تجویز. این مقایسه دقیق به وضوح نشان می دهد که چه زمانی هر دارو ارتباط درمانی بالاتری دارد.
چگونه پودر Milbemycin Oxime و Moxidectin در کنترل انگل تفاوت دارند؟
یکی از تفاوت های مهم بین این دو ماده، دامنه اثر ضد انگلی آنها است. پودر Milbemycin oxime در کشتن میکروفیلاریای کرم قلب (Dirofilaria immitis) بسیار خوب است و لاروهای در حال گردش را قبل از اینکه بزرگ شوند و تبدیل به بزرگسالان مضر شوند، از بین می برد. در آزمایشات بالینی نشان داده شده است که از بیش از 99٪ موارد در صورت مصرف یک بار در ماه در دوزهای پیشنهادی جلوگیری می کند. این امر آن را به بخش مهمی از قلب و عروق پیشگیرانه در مکان هایی که این بیماری شایع است تبدیل می کند. این ترکیب علاوه بر جلوگیری از فیلاریازیس، در برابر انواع مختلفی از نماتدهای دستگاه گوارش مانند Toxocara canis، Ancylostoma caninum و Trichuris vulpis نیز به خوبی عمل میکند و هم کرمهای بالغ و هم لاروهای دیررس-را از بین میبرد.
پوشش طیف در سراسر طبقات انگل
فرمول-موکسیدکتین با ماندگاری طولانی، غلظت های درمانی را تا شش ماه پس از یک بار مصرف حفظ می کند و برای مدت طولانی تری از شما محافظت می کند. این مزیت فارماکوکینتیکی ناشی از چربی دوستی بالای این ترکیب و تمایل به تجمع در بافت چربی است. این یک اثر مخزن ایجاد می کند که ترکیب فعال را به آرامی در گردش خون سیستمیک آزاد می کند. کلینیکهای دامپزشکی که به مشتریانی که همیشه نسخههایشان را رعایت نمیکنند، درمان میکنند، ممکن است این پوشش اضافی را بهویژه مفید بدانند، زیرا تعداد دوزهای فراموششده را که حفاظت را به خطر میاندازد، کاهش میدهد.

روش های کنترل انگل های خارجی توسط این داروها با یکدیگر بسیار متفاوت است. فرمولاسیون موکسیدکتین اغلب شامل مواد فعال اضافی است که کک، کنه و کنه را از بین می برد. این محصول را به یک راه حل کامل برای انگل های خارجی و داخلی تبدیل می کند.

از سوی دیگر، پودر میلبمایسین اکسیم معمولاً انگلهای داخلی را هدف قرار میدهد، اما محصولات ترکیبی که آن را با پرازیکوانتل ترکیب میکنند، سستودها را نیز هدف قرار میدهند. این تفاوت در ترکیب به دلیل استراتژیهای بازاریابی متفاوت و ترجیحات تجویزکننده در مورد درمانهای تک عاملی در مقابل درمانهای چند جزیی است.
ملاحظات مدیریت مقاومت
با ظاهر شدن الگوهای جدید مقاومت انگل، سرپرستی ضد انگلی باید هوشیار بماند. برخی از مناطقی که حساسیت کمتری به لاکتونهای ماکروسیکلیک خاص دارند، ممکن است از جابجایی بین کلاسهای ترکیبی یا استفاده از چرخههای هوشمند سود ببرند. آزمایشهای آزمایشگاهی روی نمونههای انگل که حساسیت آنها را اندازهگیری میکند، اطلاعات عینی به ما میدهد که به ما در انجام این انتخابها کمک میکند.
اما این تست ها هنوز به طور گسترده در عمل عمومی استفاده نمی شوند. مقاومت متقاطع بین ترکیبات ساختاری مشابه ممکن است اتفاق بیفتد، بنابراین پزشکان باید در انتخاب ترکیبات مورد استفاده در زمانی که درمان مؤثر نیست، دقت کنند.
