محلول دی کلرومتان CAS 75-09-2

این ماده خام کلیدی در صنعت پلاستیک به ویژه در تولید فوم پلی اورتان است. به عنوان یک عامل کف کننده فیزیکی، می تواند گرمای واکنش را جذب کرده و گرمازا را رقیق کند، تا ازدیاد طول و دمای داخلی فوم را کنترل کند و ساختار یکنواخت و پایدار فوم را تضمین کند. به عنوان مثال، در تولید فوم انعطاف پذیر پلی یورتان پلی اتر، با تنظیم ویسکوزیته سیستم واکنش برای ارتقای شکل گیری و پایداری هسته حباب، در نهایت مواد فوم با خاصیت ارتجاعی بالا و چگالی کم به دست می آید که به طور گسترده در مبلمان، صندلی ماشین و سایر زمینه ها استفاده می شود. علاوه بر این، همچنین می تواند استات سلولز را برای تهیه فیلم های تری استات سلولز (مانند بسترهای فیلم) و کشیدن الیاف حل کند. حلالیت آن بهتر از حلال های سنتی است که می تواند شفافیت محصول و استحکام مکانیکی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.

در زمینه پردازش فلز، به دلیل حلالیت قوی و کشش سطحی کم، به حلال ترجیحی برای چربی زدایی و رنگ بری ابزارهای دقیق تبدیل شده است. این می تواند به سرعت در رنگ ها، لاک ها و پوشش های رزین نفوذ کرده و متورم کند، در حالی که آلاینده های آلی مانند لکه های روغن و اثر انگشت را از سطوح فلزی پاک می کند. به عنوان مثال، در صنعت هوافضا، از آن برای تمیز کردن اجزای موتور استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که تمیزی سطح مطابق با استانداردهای سطح میکرومتر است. در تولید الکترونیکی، می تواند بقایای لحیم کاری روی بردهای مدار چاپی (PCB) را حذف کند تا از خطر اتصال کوتاه جلوگیری کند. اگرچه برخی از کشورها استفاده از آن را به دلیل فشارهای محیطی محدود می کنند، هنوز جایگزین کردن کامل آن در سناریوهای تمیز کردن با دقت بالا دشوار است.

به عنوان یک حلال پوشش، دارای ویژگی های سرعت تبخیر سریع و حلالیت قوی است که می تواند زمان خشک شدن پوشش ها را به میزان قابل توجهی کوتاه کند و تراز کردن را بهبود بخشد. در پوشش‌های خودرو، پوشش‌های چوبی، و پوشش‌های ضد خوردگی صنعتی، اغلب با حلال‌های استر و کتون ترکیب می‌شود تا ویسکوزیته پوشش را برای انطباق با فرآیند پاشش تنظیم کند. علاوه بر این، می توان از آن در تولید جوهر به عنوان یک چسب برای حل کردن رزین ها و رنگدانه ها استفاده کرد و از قابلیت انتقال و خشکی جوهر در طول فرآیند چاپ اطمینان حاصل کرد. به عنوان مثال، در جوهر چاپ گراور، ویژگی های تبخیر سریع آن می تواند از خونریزی جوهر جلوگیری کرده و دقت چاپ را بهبود بخشد.

این حلال اصلی برای تولید فیلم سنتی است که برای حل کردن استات سلولز و تهیه بسترهای فیلم استفاده می شود. مشخصه نقطه جوش پایین آن به حلال اجازه می دهد تا به سرعت در طول فرآیند پوشش تبخیر شود و یک ساختار لایه نازک یکنواخت و متراکم تشکیل دهد، در حالی که از آسیب به لایه امولسیونی فیلم در دماهای بالا جلوگیری می کند. علیرغم تأثیر فناوری دیجیتال بر بازار فیلم، همچنان بر تولید فیلم‌های تخصصی مانند اشعه ایکس پزشکی و فیلم‌های بازرسی صنعتی تسلط دارد. علاوه بر این، می توان از آن برای تهیه فیلم های پلی کربنات درجه نوری (PC) نیز استفاده کرد. با حل کردن رزین PC و کنترل بلورینگی، می توان مواد نوری با ضریب گذرندگی بالا و انکسار دوگانه کم را بدست آورد که به طور گسترده در زمینه هایی مانند لنزها و نمایشگرها استفاده می شود.

در صنعت داروسازی، دی کلرومتان یک حلال کلیدی برای استخراج مواد فعال مانند آنتی بیوتیک ها و ویتامین ها است. قطبیت کم آن به آن اجازه می دهد تا به طور موثر اجزای داروی محلول در چربی را حل کند و در عین حال از تداخل ناخالصی های محلول در آب جلوگیری کند. به عنوان مثال، در فرآیند آماده سازی آمپی سیلین و آموکسی سیلین، به عنوان محیط واکنش، محصول مورد نظر از طریق روش های استخراج و جداسازی از آبگوشت تخمیر استخراج می شود و به طور قابل توجهی عملکرد و خلوص را بهبود می بخشد. علاوه بر این، می تواند به عنوان یک واسطه دارویی برای شرکت در واکنش های فلوئوراسیون، اکسیداسیون و سایر واکنش ها و سنتز قارچ کش هایی مانند قارچ کش های نیتریل استفاده شود. شایان ذکر است که اثر بی حس کنندگی آن منجر به استفاده از آن به عنوان یک بی حس کننده موضعی در دندانپزشکی شده است، اما به دلیل مسمومیت، به تدریج جایگزین های مطمئن تری جایگزین آن شده است.

این حلال اصلی در فرآیند کم آبی سنتی قهوه است. اصل این است که کافئین را حل کرده و آن را از طریق بخار کردن روی سطح شناور کنید، سپس کافئین را از آن استخراج کنید و حلال را از طریق تقطیر بازیابی کنید تا قهوه کم کافئین به دست آید. اگرچه فن آوری استخراج CO2 فوق بحرانی به دلیل مزایای زیست محیطی آن به تدریج محبوب شده است، فرآیند آن هنوز در برخی مناطق به دلیل هزینه کم و راندمان بالا حفظ می شود. علاوه بر این، می توان از آن برای استخراج اجزای اسانس از ادویه جات، مانند کپسایسین در فلفل قرمز و اوژنول در میخک استفاده کرد. حلالیت انتخابی آن می تواند فعالیت مواد طعم دهنده طبیعی را حفظ کند.

در زمینه کشاورزی از آن به عنوان بخور دانه برای دستیابی به اثرات حشره کش با مهار سیستم تنفسی آفات استفاده شده است. با این حال، مسائل باقیمانده و خطرات محیطی بالقوه آن منجر به حذف تدریجی این استفاده شده است. در صنعت تبرید، زمانی به‌عنوان مبرد در فریزرهای کم فشار و واحدهای تهویه مطبوع استفاده می‌شد، اما تماس آن با شعله‌های باز ممکن است فسژن بسیار سمی (COCl2) تولید کند و خورندگی آن برای فلزات با رطوبت افزایش می‌یابد. در حال حاضر، مبردهای ایمن تری مانند آمونیاک و فریون جایگزین آن شده است.