قرص Milbemycin Oxime برای درمان کرم روده در حیوانات خانگی

بنیاد مولکولی فعالیت ضد انگلی

Milbemycin oxime با هدف قرار دادن سلول های داخل بدن انگل شروع به کار روی موجودات زنده می کند. این ماده شیمیایی به طور خاص به کانال‌های کلرید دردار گلوتاماتی- که در سلول‌های عصبی و ماهیچه‌های بی‌مهرگان یافت می‌شود، متصل می‌شود. این واقعیت که حیوانات این مسیرها را ندارند توضیح می دهد که چرا این دارو به خوبی از شر انگل ها خلاص می شود در حالی که هنوز برای حیوانات خانگی شما بسیار ایمن است.

ماده فعال وارد جریان خون حیوان خانگی انگلی می شود و در صورت تجویز دوز مناسب به تمام بافت های بدن آن پخش می شود. کرم‌ها در روده‌ها مواد شیمیایی را از طریق پوست و دستگاه گوارش خود جذب می‌کنند. Milbemycin oxime سلول های عصبی را پس از ورود به داخل انگل نسبت به یون های کلرید نفوذپذیرتر می کند.

این باعث هیپرپولاریزاسیون می شود. این ماده شیمیایی بدن را تغییر می دهد و انتقال عصبی طبیعی را متوقف می کند. این باعث می شود که کرم فلج شود و نتواند به دیواره روده بچسبد.

سمیت انتخابی ایمنی حیوان خانگی را تضمین می کند

برای درک اینکه چرا قرص‌های میلی‌مایسین اکسیم تا این حد خوب کار می‌کنند، باید در مورد ایده سمیت انتخابی بدانید. انگل ها دارای سیستم های انتقال دهنده عصبی هستند که با پستانداران بسیار متفاوت است. این دارو از این تفاوت‌ها برای ایجاد یک پنجره درمانی استفاده می‌کند که در آن انگل‌ها را می‌توان در حالی که حیوان میزبان سالم می‌ماند از بین برد.

ژورنال های فارماکولوژی دامپزشکی گزارش داده اند که میلبمایسین اکسیم دارای محدوده ایمنی است که بیش از 10 برابر مقدار درمانی در گربه ها و سگ های سالم است. این تفاوت بزرگ به دامپزشکان در هنگام تجویز دارو اعتماد می کند، حتی برای حیوانات جوان یا حیوانات با سیستم ایمنی ضعیف. این ترکیب به خوبی وارد بافت عصبی انسان نمی شود، بنابراین سد خونی-مغزی از سیستم عصبی مرکزی در برابر هر گونه تأثیر احتمالی محافظت می کند.

نمایه فارماکوکینتیک حمایت از درمان موثر

رفتار فارماکوکینتیک Milbemycin oxime نشان می دهد که در برابر انگل های روده مفید است.

این ترکیب در عرض دو تا چهار ساعت پس از مصرف خوراکی به بالاترین سطح خود در خون می رسد. نیمه عمر طولانی، که معمولاً بین یک تا سه روز بر اساس گونه است، اطمینان حاصل می کند که اثر ضد انگلی در طول دوره دوز باقی می ماند.

به دلیل این مشخصات فارماکوکینتیک، یک دوز واحد که یک بار در ماه داده می شود، سطح دارو را به اندازه کافی بالا نگه می دارد تا لاروهای تازه به دست آمده را قبل از رشد برای تولید مثل بالغ از بین ببرد. این دارو در کبد تجزیه می شود و بیشتر از طریق مدفوع از بدن خارج می شود. همانطور که در سیستم گوارش حرکت می کند، انگل های روده را همیشه در معرض دوزهای کشنده قرار می دهد.

اختلال در انتقال سیگنال عصبی

قرص Milbemycin oximeممکن است با ایجاد اختلال در سیگنال های عصبی، کرم های روده را از بین ببرد. انگل ها برای تغذیه، تولید مثل و باقی ماندن در روده میزبان خود به اتصالات عصبی عضلانی دقیق نیاز دارند. کانال‌های کلرید دردار گابا و گلوتامات{2}}برای مسدود کردن این ارتباط مورد هدف دارو قرار می‌گیرند.