پودر Milbemycin Oxime در مقابل Moxidectin: مقایسه فعالیت نماتد
انگل نماتد یک مشکل همیشگی در زمینه پزشکی حیوانات همراه است. بارهای کرم بالغ و حرکت لاروها می تواند باعث طیف وسیعی از علائم شود، از کاهش وزن خفیف تا کم خونی که می تواند تهدید کننده زندگی باشد. قدرت نماتوسیدی نسبی این لاکتونهای ماکروسیکلیک با جزئیات زیادی از طریق آزمایشهای اثربخشی کنترلشده و مشاهدات میدانی مورد مطالعه قرار گرفته است و تفاوتهای ظریفی را در نحوه کشتن انگلها در مراحل مختلف و سرعت انجام آن نشان میدهد.
کارایی کرم قلابدار و کرم گرد
پودر Milbemycin oximeبه سرعت نماتدهای روده را از بین می برد و تعداد تخم ها در مدفوع را تا 48 ساعت پس از درمان برای گونه های آنسیلوستوما که حساس هستند بیش از 95 درصد کاهش می دهد. این حذف سریع انگل ها از نظر بالینی در حیواناتی که به شدت بیمار هستند و دائماً خون از دست می دهند، مهم است که ثبات همودینامیک آنها را به خطر می اندازد. توانایی این ترکیب برای کشتن لاروهای مرحله چهارم، شروع عفونتهای ثبت شده را متوقف میکند. این امر چرخه انتقال را در لانهها و خانههایی با حیوانات متعدد که آلودگی محیطی خطر دائمی عفونت مجدد است، میشکند.

موکسیدکتین در برابر آسکاریدها و کرمهای قلابدار بالغ به خوبی میلبمایسین عمل میکند، اما برخی مطالعات نشان میدهند که در برابر مراحل لاروی ساکن در بافتها کمی کمتر عمل میکند.

مدلسازی فارماکودینامیک نشان میدهد که نحوه نفوذ ترکیبات ضد انگلی به بافت بر دسترسی لاروهای انسدادی تأثیر میگذارد. برای مثال، وزن مولکولی و اتصال پروتئین میتواند نحوه توزیع ترکیبات در بخشهای محیطی را تغییر دهد. انگل شناسان دامپزشکی هنوز به دنبال این هستند که آیا این تفاوت ها در تئوری منجر به تغییراتی در میزان درمان می شود که از نظر بالینی مهم است یا خیر.
پروتکل های درمان کرم شلاقی
درمان Trichuris vulpis سخت است زیرا در دهانه رحم قرار دارد و دوره طولانی قبل از ثبت تشخیص را دشوارتر می کند. هر دو ماده شیمیایی علیه این کرم عمل می کنند، اما برای بهترین نتیجه، باید بیش از یک بار در ماه برای مقابله با امواج مختلف رشد لارو به آنها داده شود.
روشهایی که عفونتهای مزمن کرم شلاقی را درمان میکنند ممکن است از برنامههای درمانی طولانیتری استفاده کنند که سه تا چهار ماه طول میکشد. این طرح ها ممکن است شامل داروهای ضد انگلی و تکنیک هایی برای پاکسازی محیط برای جلوگیری از عفونت مجدد سریع از مناطق آلوده باشد.
چه چیزی پودر Milbemycin Oxime را با ماکسیدکتین متفاوت می کند؟
برای تفکیک این ترکیبات، باید به چیزی بیش از طیف اصلی ضد انگلی آنها نگاه کنیم. تغییرات ساختار مولکولی یک اثر دومینویی بر رفتار دارو، پروفایل های ایمنی و مسائل مربوط به کارکرد عملی دارد که بر انتخاب محصول در هر دو محیط بالینی و بازار تأثیر می گذارد.
ساختار مولکولی و فارماکوکینتیک
ساختار شیمیایی پودر میلبمایسین اکسیم با سایر لاکتون های ماکروسیکلیک متفاوت است زیرا تغییرات ساختاری خاصی دارد. این تغییرات بر نحوه اتصال مولکولها به کانالهای کلرید دردار گلوتامات- که هدف مولکولی برای فعالیت ضد انگلی هستند، تأثیر میگذارد. آنها همچنین نحوه برهمکنش مولکول ها با انتقال دهنده های جریان خروجی P{3}}گلیکوپروتئین در پستانداران را تغییر می دهند. این آخرین ویژگی برای ایمنی در نژادهای دارای ژن MDR1 جهش یافته بسیار مهم است، زیرا فقدان محافظت از سد خونی-مغزی باعث میشود برخی از مشتقات اورمکتین بیشتر باعث مسمومیت عصبی شوند.

