BPC 157(ترکیب محافظ بدن 157ارتباط دادن:https://www.bloomtechz.com/synthetic-chemical/peptide/bpc-157-powder-cas-137525-51-0.html) یک ترکیب پپتیدی است که از 15 اسید آمینه با خواص شیمیایی مختلف تشکیل شده است. برای جزئیات بیشتر به توضیحات زیر مراجعه کنید:
1. فرمول و ساختار مولکولی:
فرمول مولکولی BPC 157 C62H98N16O22 است و ساختار آن از 15 باقیمانده اسید آمینه تشکیل شده است. این شامل اسیدهای آمینه مانند آلانین، پرولین، تریپتوفان، اسید آسپارتیک، فنیل آلانین و لوسین است.
2. حلالیت:
BPC 157 حلالیت خوبی در آب دارد و همچنین می تواند در برخی از حلال های آلی مانند DMSO (دی متیل سولفوکسید)، متانول و اتانول و غیره حل شود. اما در حلال های آلی معمولی، حلالیت ممکن است کمتر باشد.
3. ثبات:
BPC 157 دارای ثبات خاصی در برابر دما و اسیدیته و قلیاییت است. می تواند در شرایط تجربی معمول (مانند دمای اتاق و PH خنثی اسید-باز) نسبتاً پایدار باشد. با این حال، تحت شرایط شدید، مانند دمای بالا، اسید قوی یا قلیایی قوی، BPC 157 ممکن است تخریب شود.
4. فعالیت نوری:
BPC 157 یک مولکول کایرال با دو انانتیومر (D-form و L-form) است. این انانتیومرها ممکن است در خواص شیمیایی کمی متفاوت باشند، اما تفاوت در فعالیت بیولوژیکی هنوز در حال مطالعه است.
5. وابستگی به pH:
خواص محلول BPC 157 تحت تأثیر pH قرار می گیرد. در محدودههای مختلف pH، BPC 157 ممکن است تحت واکنشهای یونیزاسیون و کمآبی قرار گیرد و در نتیجه بر حلالیت و پایداری آن تأثیر بگذارد.
6. واکنش های بیوشیمیایی:
BPC 157 ممکن است در محیط های بیوشیمیایی خاصی واکنش هایی داشته باشد. به عنوان مثال، ممکن است با یون های فلزی کمپلکس تشکیل دهد، در واکنش های ردوکس شرکت کند و غیره. این واکنش ها ممکن است بر فعالیت بیولوژیکی و خواص دارویی آنها تأثیر بگذارد.
لازم به ذکر است که موارد فوق صرفاً نمای کلی برخی از خواص شیمیایی پایه BPC 157 است. شرح دقیق خواص شیمیایی نیازمند داده های تجربی بیشتر و تحقیقات عمیق است. در عین حال، با توجه به این خواص شیمیایی اولیه و منابع مختلف ادبیات، از روش های زیر برای تولید موفق این محصول استفاده کرده ایم و به بهینه سازی مسیر مصنوعی به منظور بهبود خلوص محصول ادامه خواهیم داد. در حال حاضر، BPC 157 عمدتاً با روشهای شیمیایی، از جمله سنتز فاز جامد و سنتز فاز مایع، سنتز میشود.
1. روش سنتز فاز جامد:
سنتز فاز جامد روشی برای ساخت تدریجی زنجیره های پپتیدی از انتهای N تا C-پایانه است. در زیر مراحل سنتز فاز جامد BPC 157 آمده است:
- ابتدا یک گروه محافظ مناسب برای محافظت از گروه های عاملی اسید آمینه در زنجیره پپتیدی انتخاب کنید.
- اولین اسید آمینه را به یک تکیه گاه جامد (مانند رزین) متصل کرده و در ظرف واکنش بی حرکت کنید.
- اسیدهای آمینه محافظت شده توسط سایر گروه های محافظ را به ترتیب اضافه کنید و آنها را با استفاده از معرف های جفت کننده خاص به زنجیره های پپتیدی موجود متصل کنید.
- پس از هر مرحله واکنش را بشویید و از محافظت خارج کنید.
- هنگامی که سنتز زنجیره پپتیدی کامل شد، از تکیه گاه فاز جامد جدا می شود.
- در نهایت BPC 157 خالص از طریق مراحل کاهش، برش و خالص سازی به دست می آید.
2. روش سنتز فاز مایع:
سنتز فاز محلول روشی است که توسط آن زنجیره های پپتیدی به تدریج در محلول ساخته می شوند. در زیر مراحل سنتز فاز مایع BPC 157 آمده است:
- ابتدا یک گروه محافظ مناسب برای محافظت از گروه های عاملی اسید آمینه در زنجیره پپتیدی انتخاب کنید.
