چگونه تروپیسترون هیدروکلراید سنتز می شود

تروپیسترون هیدروکلراید(ارتباط دادن:https٪ 3a٪ 2f٪ 2fwww.bloomtechz.com٪ 2fsynthetic-chemical٪ 2fapi-researching-only٪ 2ftropisetron-hydrochloride-cas٪ 7b٪ 7b5٪ 7d٪ 7d.html) یک ترکیب آلی است. نام شیمیایی -(8-phenylimidazo[1,2-]pyridin-3-yl)- -oxy-methacrylate hydrochloride است که نشان دهنده یک اتم کربن کایرال است. نمک یک پودر کریستالی سفید یا مایل به سفید با بوی تند و طعم کمی تلخ شبیه بادام تلخ است. فرمول مولکولی C14H24ClN3O2، CAS 105826-92-4 است و جرم مولکولی نسبی حدود 174.2 گرم بر مول است. محلول در بسیاری از حلال های آلی مانند الکل ها، اترها و هیدروکربن های معطر. حلالیت نسبتاً کمی در آب دارد. این یک مشتق فنوتیازین حاوی یک حلقه پیریدین است. ساختار آن شامل یک مرکز کایرال است و بنابراین به عنوان استریو ایزومر وجود دارد. پایداری خوبی دارد و در برابر نور، گرما و هوا نسبتاً پایدار است و بیش از یک سال در دمای اتاق قابل نگهداری است. محصول نهایی این محصول برای درمان بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد، اما لازم به ذکر است که محصولات تولید شده توسط Shaanxi Achieve Chem-tech Co.Ltd از محصولات شیمیایی اولیه بوده و فقط برای مصارف آزمایشگاهی قابل استفاده است.

سنتز تروپیسترون هیدروکلراید:

ایندول{0}}کربوکسیلیک اسید مراحل دقیق تهیه مواد خام تروپیسترون هیدروکلراید است:

ایندول{0}}کربوکسیلیک اسید با مالئیک انیدرید و N-متیل پیپرازین تحت رفلاکس تحت حرارت، متراکم می‌شود تا {{2}(3-کربوکسی{4}H-indol-2- yl) بدست آید. )-methylamino] -N-methylpiperazine با تیونیل کلرید واکنش می دهد تا {{10}[(3-کربوکسی-1H-indol-2-}yl)-methylamino]-N-methylpiperazine کلرید تولید کند. و در نهایت با کلرید هیدروژن واکنش می دهد و در استونیتریل واکنش می دهد و تروپیسترون هیدروکلراید تولید می کند.

این معادله شیمیایی است:

1. ایندول{1}}کربوکسیلیک اسید، مالئیک انیدرید و N-متیل پیپرازین در حضور انیدرید استیک رفلکس و متراکم می شوند:

HO2CCH(COOH)C5H4N به اضافه C4H4O2 → [NCH(CH2NHCH2CH2CH2CH3)C5H4N]2 به علاوه (CH3)2CO

2. 4-[(3-کربوکسی-1H-indol-2-yl)-methylamino]-N-methylpiperazine تولید شده با تیونیل کلرید واکنش می‌دهد:

[NCH(CH2NHCH2CH2CH2CH3)C5H4N]2 به علاوه SOCl2 → 4-[(CH3)2NC5H4N(CH2)2NHCOCH=CH2]Cl به اضافه SO2 به اضافه HCl

در نهایت با کلرید هیدروژن در استونیتریل واکنش دهید تا تروپیسترون هیدروکلراید تولید شود:

4-[(CH3)2NC5H4N(CH2)2NHCOCH=CH2]Cl به اضافه HCl → C17H21ClN2O2 به علاوه (CH3)2NC

خواص دارویی تروپیسترون هیدروکلراید:

1. مکانیسم اثر: تروپی‌سترون هیدروکلراید با متضاد کردن گیرنده‌های 5-HT3 عمل می‌کند. گیرنده 5-HT3 یک گیرنده بر روی انتقال دهنده عصبی سروتونین است که نقش سیگنال دهی را در رفلکس گگ ایفا می کند. مواد آزاد شده توسط سلول های تومور می توانند گیرنده های 5-HT3 را فعال کرده و باعث تهوع و استفراغ شوند. تروپی‌سترون هیدروکلراید می‌تواند به گیرنده‌های 5-HT3 متصل شود، از اتصال {{9}هیدروکسی تریپتامین به گیرنده‌ها جلوگیری کند و در نتیجه پاسخ استفراغ را مهار کند.

2. فارماکوکینتیک: تروپیسترون هیدروکلراید پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب می شود و فراهمی زیستی آن حدود 72 درصد است. پس از جذب دارو، عمدتاً در بافت های مخاطی روده و معده و به دنبال آن بافت مغز توزیع می شود. حجم توزیع دارو کم است و این نشان می دهد که دارو در بافت های موضعی متمرکز است نه اینکه به طور گسترده در بدن پخش شود. نیمه عمر تروپیسترون هیدروکلراید حدود 4 ساعت است و بیشتر دارو از طریق ادرار دفع می شود.

3. موارد مصرف: تروپیسترون هیدروکلراید عمدتاً برای پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی و رادیوتراپی استفاده می شود. همچنین در پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل موثر است. برای حالت تهوع و استفراغ خفیف، داروهای دیگر ممکن است مناسب تر باشند.

