37 فرمالدئید CAS 50-00-0

Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. یکی از با تجربه ترین تولید کنندگان و تامین کنندگان 37 فرمالدئید cas 50-00-0 در چین است. به عمده فروشی عمده فروشی با کیفیت بالا 37 فرمالدئید cas 50-00-0 برای فروش در اینجا از کارخانه ما خوش آمدید. خدمات خوب و قیمت مناسب در دسترس است.

37 فرمالدئیدیک ماده شیمیایی آلی است که به نام فرمالدئید نیز شناخته می شود، که یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی CH2O، CAS 50-00-0، وزن مولکولی نسبی 30.03، نقطه ذوب 92- درجه، نقطه جوش 19.5- درجه و چگالی نسبی 0.815 گرم در سانتی متر است. محلول آبی 35 تا 40 درصد فرمالدئید معمولاً به عنوان محلول فرمالین شناخته می شود. گازی بی رنگ و تحریک کننده است که اثر محرکی روی چشم، بینی و ... دارد و به راحتی در آب و اتانول حل می شود. غلظت محلول آبی می تواند تا 55٪، معمولاً 35٪ -40٪، و معمولاً 37٪ فرمالدئید، معروف به آب فرمالدئید یا فرمالین برسد. کاهش پذیری دارد، به ویژه در محلول های قلیایی قوی تر است. می تواند بسوزد، بخار و هوا مخلوط های انفجاری تشکیل دهند. کاربردهای گسترده ای در صنایعی مانند پتروشیمی، داروسازی، نساجی، بیوشیمی و همچنین انرژی و حمل و نقل دارد. می توان از آن به عنوان ضدعفونی کننده و نگهدارنده استفاده کرد و همچنین می توان از آن برای تهیه محصولات مختلف مانند رزین های فنولیک، رزین های اوره فرمالدئید، رزین های ملامین، اوروتروپین و پنتا اریتریتول استفاده کرد. فرمالدئید دارای یک اثر تحریک کننده قوی و تکان دهنده اشک بر روی غشاهای مخاطی است، می تواند باعث انعقاد پروتئین شود و به راحتی می تواند پوست را سفت کند یا حتی در هنگام لمس باعث نکروز بافت موضعی شود.

37 فرمالدئیددر صنایعی مانند پتروشیمی، داروسازی، نساجی، بیوشیمی، انرژی و حمل و نقل کاربردهای گسترده ای دارد. می توان از آن به عنوان ضدعفونی کننده و نگهدارنده و همچنین در تهیه محصولات مختلف مانند رزین های فنولیک، رزین های اوره فرمالدئید، رزین های ملامین، اوروتروپین و پنتا اریتریتول استفاده کرد. فرمالدئید دارای یک اثر تحریک کننده قوی و تکان دهنده اشک بر روی غشاهای مخاطی است، می تواند باعث انعقاد پروتئین شود و به راحتی می تواند پوست را سفت کند یا حتی در هنگام لمس باعث نکروز بافت موضعی شود.

رزین مصنوعی

 

حداکثر استفاده از فرمالدئید در تولید رزین اوره فرمالدئید، رزین فنولیک و رزین ملامین فرمالدئید است که به طور گسترده و گسترده در صنایع فرآوری چوب، صنعت دکوراسیون خانگی و ساختمان، صنعت مبلمان و غیره استفاده می شود. پوشش های بازدارنده و لخته کننده ها برای تصفیه فاضلاب. رزین آمینو همچنین در ساخت مواد قالب‌گیری استفاده می‌شود و در محصولات آمینو پلاستیک، مواد الکتریکی، مصالح ساختمانی و جایگزین‌های ظروف استفاده می‌شود. رزین فنولیک همچنین در ساخت لنت ترمز خودرو، تجهیزات، تلفن و تجهیزات چاپ استفاده می شود. رزین فنولیک ویژه در صنایعی مانند هوافضا و الکترونیک نیز استفاده می شود.

پلی ال های مصنوعی

 

فرمالدئید ماده خام مهمی برای سنتز پلی ال ها است که به طور گسترده در تولید پنتا اریتریتول (دی پنتا اریتریتول)، تری هیدروکسی متیل پروپان، تری هیدروکسی متیل اتان، نئوپنتیل گلیکول، دی هیدروکسی متیل پروپیونیک اسید و 1،4-بوتاندیول به روش آلکین آلدئید استفاده می شود.

