آدنوزین چگونه در بدن کار می کند؟

آنالوگ های آدنوزین ممکن است با تأثیر بر خواص الکتروفیزیولوژیک سلول های عضله قلب باعث آریتمی هایی مانند تاکی کاردی بطنی و فیبریلاسیون بطنی شوند. این آریتمی های جدی ممکن است تهدید کننده زندگی باشد.

آنالوگ های آدنوزین رگ های خونی را گشاد می کنند و مقاومت محیطی را کاهش می دهند و در نتیجه فشار خون کاهش می یابد. فشار خون پایین ممکن است منجر به سرگیجه، غش و حتی شوک شود که نیاز به درمان فوری برای افزایش فشار دارد.

داروهای آدنوزین باید توسط کبد متابولیزه شوند، مصرف طولانی مدت یا با دوز بالا ممکن است بار کبد را تشدید کند و به سلول های کبد آسیب برساند. نارسایی کبدی به صورت ضعف، از دست دادن اشتها، یرقان و سایر علائم ظاهر می شود و در موارد شدید ممکن است به نارسایی کبد تبدیل شود.

داروهای آدنوزین ممکن است خون سازی مغز استخوان را مهار کرده و منجر به کاهش تعداد گلبول های سفید خون شود. استفاده طولانی مدت از دارو ممکن است منجر به عفونت های مکرر و حساسیت به بیماری شود که نیاز به نظارت منظم بر تصویر خون و تنظیم برنامه درمانی دارد. همچنین ممکن است باعث ترومبوسیتوپنی، کمبود گرانولوسیت و سایر ناهنجاری های سیستم خونی شود.

داروهای آدنوزین ممکن است مخاط معده را تحریک کرده و باعث التهاب و زخم شود که ممکن است منجر به خونریزی شود. خونریزی دستگاه گوارش ممکن است منجر به علائمی مانند استفراغ خون، مدفوع سیاه و در موارد شدید، کم خونی و شوک شود.

برخی از بیماران ممکن است واکنش های آلرژیک به آنالوگ های آدنوزین، مانند خارش، قرمزی، تورم و بثورات پوستی داشته باشند. هنگامی که یک پدیده آلرژیک مانند افت فشار خون، تنگی نفس و غیره رخ داد، باید بلافاصله دارو را قطع کرد و به پزشک مراجعه کرد.