داروهایی که بیش از حد این کانال‌ها را باز می‌کنند، سلول‌های عصبی را با یون‌های کلرید پر می‌کنند و از ارسال سیگنال‌های الکتریکی جلوگیری می‌کنند. این مانند تلاش برای ارسال پیام از طریق یک خط تلفن مسدود است. انگل ها ظرفیت برنامه ریزی حرکات، پاسخ به محیط اطراف و انقباض عضلات خود را که برای بقای روده ضروری هستند، از دست می دهند.

نمی توان درباره تخصصی بودن این روش اغراق کرد. کرم های روده بیش از انسان از انتقال دهنده های عصبی برای سیستم عصبی محیطی خود استفاده می کنند. Milbemycin oxime یکی از دقیق‌ترین داروهای کشنده انگل{2}}در دامپزشکی است زیرا این وابستگی را برطرف می‌کند.

فلج و جدا شدن از مخاط روده

بدون تماس عصبی، انگل ها به آرامی فلج می شوند. این فلج در نوع کرم متفاوت است، اما نتیجه یکسان است: انگل نمی تواند به دیواره روده بچسبد. کرم های قلابدار به مخاط می چسبند و از طریق قسمت های منحصر به فرد دهان از خون تغذیه می کنند. هنگامی که این قطعات دهانی می لغزند، پریستالسیس روده آنها را به حرکت در می آورد.

کرم های گرد با منقبض کردن مداوم ماهیچه های خود در جای خود باقی می مانند. آنها ضعیف می شوند و نمی توانند جریان مایع روده را در هنگام بیماری متوقف کنند. کرم‌های شلاقی که نخ-شان مانند انتهای جلویی در روده مدفون است، توانایی خود را برای ماندن از دست می‌دهند. یک دارو باعث می شود انگل ها در عرض چند ساعت از بدن خارج شوند.

به طور قابل توجهی، این فرآیند جداسازی به بافت روده آسیب نمی رساند یا ملتهب نمی کند. برخی از داروهای ضد انگلی قبلی انگل ها را تحریک می کنند یا محیط روده آنها را ناراحت می کنند. با این حال، قرص های میلبمایسین اکسیم به طور انتخابی مولکول ها را هدف قرار می دهند و عوارض جانبی دستگاه گوارش را در حیوانات خانگی کاهش می دهند.

تداخل متابولیک و مرگ انگل

Milbemycin oxime نه تنها انگل را فورا فلج می کند، بلکه از انجام فرآیندهای سلولی مهم نیز جلوگیری می کند.

تغییر شار نرمال یون در غشای سلولی، نحوه ساخت و استفاده از انرژی را تغییر می دهد. هنگامی که شیب الکتریکی سلولی انگل ها آسیب می بیند، آنها نمی توانند تولید ATP را که برای زنده ماندن نیاز دارند حفظ کنند.

مطالعاتی که سلول‌های انگل را پس از قرار گرفتن در معرض دارو از طریق میکروسکوپ الکترونی بررسی می‌کنند، نشان می‌دهند که میتوکندری‌ها متورم می‌شوند، غشاها پایدارتر می‌شوند و سلول‌ها تجزیه می‌شوند. این تغییرات فراساختاری نشان می‌دهد که این دارو نه تنها انگل‌ها را فلج می‌کند، بلکه زنجیره‌ای از نارسایی‌های متابولیک را ایجاد می‌کند که کل ارگانیسم را می‌کشد. حتی اگر انگلی که فقط تا حدی تحت تأثیر قرار گرفته بود بتواند در روده بماند، نمی تواند برای مدت طولانی تغذیه کند، تولید مثل کند یا زندگی کند.

میل اتصال و انتخاب گیرنده

فعل و انفعالات مولکولی بین میلبمایسین اکسیم و کانال های کلرید انگل دقیق هستند. این مجموعه به دلیل شکل سه بعدی-ش مانند یک کلید در جیب صحافی این کانال ها قرار می گیرد. مطالعات بیوشیمیایی این میل اتصال را آزمایش کرده و مقادیر تفکیک نانومولاری را گزارش کرده‌اند که نشان‌دهنده اتصال محکم است.

این تعامل به این دلیل کار می کند که کانال های کلریدی بی مهرگان با مهره داران متفاوت است. به دلیل تغییرات ساختاری، میلی‌مایسین اکسیم به گیرنده‌های گابا انگل و کانال‌های کلرید ۱۰۰ برابر بهتر از گیرنده‌های انسانی متصل می‌شود. به دلیل این تفاوت انتخابی، حیوانات خانگی ممکن است با خیال راحت درمان را انجام دهند در حالی که انگل ها نمی توانند.