الیاف مصنوعی و مواد کمکی رنگرزی و تکمیلی

 

اولین الیاف مصنوعی، الیاف وینیلون، با استفاده از فرمالدئید به‌عنوان ماده خام تولید شد که عمدتاً برای-لباس‌های درجه پایین، مواد بسته‌بندی صنعتی و رشته‌های بند ناف تایر استفاده می‌شد. هنوز مقداری تولید و کاربرد در چین، کره شمالی و ژاپن وجود دارد.
محصولات افزودنی اوره فرمالدئید، هیدروکسی متیل اوره و دی هیدروکسی متیل اوره، عوامل فرآوری الیاف عالی هستند که برای پردازش پارچه ها، ترکیب الیاف با الیاف مصنوعی یا پشم استفاده می شوند، که می تواند به آنها مقاومت در برابر چین و چروک، مقاومت در برابر له شدن، مقاومت در برابر شعله، مقاومت در برابر انقباض و خواص غیر اتو را بدهد. بنابراین، آنها بازار کاربردی بزرگی در تکمیل فرم دهی دائمی پارچه ها دارند.

 

استفاده از مشتقات هیدروکسی متیل ملامین و محصولات اتریفیکاسیون آنها برای تکمیل پارچه می‌تواند منجر به{0}روکش‌های سطحی با کیفیت بالا شود که نسبت به مواد تکمیل کننده هیدروکسی متیل اوره، مقاومت در برابر شستشوی آب بهتری دارند. کلرید تتراهیدروکسی متیل فسفونیوم (THPC) یک عامل نسوز عالی برای الیاف پنبه و همچنین یک عامل ضد باکتری و ضد قارچ موثر است که عمدتاً برای تکمیل پارچه کتانی استفاده می شود. یک ماده تکمیل کننده پارچه سفید را می توان با واکنش فرمالدئید، اوره و اتیلامین ساخت.

لاستیک مصنوعی و مواد افزودنی

 

فرمالدئید همچنین کاربردهای گسترده ای در تهیه افزودنی های لاستیکی دارد. انواع افزودنی های تهیه شده با فرمالدئید عبارتند از: رزین غلیظ کننده ترت بوتیل فنل فرمالدئید، رزین پارا ترت بوتیل فنل فرمالدئید، رزین غلیظ کننده اکتیل فنل فرمالدئید، رزین تقویت کننده فنلی، آنتی اکسیدان های 3114، 1222، 1222، a vulcanizing، CA224، 270. عامل ولکانیزاسیون VA-2، متیلن بیس (استارامید)، 2،4،6-تریس (دی متیل آمینو متیل) فنل، تثبیت کننده نور Irgastab 2002 و غیره.

مواد شیمیایی آفت کش

 

فرمالدئید ماده خام اصلی برای آفت کش مهم گلیفوسیت است. در چین، مواد شیمیایی آفت کش تولید شده با استفاده از فرمالدئید (پلی فرمالدئید) عمدتاً شامل انواع زیر می شود: گلیفوسیت، گلیفوسیت، کلرفناپیر، تری آزولون، تالونیل، روح جو دوسر، ایمیداکلوپرید، متوکسام، مکات، ایمیداکلوپرید، ترت بوتیل ایزوفوفروسفوتروس و غیره.
کود آهسته رهش
از محلول آبی فرمالدئید نیز می توان به طور مستقیم برای درمان بذر و ریشه گیاهان استفاده کرد که می تواند از بیماری لکه سیاه جلوگیری کند و ریشه و ریشه را تقویت کند. در طول دوره گلدهی برنج می توان مقدار مناسب محلول فرمالدئید را در مزرعه پاشید تا از بیماری ها جلوگیری کرده و عملکرد را افزایش دهد.

