تری فلوئوروپرازین دی هیدروکلراید چیست؟

تری فلوئوروپرازین دی هیدروکلراید(ارتباط دادن:https٪ 3a٪ 2f٪ 2fwww.bloomtechz.com٪ 2fsynthetic-chemical٪ 2fapi-researching-only٪ 2ftrifluoperazine-dihydrochloride-cas٪ 7b٪ 7b5٪ 7d٪ 7d.html)، CAS 440-17-5، فرمول مولکولی C21H26Cl2F3N3S، که حاوی دو مولکول اسید کلریدریک است. وزن مولکولی آن 480.82 گرم بر مول است. معمولاً به صورت پودر کریستالی سفید یا مایل به سفید وجود دارد. ممکن است رطوبت سنجی باشد. در آب، تری فلوئوپرازین هیدروکلراید حلالیت نسبتاً بالایی دارد و محلول تشکیل می دهد. همچنین در حلال های آلی مختلف مانند متانول، اتانول و دی متیل فرمامید، به راحتی در آب، محلول در اتانول، کمی محلول در کلروفرم و نامحلول در اتر قابل حل است. در دمای اتاق نسبتاً پایدار است، اما باید از تماس با اکسیدان های قوی اجتناب شود. دارویی با کاربردهای مختلف بالینی و آزمایشگاهی، مهارکننده گیرنده دوپامین D2 با اثرات ضد روان پریشی و ضد استفراغ است. همچنین به طور گسترده ای به عنوان یک معرف در تحقیقات آزمایشگاهی استفاده می شود. در تحقیقات علمی، تری فلوئوپرازین هیدروکلراید اغلب به عنوان یک ابزار و معرف در تحقیقات آزمایشگاهی استفاده می شود. می توان از آن برای مطالعه عملکرد و تعامل انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین، سروتونین و غیره استفاده کرد.

نوعی روش تهیه تری فلوئوپرازین هیدروکلراید، شامل

مرحله 1: واکنش تراکم:

C1₃H₈F₃NS به اضافه 4-متیل-1-کلروپروپیل پی پرازین → تری فلوپرازین خام

2-تری فلورومتیل فنوتیازین و 4-متیل-1-کلروپروپیل پی پرازین را با نسبت مولی به یک حلال آلی مانند دی متیل فرمامید (DMF) یا دی کلرومتان (DCM) اضافه کنید. مقدار مناسبی کاتالیزور اضافه کنید، می توانید از یک کاتالیزور پایه مانند تری اتیلامین (TEA) یا پودر روی استفاده کنید. مقدار pH واکنش بین 9 تا 12 کنترل می شود و دما در محدوده 80 درجه سانتیگراد تا 120 درجه سانتیگراد برای مدت زمان معینی نگه داشته می شود.

مرحله 2: خالص سازی محصول خام تری فلوئوپرازین:

تری فلوپرازین خام به اضافه C₂H₂O₄← تری فلوئوپرازین دیوکسالات

تری فلوئوپرازین دی اگزالات بعلاوه باز → C₂₁H₂₄F₃N₃S

محصول خام تری فلوپرازین به دست آمده در مرحله 1 به تری فلوئوپرازین دی اگزالات تبدیل می شود. این واکنش را می توان با واکنش با اسید اگزالیک اضافی، معمولاً در یک حلال الکلی انجام داد. پس از به دست آوردن تری فلوئوپرازین دی اگزالات، مقدار مناسبی قلیایی مانند هیدروکسید سدیم (NaOH) اضافه کنید تا تری فلوئوپرازین دی اگزالات را به تری فلوئوپرازین تبدیل کنید.

مرحله 3: تولید تری فلوپرازین هیدروکلراید:

C₂₁H₂₄F₃N₃S به علاوه ClH → C₂₁H₂₆Cl₂F₃N₃S

تری فلوئوپرازین خالص به دست آمده در مرحله 2 با اسید هیدروکلریک واکنش داده می شود تا تری فلوئوپرازین هیدروکلراید تولید شود. تحت دما و زمان واکنش مناسب، واکنش معمولاً بین دمای معمولی و 60 درجه انجام می شود. اسید هیدروکلریک بی آب (HCl) می تواند به عنوان حلال واکنش یا کاتالیزور استفاده شود. در نهایت محصول خالص تری فلوئوپرازین هیدروکلراید از طریق فیلتراسیون یا کریستالیزاسیون به دست می آید.

این روش دارای مسیر فرآیندی ساده، هزینه کم و بازده بالا بوده و برای تولید صنعتی تری فلوپرازین هیدروکلراید مناسب است.

ساختار مولکولی تری فلوئوپرازین دی هیدروکلراید را می توان با تجزیه و تحلیل فرمول شیمیایی آن به دست آورد. فرمول شیمیایی آن C21H26F3N3S·2HCl است که شامل قطعات آلی و معدنی است.