شکستن یک پیوند فیزیولوژیکی سخت است. Milbemycin oxime به اندازه کافی به کانال ها متصل می شود تا انگل ها را از بین ببرد. از آنجایی که انگل‌ها نمی‌توانند فوراً بهبود یابند یا مقاومت دارویی ایجاد کنند، اشغال طولانی گیرنده به درمان کمک می‌کند.

غلظت-اثرات وابسته بر جمعیت انگل

اثربخشی قرص‌های میلی‌مایسین اکسیم به انتقال آن‌ها به عفونت انگل بستگی دارد. الزامات دوز دامپزشکی به شدت کالیبره شده است تا اطمینان حاصل شود که سطح داروهای روده ای بیشتر از کمترین دوز مورد نیاز برای پایان دادن به تولید مثل انگل است. این سطوح باید به اندازه کافی حفظ شوند تا بر تمام مراحل زندگی در طول درمان تأثیر بگذارند.

Milbemycin oxime بر گونه‌های انگل تأثیر متفاوتی می‌گذارد، زیرا گیرنده‌ها و موانع بدن آن‌ها به داروهای مختلفی اجازه می‌دهند. دوزهای استاندارد درمانی اغلب کرم های گرد (گونه های Toxocara و Toxascaris) را که حساس هستند، از بین می برند. کرم‌های قلابدار (انسیلوستوما و گونه‌های Uncinaria) به طور مشابه واکنش نشان می‌دهند، اما موارد شدید ممکن است نیاز به دوزهای متعدد برای کشتن لاروهای جدید داشته باشند.

کرم‌های شلاقی (Trichuris vulpis) به دلیل سبک زندگی و محل قرارگیری در بدن، باید به طور مکرر در معرض داروها قرار گیرند. اگر دارو به صورت ماهانه تجویز شود، لاروها را قبل از ایجاد بیماری از بین می برد. این اقدام وابسته به غلظت{2}}بر اهمیت برنامه های دوز تأکید می کند.

جلوگیری از رشد مراحل لارو

توانایی قرص Milbemycin oxime برای از بین بردن لارو انگل روده یک مزیت عمده است. بسیاری از کرم ها قبل از ورود به روده از چندین بافت عبور می کنند. این دارو از طریق بدن به این لاروهای مهاجر می رسد. از رشد آنها جلوگیری می کند.

وقتی سگ‌ها تخم‌ها یا لاروهای انگل محیطی را می‌خورند، به آرامی و پیچیده رشد می‌کنند. لاروهای کرم گرد ممکن است پس از حرکت از طریق ریه ها به روده ها سرفه شده و بلعیده شوند. لارو کرم قلابدار از طریق پوست و بافت به سمت هدف خود حرکت می کند. Milbemycin oxime برای محدود کردن رشد لاروهای ضعیف را تحت تأثیر قرار می دهد. این اقدام احتیاطی برای توقف چرخه عفونت در خانه‌هایی که دارای حیوانات خانگی متعدد یا سایر مناطق پرخطر هستند، بسیار مهم است. این دارو بار انگل حیوان خانگی را با کشتن انگل ها قبل از تخم گذاری کاهش می دهد.

پاسخ فوری در مقابل انگل تاخیری

انگل ها بلافاصله و بعداً به آن پاسخ می دهندقرص میلبمایسین اکسیم. اول، کانال های کلرید به سرعت باز می شوند و سلول های عصبی را به طور مثبت شارژ می کنند. در چند ساعت اول پس از تجویز دارو، انگل حرکت و مصرف متفاوتی دارد.

مطالعات آزمایشگاهی نشان داد که انگل‌ها برای چند دقیقه تا یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض دارو بسیار فعال بودند، سپس حساسیت کمتری پیدا کردند و در نهایت فلج شدند. تحریک آزادسازی انتقال دهنده عصبی در این پاسخ دو فازی، قبل از حساسیت زدایی گیرنده و مهار شدید گیرنده است.

باز شدن طولانی- کانال‌های یونی به دلیل اثرات متابولیک، واکنش‌های کندی دارند. با از دست دادن انرژی انگل ها و توقف کار، وضعیت آنها بدتر می شود. این اثرات دیرهنگام حتی انگل هایی را که تا حدی به دارو مقاوم هستند از بین می برد و کارایی آن را افزایش می دهد.

