صمغ گوار

ورزش‌های انفجاری کوتاه‌مدت با شدت بالا (دوی سرعت، تمرینات قدرتی، تمرینات تحمل وزن{{1}) عمدتاً برای تأمین انرژی بر گلیکولیز بی‌هوازی متکی هستند. بدن گلیکوژن را با سرعت بسیار بالایی مصرف می کند، مقدار زیادی اسید لاکتیک را جمع می کند و آسیب های ریز عضلانی فورا رخ می دهد. استفاده سریع و دقیق از آب کربن برای شروع تامین انرژی و تعمیر پس از مسابقه ضروری است.

در عین حال، ورزش طولانی‌مدت با شدت بالا می‌تواند به راحتی به سد روده ناشی از ورزش، اختلال در میکروبیوتای روده، التهاب متابولیک مزمن، و اختلالات سیستم عصبی خودمختار، که از علل پاتولوژیک زمینه‌ای خستگی، درد طولانی‌مدت و چرخه‌های ریکاوری طولانی‌مدت پس از ورزش هستند، منجر شود.

به عنوان حامل انرژی اصلی فعلی برای ورزش، ژل انرژی با شربت فروکتوز با غلظت بالا، شکر سفید و مالتودکسترین به عنوان هسته، بدون تنظیم ماتریس آهسته- فرموله شده است. قند فوراً به مقدار زیاد وارد جریان خون می شود و باعث افزایش شدید قند خون قبل و در حین ورزش و ترشح زیاد انسولین می شود. متعاقباً به سرعت منجر به افت قند خون مانند صخره‌ای می‌شود که منجر به "پدیده برخورد به دیوار" خستگی، سرگیجه و کاهش ناگهانی استقامت در مراحل بعدی ورزش می‌شود.

تکان دادن و کشیدن معده در حین ورزش می تواند باعث تهوع، رفلاکس اسید و استفراغ شود. حامل های جامد مانند بیسکویت های فشرده و میله های انرژی دارای بافت متراکم و سختی هستند که باعث کاهش خون رسانی به دستگاه گوارش و فعالیت آنزیم های گوارشی در حین ورزش می شود. این امر دشواری هضم غذاهای جامد را تا حد زیادی افزایش می دهد، مصرف اکسیژن را افزایش می دهد و بار متابولیک را افزایش می دهد. نه تنها در تامین انرژی کارآمد ناکام است، بلکه عملکرد ورزشی را نیز کاهش می دهد.

مکانیسم اصلی پدیده "کوبیدن به دیوار" در تمرینات استقامتی این است که مصرف زیاد قند در مراحل اولیه باعث ترشح بیش از حد انسولین، تسریع مصرف قند خون و سنتز گلیکوژن می شود که منجر به کاهش قند خون و تامین ناکافی انرژی عضلات اسکلتی در مرحله بعدی تمرین می شود. ژل صمغ گوار می تواند سرعت جذب قند در روده کوچک را به تاخیر بیاندازد، نوسانات قند خون را بعد از غذا و در طول ورزش صاف کند، و غلظت قند خون را در محدوده تامین انرژی بالا{1} از طریق تنظیم رئولوژیکی فیزیکی تثبیت کند، که نه تنها تامین مداوم گلوکز عضلات اسکلتی را تضمین می کند، بلکه از پاسخ بیش از حد انسولین نیز جلوگیری می کند.

ذخایر انرژی اصلی حرکت انسان، گلیکوژن ماهیچه ای و گلیکوژن کبدی است و میزان ذخایر گلیکوژن مستقیماً آستانه استقامت ورزش را تعیین می کند. مکمل های سنتی با قند بالا و سریع می توانند به راحتی باعث اشباع سریع و تخلیه گلیکوژن شوند و نمی توانند حد بالایی ذخایر را افزایش دهند.صمغ گواربا حالت تامین انرژی یکنواخت می توانید به تدریج گلیکوژن عضلانی و گلیکوژن کبد را قبل از ورزش پر کنید، از اضافه بار و تجمع آنی گلیکوژن جلوگیری کنید.

تحت تمرینات بی‌هوازی با شدت بالا، متابولیسم گلیکولیز افزایش می‌یابد و مقدار زیادی اسید لاکتیک در ماهیچه‌های اسکلتی و خون تجمع می‌یابد که باعث درد عضلانی، سفتی، محدودیت قدرت و کاهش توانایی ورزش می‌شود. تامین انرژی پایدار از صمغ گوار می تواند نسبت متابولیسم اکسیداسیون هوازی را در بدن بهینه کند، شدت گلیکولیز بی هوازی را کاهش دهد و تولید لاکتات از منبع را کاهش دهد.

علم اعصاب حرکتی مدرن تأیید کرده است که خستگی سیستم عصبی مرکزی کلید اصلی پایان دادن به تمرینات استقامتی است. ورزش طولانی مدت منجر به افزایش سروتونین (انتقال‌دهنده عصبی خستگی) و کاهش دوپامین (انتقال‌دهنده عصبی تحریک‌کننده) در مغز می‌شود که باعث خستگی ذهنی، کاهش تمرکز و کاهش تمایل به ورزش می‌شود.

تعریق بیش از حد در حین ورزش می تواند منجر به از دست رفتن الکترولیت های اصلی مانند سدیم، پتاسیم و منیزیم شود که منجر به تحریک پذیری غیر طبیعی عضلات، اسپاسم و گرفتگی عضلات، ضربان قلب ناپایدار و کم آبی بدن و خستگی می شود. شبکه سه بعدی ژل صمغ گوار می تواند به طور پایدار یون های الکترولیت را بپیچد، از آزاد شدن و از دست دادن آنی الکترولیت جلوگیری کند، مکمل الکترولیت ثابت، طولانی- و پیوسته را درک کند و تعادل پتانسیل غشای سلولی، ثبات انقباض عضلانی و فشار اسمزی مایع بدن را حفظ کند.