تیازول CAS 288-47-1

1) داروهای ضد باکتری:

ترکیبات تیازل یکی از پرمصرف‌ترین داروهای ضد عفونی در عمل بالینی است و تعداد زیادی از داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌های مصنوعی (کینولون‌ها، سولفونامیدها و غیره) و آنتی‌بیوتیک‌ها (پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها، ماکرولیدها و غیره) در عمل مورد استفاده قرار گرفته‌اند. با این حال، در سال‌های اخیر، با بروز مکرر سویه‌های مقاوم به دارو و افزایش مقاومت پاتوژن‌ها، مقاومت دارویی به یک مسئله جهانی تبدیل شده است. به عنوان مثال، شیوع "سوپرباگ" و "کشنده E. coli" در سال 2010 منجر به اثربخشی پایین داروهای موجود شد که منجر به افزایش نرخ مرگ و میر ناشی از عفونت باکتریایی شد و تهدیدی جدی برای سلامت انسان به شمار می‌رفت.

نیاز فوری به توسعه ساختارهای جدید داروهای ضد باکتری وجود دارد. تعداد زیادی از ادبیات نشان می دهد که ترکیبات آزول، مانند تری آزول، ایمیدازول، کاربازول که به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است، و آزول به راحتی سنتز شده و بسیار فعال هستند، پتانسیل زیادی برای توسعه در زمینه عوامل ضد باکتری دارند. تیازل به عنوان ایزومر الکترونیکی تری آزول، ایمیدازول، ایمیدازول و ... به عضوی جدید در تحقیق و توسعه داروهای ضد باکتریایی تبدیل شده است و همچنین یکی از فعال ترین زمینه ها می باشد. به خصوص، 2-aminothiazole، به عنوان یک ایزومر الکترونیکی سایر گروه های فعال، می تواند حلالیت چربی و خواص فارماکوکینتیک را بهبود بخشد.

تاکنون داروهای ضد باکتری متعددی حاوی حلقه های تیازل در عمل بالینی استفاده شده است مانند سفدینیر، سفتی بوتن، سفوروکسیم، نمک مونوزوکسیم و غیره که اثرات مهاری خوبی بر روی باکتری های گرم مثبت به ویژه باکتری های گرم منفی دارند. نقش مهمی در درمان عفونت های باکتریایی دارد.

استفاده گسترده از آنتی بیوتیک های تیازل منجر به بروز مکرر مقاومت پاتوژن شده است و نیاز فوری به توسعه ترکیبات ساختاری تیازلی جدید وجود دارد. دوازده مشتق تیازل حاوی ساختارهای آدامانتان فعالیت بازدارندگی قوی در برابر باکتری های گرم مثبت، باکتری های گرم منفی و قارچ ها از خود نشان می دهند.

به ویژه توانایی آن در مهار سویه های باکتریایی مانند میکروکوک، استافیلوکوکوس اورئوس و سالمونلا نسبت به داروهای خط اول مانند استرپتومایسین و آمپی سیلین برتر است. ترکیبات تیازولین به دلیل طیف گسترده ضد باکتریایی و فعالیت عالی خود در برابر باکتری های گرم مثبت بسیار مورد علاقه هستند و تغییرات ساختاری مربوط به آنها مورد توجه قرار گرفته است. تیازولین های اصلاح شده با کلروتیازول فعالیت بازدارندگی متوسطی را در برابر استافیلوکوکوس اورئوس، استافیلوکوکوس اورئوس و اشریشیا کلی مقاوم به متی سیلین نشان می دهند، در حالی که فعالیت آنها در برابر استافیلوکوکوس اورئوس با داروی بالینی آمپی سیلین قابل مقایسه است.

3) ترکیبات تیازل ضد سل:

بنابراین، انواع جدیدی از داروهای ضد سل نیاز به توسعه دارند. نیتروژن جدید حاوی ترکیبات هتروسیکلیک معطر، که توسط ترکیبات تیازل نشان داده می شود، به طور گسترده و عمیقی در برابر مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مورد مطالعه قرار گرفته است. ترکیبات آزول مانند تیازل، تریازول و دیازول دارای ضرایب حلالیت چربی مشابه دیواره سلولی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس هستند که می تواند در تشکیل دیواره سلولی اختلال ایجاد کند و رشد باکتری را مهار کند. Triazole thiol thiazle 24 دارای توانایی عالی ضد سل است و مقدار MIC آن 8 گرم در میلی لیتر است.

4) ترکیبات ضد سرطان تیازل:

تبدیل شدن به یکی از گسترده ترین زمینه های تحقیقاتی در دنیای پزشکی. اگرچه داروهای ضد سرطان مختلفی در عمل بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند، وقوع مکرر و تنوع سرطان، و همچنین سمیت بالا و انتخاب کم داروهای ضد سرطان، داروهای بالینی موجود را از پاسخگویی به تقاضا برای دارو دور می‌سازد. توسعه داروهای ضد سرطان جدید هنوز یک مسئله ضروری و مهم برای شیمیدانان دارویی است. ترکیبات زولازول یکی از جهت گیری های مهم در توسعه داروهای ضد سرطان است. ترکیبات مختلف تیازل مانند پامیکوگرل (27، پامیکوگرل) و تیازوفورین (28، تیازوفورین) با موفقیت در عمل بالینی مورد استفاده قرار گرفته اند و نقش مهمی در درمان سرطان دارند.

