تیازولیل آبی CAS 298-93-1

Shaanxi BLOOM Tech Co., Ltd. یکی از با تجربه ترین تولید کنندگان و تامین کنندگان تیازولیل آبی cas 298-93-1 در چین است. به عمده فروشی عمده فروشی تیازولیل آبی با کیفیت بالا cas 298-93-1 برای فروش در اینجا از کارخانه ما خوش آمدید. خدمات خوب و قیمت مناسب در دسترس است.

تیازولیل آبیکه بیشتر به عنوان MTT شناخته می شود (3-(4،5-دی متیل تیازول-2-yl)-2،5-دی فنیل تترازولیوم برومید)، دارای دوگانگی شگفت انگیز است - هم ابزاری حیاتی در زیست شناسی سلولی و هم یک ویژگی عجیب و غریب شیمیایی آفتاب پرست است. این پودر کریستالی زرد دچار دگردیسی شگفت‌انگیز در سلول‌های زنده می‌شود: ردوکتازهای میتوکندری حلقه تترازولیوم آن را می‌شکافند و آن را به یک رسوب نامحلول بنفش فرمازان تبدیل می‌کنند - واکنشی که از نظر بصری بسیار چشمگیر است که به استاندارد طلایی برای اندازه‌گیری زنده‌مانی سلول تبدیل شده است. با این حال، فراتر از میز آزمایشگاه، MTT رفتارهای باطنی بیشتری را نشان می دهد. ساختار کریستالی آن در زیر میکروسکوپ الگوهای عجیب و غریب "هرینگ استخوان" را تشکیل می دهد، در حالی که خواص اکسیداسیون و کاهش آن به آن اجازه می دهد در واکنش های فتوشیمیایی عجیب و غریب در هنگام قرار گرفتن در معرض طول موج های خاص نور شرکت کند. جالب اینجاست که این ترکیب پدیده نادری به نام «متاکرومازیا» را نشان می‌دهد که بسته به غلظت و محیط مولکولی رنگ‌های متفاوتی ظاهر می‌شود، ویژگی‌ای که زمانی توسط شیمی‌دانان نساجی برای ایجاد رنگ‌های «هوشمند» مورد استفاده قرار می‌گرفت. مطالعات اخیر نقش غیرمنتظره آن را به عنوان یک بازدارنده ضعیف آنزیم های زنجیره تنفسی خاص نشان داده است، و اشاره می کند که این معرف سنجش همه جا ممکن است به طور ماهرانه ای بر فرآیندهای متابولیکی که دانشمندان برای مطالعه از آن استفاده می کنند، تأثیر گذاشته باشد. هنگامی که محلول های MTT در حلال های آلی حل می شوند، یک اثر خاموش کننده فلورسانس غیرمعمول را نشان می دهند که شیمی دانان فیزیک را متحیر کرده است و نشان می دهد که تعاملات بین مولکولی پیچیده هنوز در انتظار توضیح کامل است.

تیازولیل آبینام شیمیایی 3- (4,5-dimethyl-2-thiazole) -2,5-diphenyltetrazolium bromide است که به اختصار MTT نامیده می شود که یک ترکیب آلی مهم است. از زمانی که Mosman برای اولین بار استفاده از رنگ‌آمیزی MTT را برای تعیین رشد و بقای سلولی در سال 1983 گزارش کرد، MTT به طور گسترده در زمینه‌هایی مانند علوم زیستی، تحقیقات پزشکی و توسعه دارو استفاده شد. در زیر توضیح مفصلی از هدف آن ارائه شده است:

کاربرد در تحقیقات زیست شناسی سلولی

 

MTT یکی از روش های کلاسیک برای تعیین تکثیر سلولی است. در طی کشت سلولی، دهیدروژنازهایی مانند سوکسینات دهیدروژناز در میتوکندری های سلول زنده می توانند MTT اگزوژن را به فرمازان کریستالی بنفش آبی نامحلول، که در سلول رسوب می کند، کاهش دهند. سلول های مرده فاقد این توانایی کاهشی هستند و بنابراین فرمازان تولید نمی کنند. با حل کردن فورمازان در سلول‌ها و اندازه‌گیری مقدار جذب نور آن در طول موج‌های خاص (مانند 490 نانومتر یا 562 نانومتر) با استفاده از یک خواننده سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA)، می‌توان تعداد سلول‌های زنده را به‌طور غیرمستقیم منعکس کرد. در محدوده معینی از تعداد سلول ها، مقدار کریستال های MTT تشکیل شده متناسب با تعداد سلول ها است، بنابراین تکثیر سلولی را می توان بر اساس مقدار جذب اندازه گیری شده (مقدار OD) تعیین کرد.