مواد شیمیایی روزانه

 

فرمالدئید ماده خام مهمی است که برای سنتز برخی از مواد شیمیایی روزانه، به ویژه برای سنتز عطرهای خاص و مواد واسطه آنها، مانند لینالول، p{0}}هیدروکسی بنزآلدئید، p-متوکسی بنزیل الکل (انیسون الکل)، p{2}}متوکسی وانینیلز، p{2}}متوکسی بنزالدئید استفاده می شود. لیلی آلدهید (آلدهید سوسن)، سیکلامن آلدهید، جاسمونات، مشک، استات کهربا، دی هیدروکسی استون و غیره.

محلول ضد عفونی کننده

 

محلول آبی فرمالدئید 35% -40% که معمولاً به نام فرمالین شناخته می شود، خاصیت ضد خوردگی و ضد باکتریایی دارد و می توان از آن برای خیساندن نمونه های بیولوژیکی، ضدعفونی بذرها و ... استفاده کرد اما به دلیل دناتوره شدن پروتئین، نمونه ها مستعد ترد شدن هستند.
دلیل اصلی اینکه فرمالدئید خواص ضد خوردگی و ضد باکتریایی دارد این است که فرمالدئید می‌تواند با گروه‌های آمینه روی پروتئین‌هایی که موجودات زنده را می‌سازند واکنش نشان دهد.

استفاده پزشکی

 

به عنوان یک تثبیت کننده، کلید اثر ثابت کننده موثر است37 فرمالدئیدتشکیل زنجیره های متقابل-بین گروه های انتهایی پروتئین است. گروه‌های عاملی که در تثبیت فرمالدئید پروتئین‌ها نقش دارند، عمدتاً حلقه‌های آمینو، ایمینو، آسیلامینو، پپتید، گوانیدین، هیدروکسیل، آبگریز و آروماتیک هستند. واکنش بین فرمالدئید و هیستون‌ها متنوع و پیچیده است، زیرا می‌تواند به گروه‌های عاملی مختلف متصل شود و در بیشتر موارد پیوندهای پل را بین آنها ایجاد کند. فرمالدئید دارای این عملکرد{4} پیوند متقابل است که این نیز از مضرات آن است. در بافت های ثابت شده با فرمالدئید

 

ایمونوهیستوشیمی مورد نیاز است، و روش‌های هضم آنزیمی یا ترمیم آنتی‌ژن داغ اغلب برای شکستن پیوندهای آلدهیدی متقاطع{0}}که بین پروتئین‌ها و فرمالدئید برای رنگ‌آمیزی بعدی پیوند می‌شوند، توصیه می‌شود. فرمالدئید را می توان به صورت فیکساتورهای ساده یا مخلوط تهیه کرد. ساده ترین و آسان ترین روش برای تسلط، گرفتن 10 میلی لیتر محلول فرمالدئید و اضافه کردن 90 میلی لیتر آب است که 10 درصد فرمالین است. البته فیکساتوری که اکنون مورد استفاده قرار می گیرد الزامات سخت تری دارد و بهتر است از فیکساتور فرمالین بافری استفاده شود که برای نیازهای رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی در آینده مفید خواهد بود.

از منظر بافت شناسی، فرمالدئید یک تثبیت کننده خوب با مزایای بسیاری است: انقباض کمتر بافت، آسیب کمتر، و حفظ بهتر مواد ذاتی. ثابت و یکنواخت، با قدرت نفوذ قوی؛ می تواند بافت ها را سخت کند، خاصیت ارتجاعی بافت را افزایش دهد و برش را تسهیل کند. می تواند مواد چربی و لیپید را حفظ کند. هزینه کم. اگرچه فرمالدئید دارای مزایای فوق است، اما آنها نسبی هستند و هیچ ماده ای نمی تواند کامل باشد. همچنین دارای معایب زیادی است: حاوی مقدار زیادی ناخالصی مانند متانول است که می تواند آنزیم ها را غیرفعال کند و بر واکنش ها تأثیر بگذارد. حاوی مقادیر کمی اسید فرمیک است که باعث اسیدی شدن ماده ثابت شده و بر رنگ‌آمیزی اثر می‌گذارد. می تواند رنگدانه فرمالین تولید کند که بر مشاهده تأثیر می گذارد. نمی تواند اسید اوریک و کربوهیدرات ها را رفع کند. تبخیر آسان، آلودگی محیط زیست، و می تواند باعث خشک شدن نمونه ها شود. می تواند برای مدت طولانی در یک سازمان ثابت وجود داشته باشد. فردی آزمایشی انجام داده است که در آن پس از تثبیت بافت با فرمالدئید و شستشوی آن در آب جاری به مدت 5 ساعت، مقدار قابل توجهی فرمالدئید به پروتئین متصل است، اما پس از یک دوره طولانی شستشو با آب جاری (24 روز) باید برداشته شود. مشاهده می‌شود که فرمالدئید موجود در بافت‌ها را نمی‌توان حذف کرد زیرا بیوپسی‌های بالینی نمی‌توانند زمان زیادی برای شستشوی بافت‌ها داشته باشند. بنابراین باید به این نکته اشاره کرد که در عملیات های مختلف فنی بعدی باید به وجود فرمالدئید توجه ویژه ای شود و روش هایی برای حذف آن اندیشیده شود در غیر این صورت بر انواع لکه ها تاثیر گذاشته و حتی منجر به خرابی می شود.

