IGF 1 LR3 1 میلی‌گرم

IGF 1 LR3 1 میلی‌گرم(Long R3 Insulin like Growth Factor-1) یک مشتق مصنوعی از فاکتور رشد مانند انسولین-1 (IGF-1) است و به خانواده فاکتورهای رشد پلی پپتیدی تعلق دارد. IGF-1 طبیعی از 70 اسید آمینه تشکیل شده است، در حالی که IGF-1 LR3 13 اسید آمینه را از طریق N-پایانه (MFPAMPLSLFLVN) گسترش می دهد و تعداد کل اسیدهای آمینه را به 83 افزایش می دهد. (IGFBPs) از طریق اثر مانع فضایی. معرفی سومین آرژنین محل اتصال بین IGF-1 طبیعی و IGFBP-3 را مختل کرد و غلظت آزاد IGF-1 LR3 را حدود 10 برابر افزایش داد. داده های تجربی نشان می دهد که در همان غلظت، فعالیت بیولوژیکی IGF-1 LR3 3-5 برابر IGF-1 طبیعی است. شبیه‌سازی‌های دینامیک مولکولی نشان می‌دهد که پسوند N-ترمینال ساختار مارپیچ آلفا IGF-1 LR3 را تثبیت می‌کند و توانایی اتصال آن به گیرنده‌های IGF-1 را افزایش می‌دهد. این بهینه سازی ساختاری فعالیت قوی تر آن را در ترویج تقسیم سلولی و مهاجرت توضیح می دهد. فعالیت تیروزین کیناز گیرنده IGF-1 (IGF-1R) را فعال می کند، مسیرهای MAPK/ERK و PI3K/Akt پایین دست را القا می کند، بیان پروتئین های چرخه سلولی (Cyclin D1, E) را تقویت می کند و انتقال سلول ها از فاز G1 به فاز S را تسریع می کند.

IGF 1 LR3 COA

IGF 1 LR3 1 میلی‌گرم(Long R3 Insulin like Growth Factor-1) یک مشتق مصنوعی از فاکتور رشد شبه انسولین-1 (IGF-1) است که به طور قابل توجهی فعالیت بیولوژیکی آن را از طریق اصلاح ساختاری افزایش می دهد. "LR3" در نام خود دو معنی دارد: L نشان دهنده افزایش وزن مولکولی (Long) و R3 به جایگزینی اسید آمینه سوم از اسید گلوتامیک (Glu) به آرژنین (Arg) اشاره دارد. این تحول ارزش منحصر به فرد خود را در تحقیقات علمی و کاربردهای بالقوه بالینی نشان می دهد.

IGF-1 LR3 (Long-R3 Insulin like Growth Factor-1) یک نسخه اصلاح شده نوترکیب از انسولین{14}}مانند فاکتور رشد 1 (IGF-1) است و به خانواده ژن انسولین تعلق دارد. ساختار مولکولی آن از طریق فناوری مهندسی ژنتیک بهینه شد: 13 اسید آمینه اضافی به انتهای N IGF-1 طبیعی (70 اسید آمینه، وزن مولکولی 7.4 کیلو دالتون) اضافه شد تا ساختار زنجیره بلندی از 83 اسید آمینه (وزن مولکولی 9.11 کیلو دالتون) را تشکیل دهد، و اسید آمینه سوم جایگزین اسید آمینه گلوتامیک (A glutagine) شد. از این رو نام "R3" است. این اصلاح ساختاری به طور قابل توجهی میل آن را برای پروتئین های اتصال IGF (IGFBPs) کاهش می دهد، غلظت آزاد را افزایش می دهد و فعالیت بیولوژیکی آن را بیش از سه برابر در مقایسه با IGF-1 طبیعی افزایش می دهد.
IGF-1 LR3 به‌عنوان یک پودر سفید منجمد-خشک شده، باید در شرایط محافظ نور و در شرایط مهر و موم شده در دمای 2-8 درجه سانتیگراد نگهداری و حمل شود تا از پایداری آن اطمینان حاصل شود. شماره CAS آن 946870-92-4 است و خلوص آن معمولاً بیشتر یا مساوی 90٪ است (تشخیص داده شده توسط SDS-PAGE). این عمدتا از سیستم بیان نوترکیب اشریشیا کلی می آید.

IGF-1 LR3 مسیرهای سیگنال دهی پایین دستی (مانند مسیر AKT/mTOR) را با اتصال به گیرنده IGF-1 (IGF1R) در سطح سلول فعال می کند و تکثیر سلولی، تمایز، مهاجرت و متابولیسم را تنظیم می کند. ویژگی های عملکردی آن عبارتند از:

اتصال گیرنده و فعال شدن مسیرهای سیگنالینگ

 

IGF-1 LR3 با اتصال به گیرنده IGF-1 (IGF-1R) دو مسیر اصلی سیگنال دهی پایین دست را فعال می کند:

مسیر PI3K/Akt: بقای سلولی، متابولیسم گلوکز و سنتز پروتئین را تقویت می کند.
مسیر RAS/MAPK: تکثیر و تمایز سلولی را هدایت می کند.
داده های تجربی نشان می دهد که میل ترکیبی IGF-1 LR3 برای IGF-1R دو برابر IGF-1 طبیعی است و تمایل آن به گیرنده انسولین (IR) تا 100 برابر کاهش می یابد و خطر هیپوگلیسمی را کاهش می دهد.

ضد آپوپتوز و ترمیم بافت

 

مهار سیگنال دهی آپوپتوز: افزایش نسبت Bcl-2/Bax، مهار فعال شدن کاسپاز-3 و کاهش مرگ سلولی ناشی از UV یا استرس اکسیداتیو.
ترویج بازسازی بافت: در مدل های انفارکتوس میوکارد، IGF-1 LR3 می تواند میزان آپوپتوز سلول های میوکارد را تا 40 درصد کاهش دهد و بهبود زخم را تسریع کند.

سنتز پروتئین و رشد عضلات

 

فعال‌سازی مسیر mTOR: فسفوریلاسیون ریبوزومی S6 کیناز (S6K1) را افزایش می‌دهد و شروع ترجمه پروتئین را تسریع می‌کند.
تکثیر سلول های عضلانی: در میوبلاست های C2C12، 10 نانوگرم در میلی لیتر IGF-1 LR3 می تواند سرعت تکثیر سلولی را تا 300٪ افزایش دهد.
فعال‌سازی سلول‌های ماهواره‌ای: تمایز سلول‌های بنیادی عضلانی را به فیبرهای ماهیچه‌ای بالغ ارتقا می‌دهد و سطح مقطع{0}}عضله را افزایش می‌دهد.

تحقیقات آتروفی عضلانی و پزشکی ورزشی و ترمیم زخم و مهندسی بافت

موارد مصرف: دیستروفی عضلانی، مصرف عضلانی مرتبط با ایدز، آتروفی عضلانی ناشی از استراحت طولانی مدت در رختخواب. طراحی آزمایشی: مدل حیوانی: موش‌ها به صورت زیر جلدی IGF-1 LR3 0.1-0.3 mg/kg سه بار در هفته به مدت 12 هفته تزریق شدند. سیستم فرهنگ،IGF 1 LR3 1 میلی‌گرممی تواند باعث افزایش بیان زنجیره سنگین میوزین (MyHC) شود و تبدیل نوع فیبر عضلانی را تقویت کند.

مکانیسم بالقوه: با مهار بیان میوستاتین، تنظیم منفی رشد عضلانی را می توان تسکین داد. زخم پای دیابتی: استفاده موضعی از ژل IGF-1 LR3 (0.1 میلی گرم بر سانتی متر مربع) می تواند بسته شدن زخم را تسریع کند و مکانیسم های آن عبارتند از: تحریک مهاجرت فیبروبلاست و رشد فاکتورهای کلاژن در انتهای ترشح VEG. و بهبود خون رسانی موضعی. ترمیم سوختگی: در مدل سوختگی خوک، ترکیب IGF-1 LR3 و پانسمان اسید هیالورونیک می تواند زمان اپیتلیال شدن مجدد را تا 40 درصد کوتاه کند.

محافظت عصبی و ترمیم آسیب مغزی و تحقیق در مورد مدل های بیماری متابولیک

مدل ایسکمی مغزی: پس از انسداد شریان مغزی میانی (MCAO) در موش‌ها، تزریق IGF-1 LR3 (10 میکروگرم بر کیلوگرم) به بطن جانبی می‌تواند:
کاهش ناحیه مرگ نورون ها تا 30 درصد.
بهبود نمره نقص عصبی (NSS).
مطالعه مکانیسم: با فعال کردن مسیر PI3K/Akt، مهار فعالیت GSK-3 و کاهش هیپرفسفوریلاسیون پروتئین تاو.
دیابت نوع 2: در موش های چاق چاق، IGF-1 LR3 (0.5 mg/kg/d) می تواند:
سطح گلوکز خون ناشتا را 25 درصد کاهش دهید.
بهبود حساسیت به انسولین (شاخص HOMA{0}}IR ۳۰ درصد کاهش یافت).
تنظیم متابولیسم چربی: باعث قهوه ای شدن چربی سفید، افزایش بیان پروتئین جداشونده 1 (UCP1) و افزایش مصرف انرژی می شود.

اختلالات متابولیک: شمشیر دولبه-نوسانات گلوکز خون

 

خطر قند خون پایین

IGF-1 LR3 با فعال کردن مسیر PI3K/Akt، جذب گلوکز را افزایش می‌دهد، در حالی که خروجی گلوکز کبد را مهار می‌کند. اثر هیپوگلیسمی آن به طور قابل توجهی قوی تر از IGF-1 طبیعی است. دوز بالا (بیش از یا مساوی 0.5 mg/kg/d) یا مصرف طولانی مدت ممکن است منجر به هیپوگلیسمی شود، به ویژه در بیماران مبتلا به دیابت یا مقاومت به انسولین. مطالعات پیش بالینی نشان داده است که پس از تزریق IGF-1 LR3 در موش‌ها، سطح گلوکز خون می‌تواند تا 40 درصد کاهش یابد و مدت زمان آن بیشتر از انسولین است (24 ساعت در مقابل{12}} ساعت). اگرچه شدت هیپوگلیسمی معمولاً کمتر از انسولین است، دوره های مکرر ممکن است منجر به اختلالات شناختی یا حوادث قلبی عروقی شود.