1. کسر آلی:

بخش آلی از عناصر کربن (C)، هیدروژن (H)، نیتروژن (N) و گوگرد (S) تشکیل شده است. با توجه به فرمول شیمیایی، C21H26F3N3S، ما می توانیم ویژگی های ساختاری زیر را تجزیه و تحلیل کنیم:

- اتم کربن (C): 21 اتم کربن وجود دارد که به روش های مختلف به یکدیگر متصل شده و ساختار اسکلت کربن پیچیده ای را تشکیل می دهند.

- اتم های هیدروژن (H): 26 اتم هیدروژن وجود دارد که با اتم های کربن پیوند کووالانسی تشکیل می دهند.

- اتم های نیتروژن (N): 3 اتم نیتروژن وجود دارد که با اتم های کربن پیوند کووالانسی نیز تشکیل می دهند.

- اتم گوگرد (S): 1 اتم گوگرد وجود دارد که با یک اتم کربن پیوند کووالانسی ایجاد می کند.

2. بخش غیر آلی:

بخش معدنی دو یون کلرید (Cl-) مولکول اسید هیدروکلریک (HCl) است. در مولکول تری فلوپرازین هیدروکلراید، دو مولکول اسید کلریدریک وجود دارد که به قسمت آلی متصل می شوند و دارو را به شکل هیدروکلراید دی هیدرات ارائه می کنند.

تجزیه و تحلیل این ساختار مولکولی نشان می دهد که تری فلوئوپرازین هیدروکلراید ترکیبی بین مولکول های آلی و یون های معدنی است. ساختار اسکلت کربنی بخش آلی و همکاری با اتم های هیدروژن، نیتروژن و گوگرد، فعالیت فارماکولوژیک دارو را تشکیل می دهد. یون هیدروکلراید بخش معدنی در خواصی مانند سنتز دارو، پایداری و حلالیت مورد مطالعه نقش دارد.

تری فلوپرازین دی هیدروکلراید یک داروی ضد روان پریشی معمولی است که به طور گسترده در درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانی استفاده می شود.

در اواسط-1950، تحقیقات دانشمندان روی انتقال‌دهنده‌های عصبی به سرعت پیشرفت کرد، به‌ویژه پیشرفت‌های مهمی در درک نقش انتقال‌دهنده عصبی بازدارنده دوپامین حاصل شد. داروهایی که دوپامین را مهار می کنند به عنوان درمان بالقوه برای بیماری های روانی مانند اسکیزوفرنی در نظر گرفته می شوند. در این زمینه، برخی از شرکت های داروسازی شروع به کشف ترکیبات جدید برای تولید داروهای ضد روان پریشی موثرتر کردند.

تری فلوئوپرازین هیدروکلراید اولین بار توسط محققان اسمیت کلاین و آزمایشگاه فرانسوی (امروزه گلاکسو اسمیت کلاین) در طی یک مطالعه اولیه ترکیبات آنتی هیستامین کشف شد. آنها برای یافتن ترکیباتی با فعالیت عصبی مرکزی، به ویژه از نظر اثرات آنتی هیستامین، یک صفحه نمایش در مقیاس بزرگ از یک کلاس خاص از ترکیبات انجام دادند. یکی از این ترکیبات تری فلوپرازین است که برای اولین بار در سال 1956 سنتز شد.

متعاقباً، Smith Kline & French مطالعات دارویی و بالینی گسترده ای را بر روی تری فلوئوپرازین برای ارزیابی اثر درمانی بالقوه آن انجام دادند. نتایج تجربی در مدل های حیوانی نشان می دهد که تری فلوئوپرازین دارای فعالیت ضد روان پریشی قابل توجهی است و اثر بازدارندگی آشکارتری بر سیستم دوپامین دارد. این یافته بیشتر از این فرضیه حمایت می کند که دوپامین نقش مهمی در پاتوژنز اسکیزوفرنی ایفا می کند.

در سال 1959، اسمیت کلاین و فرنچ فرمول تری فلوئوپرازین را به بازار عرضه کردند و نام تجاری تری فلوئوپرازین هیدروکلراید را به عنوان یک داروی ضد روان پریشی ثبت کردند. بعدها این دارو به بازار جهانی عرضه شد و به طور گسترده در درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانی استفاده می شود.

با گذشت زمان، تحقیقات بیشتر و پیشرفت های بیشتری در مورد تری فلوپرازین هیدروکلراید انجام شده است. با تجزیه و تحلیل مکانیسم اثر دارویی و اثرات بالینی آن، دانشمندان همچنان به بینش در مورد خواص دارویی و نشانه های دارو دست می یابند. علاوه بر این، یک سری از مطالعات فارماکوکینتیک برای درک جذب، توزیع، متابولیسم و ​​دفع تری فلوئوپرازین هیدروکلراید در انسان انجام شد.