کاربرد در تحقیقات زیست شناسی سلولی

 

MTT همچنین می تواند برای تعیین سمیت داروها یا سایر روش های درمانی (مانند تابش اشعه) بر روی سلول های کشت شده در شرایط آزمایشگاهی استفاده شود. با مقایسه مقادیر OD گروه درمان و گروه کنترل می توان تاثیر داروها یا روش های درمانی را بر فعالیت سلولی ارزیابی کرد. هر چه مقدار OD بزرگتر باشد، فعالیت سلول قوی تر است. در مقابل، نشان می دهد که هر چه فعالیت سلولی ضعیف تر یا سمیت سلولی بیشتر باشد. این روش کاربردهای گسترده ای در غربالگری داروها، تحقیقات سم شناسی و سایر زمینه ها دارد. اگرچه MTT عمدتاً برای اندازه گیری تکثیر سلولی و سمیت سلولی استفاده می شود، در برخی موارد می توان از آن برای کمک به مطالعه آپوپتوز سلولی نیز استفاده کرد. در طی فرآیند آپوپتوز سلولی، فعالیت آنزیم در داخل سلول تغییر می کند که ممکن است بر توانایی کاهش MTT تأثیر بگذارد. با مقایسه تفاوت در مقادیر OD بین سلول های آپوپتوز و سلول های طبیعی، وقوع آپوپتوز سلولی را می توان به طور مقدماتی تعیین کرد. با این حال، باید توجه داشت که MTT یک روش تخصصی برای تشخیص آپوپتوز سلولی نیست و نتایج آن نیاز به تجزیه و تحلیل جامع در ارتباط با سایر روش‌های تشخیص آپوپتوز دارد.

کاربرد در توسعه دارو

 

در فرآیند تولید دارو، سنجش MTT یک روش غربالگری دارویی است که معمولاً{0}}بهره‌ای بالا استفاده می‌شود. با انکوبه کردن داروی آزمایشی با سلول ها و استفاده از روش MTT برای اندازه گیری تغییرات در فعالیت سلولی، مولکول های دارویی فعال بالقوه را می توان به سرعت غربال کرد. این روش دارای مزایای عملیات آسان، نتایج قابل اعتماد و توان عملیاتی بالا است و ارزش کاربردی مهمی در مراحل اولیه توسعه دارو دارد. همچنین می توان از روش MTT برای مطالعه مکانیسم اثر داروها استفاده کرد. با مقایسه تغییرات در فعالیت سلولی تحت شرایط مختلف درمان دارویی، تأثیر داروها بر فرآیندهایی مانند تکثیر سلولی و آپوپتوز را می توان به طور مقدماتی تعیین کرد. با ترکیب سایر تکنیک های زیست شناسی مولکولی مانند وسترن بلات و فلوسیتومتری، اهداف و مسیرهای سیگنال دهی داروها را می توان بیشتر آشکار کرد. در ارزیابی ایمنی دارو، از روش MTT می توان برای ارزیابی اثرات سمی داروها بر روی سلول ها استفاده کرد. با اندازه گیری تغییرات مقدار OD سلول ها پس از درمان دارویی، می توان تعیین کرد که آیا دارو دارای سمیت سلولی و قدرت سمیت است یا خیر. این امر برای هدایت تحقیقات پیش بالینی و کاربرد بالینی داروها اهمیت زیادی دارد.

کاربرد MTT در زمینه های دیگر

 

در تحقیقات ایمونولوژیک، از روش MTT می توان برای تعیین توانایی تکثیر لنفوسیت ها استفاده کرد. با انکوباسیون لنفوسیت ها با آنتی ژن ها یا محرک های ایمنی و اندازه گیری تغییرات در فعالیت سلولی با استفاده از روش MTT، می توان توانایی پاسخ ایمنی لنفوسیت ها را ارزیابی کرد. این روش کاربردهای گسترده ای در ساخت واکسن، ایمونوتراپی و سایر زمینه ها دارد. در تحقیقات انکولوژی، از روش MTT می توان برای تعیین فعالیت تکثیر و حساسیت دارویی سلول های تومور استفاده کرد. با مقایسه تغییرات مقادیر OD سلول های تومور تحت شرایط مختلف درمان دارویی، مولکول های دارویی با اثرات بازدارنده بر سلول های تومور را می توان غربالگری کرد و اثرات ضد توموری آنها را ارزیابی کرد. این برای هدایت درمان بالینی تومورها اهمیت زیادی دارد. در تحقیقات سم شناسی محیطی، از روش MTT می توان برای ارزیابی اثرات سمی آلاینده های محیطی بر روی سلول ها استفاده کرد. با انکوبه همزمان سلول‌ها با غلظت‌های مختلف آلاینده و اندازه‌گیری تغییرات در فعالیت سلولی با استفاده از روش MTT، می‌توان سمیت و مکانیسم اثر آلاینده‌ها را تعیین کرد. این امر برای ارزیابی خطرات زیست محیطی آلاینده های زیست محیطی و تدوین سیاست های حفاظت از محیط زیست از اهمیت زیادی برخوردار است. 

مراحل آزمایشیتیازولیل آبیروش:

1: تریپسین سلول های فاز لگاریتمی را هضم می کند، سانتریفیوژ می کند و پس از خاتمه آنها را جمع آوری می کند تا سوسپانسیون سلولی ایجاد کند و غلظت آن را با تعداد سلول 104 × 104 در میلی لیتر، 5-10 تنظیم می کند. برای مبتدیان، لازم است سلول ها به 5-10 × 104/ml برسند اغلب نمی دانند از کجا شروع کنند. من اینجا هستم تا یک روش ساده برای تعیین اولیه تعداد سلول ها به شما ارائه دهم.

به عنوان مثال 25 سانتی متر مربع را که معمولاً برای کشت سلولی استفاده می شود در نظر بگیرید:

1) تراکم سلولی حدود 80% ~ 90 % است (شکل زیر وضعیت تقریبی سلول ها را در تراکم 80% ~ 90% نشان می دهد). پس از هضم و سانتریفیوژ، مایع رویی را خارج کرده و 3 میلی لیتر محیط به آن اضافه کنید تا مخلوط شود.

2) یک لوله سانتریفیوژ استریل جدید 15 میلی لیتری (برای مرحله بعدی تلقیح صفحه 96 چاهی) بردارید و آن را با محیط 9 میلی لیتری پر کنید.

3) از سوسپانسیون سلولی 3 میلی لیتری تهیه شده در مرحله اول 1 میلی لیتر برداشته و به لوله بالایی اضافه کرده و پس از مخلوط شدن سلول ها را بشمارید. در این زمان، معمولاً 5-10 یا کمتر × 104/ml است که معادل 5-10 سلول در هر سلول در 4 سلول صفحه شمارش سلول است (شکل زیر را ببینید). اگر غلظت کافی نباشد، سوسپانسیون سلولی باید با توجه به نتیجه شمارش اضافه شود و هر قطره باید 50 ul محاسبه شود.

4) تعداد سلول ها باید با توجه به اهداف مختلف آزمایش تنظیم شود. به عنوان مثال، در آزمایش تکثیر سلولی عمومی می توان از 2000 سلول در هر چاهک (معادل تراکم سوسپانسیون سلولی 2×104/ml)، 5000 تا 10000 سلول در هر چاه (معادل تراکم سوسپانسیون سلولی 5×104/ml) استفاده کرد. علاوه بر این، تعداد سلول ها نیز باید با توجه به ویژگی های خود، مانند سرعت رشد، تعیین شود. به عنوان مثال، تراکم سلول هایی که سریعتر رشد می کنند ممکن است کمی کوچکتر باشد.

2. پس از تهیه سوسپانسیون سلولی، آن را به آرامی مخلوط کرده و 100 ul به هر سوراخ اضافه کنید، به طوری که تراکم سلول های مورد آزمایش 5000-10000/ سوراخ باشد (سوراخ لبه با PBS استریل پر شده است).

L نکته: از آنجایی که سلول ها پس از اختلاط به ته نشین شدن ادامه می دهند، لازم است در طول فرآیند تلقیح، به طور مکرر مخلوط شوند، مانند مخلوط کردن یک بار، تا اطمینان حاصل شود که تراکم سلولی تلقیح دقیقاً بین سوراخ ها یکسان است، که برای نتایج MTT بسیار مهم است.

