مایع اسید فوردمیکبی رنگ، شفاف، و خورنده در ظاهر است، و از آنجا که فرمالدهید موجود بسیار فرار است، آن را بوی تند قوی بلافاصله پس از باز کردن بطری ساطع. همچنین به عنوان آلدهید formic شناخته می شود، آن را ساده ترین آلدهید است. معمولاً یک گاز قابل احتراق، بی رنگ، و تحریک کننده است. محلول در آب، الکل، و اتر. ۳۵ ~ ۴۰٪ محلول آبی فرمالدهید را فرمالین می نامند.
استفاده از آن طیف گسترده ای از جنبه ها را در بر می گیرد. از آنجا که فرمالدهید می تواند با گروه آمینه پروتئین متصل شود و پروتئین را coagulate کند، می توان از آن به عنوان تثبیت کننده بافت و نگهدارنده در پزشکی استفاده کرد. هنگامی که غلظت و دوز کافی است، این ویژگی توانایی مخربی بر روی اکثر میکروارگانیسم ها دارد، بنابراین اغلب به عنوان یک ضدزنده مورد استفاده قرار می گیرد.
قبل از کالبدشکافی پزشکی نیز باید برای حفظ خوب در فرمالین خیس شود. اگر تنها فرمالین به عنوان محلول حفظ استفاده شود، غلظت ۵٪ - ۱۰٪، و ۱۵٪ می تواند در برخی موارد مورد استفاده قرار گیرد. غلظت خاص بستگی به اندازه نمونه دارد. در اصل غلظت یک نمونه کوچک کوچک است و نمونه بزرگ زیاد است. با این حال، راه حل حفظ معمولا استفاده می شود تقریبا همان راه حل ثابت، عمدتا فرمالین، الکل، گلیسرول، و مخلوط های مختلف آماده شده با توجه به نسبت این داروها است. حفظ غوطه ور شدن روشی برای حفظ نمونه ها با غوطه ور کردن نمونه ها در یک محلول دارویی خاص است. به طور کلی می توان مواد کامل، مواد آناتومیک، ساختارهای محلی، یا اندام ها را به این شکل حفظ کرد.
در پزشکی، تعریف فرمالین بیشتر به محلول آبی فرمالدهید با غلظت ۳۵٪ یا بیش از ۳۷٪ اشاره دارد. فرمالین یک محلول آبی فرمالدهید و یک انعقاد پروتئین است. اثربخشی آن مربوط به دما و محیط در هنگام استفاده است. هنگامی که دمای آب ۲۳ درجه سانتی گراد ~ ۲۶ درجه سانتی گراد باشد، حداکثر غلظت ایمن در ۴۸ ساعت ۵۶ppm است. به طور کلی، نشت 30ppm در طول استفاده واقعی بی ضرر است.
کارشناسان پزشکی بر این باورند که یک داروی سمی مزمن است. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض فرمالین با دوز پایین باعث بیماری های مزمن تنفسی، اختلالات قاعدگی زنان، کاهش فیزیکی نوزادان، و حتی کارسینوم نازوفرنژیال خواهد شد. غلظت بالای فرمالین اثرات سمی بر سیستم عصبی، سیستم ایمنی بدن، و کبد دارد.
بسیاری از مطالعات علمی و آزمایش های حیوانی از دیرباز اشاره کرده اند که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض فرمالین ممکن است منجر به سرطان شود که به عنوان یک «سرطان زا مشکوک» ذکر شده است. ردیابی متابولیز فرمالدهید به سرعت در بدن انسان، و بقایای آن قوی نیست. حدود 35٪ را می توان به سوخت و سازاسید formic، که به صورت فرمت در ادرار تخلیه می شود، و ۶۵٪ باقی مانده می تواند همچنان به دی اکسید کربن و آب متابولیز شود، با این حال، بزرگترین مشکل این است که ممکن است باعث تخریب سلول شود، و آزمایش جهش ژن باکتری ها، سلول های جدا شده انسان یا سلول های حیوانی مثبت است، و امکان ایجاد ناهنجاری بیولوژیکی را نمی توان رد کرد.