تغییرپذیری در گونه-حساسیت خاص

بسته به بیولوژی آنها، میلبمایسین اکسیم به طور متفاوتی بر کرم های روده تأثیر می گذارد. از آنجایی که گونه‌های انگل دارای ظرفیت‌های متابولیکی، نرخ جذب دارو و ساختار گیرنده‌های مختلف هستند، آنها متفاوت هستند. درک این تمایزات به دامپزشکان کمک می کند تا بیماری های انگلی را درمان کنند.

کرم‌های گرد آسکارید مانند Toxocara canis و Toxocara cati درمان ساده‌ای هستند، زیرا پوسته‌های آنها متخلخل است و دارای مقدار زیادی سطح جذب کننده دارو است. این کرم‌های بزرگ داروی زیادی را جذب می‌کنند و به سرعت آنها را فلج می‌کنند و می‌کشند. از آنجایی که کرم‌های قلاب‌دار کوچک‌تر هستند و از خون تغذیه می‌کنند، پروفایل‌های فارماکودینامیک مشخصی دارند اما به داروها واکنش خوبی نشان می‌دهند.

کرم های شلاقی منحصر به فرد هستند زیرا از جلو وارد روده می شوند. Milbemycin oxime انگل ها را می کشد، با این حال، محافظت از آنها ممکن است اثربخشی دوز اولیه را کاهش دهد. دوز ماهانه منظم برای مدیریت کرم شلاق تضمین می کند که افراد جوان قبل از ابتلا به عفونت های عمیق به سطوح دارویی درمانی دست یابند.

عدم توسعه سریع مقاومت

انگل ها به محض مصرف سایر داروهای ضد انگلی نسبت به قرص های میلبمایسین اکسیم مقاوم نمی شوند. برخی از داروهای ضد کرم دیگر در برابر انگل های حیوانی موثر نیستند. Milbemycin oxime در صورت استفاده صحیح انگل های حیوانات خانگی را از بین می برد.

درجه مقاومت عالی به دلیل عوامل زیادی است. این دارو مکان‌های مولکولی انگل متعددی را هدف قرار می‌دهد و باعث می‌شود تغییرات تک نقطه‌ای کمتر به بقای آن کمک کند. انگل های پناهنده (درمان نشده) هر ماه برای حفظ تنوع ژنتیکی دوز می شوند. این باعث کاهش رشد صفت مقاوم می شود. این دارو همچنین انگل ها را قبل از تکثیر می کشد و از مقاومت جلوگیری می کند.

انگل شناسان دامپزشکی روند حساسیت را با استفاده از کارآزمایی های اثربخشی کنترل شده کنترل می کنند. اطلاعات جدید نشان می‌دهد که میل‌بمایسین اکسیم همچنان می‌تواند نماتدهای معمولی روده را در صورت استفاده صحیح از بین ببرد. با این حال، استفاده صحیح برای حفظ این ابزار درمانی برای صاحبان حیوانات خانگی آینده ضروری است.

ادغام با فیزیولوژی حیوانات خانگی

اثرات قرص میلی‌مایسین اکسیم بر بدن حیوان خانگی فراتر از خلاص شدن از شر انگل‌ها است. هنگامی که دارو از طریق دهان تجویز می شود، دارو باید از سیستم گوارش حیوان خانگی عبور کند، در روده کوچک جذب شود و قبل از اینکه به غلظت درمانی برسد، از طریق جریان خون پخش شود. خواص چربی دوست این ترکیب این سفر را آسان‌تر می‌کند، زیرا به آن اجازه عبور از غشاهای بیولوژیکی را می‌دهد.

Milbemycin oxime در کبد سگ ها و گربه ها توسط سیستم های آنزیمی سیتوکروم P450، عمدتا زیر خانواده های CYP3A تجزیه می شود. در حیوانات سالم، این مسیر متابولیک معمولاً به خوبی کار می‌کند، اما برخی از نژادهای{3}}خاصی وجود دارد که باید به خاطر داشت.

دوز باید برای انواع کولی و سگ های گله مشابه که دارای جهش ژن MDR1 هستند با دقت انجام شود زیرا ممکن است تغییراتی در نحوه توزیع داروها در بدن خود داشته باشند. هنگامی که دامپزشکان برای درمان برنامه ریزی می کنند، این عوامل ژنتیکی را در نظر می گیرند.