3. صفحه کشت سلولی تلقیح شده را در انکوباتور برای کشت قرار دهید تا تک لایه سلولی با کف سوراخ (صفحه تخت 96 سوراخ) پوشانده شود و دارو را با گرادیان غلظت اضافه کنید. اصولاً می توان دارو را بعد از چسباندن سلول به دیوار یا دو ساعت یا نصف روز اضافه کرد، اما اغلب دارو را بعد از ظهر روز قبل و صبح روز بعد اضافه می کنیم. به طور کلی، 5-7 شیب، 100ul در هر سوراخ، و 3-5 سوراخ چندگانه تنظیم می شود. توصیه می شود 6 را تنظیم کنید، در غیر این صورت انعکاس وضعیت واقعی دشوار است. شکل زیر می تواند به عنوان یک مرحله مرجع برای صفحه 96 سوراخ استفاده شود.

L برای دوز، برخی از افراد مستقیماً داروها را در صفحات 96 چاهی با حجم های مختلف اضافه می کنند تا یک گرادیان غلظت تشکیل شود. اما من فکر می کنم باید سعی کنیم غلظت های مختلف دارو را در لوله EP مخلوط کنیم، سپس مایع رویی کشت را از صفحه 96 چاهی (که می توان با تفنگ تخلیه مکش کرد) خارج کرد و 100 لیتر از محیط کشت حاوی غلظت های مختلف دارو را اضافه کرد که می تواند از صحت غلظت دارو اطمینان حاصل کند. ضمناً باید توجه داشت که در صورت استفاده از این روش، قبل از افزودن دارو، تمام محلول کشت پلیت 96 چاهی را مکیده نکنید. برای جلوگیری از مرگ سلولی به دلیل خشک شدن صفحه 96 چاهی باید بلافاصله پس از مکیدن بخشی از آن نمونه ها را اضافه کنید.

با 4.5% CO2 در دمای 37 درجه به مدت 16-48 ساعت انکوبه شده و اثر دارو را در زیر میکروسکوپ معکوس مشاهده کنید. شکل زیر یک گرادیان معمولی سمیت سلولی دارویی را نشان می دهد.

4. 10 لیتر محلول MTT (5mg/ml، یعنی . 0.5% MTT) را به هر چاهک اضافه کنید و به مدت 4 ساعت به کشت ادامه دهید. اگر دارو بتواند با آن واکنش نشان دهدتیازولیل آبیمحلول کشت را می توان پس از سانتریفیوژ دور انداخت و محلول کشت حاوی MTT را می توان پس از 2-3 بار شستشو با PBS اضافه کرد.

5. کشت را متوقف کنید و برای انحلال و تبلور آماده شوید.

تیازولیل آبیکه نام چینی آن متیل بلو است، یک ترکیب آلی مهم است که به طور گسترده در پزشکی، زیست شناسی و شیمی استفاده می شود. در پزشکی، اغلب برای درمان مسمومیت با نیتریت، مسمومیت با سیانید و غیره استفاده می شود و همچنین در تشخیص و درمان کمکی برخی بیماری ها استفاده می شود؛ در تحقیقات بیولوژیکی، می توان از آن به عنوان یک عامل رنگ آمیزی برای برچسب زدن سلول ها یا بافت ها استفاده کرد. با این حال، مانند بسیاری از داروها، متیلن بلو نیز ممکن است یک سری عوارض جانبی در طول استفاده داشته باشد:

عوارض دستگاه گوارش

تهوع و استفراغ یکی از عوارض رایج متیلن بلو در سیستم گوارشی است. هنگامی که متیلن بلو وارد بدن می شود، ممکن است مخاط دستگاه گوارش را تحریک کرده و در موارد شدید باعث تهوع و حتی استفراغ شود. این علامت زمانی که سرعت تزریق داخل وریدی بیش از حد سریع باشد یا دوز بیش از حد زیاد باشد، آشکارتر می شود. به عنوان مثال، در برخی موارد بالینی، بیماران ممکن است مدت کوتاهی پس از تزریق سریع وریدی متیلن بلو، تهوع و استفراغ قابل توجهی را تجربه کنند که بر راحتی و تجربه درمانی آنها تأثیر می گذارد. برخی از بیماران ممکن است پس از استفاده از متیلن بلو، درد شکمی را تجربه کنند، و درجه درد ممکن است بسته به تفاوت‌های فردی متفاوت باشد، از ناراحتی خفیف تا درد شدیدتر.

در عین حال، ممکن است با اسهال نیز همراه باشد، که ممکن است به دلیل تداخل متیلن بلو بر پریستالتیک روده و عملکرد گوارشی باشد که منجر به حرکت غیرطبیعی روده و تغییر در ترشح مایع گوارشی شود. بروز طولانی مدت یا مکرر درد و اسهال شکمی نه تنها بر سلامت جسمی و سایر مواد مغذی بیمار تأثیر می گذارد.