مقاومت به انسولین و هیپرگلیسمی

استفاده طولانی مدت از IGF-1 LR3 ممکن است ترشح هورمون رشد (GH) را از طریق بازخورد منفی سرکوب کند و منجر به کاهش حساسیت به انسولین شود. آزمایشات حیوانی نشان داده است که موش‌های تحت درمان با IGF-1 LR3 (0.3 mg/kg/d) به مدت 8 هفته متوالی، 2 برابر افزایش سطح انسولین ناشتا و 1.8 برابر افزایش در شاخص HOMA-IR دارند. علاوه بر این، IGF-1 LR3 ممکن است با فعال کردن مسیر MAPK باعث تجزیه چربی شود که منجر به افزایش سطح اسیدهای چرب آزاد و تشدید بیشتر مقاومت به انسولین و تشکیل یک چرخه معیوب می شود.

متابولیسم غیر طبیعی لیپید

اثر IGF-1 LR3 بر متابولیسم لیپید وابسته به دوز است. دوز پایین (0.1 میلی گرم/کیلوگرم در روز) می تواند باعث تجزیه چربی، کاهش تری گلیسیرید سرم (TG) و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) شود. با این حال، دوزهای بالا (بیش از یا مساوی 0.5 mg/kg/d) ممکن است مسیر SREBP-1c را فعال کند، سنتز چربی کبد را افزایش داده و منجر به هیپرتری گلیسیریدمی و کبد چرب شود. مطالعات پیش بالینی نشان داده است که پس از 12 هفته استفاده از IGF-1 LR3 (0.8 mg/kg/d) در موش‌های چاق، محتوای چربی کبد تا 35 درصد و سطح TG سرم 50 درصد افزایش یافته است.

خطر تومور: سمت تاریک اثرات تقویت کننده رشد

تکثیر سلولی و اثرات ضد آپوپتوز

IGF-1 LR3 مسیر IGF-1R/PI3K/Akt را فعال می‌کند، از بیان پروتئین‌های آپوپتوز کلیدی مانند Caspase-3 و Bax جلوگیری می‌کند و سنتز پروتئین‌های چرخه سلولی مانند Cyclin D1 را تقویت می‌کند و در نتیجه تکثیر سلولی را تسریع می‌کند. آزمایش‌های آزمایشگاهی نشان داد که 10 نانوگرم در میلی‌لیتر IGF-1 LR3 می‌تواند سرعت تکثیر سلول‌های MCF-7 سرطان سینه را تا سه برابر افزایش دهد و حساسیت داروهای شیمی‌درمانی (مانند پاکلیتاکسل) را تا 40 درصد کاهش دهد.

ارتباط بین میزان بروز سرطان و مرگ و میر

مطالعات اپیدمیولوژیک در مقیاس بزرگ نشان داده است که سطح سرمی IGF-1 با خطر سرطان سینه، سرطان پروستات و سرطان کولورکتال همبستگی مثبت دارد. یک مطالعه کوهورت آینده نگر شامل 100000 نفر نشان داد که خطر ابتلا به سرطان سینه 25٪ افزایش یافته است (HR{4}}، 95٪ فاصله اطمینان (CI): 1.06-1.47) و خطر سرطان پروستات 31٪ افزایش یافته است (HR{8}}، 95٪ فاصله اطمینان (CI 1.09-1.51-1.51) بالاترین IGF-1.57). اگرچه خطر تومور IGF-1 LR3 به طور مستقیم در مطالعات بالینی تایید نشده است، بهینه سازی ساختاری آن ممکن است اثر انکوژنی آن را بیشتر افزایش دهد.

پیشرفت تومور و پتانسیل متاستاتیک

IGF-1 LR3 می تواند تهاجم سلول های تومور و متاستاز را با تنظیم مثبت بیان متالوپروتئینازهای ماتریکس (MMP-2/9) ترویج کند. آزمایش‌های حیوانی نشان داده است که موش‌های تلقیح‌شده با سلول‌های A549 سرطان ریه تحت درمان با IGF-1 LR3 (0.2 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز) افزایش 2 برابری تعداد گره‌های متاستاتیک ریه و کاهش 30 درصدی زمان بقا را نشان دادند. علاوه بر این، IGF-1 LR3 ممکن است ویژگی های سلول های بنیادی تومور را با القای انتقال مزانشیمی اپیتلیال (EMT) افزایش دهد، که منجر به افزایش مقاومت در برابر شیمی درمانی و خطر عود می شود.

تگ های محبوب: igf 1 lr3 1mg، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش