آیا پونتوکائین تتراکائین است؟

تتراکائین که از نظر شیمیایی با نام 2-(دی متیل آمینو) اتیل 4-(بوتیلامین) بنزوات شناخته می شود، دارای فرمول مولکولی C15H24N2O2 است. معمولاً به صورت پودر کریستالی سفید وجود دارد. تتراکائین عضوی از بی حس کننده های موضعی نوع استر است که با وجود یک گروه عملکردی استر در ساختار شیمیایی آنها مشخص می شود.

تتراکائین با مسدود کردن تولید و هدایت تکانه های عصبی عمل می کند. این ماده عمدتاً با مهار هجوم یون‌های سدیم از طریق کانال‌های سدیم دارای ولتاژ در غشای سلول عصبی عمل می‌کند و در نتیجه از شروع و انتشار پتانسیل‌های عمل در طول رشته‌های عصبی جلوگیری می‌کند.

پس از تجویز، تتراکائین در سراسر غشای عصبی منتشر می شود و به مکان های خاصی در کانال های سدیم متصل می شود و آنها را در حالت غیرفعال تثبیت می کند. این انسداد کانال های سدیم از دپلاریزاسیون رشته های عصبی و متعاقب آن انتقال سیگنال های درد به سیستم عصبی مرکزی جلوگیری می کند.

• شروع سریع: تتراکائین معمولاً زمانی که به صورت موضعی یا از طریق انفیلتراسیون موضعی تجویز می شود، شروع سریع اثر خود را نشان می دهد و بیهوشی سریع را برای ناحیه مورد نظر فراهم می کند.
• خواص بی حس کننده قوی: تتراکائین به دلیل اثرات بی حس کننده موضعی قوی خود شناخته شده است، به طور موثر سیگنال های عصبی را مسدود می کند و بیهوشی کافی برای روش های مختلف پزشکی ارائه می دهد.
• مدت اثر: مدت اثر بی حسی تتراکائین بسته به عواملی مانند غلظت، فرمولاسیون و محل مصرف متفاوت است. به طور کلی، بیهوشی کافی برای مدت زمان اکثر روش های جزئی تا متوسط ​​را فراهم می کند.

• عوارض جانبی موضعی: تتراکائین به طور کلی به خوبی تحمل می شود، اما عوارض جانبی موضعی مانند قرمزی، تورم، خارش یا سوزش ممکن است در محل مصرف رخ دهد. این واکنش ها معمولا خفیف و گذرا هستند.
• سمیت سیستمیک: در حالی که تتراکائین در درجه اول به صورت موضعی عمل می کند، جذب سیستمیک می تواند رخ دهد، به خصوص با دوزهای بزرگتر یا در افراد حساس. جذب بیش از حد سیستمیک می تواند منجر به سمیت سیستمیک شود که به صورت علائمی مانند سرگیجه، گیجی، خواب آلودگی، افسردگی تنفسی و اثرات قلبی عروقی ظاهر می شود. تیتراسیون دقیق دوز و رعایت حداکثر دوزهای توصیه شده به حداقل رساندن خطر سمیت سیستمیک کمک می کند.
• واکنش های آلرژیک: اگرچه نادر است، واکنش های آلرژیک به تتراکائین، از جمله درماتیت تماسی یا واکنش های حساسیت بیش از حد، گزارش شده است. پزشکان باید مراقب علائم پاسخ آلرژیک باشند و در صورت بروز چنین واکنش هایی مصرف تتراکائین را قطع کنند.
• ایمنی چشمی: هنگامی که در روش های چشم پزشکی استفاده می شود، تتراکائین باید با احتیاط استفاده شود تا از خراشیدگی قرنیه یا نقص اپیتلیال جلوگیری شود، به خصوص اگر استفاده طولانی مدت یا مکرر ضروری باشد.
• موارد احتیاط: تتراکائین باید با احتیاط در جمعیت های خاصی از جمله زنان باردار یا شیرده، بیماران اطفال و افرادی که دارای بیماری های زمینه ای مانند بیماری قلبی یا اختلال در عملکرد کبد هستند استفاده شود. نظارت دقیق و دوز فردی در این موارد ضروری است.