عوارض سیستم ادراری

پس از استفاده از متیلن بلو، رنگ ادرار به رنگ آبی در می آید که ناشی از دفع متیلن بلو و متابولیت های آن از طریق کلیه ها به ادرار است. به طور کلی این تغییر رنگ ادرار موقتی است و تاثیر جدی بر سلامت جسمی نخواهد داشت. اما در برخی موارد خاص مانند بیماران مبتلا به بیماری های سیستم ادراری، تغییر رنگ ادرار ممکن است در تشخیص بیماری اختلال ایجاد کند و پزشکان نیاز به تجزیه و تحلیل جامع بر اساس سایر شاخص های معاینه دارند. در حین ادرار، برخی از بیماران ممکن است احساس سوزش در دهانه مجرای ادرار کنند.

 

این ممکن است به دلیل اثر تحریکی متیلن بلو بر روی مخاط مجرای ادرار باشد، به خصوص زمانی که غلظت ادرار زیاد است یا مخاط مجرای ادرار در هنگام ادرار مالش می شود، احساس سوزش بیشتر می شود. این علامت می تواند باعث ناراحتی خاصی برای بیماران شود و زندگی روزمره آنها را تحت تاثیر قرار دهد.

عوارض عصبی

سرگیجه و سردرد از عوارض شایع عصبی متیلن بلو هستند. پس از استفاده از متیلن بلو، بیماران ممکن است در سر احساس سرگیجه و بی نظمی داشته باشند یا ناراحتی مانند تورم و درد در سر را تجربه کنند. این علامت ممکن است بر توجه و توانایی تفکر بیمار تأثیر بگذارد و کارایی کار و زندگی را کاهش دهد. بروز سرگیجه و سردرد ممکن است به اثرات متیلن بلو بر رگ های خونی مغز و اعصاب مربوط باشد و مکانیسم خاص هنوز به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. در موارد نادر، متیلن بلو ممکن است باعث اختلالات هوشیاری مانند خواب آلودگی، کما و غیره شود.

این معمولاً به دلیل استفاده بیش از حد از متیلن بلو یا حساسیت بیش از حد بیماران به دارو است که باعث مهار شدید سیستم عصبی مرکزی می شود. اختلالات هوشیاری یک عارضه جانبی جدی است که ممکن است ایمنی زندگی بیمار را به خطر بیندازد و نیاز به درمان فوری فوری داشته باشد.

1. استفاده از تیازولیل تترازولیوم بروماید آبی چیست؟

تیازولیل آبی تترازولیوم آبی (MTT) ممکن است در اندازه گیری تکثیر سلولی استفاده شود. MTT یک محلول زرد رنگ تولید می کند که توسط دهیدروژنازهای میتوکندری سلول های زنده به فرمازان آبی تیره و نامحلول در آب تبدیل می شود.

2. آیا تیازولیل بلو برای نگهداری بی خطر است؟

شرایط دما: پودر را ببندید و آن را در یخچال با دمای -20 درجه برای نگهداری در انجماد نگهداری کنید، که می تواند به طور موثر ماندگاری را افزایش دهد (معمولاً 1 تا 2 سال). برای نگهداری کوتاه مدت (در عرض 1 ماه)، می توان آن را به طور موقت در شرایط یخچال 4 درجه نگهداری کرد.

الزامات ضد نور-ضد رطوبت-: پودر MTT به نور-حساس است و باید در بطری‌های معرف قهوه‌ای یا بطری‌های شفاف پیچیده شده با فویل قلع نگهداری شود. در همین حال، مواد خشک کننده (مثلا سیلیکاژل) باید اضافه شود تا از جذب رطوبت و کیک شدن پودر جلوگیری شود.

3. آیا رنگ تیازولیل آبی تغییر می کند؟

هنگامی که محلول یک رسوب بنفش آبی را نشان می دهد یا رنگ آن تیره می شود، نشان می دهد که اکسید شده است و نمی توان به استفاده از آن ادامه داد.
از قرار دادن محلول در دمای اتاق یا محیط روشن خودداری کنید، زیرا ممکن است به سرعت از بین برود.

تگ های محبوب: thiazolyl blue cas 298-93-1، تامین کنندگان، تولید کنندگان، کارخانه، عمده فروشی، خرید، قیمت، عمده، برای فروش