فیپرونیل اسپات-درمقابل سایر درمان‌های کک: کدام بهتر عمل می‌کند؟

لکه فیپرونیل-روی، به دلیل نحوه عملکرد، متفاوت از بسیاری از درمان های دیگر عمل می کند. این ماده فنیل پیرازول سیستم عصبی انگل‌ها را با متوقف کردن کانال‌های کلرید دردار گابا{2}}بهم می‌زند. این منجر به تحریک بیش از حد می شود که به دنبال آن فلج و مرگ به دنبال دارد. فیپرونیل مانند درمان های سیستمیک نیازی به خوردن یا تزریق ندارد. در عوض، از طریق غدد سبوم در سراسر سطح پوست پخش می شود و انگل ها را قبل از اینکه بتوانند تغذیه کنند، در هنگام لمس از بین می برند.

قرار دادن محلول به معنای قرار دادن آن روی پوست بین تیغه های شانه است که لیسیدن را برای حیوانات خانگی سخت می کند. فیپرونیل می تواند در عرض 24 ساعت وارد ساقه مو و غدد سبوم شود زیرا چربی دوست است.

این باعث می شود داروها راحت تر حل شوند و مدت طولانی تری در بدن باقی بمانند. به دلیل این تفاوت ها، اشکال دوز برای هر گونه بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، گربه ها بدون توجه به وزنشان به 0.5 میلی لیتر نیاز دارند، در حالی که سگ ها بر اساس توده بدنی خود به دوزهای مدرج از 0.67 میلی لیتر تا 4.02 میلی لیتر نیاز دارند.

با توجه به پروفایل های ایمنی، جذب سیستمیک زیادی وجود ندارد و بیشتر اثرات بد به واکنش های موقت در محل برنامه محدود می شود. این محصول از مسیرهای متابولیسم کبدی که درمان‌های خوراکی انجام می‌دهند، عبور نمی‌کند. این بدان معنی است که برای حیواناتی که کبدشان حساس است بی خطر است. پایداری محیطی هنوز یک مسئله است زیرا فیپرونیل به آرامی در محیط های دریایی تجزیه می شود.

که زنجیره آلودگی ها را موثرتر از درمان هایی که نیاز به وعده های غذایی خون دارند می شکند. تخم کک ها و لاروهای موجود در اکوسیستم غذای کمتری دریافت می کنند که به مرور زمان بارهای محیطی آنها را کاهش می دهد. فیپرونیل موضعی به دلیل این خاصیت برای درمان هجوم‌های ایجاد شده که از حیوانات منفرد به مناطق زندگی سرایت کرده‌اند مفید است.

حیوانات خانگی با چالش های دارویی خوراکی

داروهای خوراکی کک اغلب برای حیواناتی که دارو دوست ندارند، تمایل به استفراغ یا مشکلات معده دارند، کارایی ندارند. استفاده موضعی از مشکلات موجود در دستگاه گوارش جلوگیری می کند، بنابراین لازم نیست نگران تأثیر غذا یا تغییرات pH معده بر جذب باشید.

که بر انتخاب درمان تاثیر می گذارد. مکان هایی که بیماری لایم، ارلیشیوز یا تب خالدار کوه های راکی ​​در آنها شایع است، نیاز به دفاع قوی در برابر کنه کش ها دارند. فیپرونیل در برابر طیف وسیعی از گونه های کنه مانند Ixodes scapularis، Dermacentor variabilis و Rhipicephalus sanguineus موثر است. مطالعه این بیماری در طبیعت نشان می دهد که استفاده ازنقطه فیپرونیل-رویدرمان هر ماه در طول فصل کنه تا حد زیادی گسترش بیماری را کاهش می دهد.

دوره فعالیت باقیمانده در مکان هایی که انگل ها می توانند برای مدت زمان طولانی تری فعال باشند به خوبی کار می کند. در مناطق معتدل با زمستان‌های معتدل، کک‌ها در تمام طول سال باقی می‌مانند، بنابراین محافظت در همه زمان‌ها مورد نیاز است، نه فقط در زمان‌های خاصی از سال.

وقتی مشکلی پیش می‌آید، هم به‌عنوان یک مانع و هم یک درمان عمل می‌کند.