 

در روزهای اولیه، فرمالدئید عمدتا به عنوان یک ضد عفونی کننده و نگهدارنده در صنعت داروسازی استفاده می شد. فرمالدئید کاربردهای گسترده ای در حفظ بافت های حیوانی و همچنین در جلوگیری از خوردگی باکتریایی و قارچی در محصولات مومی، محصولات چسب حشرات، محصولات چربی، محصولات نشاسته ای، محصولات دندان گوسفند، گل های معطر، روغن ها و پارچه های رنگی دارد.
فرمالدئید به طور گسترده در سنتز بسیاری از داروها و مواد واسطه مانند گلیسین، سارکوزینات سدیم، تریپتوفان، متام مواد، پانتوتنات کلسیم، آکرولین، فورانون، هالوپریدول، متیل وینیل کتون، متیل تیو سولفوکسید، ایمیدازول متیل متیل سولفوکسید، ایمیدازولیم متیل سولفوکسید، ایمیدازول متیل متیل سولفوکسید، ایمیدازول متیل متیل سولفوکسید، ایمیدازولیم، 4. هیدروکسی متان سولفونات، سالبوتامول، بیسوپرولول، اسید هیپوریک، اسید سالیسیلیک، کتامین و غیره.

در حلال‌های آلی، فرمالدئید می‌تواند تحت واکنش‌های افزودن کاتالیزوری با مونولفین‌ها قرار گیرد تا دی‌ن‌ها یا الکل‌های مربوطه را تولید کند. در محلول اسید استیک، فرمالدئید با تولوئن واکنش داده و 1-فنیل-1،3-دی استیک اسید پروپیلن گلیکول را تشکیل می دهد و فرمالدئید با پروپیلن واکنش می دهد و اسید دی استیک 1،3 را بوتاندیول تشکیل می دهد. در صنعت، از فرمالدئید برای واکنش با ایزوبوتن برای تولید ایزوپرن استفاده می شد که به واکنش Prins معروف است.

در محلول قلیایی، فرمالدئید با هیدروژن سیانید واکنش می دهد و استونیتریل الکل (هیدروکسی استونیتریل) HOCH2CN را تشکیل می دهد. در صنعت، این واکنش برای تولید محصولات سری آمینو اسیدی که معمولاً به عنوان واکنش مانیچ شناخته می شود، استفاده می شود [21]. برای تهیه عامل کیلیت چند ظرفیتی NTA, N (CH2COOH) 3; آمینواستونیتریل، H2NCH2CN؛ متیلن آمینو استونیتریل، CH2=NCH2CN. دی اتیل سیانامید، HN (CH2CN) 2، و غیره.

تحت تأثیر کاتالیزورهایی مانند مس استیلن، نقره و جیوه، فرمالدئید با مونو آلکین ها واکنش داده و آلکین ها را تشکیل می دهد. در صنعت، واکنش Reppe شامل واکنش دو مولکول فرمالدئید با یک مولکول استیلن برای تولید 1،4-بوتاندیول است که سپس برای تولید 1،4-butanediol هیدروژنه می شود. این واکنش یک روش مهم برای تولید 1،4-بوتاندیول در صنعت فعلی است.