موکسیدکتین نیمه عمر طولانی دارد زیرا چربی دوست است و به طور گسترده در بافت ها پخش می شود.

در صورت مصرف خوراکی، بالاترین سطوح دارو در عرض 4 تا 8 ساعت به پلاسما می رسد. با این حال، چندین هفته طول می کشد تا دارو به طور کامل از بدن دفع شود. این تماس طولانی تر در بدن به این معنی است که دوزها را می توان کمتر تجویز کرد، اما همچنین به این معنی است که تداخلات دارویی یا اثرات بد ممکن است برای مدت طولانی تری رخ دهد. هنگام تجویز موکسیدکتین، پزشکان باید این مشخصات فارماکوکینتیک گسترده را در هنگام مدیریت بیمارانی که از داروهای دیگر نیز استفاده می کنند، در نظر داشته باشند.
تطبیق پذیری فرمولاسیون
شکل پودری میلبمایسین اکسیم تغییر مقدار را بسیار آسان می کند.
این به ویژه هنگام درمان حیوانات با وزن های بسیار متفاوت یا مشکلات سلامتی که نیاز به تیتراسیون دقیق دارند مفید است.
فروشگاههای ترکیبی میتوانند پودر را با شربتها یا خوراکیهای خوش طعم مخلوط کنند که طعم بهتری به آنها بدهد و مالکان آنها را بیشتر از قوانین پیروی کنند. این متفاوت از قرصهای تجاری با دوز ثابت-است که افزایش دوز بر اساس محدوده وزن استاندارد است. این می تواند به این معنی باشد که توله سگ هایی که به سرعت رشد می کنند داروی بسیار کمی دریافت می کنند یا نژادهای کوچک بیش از حد دارو دریافت می کنند.
موکسیدکتین را میتوان به روشهای بیشتری از طریق خوراکی تجویز کرد، زیرا در فرمولاسیونهای-تزریقی با رهش مداوم و نقاط موضعی- روی فرمولها وجود دارد. زایمان از طریق پوست مشکل تغییرپذیری جذب گوارشی و نگرانی از این که کسی ممکن است به زودی پس از مصرف یک ضد انگلی خوراکی از بدن خارج شود را برطرف می کند.

افرادی که در مصرف داروهای خود طبق تجویز مشکل دارند یا مسئول کلنی های گربه وحشی هستند و نمی توانند بارها و بارها گربه ها را لمس کنند، ممکن است به فرمولاسیون های دپو تزریقی علاقه مند شوند.
پودر Milbemycin Oxime و Moxidectin: مکانیسم عمل مقایسه شده است
هر دوی این مواد شیمیایی با اتصال به کانالهای کلرید دردار با گلوتامات در سیستم عصبی نماتدها و بندپایان، علیه انگلها عمل میکنند. پی بردن به جزئیات کوچک نحوه عملکرد آنها به ما کمک می کند تا بفهمیم چرا تغییرات کوچک در ساختار منجر به نتایج بالینی متفاوت و نگرانی های ایمنی می شود.

مدولاسیون کانال کلرید
کانالهای کلرید دروازهدار گلوتامات، کانالهای یونی هستند که توسط لیگاندها کنترل میشوند و بیشتر در اتصالات عصبی عضلانی در انگلهایی که روی بیمهرگان زندگی میکنند، یافت میشوند. چه زمانیپودر میلبمایسین اکسیمیا موکسیدکتین به این کانالها متصل میشود، آنها اجازه میدهند یونهای کلرید برای مدت طولانی وارد آن شوند. این باعث می شود که غشای سلولی بار منفی بیشتری داشته باشد، که از حرکت سیگنال های عصبی جلوگیری می کند. این عمل فلج کننده حرکت انگل ها را متوقف می کند، بنابراین آنها نمی توانند تغذیه یا تولید مثل کنند. همچنین خروج مکانیکی دستگاه گوارش را از طریق فعالیت پریستالتیک طبیعی برای آنها آسان تر می کند.
