تترامیزول هیدروکلرایدیک پودر کریستالی سفید است که در دمای اتاق (یعنی 25 درجه) جامد است. جرم مولکولی نسبی آن 240.75g/mol و چگالی آن 1.17g/cm3 است.تترامیزول Hclبه راحتی در آب و اتانول حل می شود، اما به راحتی در استون و اتر حل نمی شود. حلالیت آن در آب 46.6 گرم در لیتر در دمای 25 درجه است. تحت تأثیر نور، تترامیزول هیدروکلراید ممکن است اکسید شود، اما هنگامی که در دمای اتاق قرار می گیرد، می تواند شکل جامد خود را به طور پایدار حفظ کند. این یک داروی ضد کرم با طیف وسیع است که معمولا برای درمان عفونت های انگلی در انسان و حیوانات استفاده می شود.

روش اول: واکنش بین متیل ایمیدازول استات و 2-کلروپروپیونیل کلرید، این روش یکی از متداول ترین روش های مورد استفاده در سنتز TH است.
فرآیند خاص به شرح زیر است:
متیل ایمیدازول استات و 2-کلروپروپیونیل کلرید مواد خام کلیدی برای سنتز هیدروکلراید تترامیزول هستند. متیل ایمیدازول استات یک پودر سفید است.
مراحل سنتز تترامیزول هیدروکلراید:
مرحله اول: واکنش متیل ایمیدازول استات و 2-کلروپروپیونیل کلرید:
ایمیدازول متیل استات و 2-کلروپروپیونیل کلرید را به نسبت 4:1 مخلوط کنید و سپس مقدار مناسبی کاتالیزور تری اتیلامین (TEA) اضافه کنید. در این زمان، محلول واکنش یک رسوب ژل مانند سفید تولید می کند و سپس محصول با فیلتر کردن، خنک کردن، شستشو و روش های دیگر جدا شده و خالص می شود.
مرحله دوم: واکنش با فنیل سولفوریک اسید:
محصول به دست آمده در مرحله اول با اسید فنیل سولفوریک واکنش داده و دمای واکنش در 10-15 درجه انجام میشود. در این زمان، محصول به یک رسوب سفید تبدیل می شود که می تواند فیلتر، شسته و خشک شود تا 2-ایمیدازولیل والریک اسید ساده بدست آید.
مرحله سوم: واکنش با فلوراید تر بوتیل آلومینیوم:
محصول به دست آمده در مرحله دوم با فلوراید ترت بوتیل آلومینیوم واکنش داده می شود و واکنش با یک حلال بی اثر تتراهیدروفوران (THF) انجام می شود. در این زمان، واکنش یک رسوب سفید تولید می کند و سپس محصول جدا شده و با فیلتراسیون، شستشو، خشک کردن و موارد مشابه خالص می شود.
مرحله 4: واکنش با 2،3-دی کلرو-5،6-دیسیانو-1،4-بنزندیون:
محصول به دست آمده در مرحله سوم را با 2،3-دی کلرو-5،6-دی سیانو-1،4-بنزندیون به نسبت 1:1 مخلوط کنید و محصول بهدستآمده به پودر سفید تبدیل میشود و میتواند در آب یا اتانول محلول باشد و در عین حال اثرات دارویی خاصی ایجاد کند.
مرحله پنجم: واکنش با HCl:
محصول به دست آمده در مرحله چهارم را در هیدروکسید سدیم (NaOH) حل کنید و سپس مقدار مناسبی اسید کلریدریک (HCl) را اضافه کنید تا واکنش خنثی شود. در این زمان تترامیزول هیدروکلراید تولید می شود و همچنین می توان آن را با فیلتراسیون، شستشو، خشک کردن و روش های دیگر خالص کرد.
با واکنش متیل ایمیدازول استات با 2-کلروپروپیونیل کلرید، واکنش با اسید فنیل سولفوریک، واکنش با فلوراید ترت بوتیل آلومینیوم، واکنش با 2،3-دی کلرو-5،6-دی سیانو{{ 6}}،4-بنزندی تترامیزول هیدروکلراید با موفقیت از طریق مراحل واکنش کتون و واکنش با HCl سنتز شد.
معایب: این روش به شرایط واکنش سخت نیاز دارد و به مقدار زیادی حلال آلی نیاز دارد.
روش دوم: واکنش با ایمیدازول استون و اسید کروتونیک:
مراحل اصلی روش تهیه پیشساز {{0}آمینو-2-متیل-1-پروپانول (AMP) از طریق واکنش کاهش در حضور ایمیدازول استون و اسید کروتونیک است. پس از آن، سولفونیلاسیون واکنش AMP، دریافت TH. مراحل مشخص به شرح زیر است:
مرحله اول: تهیه ایمیدازول استون:
در یک فلاسک سه گردنی 250 میلی لیتری، 50 میلی لیتر استون و 1.75 گرم پیروات سدیم اضافه کنید. به خوبی هم زده شد و 8 میلی لیتر استالدهید به آرامی به صورت قطره ای به آن اضافه شد. سپس 10 میلی لیتر کاتالیزور متیل تر بوتیل اتر اضافه شد و مخلوط واکنش هم زده شد. ویال به مدت 15 دقیقه در دمای اتاق قرار گرفت تا واکنش کامل شود. در نهایت، 100 میلی لیتر آب دیونیزه اضافه شد، مخلوط واکنش صاف شد و مایع فیلتر شده جمع آوری شد.
مرحله 2: تهیه تترامیزول هیدروکلراید:
در یک فلاسک سه گردنی 250 میلی لیتری، 25 گرم اسید کروتونیک و 50 میلی لیتر اتانول درجه 00 اضافه کنید و آن را یکنواخت هم بزنید. به هم زدن ادامه دهید و محلول استون ایمیدازول از قبل آماده شده را به آرامی به مخلوط اسید کروتونیک و اتانول درجه 00 اضافه کنید. در حین افزودن محلول ایمیدازولیوم استون، مقدار معینی از اسید کلریدریک 1 مولار برای تنظیم مقدار pH اضافه شد و مخلوط واکنش به مدت 30 دقیقه به طور مداوم هم زده شد. سپس مخلوط با افزودن 20 میلیلیتر اسید استیک یخبندان و 50 میلیلیتر ان-هگزان استخراج شد. عصاره حاوی تترامیزول هیدروکلراید است و از طریق غلظت برای حذف n-هگزان و اسید استیک یخچالی، جامد باقی مانده تترامیزول هیدروکلراید است.
روش تهیه شامل واکنش با ایمیدازولیوم استون و اسید کروتونیک، با تنظیم pH، استخراج و تغلیظ و در نهایت به دست آوردن تترامیزول هیدروکلراید به عنوان یک داروی ضد کرم است.
مزایا: شرایط واکنش ساده است و به حلال های آلی کمتری نیاز است.
عیب: هزینه تولید بالاتر.

روش سوم: واکنش ایمیدازول استون و N, N-dimethyl-N'-nitrohydrazine:
در این روش، پیش ساز TH N-(ایمیدازولیل)-N،N-دی متیل-N'-نیتروهیدرازین (IDI) است. IDI برای به دست آوردن TH تحت یک واکنش کاهشی قرار می گیرد. مراحل دقیق واکنش به شرح زیر است:
مرحله 1: آمیدازول استون را آماده کنید:
ابتدا باید ایمیدازول استون را تهیه کنیم. نام شیمیایی ایمیدازول استون 2،3،5،6-تتراهیدرو{4}}فنیل ایمیدازو(2،1-b)تیازول است که اغلب در ساخت داروها، رنگها و آفتکشها استفاده میشود. . ایمیدازولاستون را می توان با واکنش 3-فنیل-2،3-دی هیدروتیازولون با ترت بوتیلامین در حضور هیدروکسید سدیم به دست آورد.
مرحله 2: N,N-Dimethyl-N'-nitrohydrazine را تهیه کنید:
N,N-Dimethyl-N'-nitrohydrazine (DMNG) یک ترکیب آلی با فرمول شیمیایی C6H14N4O4 است که می تواند به عنوان یک اکسیدان قوی، کاتالیزور و افزودنی سوخت مورد استفاده قرار گیرد. DMNG را می توان با افزودن اسید نیتریک و اسید سولفوریک به دی متیل فرمامید و سپس فیلتراسیون و خشک کردن به دست آورد.
مرحله 3: واکنش ایمیدازول استون و DMNG:
DMNG و ایمیدازولیوم استون به سیکلوهگزان و به دنبال آن فسژن اضافه شد. فسژن از واکنش آمونیاک و کلر در زیر نور به دست می آید. پس از انجام واکنش، مخلوط واکنش دهنده تحت فشار کاهش یافته تقطیر شد تا روغن حاصل شود. سپس اسید کلریدریک اضافه کرده و تا 0 درجه سرد شد. در شرایط همزدن مداوم، 10 درصد وزنی محلول آبی اضافی انیدرید استیک را اضافه کنید، به هم زدن به مدت 20 دقیقه ادامه دهید و واکنش کامل می شود. در نهایت، 25 درصد وزنی مازاد محلول آبی هیدروکسید سدیم به آرامی به صورت قطره ای در یک حمام آب یخ اضافه شد تا زمانی که رنگ آن زرد تیره شد و رسوبی به دست آمد.
مرحله 4: تهیه تترامیزول HCL:
تترامیزول HCL را می توان با واکنش میانی DMNG به دست آمده در مرحله قبل با الکل و اسید هیدروکلریک به دست آورد و در این واکنش محصول جانبی متیل (1-بنزیل{3}}،3-دی هیدرویمیدازول{4} تولید می شود. کلرید {5}}،5،6-تری متیل پیریدینیم، با کنترل pH برای به دست آوردن خلوص تترامیزول HCL. پس از واکنش، محصول جامد Tetramisole HCL با فیلتراسیون و خشک کردن به دست آمد.
مزایا: TH را می توان به خوبی توسعه داد و برای سنتز برخی آفت کش ها و داروهای جدید به کار برد.
معایب: زمان واکنش طولانی تر است و در نتیجه بازده کمتر و مقدار زیادی آب زائد حاصل می شود.
به طور خلاصه، رویکردهای مختلفی برای سنتز تترامیزول هیدروکلراید وجود دارد. اگرچه هر روش دارای مزایا و معایب منحصر به فرد خود است، اما می توان روش مناسب را برای تولید با توجه به نیازهای واقعی و شرایط تولید انتخاب کرد. موارد فوق مراحل آماده سازی تترامیزول هیدروکلراید است، برخی از مواد شیمیایی باید با دقت مورد استفاده قرار گیرند. لازم به ذکر است که در حین آزمایش باید مقررات ایمنی رعایت شود و تجهیزات حفاظتی به درستی استفاده شود.