- اولین اسید آمینه را به ظرف واکنش اضافه کنید و با استفاده از یک فعال کننده مانند DCC و یک کاتالیزور مانند DMAP اجازه دهید تا با اسید آمینه بعدی یک واکنش تراکم انجام دهد.
- اسیدهای آمینه محافظت شده توسط سایر گروه های محافظ را به ترتیب اضافه کنید و واکنش تراکم را تا زمانی که یک زنجیره پپتیدی کامل سنتز شود انجام دهید.
- بعد از هر مرحله شستشو و محافظت زدایی الزامی است.
- پس از اتمام سنتز زنجیره پپتیدی، BPC 157 خالص از طریق احیا، برش، خالص سازی و مراحل دیگر بدست می آید.
به طور خلاصه، سنتز فاز جامد و سنتز فاز مایع یکی از روش های متداول برای سنتز BPC 157 است. این روش ها نیاز به دستکاری آزمایشگاهی ماهر و دانش شیمی دارند. لطفاً توجه داشته باشید که قبل از انجام هر گونه سنتز شیمیایی، لطفاً مطمئن شوید که دانش کافی و راهنمایی حرفه ای دارید و مراحل ایمنی مربوطه را دنبال کنید.
در زیر شرح مفصلی از تاریخچه کشف BPC 157 آورده شده است.
1. پس زمینه را کشف کنید:
BPC 157 اولین بار توسط تیمی از محققان در کرواسی در اواخر دهه 1970 کشف شد. در آن زمان، گروه تحقیقاتی در حال کار بر روی درمانی برای زخم معده بودند. آنها آنتی بیوتیکی به نام "Pliva" (PL 14736) را برای تحقیق انتخاب کردند و به طور تصادفی اثر ضد زخم بالقوه آن را کشف کردند.
2. جداسازی و سنتز BPC 157:
در مطالعات بیشتر روی PL 14736، محققان موفق به جداسازی یک ترکیب پپتیدی از مخاط معده شدند که امروزه به نام BPC 157 شناخته می شود. متعاقبا، آنها مطالعات فارماکولوژیک in vivo و in vitro را بر روی BPC 157 انجام دادند و دریافتند که دارای توانایی های مختلفی برای محافظت، ترمیم و بازسازی بافت ها.
3. ضد زخم و محافظت از مخاط معده:
در ابتدا، BPC 157 عمدتاً برای درمان زخم معده مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعات نشان داده اند که BPC 157 می تواند با ترویج ترمیم مخاط معده، جلوگیری از تشکیل زخم، و ارائه اثرات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی، از مخاط معده در برابر آسیب محافظت کند. این اثرات محافظتی مربوط به نقش BPC 157 در تنظیم مسیرهای سیگنال دهی بیولوژیکی مختلف و ترویج تکثیر سلولی، رگزایی و سنتز کلاژن است.
4. فعالیت بیولوژیکی و پتانسیل درمانی:
همانطور که فعالیت بیولوژیکی BPC 157 به طور عمیق مورد مطالعه قرار گرفت، محققان شروع به کشف پتانسیل آن در درمان سایر بیماری ها و تروما کردند. مشخص شده است که BPC 157 باعث ترمیم عضلات و بافت استخوانی، محافظت از عملکرد کبد، بهبود سلامت قلب و عروق، کاهش التهاب و تقویت بازسازی عصبی می شود.
5. پیشرفت تحقیق و کاربرد بالینی:
با عمیق تر شدن تحقیقات بر روی BPC 157، ترکیب پپتیدی به طور گسترده در مدل های مختلف حیوانی و کاربردهای انسانی مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعات نشان داده اند که BPC 157 پتانسیل درمان آسیب عضلانی، آسیب رباط، کولیت اولسراتیو، بیماری کبد، بیماری قلبی و بیماری های عصبی را دارد.
اگرچه BPC 157 پتانسیل درمانی گسترده ای را نشان می دهد، هنوز مطالعات بیشتری برای تأیید ایمنی و اثربخشی آن و ارائه شواهد بیشتری برای کاربرد بالینی آن مورد نیاز است.
به طور خلاصه، BPC 157 به طور تصادفی توسط تیمی از محققان در کرواسی در حین مطالعه داروهای ضد زخم کشف شد. مطالعات بعدی پتانسیل BPC 157 را در محافظت از مخاط معده و بسیاری دیگر از محافظت و ترمیم بافت نشان داد. از زمان کشف، BPC 157 تحت تحقیقات علمی مداوم برای کشف نقش و چشمانداز کاربرد آن در درمان بیماریها و آسیبهای مختلف بوده است.