میل اتصال و سینتیک فعال شدن کانال این ترکیبات کمی متفاوت است، که می تواند توضیح دهد که چرا اثرات آنها در زمان های مختلف شروع می شود و ادامه می یابد. مقایسه دامنه های جریان کلرید و نرخ حساسیت زدایی از طریق مطالعات الکتروفیزیولوژیکی اعدادی را به ما می دهد.
با این حال، تبدیل این مشاهدات مولکولی به مدل های بالینی پیش بینی کننده هنوز چیزی است که محققان روی آن کار می کنند. انگل شناسانی که چگونگی مقاومت حشرات را مطالعه می کنند، توجه زیادی به جهش هایی دارند که ساختار کانال ها را تغییر می دهند و ممکن است لاکتون های ماکروسیکلیک خاصی را کم اثر کنند.
گزینش پذیری برای انگل در مقابل اهداف پستانداران
همچنین کانالهای گلوتامات{0}}در سیستم عصبی پستانداران وجود دارد که نگرانیهای نظری را در مورد سمیت عصبی ایجاد میکند. لاکتون های ماکروسیکلیک برای کانال های بی مهرگان نسبت به اهداف مهره داران انتخابی هستند.

این به آنها یک پنجره درمانی می دهد که آنها را برای استفاده در حیوانات خانگی ایمن می کند.

ساختارهایی که مخصوص کانالهای انگل هستند، مانند توالیهای اسید آمینه خاص و ترکیبهای زیرواحد، مکانهایی را ایجاد میکنند که این مواد شیمیایی ترجیح میدهند.
P{0}}انتقالدهندههای جریان گلیکوپروتئین در سد خونی-مغزی با فشار فعال این مواد شیمیایی لیپوفیلیک به خارج از مغز و نخاع، قبل از اینکه به سطوح سمی عصبی برسند، لایه دیگری از دفاع را اضافه میکنند. سگ های دارای جهش MDR1 هموزیگوت فاقد P{4}}گلیکوپروتئین عملکردی هستند. بدون این دفاع احتمال بیشتری دارد که به بیماری مبتلا شوند که بر سیستم عصبی مرکزی آنها تأثیر بگذارد. دانشمندان دریافتهاند که پودر میلیمایسین اکسیم برای این نژادهای حساس نسبت به سایر لاکتونهای ماکروسیکلیک ایمنتر است. با این حال، مقادیر بالا همچنان باید با احتیاط استفاده شود.
کدام برنامه های کنترل انگل مناسب پودر Milbemycin Oxime و Moxidectin هستند؟
برای انتخاب داروی ضد انگلی مناسب، باید خواص دارو را با موقعیتهای بالینی خاص، گروههای بیمار و اهداف تمرینی مطابقت دهید. تصمیمگیری مبتنی بر شواهد-به حقایقی در مورد چگونگی عملکرد یک چیز، میزان ایمن بودن، هزینه آن و چه عواملی بر همکاری طولانی مدت در مشتری تأثیر میگذارد.
برنامه های پیشگیری از کرم قلب
در مکانهایی که کرمهای قلبی شایع هستند، افراد باید اقدامات پیشگیرانه را در تمام سال دنبال کنند یا حداقل در فصل پشهها تحت پوشش قرار گیرند. مصرف پودر میلیبمایسین اکسیم یکبار در ماه با بازدیدهای منظم مراقبتهای پیشگیرانه مطابقت دارد و به صاحبان این فرصت را میدهد تا بررسیهای کامل سلامتی را انجام دهند و درباره حیوانات خانگی خود اطلاعات بیشتری کسب کنند. این ماده به سرعت جذب میشود و از شر میکروفیلاریا خلاص میشود، بنابراین تا زمانی که انطباق بالا باقی میماند، محافظت پایداری را ارائه میکند، همانطور که توسط آزمایش آنتیژن منفی که هر سال برای غربالگری انجام میشود نشان میدهد.
فرمهای انتشار طولانی-موکسیدکتین دارای مزایای قوی برای مالکانی است که همیشه دستورالعملهای ماهانه را دنبال نمیکنند.


در مقایسه با برنامه های ماهانه، یک تجویز منفرد که به مدت شش ماه محافظت می کند، تعداد دوزهای از دست رفته را تا حد زیادی کاهش می دهد، که می تواند منجر به نرخ های پیشگیری بالاتر در سطح جمعیت شود. دفاتر دامپزشکی ممکن است به صورت استراتژیک از محصولات با انتشار طولانی{1} برای مشتریانی که در پایبندی به برنامه های درمانی خود مشکل دارند، استفاده کنند، در حالی که فرمول های ماهیانه برای افرادی که در پایبندی به برنامه های خود بسیار خوب هستند و ترجیح می دهند بیشتر به دامپزشک مراجعه کنند ذخیره می شود.
مدیریت انگل گوارشی
از آنجایی که سیستم ایمنی آنها هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و در هنگام معاشرت در معرض چیزهای مختلف زیادی قرار می گیرند، توله سگ ها و بچه گربه ها به ویژه در معرض کرم معده هستند.
راه اندازی طرح های کرم زدایی با پودر میلبمایسین اکسیم که از سن 6 تا 8 هفتگی شروع می شود، از عفونت های رایج کرم گرد و کرم قلابدار که از جفت یا شیر مادر عبور می کنند، مراقبت می کند. فرم پودری، دوزهای مبتنی بر وزن دقیق را آسانتر میکند، که از دریافت داروی بسیار کم حیوانات جوان جلوگیری میکند، که میتواند با اشکال کمتر انعطافپذیر اتفاق بیفتد.
برای اینکه در پزشکی سرپناه مفید باشد،-کنترل انگل با طیف وسیع که همچنین مقرون به صرفه است-برای مقابله با انواع مختلف عفونت هایی که افرادی که سابقه سلامتی خود را نمی دانند به آن مبتلا می شوند، نیاز است. هر یک از این ترکیبات می تواند در این شرایط مفید باشد، و انتخاب معمولاً بر اساس فرمولاسیون، معاملات خرید عمده یا ترجیح کارکنان است که کدام ترکیب برای مدیریت آسان تر است.


مراکز عقیمسازی{0}}که جراحیهای زیادی را انجام میدهند، ممکن است داروهای ضد انگلی را در مراحل آزادسازی خود قرار دهند و از فرصت صحبت با مشتریان برای اطمینان از دریافت درمان استفاده کنند.
نژاد-ملاحظات ایمنی خاص
جهش های ژن MDR1 در سگ های گله مانند Collies، Australian Shepherds و صلیب های مشابه شایع تر است. هر دوی این ترکیبات در مقادیر ذکر شده روی برچسب برای این انواع بی خطر هستند. با این حال، پودر میلیمایسین اکسیم دارای حاشیههای درمانی گستردهای است که هنگام درمان افراد حساس به شما آرامش بیشتری میدهد. خدمات آزمایش ژنتیکی که ژنوتیپ MDR1 را ارائه می دهد، شناسایی قطعی بیماران در معرض خطر را ممکن می سازد.
این به پزشکان امکان میدهد داروهایی را انتخاب کنند که نشان داده شده است در این گروه بیخطر هستند. سگهای نژاد غولپیکر به دلیل جثههای بزرگ و مقادیر زیادی از دارو که باید از نظر درمانی در معرض آن قرار گیرند، به سختی میتوان به درستی دوز کرد. نسخههای پودری برای تهیه دوزهای بزرگتر از بزرگترین اندازههای قرص موجود مفید هستند، بنابراین لازم نیست بیش از یک واحد را در یک زمان مصرف کنید. در مقابل، فرمولهای موضعی موکسیدکتین راههای آسانی را برای استفاده از دارو ارائه میدهند که اغلب برای صاحبان سگهای بزرگ راحتتر از دادن دارو به صورت خوراکی است.
نتیجه گیری
انتخاب هر کدامپودر میلبمایسین اکسیمیا موکسیدکتین بر اساس معیارهای متقابل مختلفی از جمله طیف انگل هایی که باید درمان شوند، نژاد و وضعیت سلامتی بیمار، الگوهای انطباق مالک و ماهیت خود عمل است. پودر Milbemycin oxime به ویژه سازگار است، زیرا ممکن است به روش های مختلف دوز شود. نماتدها را به سرعت از بین می برد و برای نژادهایی که فاقد P{2}}گلیکوپروتئین کافی هستند، حاشیه ایمنی وسیعی دارد. این به صورت ماهانه ارائه می شود و به طور منظم در رژیم های مراقبت های پیشگیرانه قرار می گیرد. هنوز هم بر ضد کرم قلب و کرم های معمولی معده موثر است.
منحصر به فرد موکسیدکتین، در دسترس بودن فرمولهای- طولانیتر است که به پیروی از رژیمهای درمانی و درمانهای ترکیبی که هم اندو- و هم انگلهای خارجی را میکشند، کمک میکند. ویژگیهای فارماکوکینتیکی این ترکیب باعث میشود زمانی که مصرف منظم آن مقرون به صرفهتر یا امکانپذیر باشد، مفید باشد. هر دو دارو در از بین بردن انگل ها نقش دارند و انتخاب کدام یک از آنها به بررسی دقیق بیمار و ویژگی های عمل بستگی دارد.
دامپزشکان باید با محیط ضدانگلی در حال تغییر برای حیوانات همراه، مانند روندهای نوظهور مقاومت در برابر انگل، اطلاعات ایمنی، و فرمولبندیهای جدید، بهروز باشند. آموزش مداوم در مورد تفاوتها و شباهتهای بین این مواد شیمیایی، تجویز مبتنی بر شواهد را ممکن میسازد که نتایج را بهبود میبخشد و در عین حال هزینهها را پایین نگه میدارد و مالکان را راضی نگه میدارد.
سوالات متداول
1. تفاوت های ایمنی اصلی بین پودر میلبمایسین اکسیم و موکسیدکتین در سگ های دارای جهش MDR1 چیست؟
+
-
در سگهای دارای جهشهای ژن MDR1 نسبت به برخی از لاکتونهای ماکروسیکلیک، فضای بیشتری برای ایمنی با پودر میلبمایسین اکسیم وجود دارد. ژن MDR1 انجام وظیفه گلیکوپروتئین P-در سد خونی-مغزی را دشوارتر میکند. این امر خروج برخی مواد شیمیایی از مغز و نخاع را دشوارتر می کند. بر اساس مطالعات بالینی، میلبمایسین برای سگهای آسیبدیده مانند کولیها و شپردهای استرالیایی بیخطر است. با این حال، آزمایش های ژنتیکی می تواند به طور قطعی افرادی را که در معرض خطر هستند، قبل از شروع درمان شناسایی کند.
2. آیا میل بمایسین اکسیم پودر و موکسیدکتین می توانند به جای یکدیگر در پروتکل های پیشگیری از کرم قلب استفاده شوند؟
+
-
هر دو ماده شیمیایی زمانی که طبق دستورالعمل روی برچسب استفاده می شوند برای جلوگیری از عفونت کرم قلب به خوبی عمل می کنند، اما نمی توان آنها را به جای یکدیگر استفاده کرد زیرا پروفایل های فارماکوکینتیک متفاوتی دارند و باید در زمان های مختلف تجویز شوند. پودر Milbemycin oxime باید یک بار در ماه مصرف شود تا سطح داروی محافظ بالا نگه داشته شود. از سوی دیگر، برخی از فرمول های موکسیدکتین محافظت طولانی تری را ارائه می دهند که تا شش ماه طول می کشد. هنگامی که بین محصولات در وسط فصل جابجا میشوید، باید بسیار مراقب باشید که این کار را انجام میدهید تا هیچ شکافی در حفاظت وجود نداشته باشد که باعث رشد لاروها شود. هنگام انتقال بیمار از یک داروی محافظ به داروی دیگر، دامپزشکان باید دستورالعمل های واضحی را ارائه دهند.
