ریبوفلاوین سدیم فسفات CAS 130-40-5

پایداری آن تحت طیف وسیعی از شرایط pH تضمین می کند که ارزش غذایی خود را حتی در غذاهای فرآوری شده نیز حفظ می کند.

برای حفظ رشد و نمو طبیعی بسیار مهم است و اغلب برای افراد مبتلا به کمبود توصیه می شود که می تواند به صورت اختلالات پوستی، خستگی چشم و متابولیسم کند ظاهر شود.

در صنعت داروسازی، از آن برای درمان بیماری های مرتبط با کمبود ریبوفلاوین، مانند زخم های دهان، التهاب پوست و حساسیت به نور استفاده می شود.

همچنین به دلیل خواص آنتی اکسیدانی و توانایی محافظت از سلول ها در برابر آسیب، در برخی درمان های موضعی استفاده می شود. به طور کلی، مونونوکلئوتید فلاوین یک ماده مغذی همه کاره و ضروری است که مشخصات تغذیه ای غذاها و مکمل ها را بهبود می بخشد و به سلامت و تندرستی کلی کمک می کند-. کاربردهای وسیع- و پایداری آن، آن را به یک عنصر اصلی در فرمولاسیون های غذایی و مداخلات پزشکی تبدیل کرده است.

تولید صنعتی به دو مسیر اصلی فنی طبقه بندی می شود:سنتز کل شیمیایی متعارف و آنزیم{0}}تبدیل زیستی کاتالیزور برای مواد دارویی درجه بالا-، هر دو با تخمیر شروع می شوند-ریبوفلاوین تصفیه شده به عنوان ماده اولیه اولیه.

مسیر شیمیایی سنتی از اکسی کلرید فسفر به عنوان عامل فسفریله کننده در یک سیستم حلال مخلوط پیریدین-استونیتریل تحت دمای کنترل شده از 30 درجه تا 36 درجه، با نسبت مولی ریبوفلاوین به POCl3 در حدود 1:4 ثابت استفاده می کند.

واکنش به مدت 2 ساعت به صورت همدما نگه داشته می شود تا محل{1}}فسفوریلاسیون خاص در 5'-هیدروکسیل قسمت ریبیتول به دست آید. هیدرولیز در دمای پایین ناخالصی های محصول جانبی فسفریله شده را از بین می برد و به دنبال آن خنثی سازی تدریجی با بافر هیدروکسید سدیم تا pH 4.5-5.2 انجام می شود.

تبلور در شرایط استاتیک در یخچال انجام می شود و از طریق تبلور مجدد تصفیه می شود و بازده کلی 72٪ -77٪ را ارائه می دهد. این مسیر برای تولید انبوه مواد غذایی-به خوبی-مناسب است، اما اشکال اصلی آن در تشکیل غیرقابل اجتناب ایزومرهای موقعیتی 4'-فسفات است که منجر به افزایش هزینه‌های تصفیه پایین‌دستی می‌شود.

مواد با درجه-تزریقی با خلوص بالا-از طریق ریبوفلاوین کیناز-با واسطه بیوکاتالیز تولید می‌شوند: ریبوفلاوین با خلوص بالا-ازEremothecium ashbyiiتخمیر، سپس تحت فسفوریلاسیون انتخابی آنزیمی-ویژه 5'-در یک سیستم کوفاکتور ATP با محصولات جانبی ایزومر صفر تولید می‌شود.

پس از خنثی سازی، ماده اولیه تحت فشار کاهش یافته متمرکز می شود و برای برآوردن مشخصات تکمیلی USP و EP فارماکوپه متبلور می شود.

اکثر تولیدات داخلی امروزی از فسفوریلاسیون شیمیایی با دمای پایین{0}بهینه شده همراه با دانه های کریستال سفارشی برای تنظیم اندازه ذرات کریستال و کاهش سطح حلال آلی باقیمانده استفاده می کنند و تعادلی بین هزینه تولید و خلوص محصول نهایی ایجاد می کند.

در حال حاضر، بیش از 90٪ از سدیم ریبوفلاوین فسفات با گرید{1} دارویی با استفاده از سنتز بیوکاتالیستی یا پروتکل های شیمیایی بهبود یافته بهینه تولید می شود.