5) ضد ویروسیتیازولترکیبات: عفونت های ویروسی مانند هپاتیت B ویروسی، ایدز و سارس بیماری های عفونی هستند که سلامت انسان را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. با توجه به مکانیسم بسیار پیچیده عمل بین ویروس ها و سلول های میزبان، اکثر داروهای ضد ویروسی اثر خود را با ایجاد سمیت برای سلول های میزبان و سلول های طبیعی در بدن انسان اعمال می کنند.
در سال‌های اخیر، شیوع ویروس‌های جدید مختلف مانند ویروس آنفلوانزای پرندگان، ویروس پنومونی غیر معمول و همچنین نوع جدید ویروس سوزاک (H041) که در سال 2011 در ژاپن ظاهر شد و ویروس جدید بونیا که در چین ظاهر شد.

چالش های بزرگی برای داروهای ضد ویروسی موجود ایجاد کرده است و توسعه داروهای ضد ویروسی جدید ضروری است. در سال‌های اخیر، ترکیبات آزول به نتایج مهم بسیاری در زمینه درمان ضد ویروسی، به‌ویژه داروی ضد اچ‌آی‌وی Ritonavir (44، Ritonavir) دست یافته‌اند. بنابراین، ترکیبات تیازل به یکی از نقاط داغ در زمینه داروهای ضد ویروسی تبدیل شده است و ساخت ساختارهای جدید داروهای ضد ویروسی با حلقه های تیاز به روشی مهم برای تولید داروهای ضد ویروسی تبدیل شده است.

6) ترکیبات تیازل ضد التهاب و ضد درد: التهاب مکانیسم دفاعی بدن است که اغلب از نظر بالینی به صورت قرمزی، تورم و درد ظاهر می شود.

داروهایی که برای درمان اولیه التهاب استفاده می‌شوند، آنتی‌بیوتیک‌های کورتیکواستروئیدی هستند، اما استفاده طولانی‌مدت از این آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند منجر به وابستگی به بدن شود و به راحتی باعث کاهش عملکرد قشر آدرنال شود. بنابراین، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی با اثرات ضدالتهابی بهتر، به کانون تحقیق و توسعه در زمینه داروهای ضد التهابی تبدیل شده‌اند و در زمینه اثرات ضدالتهابی، تب بر و ضد درد به نتایج رضایت‌بخشی دست یافته‌اند.

به خصوص، ترکیبات ضدالتهابی غیراستروئیدی تیازل توجه گسترده ای را به خود جلب کرده و بسیاری از محققان علمی را به خود جلب کرده است تا خود را به تحقیق و توسعه داروهای ضد التهابی و ضد درد تیازل اختصاص دهند.

تحقیق و توسعه ترکیبات تیازل به عنوان داروهای ضدالتهابی و ضددرد عمدتاً شامل دو جنبه است: یکی اصلاح داروهای بالینی ضد التهابی و ضد درد با حلقه‌های تیاز، مانند داروهای ضدالتهابی و ضددرد آزول که دارای ملوکسیکام و سودوکسیکام هستند. مزایای اثربخشی بالا و سمیت کم؛ رویکرد دوم، معرفی سایر گروه‌های عملکردی ضد التهابی و ضد درد است که در اطراف تیازل متمرکز شده‌اند تا ساختارهای جدیدی از داروهای ضدالتهابی و ضد درد ایجاد کنند، مانند داروهای بالینی Fanetizole (50) و Fentiazac (51).

موفقیت داروهای کاهنده قند خون تیازولیدین دیون، دانشمندان را به تحقیق و توسعه داروهای کاهش دهنده قند خون تیازلی ترغیب کرده است. مقالات مرتبط متعددی وجود دارد که بسیاری از آنها عمدتاً آنزیم‌های کاتالیزوری را هدف قرار می‌دهند که بر متابولیسم کربوهیدرات تأثیر می‌گذارند و ترکیبات هیپوگلیسمی تیازلی جدید را با میل ترکیبی عالی در اطراف حلقه تیاز می‌سازند.

8) داروهای ضد صرع:

تیازولدر حال حاضر از ترکیبات بالینی برای درمان صرع استفاده می شود، مانند اتیل سوکسینیمید و فنی توئین سدیم.

ترکیبات تیازل به عنوان آفت کش به دلیل فعالیت علف کش عالی، تنظیم موثر رشد گیاه و اثرات باکتری کشی و حشره کشی با سمیت کم، به طور گسترده در زمینه کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته اند. آنها سهم برجسته ای در ترویج توسعه دامپروری و جنگلداری و تضمین برداشت محصول داشته اند. بنابراین، تحقیق و توسعه آفت‌کش‌های تیازل توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرده است و آفت‌کش‌های کارآمد، کم سمیت و اقتصادی زیادی مانند قارچ‌کش‌های تیفلوزامید (76، تیفلوزامید)، اتاباکسام (77، اتابوکزام)، متیوفانات (78، متانواکسید، 79، و هری‌پروفناسید) توسعه یافته‌اند.