انتشار این دارو از طریق سلول های بدن باعث می شود که همه انگل ها در معرض قرار بگیرند. اگرچه هدف اصلی انگل‌های روده‌ای است، میل‌مایسین اکسیم در برابر سایر انگل‌ها مانند کرم‌های قلب نیز محافظت می‌کند. این طیف گسترده نشان می دهد که چگونه یک مرحله درمانی می تواند همزمان با چندین تهدید انگلی مقابله کند و مراقبت های پیشگیرانه از حیوانات خانگی را برای صاحبان آسان تر کند.

نتایج بالینی و موفقیت درمان

عفونت‌های انگل روده‌ای در مطالعات بالینی که قرص‌های میلی‌مایسین اکسیم را آزمایش می‌کنند، با سرعت بالایی درمان می‌شوند. هنگامی که محصولات مطابق دستورالعمل روی بسته بندی استفاده می شوند، آزمایشات میدانی با حیوانات خانگی بیمار طبیعی نشان می دهد که آنها بیش از 95٪ در برابر آسکاریدها و کرم های قلابدار موثر هستند. نتایج عالی به این معنی است که علائم انگلی به سرعت بهبود می یابد.

علائم بیماری انگل روده در حیوانات خانگی اغلب شامل اسهال، کاهش وزن، کدر شدن پوشش و خستگی است. وقتی صاحبان حیوانات خانگی با حیوانات خانگی خود رفتار می کنندقرص میلبمایسین اکسیمانگل ها معمولا در عرض چند روز تا چند هفته از بین می روند و دستگاه روده شروع به بهبود می کند.

وضعیت تغذیه حیوان خانگی بهتر می شود زیرا اکنون می تواند مواد مغذی را دریافت کند بدون اینکه انگل مانعی برای آن ایجاد کند. آزمایشات بعدی مدفوع، جایی که تخم‌های انگل جستجو می‌شوند، نحوه قضاوت دامپزشکان در مورد موفقیت درمان است. از آنجایی که در نمونه های گرفته شده پس از درمان هیچ تخمکی وجود نداشت، مشخص است که کرم های بالغ کشته شده اند. این روش زیر نظر گرفتن چیزها، اثبات روشنی را نشان می دهد که عفونت درمان شده است و به یافتن موارد معدودی که نیاز به کمک بیشتر یا مطالعه در مورد اینکه عفونت از کجا آمده است، کمک می کند.

مزایای سلامتی بلندمدت-پیشگیری منظم

ارزش واقعی قرص‌های میلی‌مایسین اکسیم فراتر از درمان عفونت‌های موجود و جلوگیری از ایجاد انگل در آینده است. تجویز ماهانه یک سد محافظتی ایجاد می کند که عفونت های جدید را قبل از اینکه از نظر بالینی مهم شوند، رهگیری می کند. این روش پیشگیرانه گربه‌ها را در سلامتی عالی نگه می‌دارد و آسیب‌هایی را که انگل‌های مزمن می‌توانند در طول زمان وارد کنند، متوقف می‌کند. پیشگیری طولانی‌مدت به‌ویژه برای حیوانات جوان مفید است، زیرا سیستم ایمنی آنها ممکن است هنوز نتواند بسیاری از انگل‌ها را کنترل کند. توله سگ ها و گربه هایی که مراقبت های پیشگیرانه منظم دریافت می کنند نسبت به آنهایی که بیش از حد در معرض انگل ها هستند، نرخ رشد، کیفیت پوشش و سلامت عمومی بهتری دارند.

در نتیجه، این دارو به این حیوانات جوان اجازه می‌دهد به جای مبارزه با بیماری‌های انگلی با غذای خود، روی رشد تمرکز کنند.

نگهداری منظم حیوان خانگی خود از انگل نیز برای حیوانات خانگی مسن بسیار مفید است. از آنجایی که سیستم ایمنی با افزایش سن تغییر می کند، حیوانات مسن ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به انگل باشند. درمان منظم روده ها را سالم نگه می دارد، به آنها کمک می کند مواد مغذی را به خوبی جذب کنند و تورم ناشی از بیماری های ویروسی را کاهش می دهد. این مزایا به همراهان مسن کمک می کند عمر طولانی تری داشته باشند و کیفیت زندگی بهتری داشته باشند.