فرمالدئید با آمین های اولیه واکنش می دهد و آلکیلامینو متانول را تشکیل می دهد که در شرایط قلیایی بیشتر گرم یا متراکم می شود و آمین های سوم را تشکیل می دهد.

37 فرمالدئیدخود می تواند به آرامی تحت واکنش های تراکم قرار گیرد و هیدروکسی آلدئیدهای پایین تر، هیدروکسی کتون ها و سایر ترکیبات هیدروکسی تولید کند که می تواند واکنش را در شرایط قلیایی تسریع کند. فرمالدئید می تواند تحت واکنش های تراکم با ترکیبات مختلف قرار گیرد که معمولاً به عنوان واکنش های تولن شناخته می شود. در شرایط قلیایی، مشتقات هیدروکسی متیل (- CH2OH) تشکیل می‌شوند، در حالی که در شرایط اسیدی یا در فاز گاز، مشتقات متیلن از طریق واکنش‌های تراکم تشکیل می‌شوند.

در حضور قلیایی، فرمالدئید و ایزوبوتیرآلدئید منقبض می‌شوند و هیدروکسی‌آلدئید تشکیل می‌دهند که سپس در شرایط قلیایی قوی به نئوپنتیل گلیکول با فرمالدئید اضافی کاهش می‌یابد. فرمالدئید اکسید می شود و با NaOH واکنش می دهد و فرمت سدیم را تشکیل می دهد.

در حضور قلیایی، فرمالدئید با n-بوتانال متراکم می شود و 2،2-دی هیدروکسی متیل بوتانال را تشکیل می دهد که در شرایط قلیایی به تری متیلولپروپان با فرمالدئید اضافی کاهش می یابد.

به دلیل وجود دو اتم هیدروژن بر روی اتم کربن گروه کربونیل در مولکول های فرمالدئید، این ساختار مولکولی منحصر به فرد پلیمریزاسیون فرمالدئید را بسیار آسان می کند. با این حال، گاز فرمالدئید خشک کاملاً پایدار است و فقط در دمای زیر 100 درجه به آرامی پلیمریزه می شود. هنگامی که محلول آبی فرمالدئید تازه تولید شده باقی بماند، به طور خودکار پلیمرهای با وزن مولکولی کم تولید می کند و مخلوطی از پلی اکسی متیلن گلیکول را تشکیل می دهد و مقداری رسوب رخ می دهد. محلول آبی فرمالدئید به سرعت پلیمریزه می شود و گرما (63 کیلوژول بر مول یا 05/15 کیلوکالری در مول) در دمای اتاق در یک ظرف دربسته آزاد می کند. فرمالدئید گازی می‌تواند در دمای اتاق خود پلیمریزه شود و محلول آبی فرمالدئید نیز می‌تواند در طول فرآیند تغلیظ خود پلیمریزه شود و پلی فرمالدئید - یک پلیمر ساختار خطی پودری سفید را ایجاد کند.

گاز فرمالدئید خالص را می توان با تجزیه حرارتی پلی فرمالدئید یا مونومرهای پلی اکسی متیلن با وزن مولکولی کم (مانند تری اکسان، تترااکسان و غیره) تولید کرد و خلوص فرمالدئید آن می تواند به 90٪ -100٪ (کسر حجمی) برسد.

تحت تأثیر کاتالیزورهای کبالت یا رودیوم، فرمالدئید می‌تواند با گاز سنتز (H2/CO{1}}) در دمای 110 درجه و 13 تا 15 مگاپاسکال واکنش کربونیلاسیون انجام دهد تا اتانال تولید کند که می‌تواند برای تولید اتیلن گلیکول بیشتر هیدروژنه شود. واکنش کربونیلاسیون، همچنین به عنوان واکنش هیدروفورمیلاسیون فرمالدئید شناخته می شود.

تحت عمل کاتالیزورهای فلزات واسطه، کاتالیزورهای اسید مایع یا جامد، فرمالدئید تحت واکنش کربونیلاسیون با مونوکسید کربن برای تولید اسید گلیکولیک، که به عنوان اسید هیدروکسی استیک نیز شناخته می شود، می شود.

تحت اثر کاتالیزورهای فلزات واسطه Co یا Rh، فرمالدئید در حضور الکل‌ها با مونوکسید کربن واکنش کربونیلاسیون می‌کند و اسید مالونیک یا استرهای اسید مالونیک تولید می‌کند.