در سال 1879، بلیت شیمیدان انگلیسی، ماده ای زرد رنگ-فلورسنت سبز به نام لاکتوفلاوین را از آب پنیر شیر گاو جدا کرد که نشان دهنده منشاء تحقیقات ریبوفلاوین است. محققان بعدی در کشورهای مختلف بخش های فلورسنت یکسانی را از زرده تخم مرغ، جگر حیوانی و مخمر استخراج کردند، اما ساختار شیمیایی برای چندین دهه ناشناخته باقی ماند.

در سال 1933، تیم تحقیقاتی کوهن، مونومر ریبوفلاوین خالص را از هزاران کیلوگرم شیر تازه جدا کردند. این گروه توضیح ساختاری را نهایی کردند و سنتز شیمیایی کل ریبوفلاوین را در سال 1935 انجام دادند و رسماً ترکیب را ریبوفلاوین نامیدند و ستون فقرات شیمیایی ویتامین B2 را ایجاد کردند.

مطالعات بیوشیمیایی موازی تأیید کرد که ویتامین B2 از نظر بیولوژیکی فعال درون زا عمدتاً به عنوان 5'- استر فسفات (FMN) آن وجود دارد، یک کوآنزیم ضروری برای فلاوآنزیم‌ها، که تا حد زیادی توسعه مشتقات ریبوفلاوین فسفریله مصنوعی را تسریع می‌کند.

بین سال‌های 1938 و 1942، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی Roche در فسفوریلاسیون آزمایشگاهی ریبوفلاوین برای تولید ریبوفلاوین 5'-فسفات، که با محلول قلیایی به نمک سدیم آن، سدیم ریبوفلاوین فسفات خنثی شد، پیشگام شدند. این مشتق حلالیت قابل توجهی در آب در مقایسه با ریبوفلاوین آزاد نشان می دهد و آن را برای فرمولاسیون های دارویی تزریقی مناسب می کند.

تولید صنعتی در مقیاس آزمایشی-در دهه 1950 در سراسر اروپا و ایالات متحده تحقق یافت. به لطف حلالیت آبی فوق العاده آن، به تدریج جایگزین ریبوفلاوین معمولی در داروهای تزریقی شد.

گسترش جهانی صنایع خوراک و مواد غذایی در طول دهه 1970 باعث شد که آن به عنوان یک ماده مغذی مجاز قانونی در استانداردهای ملی مواد غذایی گنجانده شود.

در کنار تجاری سازی تولید انبوه ریبوفلاوین تخمیری، سدیم ریبوفلاوین فسفات به کاربرد گسترده-مقیاس بزرگ دست یافت و مسیر تکاملی کامل خود را از کشف زیست مولکول طبیعی درون زا تا ماده دارویی فعال تولید شده به صورت صنعتی تکمیل کرد.

یک ستون کروماتوگرافی سیلیسی پیونددار با آلکیل سیلان C18 اتخاذ شده است. فاز متحرک از بافر فسفات و متانول با شستشوی گرادیان تشکیل شده است و طول موج تشخیص روی 374 نانومتر تنظیم شده است.

کمی سازی از طریق روش استاندارد خارجی انجام می شود. برای تناسب سیستم، شماره صفحه نظری محاسبه شده در برابر سدیم ریبوفلاوین فسفات برای پیک اصلی نباید کمتر از 2000 باشد، که جداسازی موثر ناخالصی‌های بحرانی از جمله ریبوفلاوین آزاد، ایزومر موضعی 4'-فسفات و محصولات جانبی پلی فسفریله را ممکن می‌سازد.

محتوای سنجش داروی حجیم در محدوده 96.0٪ تا 102.0٪ مشخص شده است و نمونه های تزریقی رقیق شده و تحت پارامترهای کروماتوگرافی یکسان مورد سنجش قرار می گیرند.

تیتراسیون کارل فیشر برای تعیین محتوای آب برای حفظ آب کریستال در محدوده های نظارتی استفاده می شود. حلال های آلی باقیمانده مانند متانول و پیریدین با کروماتوگرافی گازی (GC) اندازه گیری می شوند.

فلزات سنگین از جمله سرب، آرسنیک و کادمیوم از طریق اسپکتروفتومتری جذب اتمی (AAS) یا ICP{0}}MS بررسی می‌شوند. محدودیت‌های میکروبیولوژیکی مواد حجیم تزریقی مطابق با الزامات آزمایش عقیمی داروسازی کنترل می‌شوند. کاربرد ترکیبی فناوری‌های آزمایش فوق کاملاً با استانداردهای بازرسی واردات و صادرات برای داروهای فله دارویی و آماده‌سازی‌های دارویی نهایی مطابقت دارد.