3. فرمول پودری میلبمایسین اکسیم چه سودی برای داروخانه های ترکیبی و فرمولاسیون های سفارشی دارد؟
+
-
فرم پودر بسیار انعطاف پذیر است و می تواند در طیف گسترده ای از روش ها برای سفارشی کردن دوز، بهبود طعم و ایجاد سیستم های تحویل سفارشی استفاده شود. داروخانههای ترکیبی میتوانند برای بیمارانی که اندازهشان بین قرصهای استاندارد قرار میگیرد، سوسپانسیونهای طعمدار که داروها را برای حیوانات حساستر قابل قبولتر میکند، یا فرمولهای متفاوتی برای بیمارانی که در غذا خوردن مشکل دارند، دوزهای دقیق براساس وزن{1}} تهیه کنند. این سازگاری در مراقبت از حیوانات غیرمعمول، پناهگاه هایی که نیاز به پیروی از دستورالعمل های خاص برای هر گروه دارند، و شیوه هایی که برای درمان مشتریانی که خواهان برنامه های درمانی شخصی هستند، بسیار مفید است. پودر درجه دارویی{4}}از تامین کنندگان دارای مجوز اطمینان حاصل می کند که فرمول از کیفیت بالایی برخوردار است و فراهمی زیستی آماده سازی ترکیبی قابل پیش بینی است.
برای نیازهای ضد انگلی خود با تامین کننده پودر Milbemycin Oxime معتبر شریک شوید
بلوم تکز یک شرکت قابل اعتماد است که پودر میلیمایسین اکسیم را میفروشد. آنها فقط از مواد فعال دارویی{1} استفاده می کنند و دارای گواهینامه GMP کامل از FDA، اتحادیه اروپا، PMDA و CFDA ایالات متحده هستند. کارخانه تولید 100,000-متر مربع- ما در شیان دارای سه سطح دقیق کنترل کیفیت است: آزمایش در کارخانه، بررسیهای داخلی QA/QC، و گواهی شخص ثالث از آزمایشگاههای تحلیلی تایید شده چینی. ما قیمت گذاری روشن، حاشیه سود ثابت و تمام مدارک مورد نیاز برای ترخیص کالا از گمرک در سراسر جهان را به 24 شرکت از بزرگترین شرکت های دارویی جهان ارائه می دهیم.
با بلوم تکز، میتوانید راهحلهای کاملی را برای تمام نیازهای محصول ضد انگلی خود، از پودر API انبوه برای فرمولسازی گرفته تا فشار دادن تبلت سفارشی گرفته تا مشخصات دقیق و مشاوره تخصصی از بخش تحقیق و توسعه ما، دریافت کنید. ضمانت کیفیت ما به این معنی است که اگر هر یک از مشخصاتی که با آنها موافقت کرده اید مطابق با استانداردها نباشد، بازپرداخت کامل دریافت خواهید کرد. از قیمت گذاری مستقیم سازنده و استانداردهای کیفیت که در سراسر جهان شناخته شده است، بهره مند شوید. با ما در تماس باشیدSales@bloomtechz.comتیم برای صحبت در مورد جایی که می توان به دست آوردپودر میلبمایسین اکسیمو مظنه های دقیق و زمان تحویل را دریافت کنید.
مراجع
1. Bowman DD، Atkins CE. بیولوژی، درمان و کنترل کرم قلب کلینیک های دامپزشکی آمریکای شمالی: تمرین حیوانات کوچک. 2009؛ 39(6):1127-1158.
2. Prichard RK، Geary TG. دیدگاههایی در مورد کاربرد موکسیدکتین برای کنترل نماتدهای انگلی در مواجهه با ایجاد مقاومت انتهلمینتیک مجله بین المللی انگل شناسی: داروها و مقاومت دارویی{3}}؛ 10:69-83.
3. Mealey KL، Bentjen SA، Gay JM، Cantor GH. حساسیت به ایورمکتین در کولی ها با جهش حذف ژن mdr1 همراه است. فارماکوژنتیک{4}}؛ 11(8): 727-733.
4. Geary TG، Bourguinat C، Prichard RK. شواهدی برای مقاومت انتهلمینتیک لاکتون ماکروسیکلیک در Dirofilaria immitis. موضوعات در طب حیوانات همنشین. 2011;26(4):186-192.
5. Paul AJ، Tranquilli WJ، Hutchens DE، و همکاران. مشاهدات بالینی در Collies که میلبمایسین اکسیم با دوزهای بالا داده شده است. مجله آمریکایی تحقیقات دامپزشکی{3}};48(10):1539-1541.
6. McTier TL، Shanks DJ، Watson P، و همکاران. بررسی اثربخشی موکسیدکتین بر ضد دیروفیلاریا ایمیتیس و چهار گونه نماتد گوارشی در سگ. انگل شناسی دامپزشکی{3}};87(2-3):143-154.