پروفایل فارماکوکینتیک تغییرات بزرگی را در نحوه تجزیه داروها نشان می دهد. درمان‌های خوراکی ظرف چند ساعت پس از تجویز به بالاترین سطح پلاسمایی خود می‌رسند و سپس در طول مدت اثربخشی به آرامی کاهش می‌یابند. برای اینکه توزیع سیستمیک کار کند، اندام‌ها باید بتوانند وظایف خود، به ویژه پردازش کبد و برداشتن کلیه‌ها را انجام دهند. از طرف دیگر، نقطه فیپرونیل{3}}روی، غلظت سطح پوست را با رها شدن مداوم از مخازن چربی ثابت نگه می‌دارد. این منجر به سطوح محافظتی ثابتی می‌شود که برای هفته‌ها بدون تأثیر قابل‌توجهی بر سطح خون ادامه می‌یابد.

با کاهش نرخ زاد و ولد 90 درصد یا بیشتر. هنگامی که به اقدامات بهداشتی محیطی ملحق می شود، این روش{2}}دو مرحله ای پاکسازی محیط را سرعت می بخشد و زمان لازم برای خلاص شدن از شر آلودگی های ایجاد شده را از 3 تا 4 ماه به 6 تا 8 هفته کاهش می دهد.

پیشگیری از پیوست تیک

بیشتر پاتوژن ها فقط می توانند توسط کنه ها برای مدت طولانی منتقل شوند. معمولاً انتقال بیماری 24 تا 48 ساعت پس از اولین تغذیه شروع می شود. عمل تماس فیپرونیل قبل از پایان پنجره های انتقال پاتوژن، کنه ها را فلج و جدا می کند. مطالعات میدانی نشان می‌دهد که مقدار کنه‌های جوش‌خورده در حیوانات تحت درمان به میزان قابل‌توجهی کاهش یافته است و بیشتر آنها قبل از اینکه بتوانند به طور ایمن بچسبند می‌میرند.

این انگل ها تمام زندگی خود را روی میزبان خود می گذرانند و تخم های خود را به ساقه مو می چسبانند و از سلول های مرده پوست یا خون تغذیه می کنند. از آنجایی که خز آنها یک ریزمحیط امن را تشکیل می دهد، نژادهای پوشیده شده متراکم بیشتر احتمال دارد به انگل مبتلا شوند.

فیپرونیل به خوبی به جمعیت شپش ها نفوذ می کند، زیرا از لایه های خز ضخیم عبور می کند که گاهی اوقات می تواند از انگل ها در برابر شامپو یا اسپری محافظت کند. فعالیت باقیمانده مداوم پوره های تازه متولد شده را قبل از بالغ شدن می کشد. این کار چرخه تولید مثل را متوقف می کند بدون اینکه لازم باشد هر بار دقیقاً در همان زمان اعمال شود. در موارد مزمن، معمولاً سه جلسه درمان هر دو هفته یک بار از شر مشکل خلاص می شود.

دامپزشکان می توانند بررسی کنند که روش صحیح استفاده از محصول استفاده شده است. آنها همچنین می توانند اشتباهات رایج مانند قرار دادن محصول به جای پوست روی پوست حیوان خانگی یا دادن مقدار نامناسب محصول برای وزن حیوان خانگی را اصلاح کنند.

نمایه تداخلات دارویی حداقل

هنگام افزودن داروهای پیشگیری کننده از انگل به لیست داروهای حیوان خانگی برای بیماری های طولانی مدت، این احتمال وجود دارد که داروها با هم خوب کار نکنند. در مقایسه با گزینه های خوراکی، فیپرونیل پتانسیل تعامل کمتری دارد زیرا به خوبی توسط بدن جذب نمی شود و توسط سیتوکروم P450 در کبد تجزیه نمی شود.

پایداری شیمیایی در طول عمر مفید توصیه شده 36 ماهه تضمین می کند که محصول برای تمام مدت زمان ذکر شده روی برچسب موثر می ماند. برخی از اشکال تزریقی فیپرونیل باید سرد یا دور از نور خورشید نگهداری شوند، اما اکثر محصولات فیپرونیل موضعی در دمای اتاق بی خطر هستند. این امر باعث می‌شود فروشگاه‌ها بتوانند انبارهای خود را پیگیری کنند و مشتریان بتوانند داروهای خود را در خانه ذخیره کنند. از آلودگی متقابل با بسته‌بندی‌های تک دوز جلوگیری می‌شود و دوز دقیق بدون نیاز به اندازه‌گیری تضمین می‌شود. با-پیپت‌های از قبل اندازه‌گیری شده، لازم نیست نگران اشتباهات ریاضی باشید که ممکن است هنگام استفاده از محصولات انبوهی که نیاز به اندازه‌گیری دوز بر اساس وزن دارند، رخ دهد.