عوارض جانبی: عوارض جانبی تروپیسترون هیدروکلراید عمدتاً واکنش های سیستم عصبی مرکزی مانند سردرد و سرگیجه است. علاوه بر این، واکنش های دستگاه گوارش، مانند حالت تهوع و استفراغ نیز ممکن است رخ دهد. عوارض جانبی عموماً خفیف تا متوسط ​​هستند و نیازی به درمان خاصی نیست.

4. تداخلات دارویی: ممکن است تداخلاتی بین تروپیسترون هیدروکلراید و سایر داروها وجود داشته باشد. به عنوان مثال، هنگامی که در ترکیب با القاء کننده های آنزیم دارویی کبد مانند ریفامپیسین و فنی توئین استفاده می شود، ممکن است متابولیسم تروپیسترون هیدروکلراید را تسریع کند و اثر درمانی را کاهش دهد. هنگامی که در ترکیب با مهارکننده های آنزیم دارویی کبدی مانند وارفارین و فنی توئین استفاده می شود، ممکن است متابولیسم تروپیسترون هیدروکلراید را کند کرده و غلظت دارو در خون را افزایش دهد.

تروپیسترون هیدروکلراید یک ترکیب مصنوعی با اثر ضد استفراغ قابل توجه است که متعلق به آلکالوئیدهای ایندول است. خواص شیمیایی آن عمدتاً در جنبه های زیر آشکار می شود:

(1) ویژگی‌های فرمول ساختاری: گروه فرماندهی تروپی‌سترون هیدروکلراید میل ترکیبی بالایی با گیرنده 5-HT3 دارد و طول زنجیره جانبی متوسط ​​است که برای ترکیب گروه فرماندهی مساعد است. گیرنده

(2) حلالیت: تروپیسترون هیدروکلراید حلالیت خوبی در آب دارد و همچنین می تواند در حلال های آلی مانند متانول و اتانول حل شود.

(3) پایداری: هیدروکلراید تروپیسترون در شرایط نور، گرما و رطوبت نسبتاً پایدار است و پایداری ذخیره سازی خوبی دارد.

(4) روش مصنوعی: روش مصنوعی تروپی‌سترون هیدروکلراید عمدتاً شامل چهار مرحله است، از جمله سنتز اتیل ایندول-2-کربوکسیلات، تروپینول، اسید تروپیک و تروپی‌سترون هیدروکلراید نهایی.

در مولکول تروپیسترون هیدروکلراید یک حلقه ترکیبی آروماتیک چند حلقه ای وجود دارد که از دو حلقه بنزن و یک حلقه پیریدین تشکیل شده است. یک گروه کربوکسی متیل و یک گروه متیلن به حلقه متصل هستند که هر دو به اتم N در حلقه پیریدین متصل هستند. علاوه بر این، یک یون آمونیوم چهارتایی در مولکول وجود دارد، یعنی یک یون آمونیوم چهارتایی که توسط یون H به علاوه از کاتیون هیدروکلراید و یک اتم نیتروژن در مولکول تروپیسترون تشکیل شده است. ساختار مولکولی تروپیسترون در زیر نشان داده شده است:

این ساختار را می توان به عنوان یک حلقه ترکیبی آروماتیک چند حلقه ای با یون در نظر گرفت که دارای واحدهای ساختاری مانند حلقه پیریدین، حلقه بنزن و گروه کربوکسیل است. هر دو اتم N در حلقه پیریدین و اتم O از گروه کربوکسیل دارای جفت های تک الکترون هستند که می توانند پیوندهای هیدروژنی و پیوندهای کووالانسی ایجاد کنند. علاوه بر این، مولکول تروپی‌سترون هیدروکلراید حامل یک یون آمونیوم چهارتایی است که با دو اتم N دیگر در مولکول پیوند کووالانسی ایجاد می‌کند و در نتیجه ساختار کل مولکول را تثبیت می‌کند.

ساختار مولکولی تروپیسترون هیدروکلراید تأثیر مهمی بر خواص دارویی و فعالیت بیولوژیکی آن دارد. از آنجایی که مولکول تروپی‌سترون دارای تعداد زیادی ساختار حلقه‌ای بنزن و پیریدین است، می‌تواند به گیرنده‌های {{0}هیدروکسی تریپتامین متصل شود تا اثرات ضد تهوع و ضد استفراغ داشته باشد. علاوه بر این، حضور یون‌های آمونیوم چهارتایی تروپی‌سترون نیز پایداری بیشتری را برای تعامل بین مولکول‌ها و گیرنده‌های آن فراهم می‌کند.

در کاربردهای عملی، تجزیه و تحلیل دقیق و توصیف ساختار هیدروکلراید تروپیسترون برای درک خواص شیمیایی و ویژگی های واکنش آن مورد نیاز است. در این میان، پراش اشعه ایکس (پراش اشعه ایکس) و تشدید مغناطیسی هسته ای (رزونانس مغناطیسی هسته ای، که NMR نامیده می شود) و سایر فناوری ها یکی از روش های مهم تجزیه و تحلیل هستند. از کریستالوگرافی اشعه ایکس می توان برای تعیین ساختار بلوری یک ترکیب استفاده کرد و در نتیجه ترکیب مولکولی و آرایش اتمی آن را بیشتر درک کرد. NMR می تواند برای تشخیص ساختار مولکولی و خواص شیمیایی ترکیبات با تجزیه و تحلیل پارامترهایی مانند برهمکنش بین اتم ها در مولکول ها و تغییرات شیمیایی استفاده شود.