در حضور استامید، فرمالدئید تحت واکنش کربونیلاسیون برای تولید استیل گلیسین قرار می گیرد.

تحت تأثیر کاتالیزور کربونیل رودیوم و پروموتر هالید، فرمالدئید می تواند تحت واکنش همولوگ با گاز سنتز برای تولید استالدئید قرار گیرد، که بیشتر هیدروژنه می شود تا اتانول تولید کند.

فرمالدئید پایداری غیرمنتظره ای دارد و سرعت تجزیه آن بدون کاتالیزور در دمای کمتر از 300 درجه بسیار کند است. سرعت تجزیه فرمالدئید در دمای 400 درجه حدود 0.44% در دقیقه است (فشار تجزیه 101.3 کیلو پاسکال یا 1 atm) و محصولات اصلی تجزیه CO و H2 هستند.

فلزاتی مانند پلاتین، کروم، مس و اکسیدهای فلزی (مانند Cr2O3، A12O3 و غیره) می توانند فرمالدئید را به متانول، متیل فرمات، متان کاهش دهند یا فرمالدئید را عمیقا اکسید کنند و به اسید فرمیک، CO2 و H2O تبدیل کنند.

37 فرمالدئیدرا می توان با هیدروژن زدایی یا اکسیداسیون متانول تحت کاتالیز نقره، مس و سایر فلزات به دست آورد و همچنین می تواند از محصولات اکسیداسیون هیدروکربن ها جدا شود. می توان از آن به عنوان مواد خام برای رزین فنولیک، رزین اوره-فرمالدئید، وینیلون، اوروتروپین، پنتا اریتریتول، رنگ، آفت کش ها و ضدعفونی کننده ها استفاده کرد. محلول فرمالدئید صنعتی به طور کلی حاوی 37 درصد فرمالدئید و 15 درصد متانول به عنوان بازدارنده، نقطه جوش 101 درجه است.

در 27 اکتبر 2017، آژانس بین المللی تحقیقات سرطان سازمان جهانی بهداشت فهرستی از مواد سرطان زا را منتشر کرد و فرمالدئید را در فهرست مواد سرطان زا قرار داد. در 23 جولای 2019، فرمالدئید در لیست آلاینده های سمی و مضر آب (اولین دسته) قرار گرفت. در سال 1923، پس از تولید در مقیاس بزرگ متانول توسط شرکت BASF آلمان، تولید فرمالدئید صنعتی در مقیاس بزرگ از پایه مواد اولیه خوبی برخوردار شد. روش اکسیداسیون هوای متانول به رایج ترین روش برای تولید فرمالدئید صنعتی تبدیل شده است. روش های تشخیص فرمالدئید در اتاق نشیمن، منسوجات و مواد غذایی در چین و خارج از کشور عمدتاً شامل اسپکتروفتومتری، روش تشخیص الکتروشیمیایی، کروماتوگرافی گازی، کروماتوگرافی مایع، روش حسگر و غیره می باشد.

فرمالدئید یک ماده شیمیایی متناقض است: ضروری و در عین حال خطرناک، همه جا حاضر و در عین حال قابل کنترل. نقش آن در چسب ها، مواد ضدعفونی کننده و فرآیندهای صنعتی بر ارزش اقتصادی آن تاکید می کند، در حالی که سرطان زایی آن نیازمند پروتکل های ایمنی دقیق است. با پیشرفت تحقیقات، جایگزین هایی مانند رزین های MDI و زیست پالایی مسیرهای امیدوارکننده ای برای کاهش اتکا به فرمالدئید ارائه می دهند. با این حال، هماهنگی جهانی در مقررات و آموزش عمومی برای کاهش اثرات بهداشتی و زیست محیطی آن حیاتی است.

آینده فرمالدئید به ایجاد تعادل بین نوآوری و مسئولیت بستگی دارد. با پذیرش شیمی سبز و نظارت دقیق، جامعه می‌تواند از مزایای آن بهره ببرد و در عین حال از سلامت انسان و یکپارچگی اکولوژیکی محافظت کند.

تگ های محبوب: 37 فرمالدئید cas 50-00-0، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش