لوپرورلین استات برای چه مواردی استفاده می شود؟

معرفی

یک هورمون مصنوعی در گروه داروهای آگونیست هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) است. لوپرولین استات، همچنین به عنوان لوپرولید استات شناخته می شود. با مدیریت تولید مواد شیمیایی جنسی در بدن، از آن برای درمان شرایط مختلف، اساساً موارد حساس شیمیایی، استفاده می شود. در این مقاله، اهداف مختلف مشتق از اسید استیک لوپرولین، مؤلفه فعالیت آن و اثرات احتمالی آن را بررسی خواهیم کرد.

لوپرولین استات چگونه در بدن کار می کند؟

اشتقاق اسید استیک لوپرولین به گونه‌ای عمل می‌کند که با ماده شیمیایی رساننده گنادوتروپین هیپوتالاموس (GnRH) که از مغز تحویل داده می‌شود، قابل مقایسه است. GnRH نقش مهمی در مدیریت تولید مواد شیمیایی جنسی مانند تستوسترون در مردان و استروژن در زنان دارد. اندام هیپوفیز را تحریک می کند تا مواد شیمیایی زنده کننده فولیکول (FSH) و ماده شیمیایی لوتئین کننده (LH) را که در نتیجه بیضه ها یا تخمدان ها را برای تولید تستوسترون یا استروژن تقویت می کنند، به صورت جداگانه تحویل دهد.

چه زمانیلوپرولین استاتدر ابتدا باعث افزایش تولید FSH و LH می شود که منجر به افزایش موقت سطح تستوسترون یا استروژن می شود. به هر حال، اندام هیپوفیز با تأثیرات GnRH حساسیت زدایی می کند و با سازماندهی ادامه روند رشد FSH و LH کاهش می یابد. این منجر به کاهش قابل توجه سطح تستوسترون یا استروژن می شود، فرآیندی که به عنوان اخته شدن شیمیایی یا یائسگی پزشکی شناخته می شود.

مکانیسم دقیق اثرات درمانی لوپرولین استات به شرایط خاصی که تحت درمان است بستگی دارد. به عنوان مثال، تستوسترون اغلب باعث رشد سلول های سرطانی در سرطان پروستات می شود. با کاهش سطح تستوسترون، لوپرورلین استات می تواند رشد سلول های سرطانی پروستات را کند یا متوقف کند. استروژن رشد بافت آندومتر را در خارج از رحم تقویت می کند و باعث عذاب و عوارض جانبی مختلف در آندومتریوز می شود. لوپرورلین استات با ایجاد حالت استروژن پایین می تواند این علائم را کاهش دهد.

لوپرولین استات معمولاً به صورت زیر جلدی یا عضلانی به عنوان یک تزریق طولانی مدت تزریق می شود. اندازه گیری و عود سازمان به شرایط خاصی که با آن رسیدگی می شود و نیازهای بیمار منفرد بستگی دارد. گاهی اوقات، مشتقات اسید استیک لوپرولین ممکن است در ترکیب با داروهای مختلف استفاده شود، به عنوان مثال، آنتی آندروژن ها در درمان رشد بدخیم پروستات یا درمان اضافی در درمان آندومتریوز برای نظارت بر اثرات بعدی.

در نظر گرفتن این نکته ضروری استلوپرولین استاتبا وجود اثربخشی قابل توجه آن در درمان انواع شرایط، خطراتی را به همراه دارد. گرگرفتگی، خشکی واژن، کاهش میل جنسی، تغییر در خلق و خو و پوکی استخوان چند نمونه هستند. برای تعیین اثربخشی درمان و مدیریت هر گونه عوارض جانبی، نظارت منظم توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ضروری است.

مشتقات اسید استیک لوپرولین تولید مواد شیمیایی جنسی در بدن را با عواقب آن برای هاب هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد مدیریت می کند، که این روشی است که توانایی های آن را دارد. با کاهش سطح تستوسترون یا استروژن، می‌تواند رشد سلول‌های سرطانی حساس به هورمون را کاهش دهد، علائم اندومتریوز و فیبروم‌های رحمی را کاهش دهد و بلوغ زودرس مرکزی را مدیریت کند. در حالی که می تواند یک ابزار قدرتمند در درمان این شرایط باشد، بررسی دقیق مزایا و خطرات بالقوه برای هر بیمار ضروری است.

لوپرولاید برای چه سرطان هایی استفاده می شود؟

لوپرولید، که در غیر این صورت لوپرولین نامیده می شود، به طور کلی برای درمان بیماری پروستات و سایر تومورهای ظریف شیمیایی استفاده می شود. شناخته شده ترین بیماری در مردان بیماری پروستات است و آندروژن ها، به ویژه تستوسترون، به طور منظم رشد سلول های رشد بدخیم پروستات را تقویت می کنند. با پایین آوردن سطح تستوسترون به سطوح بسیار پایین، لوپرولید می تواند رشد سلول های رشد بدخیم پروستات را از طریق تعاملی به نام درمان سختی آندروژن (ADT) کند یا متوقف کند.

لوپرولاید در چندین مرحله از درمان سرطان پروستات استفاده می شود. در رشد بدخیم پروستات که به طور خصوصی پیشرفت کرده است، جایی که بیماری از پروستات عبور کرده است، اما در نقاط دورتر، ممکن است از لوپرولید در ترکیب با پرتودرمانی برای توسعه بیشتر نتایج درمانی استفاده شود. نشان داده شده است که هورمون درمانی نئوادجوانت در مقایسه با پرتودرمانی به تنهایی، میزان بقا را بهبود می بخشد.

لوپرولید تا حد امکان به عنوان یک درمان خط اول برای رشد بدخیم پروستات متاستاتیک استفاده می شود، که زمانی اتفاق می افتد که بیماری به مقصدهای دور مانند استخوان ها یا هاب لنفاوی گسترش یابد. با پایین آوردن سطح تستوسترون، لوپرولید احتمالاً می‌تواند گسترش سلول‌های بیماری را در سراسر بدن کاهش دهد، بر رضایت شخصی کار کند و عوارض جانبی را کاهش دهد. در برخی موارد، لوپرولاید ممکن است در ترکیب با سایر درمان‌ها مانند شیمی‌درمانی یا درمان‌های هورمونی جدیدتر مانند آبیراترون یا انزالوتامید استفاده شود.

توجه به این نکته بسیار معنی دارد که اگرچه لوپرولاید می تواند یک درمان موفق برای این تومورهای ظریف شیمیایی باشد، اما بدون اثرات ثانویه نیست. شعله های داغ، خشکی در واژن و پوکی استخوان تنها چند مورد از عوارض جانبی یائسگی هستند که می توانند از پنهان ساختن مواد شیمیایی جنسی ناشی شوند. بیماران باید با تامین کنندگان مراقبت های پزشکی خود همکاری صمیمانه ای داشته باشند تا با این عوارض کنار بیایند. رضایت شخصی در طول درمان

در نتیجه، درمان محرومیت از آندروژن در درجه اول برای درمان سرطان پروستات با لوپرولید به عنوان یک جزء کلیدی استفاده می شود. همچنین ممکن است در درمان سایر بیماری‌های حساس شیمیایی مانند رشد بدخیم سینه، بیماری آندومتر و رشد بدخیم تخمدان استفاده شود. ویژگی های خاص رشد بدخیم، مرحله بیماری، و الزامات و تمایلات هر بیمار به استفاده از لوپرولید در این تنظیمات کمک می کند.

آیا لوپرولین استات بی خطر است؟

لوپرولین استات به طور کلی هنگامی که طبق تجویز و تحت نظارت یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی استفاده می شود ایمن در نظر گرفته می شود. به هر حال، مانند همه داروها، می تواند اثرات ثانویه ای ایجاد کند که برخی از آنها ممکن است حیاتی باشند. وضعیت سلامتی هر بیمار، دوز و مدت درمان، و شرایط خاص تحت درمان، همگی بر پروفایل ایمنی لوپرولین استات تأثیر می‌گذارند.

یکی از نگرانی های اولیه ایمنی لوپرولین استات تاثیر آن بر سلامت استخوان است. پنهان کردن تولید مواد شیمیایی جنسی، به ویژه تستوسترون در مردان و استروژن در خانم ها، می تواند باعث کاهش ضخامت مواد معدنی استخوان شود. این می تواند احتمال پوکی استخوان و شکستگی را در صورت استفاده طولانی مدت افزایش دهد. مصرف مکمل‌های کلسیم و ویتامین D، انجام فعالیت‌های معمولی، و بارها و بارها مصرف بیس فسفونات‌ها، که داروهایی هستند که به محکم نگه داشتن استخوان‌ها کمک می‌کنند، ممکن است از هر نظر توسط متخصصان مراقبت‌های پزشکی به عنوان راه‌هایی برای کاهش این قمار پیشنهاد شود.

یکی دیگر از نگرانی های ایمنی بالقوه تأثیر لوپرورلین استات بر سلامت قلب و عروق است. استفاده از آگونیست های GnRH مانندلوپرولین استاتدر برخی از مطالعات با افزایش خطر حوادث قلبی عروقی مانند حملات قلبی و سکته مرتبط است. در هر صورت، اطلاعات مربوط به این وابستگی ترکیبی است و مزایای درمان اغلب خطرات احتمالی را جبران می کند. بیماران مبتلا به بیماری قلبی عروقی قبلی باید خطرات و مزایای احتمالی مشتق از اسید استیک لوپرورلین را با تامین کننده خدمات پزشکی خود بررسی کنند.

اکثر این اثرات ثانویه عرضه بی پایان درمان است. هر چند که ممکن است، برخی از آنها، شبیه به کاهش ضخامت مواد معدنی استخوان، می توانند اثرات طولانی مدت داشته باشند. بررسی معمولی توسط یک تامین کننده مراقبت های پزشکی برای بررسی سلامت و نجابت درمان و ایجاد تغییرات مورد به مورد اساسی است.

توجه به این نکته مهم است که لوپرورلین استات ممکن است برای همه بی خطر نباشد. مشتقات لوپرولین استیک اسید نباید توسط خانم‌هایی که باردار یا شیرده هستند، مرگ واژینال کشف‌نشده‌ای دارند یا دارای پس‌زمینه‌ای است که با واکنش‌های بسیار نامطلوب حساس به آگونیست‌های GnRH مشخص شده است، استفاده شود. متخصص غدد اطفال باید به دقت ارزیابی کند که آیا لوپرورلین استات برای کودکان و نوجوانان بر اساس شرایط تحت درمان بی خطر است یا خیر.

به طور خلاصه،لوپرولین استاتبه طور کلی در صورت استفاده مناسب و تحت نظارت پزشکی بی خطر است. به هر حال، زمانی که برای یک بازه زمانی طولانی مورد استفاده قرار می گیرد، ممکن است اثرات بعدی داشته باشد، که برخی از آنها ممکن است بزرگ باشند. هنگام سنجش خطرات و مزایای بالقوه درمان، مهم است که وضعیت سلامت منحصر به فرد، اهداف درمانی و ترجیحات هر بیمار را به دقت در نظر بگیرید. نظارت منظم و ارتباط باز با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی کلیدی برای اطمینان از استفاده ایمن و مؤثر از لوپرورلین استات است.

منابع

1. Bhasin، S.، Brito، JP، Cunningham، GR، Hayes، FJ، Hodis، HN، Matsumoto، AM، ... و Yialamas، MA (2018). تستوسترون درمانی در مردان مبتلا به هیپوگنادیسم: راهنمای عمل بالینی انجمن غدد درون ریز. مجله بالینی غدد درون ریز و متابولیسم، 103(5)، 1715-1744.

2. Donnez, J., Dolmans, MM, Demylle, D., Jadoul, P., Pirard, C., Squifflet, J., ... & Langendonckt, AV (2004). تولد زنده پس از پیوند ارتوتوپی بافت تخمدان منجمد شده Lancet، 364(9443)، 1405-1410.

3. Hembree, WC, Cohen-Kettenis, P., Delemarre-Van De Waal, HA, Gooren, LJ, Meyer III, WJ, Spack, NP, ... & Montori, VM (2009). درمان غدد درون ریز افراد تراجنسی: راهنمای عمل بالینی انجمن غدد درون ریز. مجله بالینی غدد درون ریز و متابولیسم، 94(9)، 3132-3154.

4. Klotz, L., Boccon-Gibod, L., Shore, ND, Andreou, C., Persson, BE, Cantor, P., ... & Sieber, P. (2008). اثربخشی و ایمنی دگارلیکس: یک مطالعه 12-ماهانه، مقایسه‌ای، تصادفی، برچسب باز، فاز III گروه موازی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات. BJU International, 102(11), 1531-1538.

5. Lan, NC, Heinzmann, C., Gal, A., Klisak, I., Orth, U., Lai, E., ... & Seeburg, PH (1989). بیان ژن گیرنده هورمون آزاد کننده گنادوتروپین انسانی: فعال سازی رونویسی توسط هورمون های استروئیدی ارتباطات تحقیقاتی بیوشیمیایی و بیوفیزیکی، 165(3)، 1256-1260.

6. Marques, P., Skorupskaite, K., George, JT, & Anderson, RA (2018). فیزیولوژی GnRH و ترشح گنادوتروپین. Endotext [اینترنت].

7. Rizzo, S., Petrella, F., Busetto, GM, Reale, G., Fassina, A., Spinazzi, R., ... & Bonucci, E. (2017). مطالعه فاز دوم استرادیول ترانس درمال در سرطان پروستات مقاوم به اخته انکولوژیست، 22 (12)، 1427.

8. Santen, RJ, Brodie, H., Simpson, ER, Siiteri, PK, & Brodie, A. (2009). تاریخچه آروماتاز: حماسه یک واسطه بیولوژیکی مهم و هدف درمانی. بررسی های غدد درون ریز، 30(4)، 343-375.

9. Schally, AV, Arimura, A., Kastin, AJ, Matsuo, H., Baba, Y., Redding, TW, ... & Debeljuk, L. (1971). هورمون آزاد کننده گنادوتروپین: یک پلی پپتید ترشح هورمون های لوتئین کننده و محرک فولیکول را تنظیم می کند. علم، 173(4001)، 1036-1038.

10. اسمیت، ام آر، فینکلشتاین، جی اس، مک گاورن، اف جی، زیتمن، AL، فالون، MA، Schoenfeld، DA، و Kantoff، PW (2002). تغییرات در ترکیب بدن در طول درمان محرومیت از آندروژن برای سرطان پروستات. مجله بالینی غدد درون ریز و متابولیسم، 87(2)، 599-603.